Yesaya 22

1Pesan ilahi tentang Lembah Penglihatan: Ada apa kiranya sehingga semua orang naik ke atap-atap rumah? 2Hai, kota yang penuh kebisingan, kota yang ramai, kota yang bersukacita? Orang-orangmu yang mati, bukan mati oleh pedang ataupun mati dalam peperangan. 3Semua pemimpinmu telah melarikan diri bersama-sama, dan tanpa menggunakan panah, mereka ditawan. Kamu semua yang tertangkap, ditawan bersama-sama, meskipun mereka sudah lari dengan jauh. 4Oleh sebab itu, aku berkata, “Berpalinglah dariku! Biarkan aku menangis dalam kesedihan! Jangan berusaha menghiburku karena kehancuran putri bangsaku.” 5Sebab, Tuhan, TUHAN semesta alam, telah menentukan satu hari kegemparan, penundukan, dan kebingungan. Di Lembah Penglihatan akan terjadi kekacauan, orang-orang meruntuhkan tembok-tembok dan berseru kepada gunung-gunung. 6Elam membawa tabung panah bersama kereta-kereta dan orang-orang berkuda; dan Kir mengeluarkan perisai. 7Lembah-lembah yang telah kamu pilih penuh dengan kereta. Pasukan berkuda bersiaga di pintu-pintu gerbang. 8Dan, Dia membuka perlindungan Yehuda. Pada hari itu, kamu akan melihat kepada senjata-senjata dari “Gedung Hutan”. 9Kamu melihat bahwa retakan pada tembok Kota Daud itu banyak, dan kamu mengumpulkan air dari kolam yang lebih bawah. Kamu menghitung rumah-rumah di Yerusalem dan menghancurkan rumah-rumah itu untuk memperkuat tembok itu. Lalu, kamu membangun sebuah kolam di antara kedua tembok itu untuk air dari kolam yang lama. Akan tetapi, kamu tidak berharap kepada Dia yang menjadikannya, ataupun memandang Dia yang merencanakannya sejak lama. 10 11 12Pada waktu itu, Tuhan, TUHAN semesta alam, akan menyerukan orang untuk menangis, meratap, menggunduli kepalanya, dan mengenakan pakaian berkabung. 13Akan tetapi, lihatlah, ada keceriaan dan kegembiraan, penyembelihan sapi dan pemotongan domba, makan daging dan minum anggur. “Mari kita makan dan minum karena besok kita akan mati.” 14TUHAN semesta alam, menyatakan diri-Nya dalam pendengaranku, “Sesungguhnya, kesalahan ini tidak akan diampuni sampai kamu mati,” firman Tuhan, TUHAN semesta alam. 15Beginilah firman Tuhan, TUHAN semesta alam, “Pergi, datanglah kepada pegawai ini, kepada Sebna, yang mengepalai istana, dan katakan, 16‘Apa urusanmu di sini dan siapa yang kaumiliki di sini sehingga kamu telah menggali kubur bagimu sendiri di sini, hai kamu yang menggali kubur di ketinggian, kamu yang memahat hunian bagimu sendiri di bukit batu?’ 17Sesungguhnya, TUHAN akan melemparkanmu jauh-jauh, hai manusia! Dia akan memegangmu kuat-kuat, menggulungmu erat seperti bola, dan melemparkanmu ke tanah yang lapang. Di sanalah kamu akan mati dan di sanalah kereta-kereta kemuliaanmu akan tinggal, hai kamu yang menjadi aib di rumah tuanmu. 18 19Aku akan menggulingkanmu dari jabatanmu dan kamu akan diturunkan dari kedudukanmu. 20Pada waktu itu, Aku akan memanggil hamba-Ku, Elyakim, anak Hilkia. 21Aku akan memakaikan jubahmu kepadanya dan mengikatkan ikat pinggangmu kepadanya serta menyerahkan kekuasaanmu ke dalam tangannya. Maka, dia akan menjadi bapak bagi penduduk Yerusalem dan bagi keluarga Yehuda. 22Aku akan meletakkan kunci istana Daud di atas bahunya. Jika dia membuka, tidak ada yang dapat menutup. Jika dia menutup, tidak ada yang dapat membukanya. 23Aku akan mengukuhkannya seperti paku di tempat yang teguh, dan dia akan menjadi takhta kemuliaan bagi keluarga ayahnya. 24Mereka akan menggantungkan padanya semua kemuliaan keluarga, keturunan, dan penerus ayahnya; semua perkakas kecil, dari mangkuk hingga perlengkapan periuk.” 25“Pada waktu itu,” firman TUHAN semesta alam, “paku yang telah ditancapkan di tempat yang teguh itu akan kehilangan kekuatan sehingga patah dan jatuh, dan beban yang digantungkan padanya akan hancur, karena TUHAN telah berfirman.”

