马可福音 14

1过两天是逾越节，又是除酵节，祭司长和文士想法子怎么用诡计捉拿耶稣，杀他。 2只是说：「当节的日子不可，恐怕百姓生乱。」 3耶稣在伯大尼长大麻疯的西门家里坐席的时候，有一个女人拿着一玉瓶至贵的真哪哒香膏来，打破玉瓶，把膏浇在耶稣的头上。 4有几个人心中很不喜悦，说：「何用这样枉费香膏呢？ 5这香膏可以卖三十多两银子周济穷人。」他们就向那女人生气。 6耶稣说：「由她吧！为甚么难为她呢？她在我身上做的是一件美事。 7因为常有穷人和你们同在，要向他们行善随时都可以；只是你们不常有我。 8她所做的，是尽她所能的；她是为我安葬的事把香膏预先浇在我身上。 9我实在告诉你们，普天之下，无论在甚么地方传这福音，也要述说这女人所做的，以为记念。」 10十二门徒之中，有一个加略人犹大去见祭司长，要把耶稣交给他们。 11他们听见就欢喜，又应许给他银子；他就寻思如何得便把耶稣交给他们。 12除酵节的第一天，就是宰逾越羊羔的那一天，门徒对耶稣说：「你吃逾越节的筵席要我们往哪里去预备呢？」 13耶稣就打发两个门徒，对他们说：「你们进城去，必有人拿着一瓶水迎面而来，你们就跟着他。 14他进哪家去，你们就对那家的主人说：『夫子说：客房在哪里？我与门徒好在那里吃逾越节的筵席。』 15他必指给你们摆设整齐的一间大楼，你们就在那里为我们预备。」 16门徒出去，进了城，所遇见的正如耶稣所说的。他们就预备了逾越节的筵席。 17到了晚上，耶稣和十二个门徒都来了。 18他们坐席正吃的时候，耶稣说：「我实在告诉你们，你们中间有一个与我同吃的人要卖我了。」 19他们就忧愁起来，一个一个地问他说：「是我吗？」 20耶稣对他们说：「是十二个门徒中同我蘸手在盘子里的那个人。 21人子必要去世，正如经上指着他所写的；但卖人子的人有祸了！那人不生在世上倒好。」 22他们吃的时候，耶稣拿起饼来，祝了福，就擘开，递给他们，说：「你们拿着吃，这是我的身体」； 23又拿起杯来，祝谢了，递给他们；他们都喝了。 24耶稣说：「这是我立约的血，为多人流出来的。 25我实在告诉你们，我不再喝这葡萄汁，直到我在 神的国里喝新的那日子。」 26他们唱了诗，就出来，往橄榄山去。 27耶稣对他们说：「你们都要跌倒了，因为经上记着说：我要击打牧人，羊就分散了。 28但我复活以后，要在你们以先往加利利去。」 29彼得说：「众人虽然跌倒，我总不能。」 30耶稣对他说：「我实在告诉你，就在今天夜里，鸡叫两遍以先，你要三次不认我。」 31彼得却极力地说：「我就是必须和你同死，也总不能不认你。」众门徒都是这样说。 32他们来到一个地方，名叫客西马尼。耶稣对门徒说：「你们坐在这里，等我祷告。」 33于是带着彼得、雅各、约翰同去，就惊恐起来，极其难过， 34对他们说：「我心里甚是忧伤，几乎要死；你们在这里等候，警醒。」 35他就稍往前走，俯伏在地，祷告说：「倘若可行，便叫那时候过去。」 36他说：「阿爸！父啊！在你凡事都能；求你将这杯撤去。然而，不要从我的意思，只要从你的意思。」 37耶稣回来，见他们睡着了，就对彼得说：「西门，你睡觉吗？不能警醒片时吗？ 38总要警醒祷告，免得入了迷惑。你们心灵固然愿意，肉体却软弱了。」 39耶稣又去祷告，说的话还是与先前一样， 40又来见他们睡着了，因为他们的眼睛甚是困倦；他们也不知道怎么回答。 41第三次来，对他们说：「现在你们仍然睡觉安歇吧（吧：或译吗？）！够了，时候到了。看哪，人子被卖在罪人手里了。 42起来！我们走吧。看哪，那卖我的人近了！」 43说话之间，忽然那十二个门徒里的犹大来了，并有许多人带着刀棒，从祭司长和文士并长老那里与他同来。 44卖耶稣的人曾给他们一个暗号，说：「我与谁亲嘴，谁就是他。你们把他拿住，牢牢靠靠地带去。」 45犹大来了，随即到耶稣跟前，说：「拉比」，便与他亲嘴。 46他们就下手拿住他。 47旁边站着的人，有一个拔出刀来，将大祭司的仆人砍了一刀，削掉了他一个耳朵。 48耶稣对他们说：「你们带着刀棒出来拿我，如同拿强盗吗？ 49我天天教训人，同你们在殿里，你们并没有拿我。但这事成就，为要应验经上的话。」 50门徒都离开他，逃走了。 51有一个少年人，赤身披着一块麻布，跟随耶稣，众人就捉拿他。 52他却丢了麻布，赤身逃走了。 53他们把耶稣带到大祭司那里，又有众祭司长和长老并文士都来和大祭司一同聚集。 54彼得远远地跟着耶稣，一直进入大祭司的院里，和差役一同坐在火光里烤火。 55祭司长和全公会寻找见证控告耶稣，要治死他，却寻不着。 56因为有好些人作假见证告他，只是他们的见证各不相合。 57又有几个人站起来作假见证告他，说： 58「我们听见他说：『我要拆毁这人手所造的殿，三日内就另造一座不是人手所造的。』」 59他们就是这么作见证，也是各不相合。 60大祭司起来站在中间，问耶稣说：「你甚么都不回答吗？这些人作见证告你的是甚么呢？」 61耶稣却不言语，一句也不回答。大祭司又问他说：「你是那当称颂者的儿子基督不是？」 62耶稣说：「我是。你们必看见人子坐在那权能者的右边，驾着天上的云降临。」 63大祭司就撕开衣服，说：「我们何必再用见证人呢？ 64你们已经听见他这僭妄的话了。你们的意见如何？」他们都定他该死的罪。 65就有人吐唾沫在他脸上，又蒙着他的脸，用拳头打他，对他说：「你说预言吧！」差役接过他来，用手掌打他。 66彼得在下边院子里；来了大祭司的一个使女， 67见彼得烤火，就看着他，说：「你素来也是同拿撒勒人耶稣一伙的。」 68彼得却不承认，说：「我不知道，也不明白你说的是甚么。」于是出来，到了前院，鸡就叫了。 69那使女看见他，又对旁边站着的人说：「这也是他们一党的。」 70彼得又不承认。过了不多的时候，旁边站着的人又对彼得说：「你真是他们一党的！因为你是加利利人。」 71彼得就发咒起誓地说：「我不认得你们说的这个人。」 72立时鸡叫了第二遍。彼得想起耶稣对他所说的话：「鸡叫两遍以先，你要三次不认我。」思想起来，就哭了。

1It was now two days before the feast of the Passover and the unleavened bread, and the chief priests and the scribes sought how they might seize him by deception, and kill him. 2For they said, “Not during the feast, because there might be a riot of the people.” 3While he was at Bethany, in the house of Simon the leper, as he sat at the table, a woman came having an alabaster jar of ointment of pure nard—very costly. She broke the jar, and poured it over his head. 4But there were some who were indignant among themselves, saying, “Why has this ointment been wasted? 5For this might have been sold for more than three hundred denarii, and given to the poor.” They grumbled against her. 6But Jesus said, “Leave her alone. Why do you trouble her? She has done a good work for me. 7For you always have the poor with you, and whenever you want to, you can do them good; but you will not always have me. 8She has done what she could. She has anointed my body beforehand for the burying. 