1耶稣从那里起身，来到犹太的境界并约旦河外。众人又聚集到他那里，他又照常教训他们。 2有法利赛人来问他说：「人休妻可以不可以？」意思要试探他。 3耶稣回答说：「摩西吩咐你们的是甚么？」 4他们说：「摩西许人写了休书便可以休妻。」 5耶稣说：「摩西因为你们的心硬，所以写这条例给你们； 6但从起初创造的时候， 神造人是造男造女。 7因此，人要离开父母，与妻子连合，二人成为一体。 8既然如此，夫妻不再是两个人，乃是一体的了。 9所以， 神配合的，人不可分开。」 10到了屋里，门徒就问他这事。 11耶稣对他们说：「凡休妻另娶的，就是犯奸淫，辜负他的妻子； 12妻子若离弃丈夫另嫁，也是犯奸淫了。」 13有人带着小孩子来见耶稣，要耶稣摸他们，门徒便责备那些人。 14耶稣看见就恼怒，对门徒说：「让小孩子到我这里来，不要禁止他们；因为在 神国的，正是这样的人。 15我实在告诉你们，凡要承受 神国的，若不像小孩子，断不能进去。」 16于是抱着小孩子，给他们按手，为他们祝福。 17耶稣出来行路的时候，有一个人跑来，跪在他面前，问他说：「良善的夫子，我当做甚么事才可以承受永生？」 18耶稣对他说：「你为甚么称我是良善的？除了 神一位之外，再没有良善的。 19诫命你是晓得的：不可杀人；不可奸淫；不可偷盗；不可作假见证；不可亏负人；当孝敬父母。」 20他对耶稣说：「夫子，这一切我从小都遵守了。」 21耶稣看着他，就爱他，对他说：「你还缺少一件：去变卖你所有的，分给穷人，就必有财宝在天上；你还要来跟从我。」 22他听见这话，脸上就变了色，忧忧愁愁地走了，因为他的产业很多。 23耶稣周围一看，对门徒说：「有钱财的人进 神的国是何等地难哪！」 24门徒希奇他的话。耶稣又对他们说：「小子，倚靠钱财的人进 神的国是何等地难哪！ 25骆驼穿过针的眼，比财主进 神的国还容易呢。」 26门徒就分外希奇，对他说：「这样谁能得救呢？」 27耶稣看着他们，说：「在人是不能，在 神却不然，因为 神凡事都能。」 28彼得就对他说：「看哪，我们已经撇下所有的跟从你了。」 29耶稣说：「我实在告诉你们，人为我和福音撇下房屋，或是弟兄、姊妹、父母、儿女、田地， 30没有不在今世得百倍的，就是房屋、弟兄、姊妹、母亲、儿女、田地，并且要受逼迫，在来世必得永生。 31然而，有许多在前的，将要在后，在后的，将要在前。」 32他们行路上耶路撒冷去。耶稣在前头走，门徒就希奇，跟从的人也害怕。耶稣又叫过十二个门徒来，把自己将要遭遇的事告诉他们说： 33「看哪，我们上耶路撒冷去，人子将要被交给祭司长和文士，他们要定他死罪，交给外邦人。 34他们要戏弄他，吐唾沫在他脸上，鞭打他，杀害他。过了三天，他要复活。」 35西庇太的儿子雅各、约翰进前来，对耶稣说：「夫子，我们无论求你甚么，愿你给我们做。」 36耶稣说：「要我给你们做甚么？」 37他们说：「赐我们在你的荣耀里，一个坐在你右边，一个坐在你左边。」 38耶稣说：「你们不知道所求的是甚么，我所喝的杯，你们能喝吗？我所受的洗，你们能受吗？」 39他们说：「我们能。」耶稣说：「我所喝的杯，你们也要喝；我所受的洗，你们也要受； 40只是坐在我的左右，不是我可以赐的，乃是为谁预备的，就赐给谁。」 41那十个门徒听见，就恼怒雅各、约翰。 42耶稣叫他们来，对他们说：「你们知道，外邦人有尊为君王的，治理他们，有大臣操权管束他们。 43只是在你们中间，不是这样。你们中间，谁愿为大，就必作你们的用人； 44在你们中间，谁愿为首，就必作众人的仆人。 45因为人子来，并不是要受人的服事，乃是要服事人，并且要舍命作多人的赎价。」 46到了耶利哥；耶稣同门徒并许多人出耶利哥的时候，有一个讨饭的瞎子，是底买的儿子巴底买，坐在路旁。 47他听见是拿撒勒的耶稣，就喊着说：「大卫的子孙耶稣啊！可怜我吧！」 48有许多人责备他，不许他作声。他却越发大声喊着说：「大卫的子孙哪，可怜我吧！」 49耶稣就站住，说：「叫过他来。」他们就叫那瞎子，对他说：「放心，起来！他叫你啦。」 50瞎子就丢下衣服，跳起来，走到耶稣那里。 51耶稣说：「要我为你做甚么？」瞎子说：「拉波尼（就是夫子），我要能看见。」 52耶稣说：「你去吧！你的信救了你了。」瞎子立刻看见了，就在路上跟随耶稣。
1He arose from there and came into the borders of Judea and beyond the Jordan. Multitudes came together to him again. As he usually did, he was again teaching them. 2Pharisees came to him testing him, and asked him, “Is it lawful for a man to divorce his wife?” 3He answered, “What did Moses command you?” 4They said, “Moses allowed a certificate of divorce to be written, and to divorce her.” 5But Jesus said to them, “For your hardness of heart, he wrote you this commandment. 6But from the beginning of the creation, God made them male and female. 7For this cause a man will leave his father and mother, and will join to his wife, 8and the two will become one flesh,so that they are no longer two, but one flesh. 9What therefore God has joined together, let no man separate.” 10In the house, his disciples asked him again about the same matter. 11He said to them, “Whoever divorces his wife, and marries another, commits adultery against her. 12If a woman herself divorces her husband, and marries another, she commits adultery.” 13They were bringing to him little children, that he should touch them, but the disciples rebuked those who were bringing them. 14But when Jesus saw it, he was moved with indignation, and said to them, “Allow the little children to come to me! Don’t forbid them, for the Kingdom of God belongs to such as these. 15Most certainly I tell you, whoever will not receive the Kingdom of God like a little child, he will in no way enter into it.” 16He took them in his arms, and blessed them, laying his hands on them. 17As he was going out into the way, one ran to him, knelt before him, and asked him, “Good Teacher, what shall I do that I may inherit eternal life?” 18Jesus said to him, “Why do you call me good? No one is good except one—God. 19You know the commandments: ‘Do not murder,’ ‘Do not commit adultery,’ ‘Do not steal,’ ‘Do not give false testimony,’ ‘Do not defraud,’ ‘Honor your father and mother.’” 