1耶稣又对他们说：「我实在告诉你们，站在这里的，有人在没尝死味以前，必要看见 神的国大有能力临到。」 2过了六天，耶稣带着彼得、雅各、约翰暗暗地上了高山，就在他们面前变了形像， 3衣服放光，极其洁白，地上漂布的，没有一个能漂得那样白。 4忽然，有以利亚同摩西向他们显现，并且和耶稣说话。 5彼得对耶稣说：「拉比（就是夫子），我们在这里真好！可以搭三座棚，一座为你，一座为摩西，一座为以利亚。」 6彼得不知道说甚么才好，因为他们甚是惧怕。 7有一朵云彩来遮盖他们；也有声音从云彩里出来，说：「这是我的爱子，你们要听他。」 8门徒忽然周围一看，不再见一人，只见耶稣同他们在那里。 9下山的时候，耶稣嘱咐他们说：「人子还没有从死里复活，你们不要将所看见的告诉人。」 10门徒将这话存记在心，彼此议论「从死里复活」是甚么意思。 11他们就问耶稣说：「文士为甚么说以利亚必须先来？」 12耶稣说：「以利亚固然先来复兴万事；经上不是指着人子说，他要受许多的苦被人轻慢呢？ 13我告诉你们，以利亚已经来了，他们也任意待他，正如经上所指着他的话。」 14耶稣到了门徒那里，看见有许多人围着他们，又有文士和他们辩论。 15众人一见耶稣，都甚希奇，就跑上去问他的安。 16耶稣问他们说：「你们和他们辩论的是甚么？」 17众人中间有一个人回答说：「夫子，我带了我的儿子到你这里来，他被哑巴鬼附着。 18无论在哪里，鬼捉弄他，把他摔倒，他就口中流沫，咬牙切齿，身体枯干。我请过你的门徒把鬼赶出去，他们却是不能。」 19耶稣说：「嗳！不信的世代啊，我在你们这里要到几时呢？我忍耐你们要到几时呢？把他带到我这里来吧。」 20他们就带了他来。他一见耶稣，鬼便叫他重重地抽疯，倒在地上，翻来覆去，口中流沫。 21耶稣问他父亲说：「他得这病有多少日子呢？」回答说：「从小的时候。 22鬼屡次把他扔在火里、水里，要灭他。你若能做甚么，求你怜悯我们，帮助我们。」 23耶稣对他说：「你若能信，在信的人，凡事都能。」 24孩子的父亲立时喊着说（有古卷：立时流泪地喊着说）：「我信！但我信不足，求主帮助。」 25耶稣看见众人都跑上来，就斥责那污鬼，说：「你这聋哑的鬼，我吩咐你从他里头出来，再不要进去！」 26那鬼喊叫，使孩子大大地抽了一阵疯，就出来了。孩子好像死了一般。以致众人多半说：「他是死了。」 27但耶稣拉着他的手，扶他起来，他就站起来了。 28耶稣进了屋子，门徒就暗暗地问他说：「我们为甚么不能赶出他去呢？」 29耶稣说：「非用祷告（有古卷加：禁食二字），这一类的鬼总不能出来（或译：不能赶他出来）。」 30他们离开那地方，经过加利利；耶稣不愿意人知道。 31于是教训门徒，说：「人子将要被交在人手里，他们要杀害他；被杀以后，过三天他要复活。」 32门徒却不明白这话，又不敢问他。 33他们来到迦百农。耶稣在屋里问门徒说：「你们在路上议论的是甚么？」 34门徒不作声，因为他们在路上彼此争论谁为大。 35耶稣坐下，叫十二个门徒来，说：「若有人愿意作首先的，他必作众人末后的，作众人的用人。」 36于是领过一个小孩子来，叫他站在门徒中间，又抱起他来，对他们说： 37「凡为我名接待一个像这小孩子的，就是接待我；凡接待我的，不是接待我，乃是接待那差我来的。」 38约翰对耶稣说：「夫子，我们看见一个人奉你的名赶鬼，我们就禁止他，因为他不跟从我们。」 39耶稣说：「不要禁止他；因为没有人奉我名行异能，反倒轻易毁谤我。 40不敌挡我们的，就是帮助我们的。 41凡因你们是属基督，给你们一杯水喝的，我实在告诉你们，他不能不得赏赐。」 42「凡使这信我的一个小子跌倒的，倒不如把大磨石拴在这人的颈项上，扔在海里。 43倘若你一只手叫你跌倒，就把它砍下来； 44你缺了肢体进入永生，强如有两只手落到地狱，入那不灭的火里去。 45倘若你一只脚叫你跌倒，就把它砍下来； 46你瘸腿进入永生，强如有两只脚被丢在地狱里。 47倘若你一只眼叫你跌倒，就去掉它；你只有一只眼进入 神的国，强如有两只眼被丢在地狱里。 48在那里，虫是不死的，火是不灭的。 49因为必用火当盐腌各人。（有古卷加：凡祭物必用盐腌。） 50盐本是好的，若失了味，可用甚么叫它再咸呢？你们里头应当有盐，彼此和睦。」
1He said to them, “Most certainly I tell you, there are some standing here who will in no way taste death until they see the Kingdom of God come with power.” 2After six days Jesus took with him Peter, James, and John, and brought them up onto a high mountain privately by themselves, and he was changed into another form in front of them. 3His clothing became glistening, exceedingly white, like snow, such as no launderer on earth can whiten them. 4Elijah and Moses appeared to them, and they were talking with Jesus. 5Peter answered Jesus, “Rabbi, it is good for us to be here. Let’s make three tents: one for you, one for Moses, and one for Elijah.” 6For he didn’t know what to say, for they were very afraid. 7A cloud came, overshadowing them, and a voice came out of the cloud, “This is my beloved Son. Listen to him.” 8Suddenly looking around, they saw no one with them any more, except Jesus only. 9As they were coming down from the mountain, he commanded them that they should tell no one what things they had seen, until after the Son of Man had risen from the dead. 10They kept this saying to themselves, questioning what the “rising from the dead” meant. 11They asked him, saying, “Why do the scribes say that Elijah must come first?” 12He said to them, “Elijah indeed comes first, and restores all things. How is it written about the Son of Man, that he should suffer many things and be despised? 