Salmenes bok 108

1En sang, en salme av David. 2Mitt hjerte er rolig, Gud! Jeg vil synge og lovprise, ja, det skal min ære. 3Våkn op, harpe og citar! Jeg vil vekke morgenrøden. 4Jeg vil prise dig blandt folkene, Herre, og lovsynge dig blandt folkeslagene. 5For stor over himmelen er din miskunnhet, og inntil skyene din trofasthet. 6Vis dig høi over himmelen, Gud, og din ære over all jorden! 7Forat de du elsker, må bli frelst, så hjelp med din høire hånd og bønnhør oss! 8Gud har talt i sin hellighet. Jeg vil fryde mig; jeg vil utskifte Sikem og opmåle Sukkots dal. 9Mig hører Gilead til, mig hører Manasse til, og Efra'im er vern for mitt hode, Juda er min herskerstav. 10Moab er mitt vaskefat, på Edom kaster jeg min sko, over Filisterland jubler jeg. 11Hvem vil føre mig til den faste by? Hvem leder mig inn til Edom? 12Mon ikke du, Gud, som forkastet oss og ikke drog ut med våre hærer, Gud? 13Gi oss hjelp mot fienden, for menneskehjelp er tomhet! Ved Gud skal vi gjøre storverk, og han skal trede ned våre fiender.

1My heart is steadfast, God. I will sing and I will make music with my soul. 2Wake up, harp and lyre! I will wake up the dawn. 3I will give thanks to you, Yahweh, among the nations. I will sing praises to you among the peoples. 4For your loving kindness is great above the heavens. Your faithfulness reaches to the skies. 5Be exalted, God, above the heavens! Let your glory be over all the earth. 6That your beloved may be delivered, save with your right hand, and answer us. 7God has spoken from his sanctuary: “In triumph, I will divide Shechem, and measure out the valley of Succoth. 8Gilead is mine. Manasseh is mine. Ephraim also is my helmet. Judah is my scepter. 9Moab is my wash pot. I will toss my sandal on Edom. I will shout over Philistia.” 10Who will bring me into the fortified city? Who has led me to Edom? 11Haven’t you rejected us, God? You don’t go out, God, with our armies. 12Give us help against the enemy, for the help of man is vain. 13Through God, we will do valiantly. For it is he who will tread down our enemies.

1Een lied, een psalm van David. 2O God! mijn hart is bereid; ik zal zingen en psalmzingen, ook mijn eer. 3Waak op, gij luit en harp! ik zal in den dageraad opwaken. 4Ik zal U loven onder de volken, o HEERE! en ik zal U psalmzingen onder de natien. 5Want Uw goedertierenheid is groot tot boven de hemelen, en Uw waarheid tot aan de bovenste wolken. 6Verhef U, o God! boven de hemelen, en Uw eer over de ganse aarde. 7Opdat Uw beminden bevrijd worden; geef heil door Uw rechterhand, en verhoor ons. 8God heeft gesproken in Zijn heiligdom, dies zal ik van vreugde opspringen; ik zal Sichem delen, en het dal van Sukkoth zal ik afmeten. 9Gilead is mijn, Manasse is mijn, en Efraim is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever. 10Moab is mijn waspot; op Edom zal ik mijn schoen werpen; over Palestina zal ik juichen. 11Wie zal mij voeren in een vaste stad? Wie zal mij leiden tot in Edom? 12Zult Gij het niet zijn, o God! Die ons verstoten hadt, en Die niet uittoogt, o God! met onze heirkrachten? 13Geef Gij ons hulp uit de benauwdheid; want des mensen heil is ijdelheid. In God zullen wij kloeke daden doen, en Hij zal onze wederpartijders vertreden.