9Most certainly I tell you, wherever this Good News may be preached throughout the whole world, that which this woman has done will also be spoken of for a memorial of her.” 10Judas Iscariot, who was one of the twelve, went away to the chief priests, that he might deliver him to them. 11They, when they heard it, were glad, and promised to give him money. He sought how he might conveniently deliver him. 12On the first day of unleavened bread, when they sacrificed the Passover, his disciples asked him, “Where do you want us to go and prepare that you may eat the Passover?” 13He sent two of his disciples, and said to them, “Go into the city, and there you will meet a man carrying a pitcher of water. Follow him, 14and wherever he enters in, tell the master of the house, ‘The Teacher says, “Where is the guest room, where I may eat the Passover with my disciples?”’ 15He will himself show you a large upper room furnished and ready. Get ready for us there.” 16His disciples went out, and came into the city, and found things as he had said to them, and they prepared the Passover. 17When it was evening he came with the twelve. 18As they sat and were eating, Jesus said, “Most certainly I tell you, one of you will betray me—he who eats with me.” 19They began to be sorrowful, and to ask him one by one, “Surely not I?” And another said, “Surely not I?” 20He answered them, “It is one of the twelve, he who dips with me in the dish. 21For the Son of Man goes, even as it is written about him, but woe to that man by whom the Son of Man is betrayed! It would be better for that man if he had not been born.” 22As they were eating, Jesus took bread, and when he had blessed, he broke it, and gave to them, and said, “Take, eat. This is my body.” 23He took the cup, and when he had given thanks, he gave to them. They all drank of it. 24He said to them, “This is my blood of the new covenant, which is poured out for many. 25Most certainly I tell you, I will no more drink of the fruit of the vine, until that day when I drink it anew in the Kingdom of God.” 26When they had sung a hymn, they went out to the Mount of Olives. 27Jesus said to them, “All of you will be made to stumble because of me tonight, for it is written, ‘I will strike the shepherd, and the sheep will be scattered.’ 28However, after I am raised up, I will go before you into Galilee.” 29But Peter said to him, “Although all will be offended, yet I will not.” 30Jesus said to him, “Most certainly I tell you, that you today, even this night, before the rooster crows twice, you will deny me three times.” 31But he spoke all the more, “If I must die with you, I will not deny you.” They all said the same thing. 32They came to a place which was named Gethsemane. He said to his disciples, “Sit here, while I pray.” 33He took with him Peter, James, and John, and began to be greatly troubled and distressed. 34He said to them, “My soul is exceedingly sorrowful, even to death. Stay here, and watch.” 35He went forward a little, and fell on the ground, and prayed that, if it were possible, the hour might pass away from him. 36He said, “Abba, Father, all things are possible to you. Please remove this cup from me. However, not what I desire, but what you desire.” 37He came and found them sleeping, and said to Peter, “Simon, are you sleeping? Couldn’t you watch one hour? 38Watch and pray, that you may not enter into temptation. The spirit indeed is willing, but the flesh is weak.” 39Again he went away, and prayed, saying the same words. 