13But I tell you that Elijah has come, and they have also done to him whatever they wanted to, even as it is written about him.” 14Coming to the disciples, he saw a great multitude around them, and scribes questioning them. 15Immediately all the multitude, when they saw him, were greatly amazed, and running to him greeted him. 16He asked the scribes, “What are you asking them?” 17One of the multitude answered, “Teacher, I brought to you my son, who has a mute spirit; 18and wherever it seizes him, it throws him down, and he foams at the mouth, and grinds his teeth, and wastes away. I asked your disciples to cast it out, and they weren’t able.” 19He answered him, “Unbelieving generation, how long shall I be with you? How long shall I bear with you? Bring him to me.” 20They brought him to him, and when he saw him, immediately the spirit convulsed him, and he fell on the ground, wallowing and foaming at the mouth. 21He asked his father, “How long has it been since this has come to him?” He said, “From childhood. 22Often it has cast him both into the fire and into the water, to destroy him. But if you can do anything, have compassion on us, and help us.” 23Jesus said to him, “If you can believe, all things are possible to him who believes.” 24Immediately the father of the child cried out with tears, “I believe. Help my unbelief!” 25When Jesus saw that a multitude came running together, he rebuked the unclean spirit, saying to him, “You mute and deaf spirit, I command you, come out of him, and never enter him again!” 26Having cried out, and convulsed greatly, it came out of him. The boy became like one dead; so much that most of them said, “He is dead.” 27But Jesus took him by the hand, and raised him up; and he arose. 28When he had come into the house, his disciples asked him privately, “Why couldn’t we cast it out?” 29He said to them, “This kind can come out by nothing, except by prayer and fasting.” 30They went out from there, and passed through Galilee. He didn’t want anyone to know it. 31For he was teaching his disciples, and said to them, “The Son of Man is being handed over to the hands of men, and they will kill him; and when he is killed, on the third day he will rise again.” 32But they didn’t understand the saying, and were afraid to ask him. 33He came to Capernaum, and when he was in the house he asked them, “What were you arguing among yourselves on the way?” 34But they were silent, for they had disputed one with another on the way about who was the greatest. 35He sat down, and called the twelve; and he said to them, “If any man wants to be first, he shall be last of all, and servant of all.” 36He took a little child, and set him in their midst. Taking him in his arms, he said to them, 37“Whoever receives one such little child in my name, receives me, and whoever receives me, doesn’t receive me, but him who sent me.” 38John said to him, “Teacher, we saw someone who doesn’t follow us casting out demons in your name; and we forbade him, because he doesn’t follow us.” 39But Jesus said, “Don’t forbid him, for there is no one who will do a mighty work in my name, and be able quickly to speak evil of me. 40For whoever is not against us is on our side. 41For whoever will give you a cup of water to drink in my name, because you are Christ’s, most certainly I tell you, he will in no way lose his reward. 42Whoever will cause one of these little ones who believe in me to stumble, it would be better for him if he were thrown into the sea with a millstone hung around his neck. 43If your hand causes you to stumble, cut it off. It is better for you to enter into life maimed, rather than having your two hands to go into Gehenna, into the unquenchable fire, 44‘where their worm doesn’t die, and the fire is not quenched.’ 