1The burden of the valley of vision. What ails you now, that you have all gone up to the housetops? 2You that are full of shouting, a tumultuous city, a joyous town; your slain are not slain with the sword, neither are they dead in battle. 3All your rulers fled away together. They were bound by the archers. All who were found by you were bound together. They fled far away. 4Therefore I said, “Look away from me. I will weep bitterly. Don’t labor to comfort me for the destruction of the daughter of my people. 5For it is a day of confusion, and of treading down, and of perplexity, from the Lord, Yahweh of Armies, in the valley of vision; a breaking down of the walls, and a crying to the mountains.” 6Elam carried his quiver, with chariots of men and horsemen; and Kir uncovered the shield. 7Your choicest valleys were full of chariots, and the horsemen set themselves in array at the gate. 8He took away the covering of Judah; and you looked in that day to the armor in the house of the forest. 9You saw the breaches of the city of David, that they were many; and you gathered together the waters of the lower pool. 10You numbered the houses of Jerusalem, and you broke down the houses to fortify the wall. 11You also made a reservoir between the two walls for the water of the old pool. But you didn’t look to him who had done this, neither did you have respect for him who purposed it long ago. 12In that day, the Lord, Yahweh of Armies, called to weeping, and to mourning, and to baldness, and to dressing in sackcloth: 13and behold, joy and gladness, killing cattle and killing sheep, eating flesh and drinking wine: “Let us eat and drink, for tomorrow we will die.” 14Yahweh of Armies revealed himself in my ears, “Surely this iniquity will not be forgiven you until you die,” says the Lord, Yahweh of Armies. 15Thus says the Lord, Yahweh of Armies, “Go, get yourself to this treasurer, even to Shebna, who is over the house, and say, 16‘What are you doing here? Who has you here, that you have dug out a tomb here?’ Cutting himself out a tomb on high, chiseling a habitation for himself in the rock!” 17Behold, Yahweh will overcome you and hurl you away violently. Yes, he will grasp you firmly. 18He will surely wind you around and around, and throw you like a ball into a large country. There you will die, and there the chariots of your glory will be, you shame of your lord’s house. 19I will thrust you from your office. You will be pulled down from your station. 20It will happen in that day that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah, 21and I will clothe him with your robe, and strengthen him with your belt. I will commit your government into his hand; and he will be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. 22I will lay the key of the house of David on his shoulder. He will open, and no one will shut. He will shut, and no one will open. 23I will fasten him like a nail in a sure place. He will be for a throne of glory to his father’s house. 24They will hang on him all the glory of his father’s house, the offspring and the issue, every small vessel, from the cups even to all the pitchers. 25“In that day,” says Yahweh of Armies, “the nail that was fastened in a sure place will give way. It will be cut down, and fall. The burden that was on it will be cut off, for Yahweh has spoken it.”

