Yesaya 46

1Bel bertekuk lutut, Nebo membungkuk; Patung-patung mereka dimuatkan di atas binatang dan ternak. Barang-barang yang kamu bawa ini memberatkan, itu menjadi beban bagi binatang yang lelah. 2Mereka membungkuk, mereka sujud bersama-sama. Mereka tidak dapat mengamankan beban itu; justru mereka sendiri pergi ke penawanan. 3Dengarlah Aku, hai keluarga Yakub, dan semua yang tersisa dari keluarga Israel, yang telah Kutopang sejak dalam kandungan dan telah Kubawa sejak lahir. 4Bahkan, sampai masa tuamu, Aku tetap Dia dan sampai putih rambutmu, Aku akan menggendongmu. Aku telah membuatnya dan Aku akan menggendong, bahkan Aku akan membawa dan akan menyelamatkanmu. 5Dengan siapakah kamu akan menyamakan Aku dan membuat-Ku sama, dan membandingkan Aku sehingga kami menjadi serupa? 6Mereka mencurahkan emas dari kantong, menimbang perak dengan neraca, mengupah pandai emas, dan membuatnya menjadi dewa. Kemudian, mereka sujud dan menyembahnya. 7Mereka mengangkatnya ke atas bahu dan membawanya. Mereka akan menempatkannya di tempatnya, jadi berdirilah ia di sana. Ia tidak dapat bergerak dari tempatnya. Sekalipun seseorang menangis kepadanya, patung itu tidak dapat menjawab ataupun membebaskan orang itu dari masalahnya. 8Ingatlah hal ini, dan bersikaplah jantan! Ingatlah itu dalam pikiranmu, hai kamu para pemberontak. 9Ingatlah hal-hal yang dahulu kala karena Akulah Allah dan tidak ada yang lain. Akulah Allah dan tidak ada yang lain seperti Aku, 10yang menyatakan akhir sesuatu dari sejak awal, dan hal-hal yang belum terjadi dari zaman dahulu kala, dengan berkata, “Rencana-Ku akan tetap teguh dan Aku akan menyelesaikan semua kehendak-Ku”; 11yang memanggil seekor burung pemangsa dari timur, orang yang menggenapkan rancangan-Ku dari negeri yang jauh. Sesungguhnya, Aku telah berfirman dan Aku akan membuatnya terjadi; Aku telah menetapkan dan Aku akan melaksanakannya. 12Dengarkan Aku, hai kamu yang keras hati; hai kamu yang jauh dari kebenaran. 13Aku mendekatkan kebenaran-Ku, itu tidaklah jauh, dan keselamatan-Ku tidak akan ditunda lagi. Aku akan meletakkan keselamatan di Sion dan kemuliaan-Ku bagi Israel.

1Bel bows down, Nebo stoops; their idols are on the animals, and on the livestock: the things that you carried about are made a load, a burden to the weary. 2They stoop, they bow down together; they could not deliver the burden, but themselves have gone into captivity. 3“Listen to me, house of Jacob, and all the remnant of the house of Israel, that have been borne from their birth, that have been carried from the womb; 4and even to old age I am he, and even to gray hairs will I carry you. I have made, and I will bear; yes, I will carry, and will deliver. 5“To whom will you liken me, and make me equal, and compare me, that we may be like? 6Some pour out gold from the bag, and weigh silver in the balance. They hire a goldsmith, and he makes it a god. They fall down—yes, they worship. 7They bear it on the shoulder, they carry it, and set it in its place, and it stands, from its place it shall not move: yes, one may cry to it, yet it can not answer, nor save him out of his trouble. 8“Remember this, and show yourselves men; bring it again to mind, you transgressors. 9Remember the former things of old: for I am God, and there is no one else; I am God, and there is none like me; 10declaring the end from the beginning, and from ancient times things that are not yet done; saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure; 11calling a ravenous bird from the east, the man of my counsel from a far country; yes, I have spoken, I will also bring it to pass; I have purposed, I will also do it. 12Listen to me, you stout-hearted, who are far from righteousness: 13I bring near my righteousness, it shall not be far off, and my salvation shall not wait; and I will place salvation in Zion for Israel my glory.

1Bel is gekromd, Nebo wordt nedergebogen, hun afgoden zijn geworden voor de dieren en voor de beesten; uw opgeladen pakken zijn een last voor de vermoeide beesten. 2Samen zijn zij nedergebogen, zij zijn gekromd, zij hebben den last niet kunnen redden, maar zijzelven zijn in de gevangenis gegaan. 3Hoor naar Mij, o huis van Jakob, en het ganse overblijfsel van het huis Israels! die van Mij gedragen zijt van den buik aan, en opgenomen van de baarmoeder af. 4En tot de ouderdom toe zal Ik Dezelfde zijn, ja, tot de grijsheid toe zal Ik ulieden dragen; Ik heb het gedaan, en Ik zal u opnemen, en Ik zal dragen en redden. 5Wien zoudt gijlieden Mij nabeelden, en evengelijk maken, en Mij vergelijken, dat wij elkander gelijken zouden? 6Zij verkwisten het goud uit de beurs, en wegen het zilver met de waag; zij huren een goudsmid, en die maakt het tot een god, zij knielen neder, ook buigen zij zich daarvoor. 7Zij nemen hem op den schouder, zij dragen hem, en zetten hem aan zijn plaats; daar staat hij, hij wijkt van zijn stede niet; ja, roept iemand tot hem, zo antwoordt hij niet, hij verlost hem niet uit zijn benauwdheid. 8Gedenkt hieraan, en houdt u kloekelijk, brengt het weder in het hart, o gij overtreders! 9Gedenkt der vorige dingen van oude tijden af, dat Ik God ben, en er is geen God meer, en er is niet gelijk Ik; 10Die van den beginne aan verkondigt het einde, en van ouds af die dingen, die nog niet geschied zijn; Die zegt: Mijn raad zal bestaan, en Ik zal al Mijn welbehagen doen. 11Die een roofvogel roept van het oosten, een man Mijns raads uit verren lande; ja, Ik heb het gesproken, Ik zal het ook doen opkomen; Ik heb het geformeerd, Ik zal het ook doen. 12Hoort naar Mij, gij stijven van harte, gij, die verre van de gerechtigheid zijt! 13Ik breng Mijn gerechtigheid nabij, zij zal niet verre wezen, en Mijn heil zal niet vertoeven; maar Ik zal heil geven in Sion, aan Israel Mijn heerlijkheid.