20He said to him, “Teacher, I have observed all these things from my youth.” 21Jesus looking at him loved him, and said to him, “One thing you lack. Go, sell whatever you have, and give to the poor, and you will have treasure in heaven; and come, follow me, taking up the cross.” 22But his face fell at that saying, and he went away sorrowful, for he was one who had great possessions. 23Jesus looked around, and said to his disciples, “How difficult it is for those who have riches to enter into the Kingdom of God!” 24The disciples were amazed at his words. But Jesus answered again, “Children, how hard is it for those who trust in riches to enter into the Kingdom of God! 25It is easier for a camel to go through a needle’s eye than for a rich man to enter into the Kingdom of God.” 26They were exceedingly astonished, saying to him, “Then who can be saved?” 27Jesus, looking at them, said, “With men it is impossible, but not with God, for all things are possible with God.” 28Peter began to tell him, “Behold, we have left all, and have followed you.” 29Jesus said, “Most certainly I tell you, there is no one who has left house, or brothers, or sisters, or father, or mother, or wife, or children, or land, for my sake, and for the sake of the Good News, 30but he will receive one hundred times more now in this time, houses, brothers, sisters, mothers, children, and land, with persecutions; and in the age to come eternal life. 31But many who are first will be last; and the last first.” 32They were on the way, going up to Jerusalem; and Jesus was going in front of them, and they were amazed; and those who followed were afraid. He again took the twelve, and began to tell them the things that were going to happen to him. 33“Behold, we are going up to Jerusalem. The Son of Man will be delivered to the chief priests and the scribes. They will condemn him to death, and will deliver him to the Gentiles. 34They will mock him, spit on him, scourge him, and kill him. On the third day he will rise again.” 35James and John, the sons of Zebedee, came near to him, saying, “Teacher, we want you to do for us whatever we will ask.” 36He said to them, “What do you want me to do for you?” 37They said to him, “Grant to us that we may sit, one at your right hand, and one at your left hand, in your glory.” 38But Jesus said to them, “You don’t know what you are asking. Are you able to drink the cup that I drink, and to be baptized with the baptism that I am baptized with?” 39They said to him, “We are able.” Jesus said to them, “You shall indeed drink the cup that I drink, and you shall be baptized with the baptism that I am baptized with; 40but to sit at my right hand and at my left hand is not mine to give, but for whom it has been prepared.” 41When the ten heard it, they began to be indignant towards James and John. 42Jesus summoned them, and said to them, “You know that they who are recognized as rulers over the nations lord it over them, and their great ones exercise authority over them. 43But it shall not be so among you, but whoever wants to become great among you shall be your servant. 