45If your foot causes you to stumble, cut it off. It is better for you to enter into life lame, rather than having your two feet to be cast into Gehenna, into the fire that will never be quenched— 46‘where their worm doesn’t die, and the fire is not quenched.’ 47If your eye causes you to stumble, cast it out. It is better for you to enter into the Kingdom of God with one eye, rather than having two eyes to be cast into the Gehennaof fire, 48‘where their worm doesn’t die, and the fire is not quenched.’ 49For everyone will be salted with fire, and every sacrifice will be seasoned with salt. 50Salt is good, but if the salt has lost its saltiness, with what will you season it? Have salt in yourselves, and be at peace with one another.”
1En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat er sommigen zijn van degenen, die hier staan, die den dood niet zullen smaken, totdat zij zullen hebben gezien, dat het Koninkrijk Gods met kracht gekomen is. 2En na zes dagen nam Jezus met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en bracht hen op een hogen berg bezijden alleen; en Hij werd voor hen van gedaante veranderd. 3En Zijn klederen werden blinkende, zeer wit als sneeuw, hoedanige geen voller op aarde zo wit maken kan. 4En van hen werd gezien Elias met Mozes, en zij spraken met Jezus. 5En Petrus, antwoordende, zeide tot Jezus: Rabbi, het is goed, dat wij hier zijn, en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een. 6Want hij wist niet, wat hij zeide; want zij waren zeer bevreesd. 7En er kwam een wolk, die hen overschaduwde, en een stem kwam uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem! 8En haastelijk rondom ziende, zagen zij niemand meer, dan Jezus alleen bij zich. 9En als zij van den berg afkwamen, gebood Hij hun, dat zij niemand verhalen zouden, hetgeen zij gezien hadden, dan wanneer de Zoon des mensen uit de doden zou opgestaan zijn. 10En zij behielden dit woord bij zichzelven, vragende onder elkander, wat het was, uit de doden opstaan. 11En zij vraagden Hem, zeggende: Waarom zeggen de Schriftgeleerden, dat Elias eerst komen moet? 12En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Elias zal wel eerst komen, en alles wederoprichten; en het zal geschieden, gelijk geschreven is van den Zoon des mensen, dat Hij veel lijden zal en veracht worden. 13Maar Ik zeg u, dat ook Elias gekomen is, en zij hebben hem gedaan al wat zij gewild hebben, gelijk van hem geschreven is. 14En als Hij bij de discipelen gekomen was, zag Hij een grote schare rondom hen, en enige Schriftgeleerden met hen twistende. 15En terstond de gehele schare Hem ziende, werd verbaasd, en toelopende groetten zij Hem. 16En Hij vraagde den Schriftgeleerden: Wat twist gij met dezen? 17En een uit de schare, antwoordende, zeide: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die een stommen geest heeft. 18En waar hij hem ook aangrijpt, zo scheurt hij hem, en schuimt, en knerst met zijn tanden, en verdort; en ik heb Uw discipelen gezegd dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund. 19En Hij antwoordden hem, en zeide: O ongelovig geslacht, hoe lang zal Ik nog bij ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem tot Mij. 20En zij brachten denzelven tot Hem; en als hij Hem zag, scheurde hem terstond de geest; en hij vallende op de aarde, wentelde zich al schuimende. 