40Again he returned, and found them sleeping, for their eyes were very heavy, and they didn’t know what to answer him. 41He came the third time, and said to them, “Sleep on now, and take your rest. It is enough. The hour has come. Behold, the Son of Man is betrayed into the hands of sinners. 42Arise, let us be going. Behold, he who betrays me is at hand.” 43Immediately, while he was still speaking, Judas, one of the twelve, came—and with him a multitude with swords and clubs, from the chief priests, the scribes, and the elders. 44Now he who betrayed him had given them a sign, saying, “Whomever I will kiss, that is he. Seize him, and lead him away safely.” 45When he had come, immediately he came to him, and said, “Rabbi! Rabbi!” and kissed him. 46They laid their hands on him, and seized him. 47But a certain one of those who stood by drew his sword, and struck the servant of the high priest, and cut off his ear. 48Jesus answered them, “Have you come out, as against a robber, with swords and clubs to seize me? 49I was daily with you in the temple teaching, and you didn’t arrest me. But this is so that the Scriptures might be fulfilled.” 50They all left him, and fled. 51A certain young man followed him, having a linen cloth thrown around himself, over his naked body. The young men grabbed him, 52but he left the linen cloth, and fled from them naked. 53They led Jesus away to the high priest. All the chief priests, the elders, and the scribes came together with him. 54Peter had followed him from a distance, until he came into the court of the high priest. He was sitting with the officers, and warming himself in the light of the fire. 55Now the chief priests and the whole council sought witnesses against Jesus to put him to death, and found none. 56For many gave false testimony against him, and their testimony didn’t agree with each other. 57Some stood up, and gave false testimony against him, saying, 58“We heard him say, ‘I will destroy this temple that is made with hands, and in three days I will build another made without hands.’” 59Even so, their testimony did not agree. 60The high priest stood up in the midst, and asked Jesus, “Have you no answer? What is it which these testify against you?” 61But he stayed quiet, and answered nothing. Again the high priest asked him, “Are you the Christ, the Son of the Blessed?” 62Jesus said, “I am. You will see the Son of Man sitting at the right hand of Power, and coming with the clouds of the sky.” 63The high priest tore his clothes, and said, “What further need have we of witnesses? 64You have heard the blasphemy! What do you think?” They all condemned him to be worthy of death. 65Some began to spit on him, and to cover his face, and to beat him with fists, and to tell him, “Prophesy!” The officers struck him with the palms of their hands. 66As Peter was in the courtyard below, one of the maids of the high priest came, 67and seeing Peter warming himself, she looked at him, and said, “You were also with the Nazarene, Jesus!” 68But he denied it, saying, “I neither know, nor understand what you are saying.” He went out on the porch, and the rooster crowed. 69The maid saw him, and began again to tell those who stood by, “This is one of them.” 70But he again denied it. After a little while again those who stood by said to Peter, “You truly are one of them, for you are a Galilean, and your speech shows it.” 71But he began to curse, and to swear, “I don’t know this man of whom you speak!” 72The rooster crowed the second time. Peter remembered the word, how that Jesus said to him, “Before the rooster crows twice, you will deny me three times.” When he thought about that, he wept.

