Yesaya 65

1“Aku berkenan dicari oleh mereka yang tidak menanyakan Aku. Aku berkenan ditemukan orang yang tidak mencari Aku. Aku berkata, ‘Aku di sini, Aku di sini’, kepada bangsa yang tidak memanggil nama-Ku. 2Aku telah mengulurkan tangan-Ku sepanjang hari kepada bangsa yang memberontak, yang berjalan di jalan yang tidak baik, mengikuti rancangan hatinya sendiri; 3bangsa yang terus-menerus membangkitkan amarah-Ku di depan mata-Ku, yang mempersembahkan kurban di taman-taman, dan membakar kurban di atas batu bata; 4yang duduk di pekuburan dan bermalam di tempat-tempat yang tertutup; yang makan daging babi, dan yang kuah dari daging yang najis ada dalam kuali mereka; 5yang berkata, ‘Menjauhlah, jangan mendekat kepadaku karena aku lebih suci darimu!’ Mereka inilah asap dalam hidung-Ku, suatu api yang menyala sepanjang hari.” 6Sesungguhnya, telah tertulis di hadapan-Ku: “Aku tidak akan berdiam diri, tetapi Aku akan membalas. Aku bahkan akan membalaskan ke pangkuan mereka 7baik kesalahan-kesalahanmu maupun kesalahan-kesalahan nenek moyangmu,” kata TUHAN. “Karena mereka telah membakar dupa di gunung-gunung dan mencela Aku di bukit-bukit, Aku akan mengukur di pangkuan mereka balasan atas perbuatan-perbuatan mereka dahulu.” 8Beginilah perkataan TUHAN, “Sebagaimana air anggur baru didapati pada tandannya, dan orang berkata, ‘Jangan menghancurkannya karena masih ada manfaat di dalamnya,’ demikianlah Aku akan bertindak demi hamba-Ku dan tidak akan membinasakan mereka semuanya. 9Aku akan membangkitkan keturunan dari Yakub dan ahli waris gunung-gunung-Ku dari Yehuda. Orang-orang pilihan-Ku akan mewarisinya, dan hamba-hamba-Ku akan tinggal di sana. 10Saron akan menjadi padang rumput bagi kambing domba dan Lembah Akhor menjadi tempat beristirahat bagi kawanan ternak, bagi umat-Ku yang telah mencari Aku. 11Akan tetapi, kamu yang meninggalkan TUHAN, yang melupakan gunung-Ku yang kudus, yang mengatur meja bagi Dewa Gad dan mengisi cawan dengan anggur campuran bagi Dewa Meni, 12Aku akan menetapkan kamu bagi pedang, kamu semua akan berlutut kepada pembantaian. Sebab, ketika Aku memanggil, kamu tidak menjawab, ketika Aku berbicara, kamu tidak mendengarkan, melainkan melakukan yang jahat di depan mata-Ku dan memilih apa yang tidak Aku kenan.” 13Karena itu, beginilah perkataan TUHAN, Allah, “Lihatlah, hamba-hamba-Ku akan makan, tetapi kamu akan lapar. Lihatlah, hamba-hamba-Ku akan minum, tetapi kamu akan kehausan. Lihatlah, hamba-hamba-Ku akan bersukacita, tetapi kamu akan dipermalukan. 14Lihatlah, hamba-hamba-Ku akan bersorak-sorai karena gembira hatinya, tetapi kamu akan menangis karena kepedihan hatimu dan akan meraung karena patah semangat. 15Kamu akan meninggalkan namamu bagi orang-orang pilihan-Ku untuk mengutuk, TUHAN, Allah akan membunuhmu. Akan tetapi, hamba-hamba-Nya akan dipanggil-Nya dengan nama yang lain. 16Dengan demikian, orang yang memberkati dirinya sendiri di negeri itu, akan memberkati dirinya sendiri dalam Allah Yang Mahabenar; dan orang yang bersumpah di negeri itu akan bersumpah dalam Allah Yang Mahabenar. Sebab, kesesakan-kesesakan yang dahulu telah dilupakan dan telah disembunyikan dari mata-Ku.” 17“Sebab, sesungguhnya, Aku menciptakan langit dan bumi baru, dan hal-hal yang dahulu tidak akan diingat lagi ataupun timbul di dalam hati. 18Oleh karena itu, bergembira dan bersukacitalah selama-lamanya dalam apa yang Aku ciptakan. Sebab, sesungguhnya, Aku menciptakan Yerusalem menjadi sebuah sukacita, dan penduduknya sebuah kegembiraan. 19Aku akan bersukacita di Yerusalem dan bergembira dalam umat-Ku. tidak akan terdengar lagi di dalamnya suara ratapan dan suara tangisan. 20Di sana, tidak akan ada lagi bayi yang hidup hanya beberapa hari, atau orang tua yang tidak mencapai usia lanjutnya. Sebab, orang yang mati pada usia seratus tahun masih akan dianggap muda, dan yang tidak mencapai usia seratus tahun akan dianggap kena kutuk. 21Mereka akan membangun rumah-rumah dan tinggal di dalamnya. Mereka akan menanami kebun-kebun anggur dan akan memakan buahnya. 22Mereka tidak akan membangun untuk dihuni orang lain. Mereka tidak akan menanam untuk dimakan orang lain. Sebab, seperti usia pohon, demikianlah usia umat-Ku. Orang-orang pilihan-Ku akan menikmati pekerjaan tangan mereka. 23Mereka tidak akan bekerja dengan sia-sia, atau melahirkan anak yang mendatangkan kesusahan. Sebab, mereka adalah keturunan dari yang diberkati TUHAN, dan keturunan mereka ada bersama-sama mereka. 24Maka, sebelum mereka berseru, Aku akan menjawab. Ketika mereka berbicara, Aku akan mendengar. 25Serigala dan anak domba akan makan bersama-sama, singa akan makan jerami seperti sapi, debu akan menjadi makanan ular. Mereka tidak akan berbuat jahat atau membinasakan di seluruh gunung-Ku yang kudus,” demikianlah perkataan TUHAN.