21En Hij vraagde zijn vader: Hoe langen tijd is het, dat hem dit overkomen is? En hij zeide: Van zijn kindsheid af. 22En menigmaal heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen, om hem te verderven; maar zo Gij iets kunt, wees met innerlijke ontferming over ons bewogen, en help ons. 23En Jezus zeide tot hem: Zo gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk dengene, die gelooft. 24En terstond de vader des kinds, roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp. 25En Jezus ziende, dat de schare gezamenlijk toeliep, bestrafte den onreinen geest, zeggende tot hem: Gij stomme en dove geest! Ik beveel u, ga uit van hem, en kom niet meer in hem. 26En hij, roepende en hem zeer scheurende, ging uit; en het kind werd als dood, alzo dat velen zeiden, dat het gestorven was. 27En Jezus, hem bij de hand grijpende, richtte hem op; en hij stond op. 28En als Hij in huis gegaan was, vraagden Hem Zijn discipelen alleen: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen? 29En Hij zeide tot hen: Dit geslacht kan nergens door uitgaan, dan door bidden en vasten. 30En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist. 31Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan. 32Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen. 33En Hij kwam te Kapernaum, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan hadt gij woorden onder elkander op den weg? 34Doch zij zwegen; want zij waren onder elkander in woorden geweest op den weg, wie de meeste zou zijn. 35En nedergezeten zijnde, riep Hij de twaalven, en zeide tot hen: Indien iemand wil de eerste zijn, die zal de laatste van allen zijn, en aller dienaar. 36En nemende een kindeken, stelde Hij dat midden onder hen, en omving het met Zijn armen, en zeide tot hen: 37Zo wie een van zodanige kinderkens zal ontvangen in Mijn Naam, die ontvangt Mij; en zo wie Mij zal ontvangen, die ontvangt Mij niet, maar Dien, Die Mij gezonden heeft. 38En Johannes antwoordde Hem, zeggende: Meester! wij hebben een gezien, die de duivelen uitwierp in Uw Naam, welke ons niet volgt; en wij hebben het hem verboden, omdat hij ons niet volgt. 39Doch Jezus zeide: Verbiedt hem niet; want er is niemand, die een kracht doen zal in Mijn Naam, en haastelijk van Mij zal kunnen kwalijk spreken. 40Want wie tegen ons niet is, die is voor ons. 41Want zo wie ulieden een beker water zal te drinken geven in Mijn Naam, omdat gij discipelen van Christus zijt, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen. 42En zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem beter, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en dat hij in de zee geworpen ware. 43En indien uw hand u ergert, houwt ze af; het is u beter verminkt tot het leven in te gaan, dan de twee handen hebbende, heen te gaan in de hel, in het onuitblusselijk vuur; 44Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt. 45En indien uw voet u ergert, houwt hem af; het is u beter kreupel tot het leven in te gaan, dan de twee voeten hebbende, geworpen te worden in de hel, in het onuitblusselijk vuur; 46Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt. 47En indien uw oog u ergert, werpt het uit; het is u beter maar een oog hebbende in het Koninkrijk Gods in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden; 48Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt. 49Want een ieder zal met vuur gezouten worden, en iedere offerande zal met zout gezouten worden. 50Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。