1En het pascha, en het feest der ongehevelde broden was na twee dagen. En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem met listigheid vangen en doden zouden. 2Maar zij zeiden: Niet in het feest, opdat niet misschien oproer onder het volk worde. 3En als Hij te Bethanie was, in het huis van Simon, den melaatse, daar Hij aan tafel zat, kwam een vrouw, hebbende een albasten fles met zalf van onvervalsten nardus, van groten prijs; en de albasten fles gebroken hebbende, goot die op Zijn hoofd. 4En er waren sommigen, die dat zeer kwalijk namen bij zichzelven, en zeiden: Waartoe is dit verlies der zalf geschied? 5Want dezelve had kunnen boven de driehonderd penningen verkocht, en die den armen gegeven worden; en zij vergrimden tegen haar. 6Maar Jezus zeide: Laat af van haar; wat doet gij haar moeite aan? Zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht. 7Want de armen hebt gij altijd met u, en wanneer gij wilt, kunt gij hun weldoen; maar Mij hebt gij niet altijd. 8Zij heeft gedaan, hetgeen zij kon; zij is voorgekomen, om Mijn lichaam te zalven, tot een voorbereiding ter begrafenis. 9Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden, van hetgeen zij gedaan heeft. 10En Judas Iskariot, een van de twaalven, ging heen tot de overpriesters, opdat hij Hem hun zou overleveren. 11En zij, dat horende, waren verblijd, en beloofden hem geld te geven; en hij zocht, hoe hij Hem bekwamelijk overleveren zou. 12En op den eersten dag der ongehevelde broden, wanneer zij het pascha slachtten, zeiden Zijn discipelen tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij heengaan, en bereiden, dat Gij het pascha eet? 13En Hij zond twee van Zijn discipelen uit, en zeide tot hen: Gaat henen in de stad, en u zal een mens ontmoeten, dragende een kruik water, volgt dien; 14En zo waar hij ingaat, zegt tot den heer des huizes: De Meester zegt: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal? 15En hij zal u wijzen een grote opperzaal, toegerust en gereed; bereidt het ons aldaar. 16En Zijn discipelen gingen uit, en kwamen in de stad, en vonden het, gelijk Hij hun gezegd had, en bereidden het pascha. 17En als het avond geworden was, kwam Hij met de twaalven. 18En als zij aanzaten en aten, zeide Jezus: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u, die met Mij eet, Mij zal verraden. 19En zij begonnen bedroefd te worden, en de een na de ander tot Hem te zeggen: Ben ik het? En een ander: Ben ik het? 20Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Het is een uit de twaalven, die met Mij in de schotel indoopt. 21De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is; maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt! Het ware hem goed, zo die mens niet geboren ware geweest. 22En als zij aten, nam Jezus brood, en als Hij gezegend had, brak Hij het, en gaf het hun, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam. 23En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien; en zij dronken allen uit denzelven. 24En Hij zeide tot hen: Dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt. 25Voorwaar, Ik zeg u, dat Ik niet meer zal drinken van de vrucht des wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Gods. 26En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg. 27En Jezus zeide tot hen: Gij zult in dezen nacht allen aan Mij geergerd worden; want er is geschreven: Ik zal den Herder slaan, en de schapen zullen verstrooid worden. 28Maar nadat Ik zal opgestaan zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea. 29En Petrus zeide tot Hem: Of zij ook allen geergerd werden, zo zal ik toch niet geergerd worden. 30En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat heden in dezen nacht, eer de haan tweemaal gekraaid zal hebben, gij Mij driemaal zult verloochenen. 31Maar hij zeide nog des te meer: Al moest ik met U sterven, zo zal ik U geenszins verloochenen. En insgelijks zeiden zij ook allen. 32En zij kwamen in een plaats, welker naam was Gethsemane, en Hij zeide tot Zijn discipelen: Zit hier neder, totdat Ik gebeden zal hebben. 33En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden; 34En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt. 35En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op de aarde, en bad, zo het mogelijk ware, dat die ure van Hem voorbijging. 