1De last van het dal des gezichts. Wat is u nu, dat gij altegader op de daken klimt? 2Gij, die vol van groot gedruis waart, gij woelige stad, gij, vrolijk huppelende stad! Uw verslagenen zijn niet verslagen met het zwaard, noch gestorven in den strijd. 3Al uw oversten zijn te zamen weggevlucht; zij zijn van de schutters gebonden, allen, die in u gevonden zijn, zijn samengebonden, zij zijn van verre gevloden. 4Daarom zeg ik: Wendt het gezicht van mij af; laat mij bitterlijk wenen; dringt niet aan, om mij te troosten over de verstoring der dochteren mijns volks. 5Want het is een dag van beroering, en van vertreding, en van verwarring van den Heere, den HEERE der heirscharen, in het dal des gezicht, een dag van ontmuring des muurs, en van geschreeuw naar het gebergte toe. 6Want Elam heeft den pijlkoker genomen, de man is op den wagen, er zijn ruiters; en Kir ontbloot het schild. 7En het zal geschieden, dat uw uitgelezen dalen vol wagenen zullen zijn, en dat de ruiters zich gewisselijk zullen zetten ter poorten aan. 8En hij zal het deksel van Juda ontdekken; en te dien dage zult gij zien naar de wapenen in het huis des wouds. 9En gijlieden zult bezien de reten der stad Davids, omdat zij vele zijn; en gij zult de wateren des ondersten vijvers vergaderen. 10Gij zult ook de huizen van Jeruzalem tellen; en gij zult huizen afbreken, om de muren te bevestigen. 11Ook zult gij een gracht maken tussen beide de muren, voor de wateren des ouden vijvers; maar gij zult niet opwaarts zien op Dien, Die zulks gedaan heeft, noch aanmerken Dien, Die dat van verre tijden geformeerd heeft. 12En te dien dage zal de Heere, de HEERE der heirscharen, roepen tot geween, en tot rouwklage, en tot kaalheid, en tot omgording des zaks. 13Maar ziet, er is vreugde en blijdschap met runderen te doden, en schapen te kelen, vlees te eten, en wijn te drinken, en te zeggen: Laat ons eten en drinken, want morgen zullen wij sterven. 14Maar de HEERE der heirscharen heeft Zich voor mijn oren geopenbaard, zeggende: Indien ulieden deze ongerechtigheid verzoend wordt, totdat gij sterft! zegt de Heere, de HEERE der heirscharen. 15Alzo zegt de Heere, de HEERE der heirscharen: Ga heen, ga in tot dien schatmeester, tot Sebna, den hofmeester, en spreek: 16Wat hebt gij hier, of wien hebt gij hier, dat gij u hier een graf uitgehouwen hebt als die zijn graf in de hoogte uithouwt, die een woning voor zich op een rotssteen laat aftekenen? 17Zie, de HEERE zal u wegwerpen met een mannelijke wegwerping, en Hij zal u ganselijk overdekken. 18Hij zal u gewisselijk voortrollen, gelijk men een bal rolt, in een land, wijd van begrip; aldaar zult gij sterven, en aldaar zullen uw heerlijke wagenen zijn, o gij schandvlek van het huis uws heren! 19En Ik zal u afstoten van uw staat, en van uw stand zal Hij u verstoren. 20En het zal te dien dage geschieden, dat Ik Mijn knecht, Eljakim, den zoon van Hilkia, roepen zal. 21En Ik zal hem met uw rok bekleden, en Ik zal hem met uw gordel sterken, en uw heerschappij zal Ik in zijn hand geven; en hij zal den inwoneren te Jeruzalem en den huize van Juda tot een vader zijn. 22En Ik zal den sleutel van het huis van David op zijn schouder leggen; en hij zal opendoen, en niemand zal sluiten, en hij zal sluiten, en niemand zal opendoen. 23En Ik zal hem als een nagel inslaan in een vaste plaats; en hij zal wezen tot een stoel der eer voor het huis zijns vaders. 24En men zal aan hem hangen alle heerlijkheid van het huis zijns vaders, der uitspruitelingen en der afkomelingen, ook alle kleine vaten, van de vaten der bekers af, zelfs tot al de vaten der flessen. 25Te dien dage, spreekt de HEERE der heirscharen, zal die nagel, die aan een vaste plaats gestoken was, weggenomen worden; en hij zal afgehouwen worden, en hij zal vallen, en de last, die daaraan is, zal afgesneden worden; want de HEERE heeft het gesproken.