1“I am inquired of by those who didn’t ask; I am found by those who didn’t seek me: I said, See me, see me, to a nation that was not called by my name. 2I have spread out my hands all the day to a rebellious people, who walk in a way that is not good, after their own thoughts; 3a people who provoke me to my face continually, sacrificing in gardens, and burning incense on bricks; 4who sit among the graves, and lodge in the secret places; who eat pig’s flesh, and broth of abominable things is in their vessels; 5who say, Stand by yourself, don’t come near to me, for I am holier than you. These are a smoke in my nose, a fire that burns all the day. 6“Behold, it is written before me: I will not keep silence, but will recompense, yes, I will recompense into their bosom, 7your own iniquities, and the iniquities of your fathers together”, says Yahweh, “who have burned incense on the mountains, and blasphemed me on the hills; therefore will I first measure their work into their bosom.” 8Thus says Yahweh, “As the new wine is found in the cluster, and one says, ‘Don’t destroy it, for a blessing is in it:’ so will I do for my servants’ sake, that I may not destroy them all. 9I will bring a seed out of Jacob, and out of Judah an inheritor of my mountains; and my chosen shall inherit it, and my servants shall dwell there. 10Sharon shall be a fold of flocks, and the valley of Achor a place for herds to lie down in, for my people who have sought me. 11“But you who forsake Yahweh, who forget my holy mountain, who prepare a table for Fortune, and who fill up mixed wine to Destiny; 12I will destine you to the sword, and you shall all bow down to the slaughter; because when I called, you didn’t answer; when I spoke, you didn’t listen; but you did that which was evil in my eyes, and chose that in which I didn’t delight.” 13Therefore thus says the Lord Yahweh, “Behold, my servants shall eat, but you shall be hungry; behold, my servants shall drink, but you shall be thirsty; behold, my servants shall rejoice, but you shall be disappointed; 14behold, my servants shall sing for joy of heart, but you shall cry for sorrow of heart, and shall wail for anguish of spirit. 15You shall leave your name for a curse to my chosen; and the Lord Yahweh will kill you; and he will call his servants by another name: 16so that he who blesses himself in the earth shall bless himself in the God of truth; and he who swears in the earth shall swear by the God of truth; because the former troubles are forgotten, and because they are hidden from my eyes. 17“For, behold, I create new heavens and a new earth; and the former things shall not be remembered, nor come into mind. 18But be you glad and rejoice forever in that which I create; for, behold, I create Jerusalem a rejoicing, and her people a joy. 19I will rejoice in Jerusalem, and joy in my people; and there shall be heard in her no more the voice of weeping and the voice of crying. 20“There shall be no more there an infant of days, nor an old man who has not filled his days; for the child shall die one hundred years old, and the sinner being one hundred years old shall be accursed. 21They shall build houses, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and eat their fruit. 22They shall not build, and another inhabit; they shall not plant, and another eat: for as the days of a tree shall be the days of my people, and my chosen shall long enjoy the work of their hands. 23They shall not labor in vain, nor give birth for calamity; for they are the seed of the blessed of Yahweh, and their offspring with them. 24It shall happen that, before they call, I will answer; and while they are yet speaking, I will hear. 25The wolf and the lamb shall feed together, and the lion shall eat straw like the ox; and dust shall be the serpent’s food. They shall not hurt nor destroy in all my holy mountain,” says Yahweh.