36En Hij zeide: Abba, Vader, alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt. 37En Hij kwam, en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Simon, slaapt gij? Kunt gij niet een uur waken? 38Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. 39En wederom heengegaan zijnde, bad Hij, sprekende dezelfde woorden. 40En wedergekeerd zijnde, vond Hij hen wederom slapende, want hun ogen waren bezwaard; en zij wisten niet, wat zij Hem antwoorden zouden. 41En Hij kwam ten derden male, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; het is genoeg, de ure is gekomen; ziet, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren. 42Staat op, laat ons gaan; ziet, die Mij verraadt, is nabij. 43En terstond, als Hij nog sprak, kwam Judas aan, die een was van de twaalven, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters, en de schriftgeleerden, en de ouderlingen. 44En die Hem verried, had hun een gemeen teken gegeven, zeggende: Dien ik kussen zal, Die is het, grijpt Hem, en leidt Hem zekerlijk henen. 45En als hij gekomen was, ging hij terstond tot Hem, en zeide: Rabbi, Rabbi, en kuste Hem. 46En zij sloegen hun handen aan Hem, en grepen Hem. 47En een dergenen, die daarbij stonden, het zwaard trekkende, sloeg den dienstknecht des hogepriesters, en hieuw hem zijn oor af. 48En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Zijt gij uitgegaan, met zwaarden en stokken, als tegen een moordenaar, om Mij te vangen? 49Dagelijks was Ik bij ulieden in den tempel, lerende, en gij hebt Mij niet gegrepen; maar dit geschiedt, opdat de Schriften vervuld zouden worden. 50En zij, Hem verlatende, zijn allen gevloden. 51En een zeker jongeling volgde Hem, hebbende een lijnwaad omgedaan over het naakte lijf, en de jongelingen grepen hem. 52En hij, het lijnwaad verlatende, is naakt van hen gevloden. 53En zij leidden Jezus henen tot den hogepriester; en bij hem vergaderden al de overpriesters, en de ouderlingen, en de schriftgeleerden. 54En Petrus volgde Hem van verre, tot binnen in de zaal des hogepriesters, en hij was mede zittende met de dienaren, en zich warmende bij het vuur. 55En de overpriesters, en de gehele raad, zochten getuigenis tegen Jezus, om Hem te doden, en vonden niet. 56Want velen getuigden valselijk tegen Hem, en de getuigenissen waren niet eenparig. 57En enigen, opstaande, getuigden valselijk tegen Hem, zeggende: 58Wij hebben Hem horen zeggen: Ik zal dezen tempel, die met handen gemaakt is, afbreken, en in drie dagen een anderen, zonder handen gemaakt, bouwen. 59En ook alzo was hun getuigenis niet eenparig. 60En de hogepriester, in het midden opstaande, vraagde Jezus, zeggende: Antwoordt Gij niets? Wat getuigen dezen tegen U? 61Maar Hij zweeg stil, en antwoordde niets. Wederom vraagde Hem de hogepriester, en zeide tot Hem: Zijt Gij de Christus, de Zoon des gezegenden Gods? 62En Jezus zeide: Ik ben het. En gijlieden zult den Zoon des mensen zien zitten ter rechter hand der kracht Gods, en komen met de wolken des hemels. 63En de hogepriester, verscheurende zijn klederen, zeide: Wat hebben wij nog getuigen van node? 64Gij hebt de gods lastering gehoord; wat dunkt ulieden? En zij allen veroordeelden Hem, des doods schuldig te zijn. 65En sommigen begonnen Hem te bespuwen, en Zijn aangezicht te bedekken, en met vuisten te slaan, en tot Hem te zeggen: Profeteer! En de dienaars gaven Hem kinnebakslagen. 66En als Petrus beneden in de zaal was, kwam een van de dienstmaagden des hogepriesters; 67En ziende Petrus zich warmende, zag zij hem aan, en zeide: Ook gij waart met Jezus den Nazarener. 68Maar hij heeft het geloochend, zeggende: Ik ken Hem niet, en ik weet niet, wat gij zegt. En hij ging buiten in de voorzaal, en de haan kraaide. 69En de dienstmaagd, hem wederom ziende, begon te zeggen tot degenen, die daarbij stonden: Deze is een van die. 70Maar hij loochende het wederom. En een weinig daarna, die daarbij stonden, zeiden wederom tot Petrus: Waarlijk, gij zijt een van die; want gij zijt ook een Galileer, en uw spraak gelijkt. 71En hij begon zichzelven te vervloeken en te zweren: Ik ken dezen Mens niet, Dien gij zegt. 72En de haan kraaide de tweede maal; en Petrus werd indachtig het woord, hetwelk Jezus tot hem gezegd had: Eer de haan tweemaal gekraaid zal hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen. En hij, zich van daar makende, weende.