44Whoever of you wants to become first among you, shall be bondservant of all. 45For the Son of Man also came not to be served, but to serve, and to give his life as a ransom for many.” 46They came to Jericho. As he went out from Jericho, with his disciples and a great multitude, the son of Timaeus, Bartimaeus, a blind beggar, was sitting by the road. 47When he heard that it was Jesus the Nazarene, he began to cry out, and say, “Jesus, you son of David, have mercy on me!” 48Many rebuked him, that he should be quiet, but he cried out much more, “You son of David, have mercy on me!” 49Jesus stood still, and said, “Call him.” They called the blind man, saying to him, “Cheer up! Get up. He is calling you!” 50He, casting away his cloak, sprang up, and came to Jesus. 51Jesus asked him, “What do you want me to do for you?” The blind man said to him, “Rabboni, that I may see again.” 52Jesus said to him, “Go your way. Your faith has made you well.” Immediately he received his sight, and followed Jesus on the way.
1En van daar opgestaan zijnde, ging Hij naar de landpalen van Judea, door de overzijde van de Jordaan; en de scharen kwamen wederom samen bij Hem, en gelijk Hij gewoon was, leerde Hij hen wederom. 2En de Farizeen, tot Hem komende, vraagden Hem, of het een man geoorloofd is, zijn vrouw te verlaten, Hem verzoekende. 3Maar Hij antwoordende, zeide tot hen: Wat heeft u Mozes geboden? 4En zij zeiden: Mozes heeft toegelaten een scheidbrief te schrijven, en haar te verlaten. 5En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Vanwege de hardigheid uwer harten heeft hij ulieden dat gebod geschreven. 6Maar van het begin der schepping heeft ze God man en vrouw gemaakt. 7Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen; 8En die twee zullen tot een vlees zijn, alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees. 9Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet. 10En in het huis vraagden Hem Zijn discipelen wederom van hetzelve. 11En Hij zeide tot hen: Zo wie zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel tegen haar. 12En indien een vrouw haar man zal verlaten, en met een anderen trouwen, die doet overspel. 13En zij brachten kinderkens tot Hem, opdat Hij ze aanraken zou; en de discipelen bestraften degenen, die ze tot Hem brachten. 14Maar Jezus, dat ziende, nam het zeer kwalijk, en zeide tot hen: Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert ze niet; want derzulken is het Koninkrijk Gods. 15Voorwaar zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt, gelijk een kindeken, die zal in hetzelve geenszins ingaan. 16En Hij omving ze met Zijn armen, en de handen op hen gelegd hebbende, zegende Hij dezelve. 17En als Hij uitging op den weg, liep een tot Hem, en voor Hem op de knieen vallende, vraagde Hem: Goede Meester! wat zal ik doen, opdat ik het eeuwige leven beerve? 18En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God. 19Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; gij zult niemand te kort doen; eer uw vader en uw moeder. 20Doch hij, antwoordende, zeide tot Hem: Meester! al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid af. 21En Jezus, hem aanziende, beminde hem, en zeide tot hem: Een ding ontbreekt u; ga heen, verkoop alles, wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, neem het kruis op, en volg Mij. 22Maar hij, treurig geworden zijnde over dat woord, ging bedroefd weg; want hij had vele goederen. 23En Jezus rondom ziende, zeide tot Zijn discipelen: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods inkomen! 24En de discipelen werden verbaasd over deze Zijn woorden. Maar Jezus, wederom antwoordende, zeide tot hen: Kinderen! Hoe zwaar is het, dat degenen, die op het goed hun betrouwen zetten, in het Koninkrijk Gods ingaan! 25Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga. 26En zij werden nog meer verslagen, zeggende tot elkander: Wie kan dan zalig worden? 27Doch Jezus, hen aanziende, zeide: Bij de mensen is het onmogelijk, maar niet bij God; want alle dingen zijn mogelijk bij God. 28En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd. 29En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil, 30Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven. 31Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten. 32En zij waren op den weg, gaande op naar Jeruzalem; en Jezus ging voor hen; en zij waren verbaasd, en Hem volgende, waren zij bevreesd. En de twaalven wederom tot Zich nemende, begon Hij hun te zeggen de dingen, die Hem overkomen zouden; 33Zeggende: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en de Zoon des mensen zal den overpriesteren, en den Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen, en Hem den heidenen overleveren; 34En zij zullen Hem bespotten, en Hem geselen, en Hem bespuwen, en Hem doden; en ten derden dage zal Hij weder opstaan. 35En tot Hem kwamen Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, zeggende: Meester! wij wilden wel, dat Gij ons deedt, zo wat wij begeren zullen. 36En Hij zeide tot hen: Wat wilt gij, dat Ik u doe? 37En zij zeiden tot Hem: Geef ons, dat wij mogen zitten, de een aan Uw rechter hand, en de ander aan Uw linker hand in Uw heerlijkheid. 38Maar Jezus zeide tot hen: Gij weet niet, wat gij begeert. Kunt gij den drinkbeker drinken, dien Ik drink, en met den doop gedoopt worden, daar Ik mede gedoopt word? 39En zij zeiden tot Hem: Wij kunnen. Doch Jezus zeide tot hen: Den drinkbeker, dien Ik drink, zult gij wel drinken, en met den doop gedoopt worden, daar Ik mede gedoopt word; 40Maar het zitten tot Mijn rechter hand en tot Mijn linker hand staat bij Mij niet te geven; maar het zal gegeven worden dien het bereid is. 41En als de andere tien dit hoorden, begonnen zij het van Jakobus en Johannes zeer kwalijk te nemen. 42Maar Jezus, het tot Zich geroepen hebbende, zeide tot hen: Gij weet, dat degenen, die geacht worden oversten te zijn der volken, heerschappij voeren over hen, en hun groten gebruiken macht over hen. 43Doch alzo zal het onder u niet zijn; maar zo wie onder u groot zal willen worden, die zal uw dienaar zijn. 44En zo wie van u de eerste zal willen worden, die zal aller dienstknecht zijn. 45Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen, om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen. 46En zij kwamen te Jericho. En als Hij en Zijn discipelen, en een grote schare van Jericho uitging, zat de zoon van Timeus, Bar-timeus, de blinde, aan den weg, bedelende. 47En horende, dat het Jezus de Nazarener was, begon hij te roepen en te zeggen: Jezus, Gij Zone Davids! ontferm U mijner. 48En velen bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel temeer: Gij Zone Davids! ontferm U mijner. 49En Jezus, stil staande, zeide, dat men hem roepen zou; en zij riepen den blinde, zeggende tot hem: Heb goeden moed; sta op; Hij roept u. 50En hij, zijn mantel afgeworpen hebbende, stond op, en kwam tot Jezus. 51En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En de blinde zeide tot Hem: Rabboni! dat ik ziende mag worden. 52En Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En terstond werd hij ziende, en volgde Jezus op den weg.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。