1Ik ben gevonden van hen, die naar Mij niet vraagden; Ik ben gevonden van degenen, die Mij niet zochten; tot het volk, dat naar Mijn Naam niet genoemd was, heb Ik gezegd: Ziet, hier ben Ik, ziet, hier ben Ik. 2Ik heb Mijn handen uitgebreid, den gansen dag tot een wederstrevig volk, die wandelen op een weg, die niet goed is, naar hun eigen gedachten. 3Een volk, Mij geduriglijk tergende in Mijn aangezicht, in hoven offerende, en rokende op tichelstenen; 4Zittende bij de graven, zo vernachten zij bij degenen, die bewaard worden, etende zwijnenvlees, en er is sap van gruwelijke dingen in hun vaten. 5Die daar zeggen: Houd u tot uzelven, en naak tot mij niet, want ik ben heiliger dan gij. Dezen zijn een rook in Mijn neus, een vuur, den gansen dag brandende. 6Ziet, het is voor Mijn aangezicht geschreven; Ik zal niet zwijgen, maar Ik zal vergelden, ja, in hun boezem zal Ik vergelden; 7Uw ongerechtigheden, en uwer vaderen ongerechtigheden tegelijk, zegt de HEERE, die gerookt hebben op de bergen, en Mij smaadheid aangedaan hebben op de heuvelen; daarom zal Ik hun vorig werkloon in hun boezem weder toemeten. 8Alzo zegt de HEERE: Gelijk wanneer men most in een bos druiven vindt, men zegt: Verderf ze niet, want er is een zegen in; alzo zal Ik het om Mijner knechten wil doen, dat Ik hen niet allen verderve. 9En Ik zal zaad uit Jakob voortbrengen, en uit Juda een erfbezitter van Mijn bergen; en Mijn uitverkorenen zullen het erfelijk bezitten, en Mijn knechten zullen aldaar wonen. 10En Saron zal tot een schaapskooi worden, en het dal van Achor tot een runderleger, voor Mijn volk, dat Mij gezocht heeft. 11Maar gij verlaters des HEEREN, gij vergeters van den berg Mijner heiligheid, gij aanrichters ener tafel voor die bende, en gij opvullers des dranks voor dat getal! 12Ik zal ulieden ook ten zwaarde tellen, dat gij allen u ter slachting zult krommen, omdat Ik geroepen heb, maar gij hebt niet geantwoord, Ik gesproken heb, maar gij hebt niet gehoord, maar hebt gedaan, dat kwaad was in Mijn ogen, en hebt verkoren hetgeen, waaraan Ik geen lust heb. 13Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Ziet, Mijn knechten zullen eten, doch gijlieden zult hongeren; ziet, Mijn knechten zullen drinken, doch gijlieden zult dorsten; ziet, Mijn knechten zullen blijde zijn, doch gijlieden zult beschaamd zijn. 14Ziet, Mijn knechten zullen juichen van goeder harte, maar gijlieden zult schreeuwen van weedom des harten, en van verbreking des geestes zult gij huilen. 15En gijlieden zult uw naam Mijn uitverkorenen tot een vervloeking laten; en de Heere HEERE zal ulieden doden, maar Zijn knechten zal Hij met een anderen naam noemen; 16Zodat, wie zich zegenen zal op aarde, die zal zich zegenen in den God der waarheid; en wie zal zweren op aarde, die zal zweren bij den God der waarheid, omdat de vorige benauwdheden zullen vergeten zijn, en omdat zij voor Mijn ogen verborgen zijn. 17Want ziet, Ik schep nieuwe hemelen en een nieuwe aarde; en de vorige dingen zullen niet meer gedacht worden, en zullen in het hart niet opkomen. 18Maar weest gijlieden vrolijk, en verheugt u tot in der eeuwigheid in hetgeen Ik schep; want ziet, Ik schep Jeruzalem een verheuging, en haar volk een vrolijkheid. 19En Ik zal Mij verheugen over Jeruzalem, en vrolijk zijn over Mijn volk; en in haar zal niet meer gehoord worden de stem der wening, noch de stem des geschreeuws. 20Van daar zal niet meer wezen een zuigeling van weinig dagen, noch een oud man, die zijn dagen niet zal vervullen; want een jongeling zal sterven, honderd jaren oud zijnde, maar een zondaar, honderd jaren oud zijnde, zal vervloekt worden. 21En zij zullen huizen bouwen en bewonen, en zij zullen wijngaarden planten, en derzelver vrucht eten. 22Zij zullen niet bouwen, dat het een ander bewone; zij zullen niet planten, dat het een ander ete, want de dagen Mijns volks zullen zijn als de dagen eens booms, en Mijn uitverkorenen zullen het werk hunner handen verslijten. 23Zij zullen niet tevergeefs arbeiden, noch baren ter verstoring; want zij zijn het zaad der gezegenden des HEEREN, en hun nakomelingen met hen. 24En het zal geschieden, eer zij roepen, zo zal Ik antwoorden; terwijl zij nog spreken, zo zal Ik horen. 25De wolf en het lam zullen te zamen weiden, en de leeuw zal stro eten als een rund, en stof zal de spijze der slang zijn; zij zullen geen kwaad doen noch verderven op Mijn gansen heiligen berg zegt de HEERE.