1这时，有几万人聚集，甚至彼此践踏。耶稣开讲，先对门徒说：「你们要防备法利赛人的酵，就是假冒为善。 2掩盖的事没有不露出来的；隐藏的事没有不被人知道的。 3因此，你们在暗中所说的，将要在明处被人听见；在内室附耳所说的，将要在房上被人宣扬。」 4「我的朋友，我对你们说，那杀身体以后不能再做甚么的，不要怕他们。 5我要指示你们当怕的是谁：当怕那杀了以后又有权柄丢在地狱里的。我实在告诉你们，正要怕他。 6五个麻雀不是卖二分银子吗？但在 神面前，一个也不忘记； 7就是你们的头发，也都被数过了。不要惧怕，你们比许多麻雀还贵重！」 8「我又告诉你们，凡在人面前认我的，人子在 神的使者面前也必认他； 9在人面前不认我的，人子在 神的使者面前也必不认他。 10凡说话干犯人子的，还可得赦免；惟独亵渎圣灵的，总不得赦免。 11人带你们到会堂，并官府和有权柄的人面前，不要思虑怎么分诉，说甚么话； 12因为正在那时候，圣灵要指教你们当说的话。」 13众人中有一个人对耶稣说：「夫子！请你吩咐我的兄长和我分开家业。」 14耶稣说：「你这个人！谁立我作你们断事的官，给你们分家业呢？」 15于是对众人说：「你们要谨慎自守，免去一切的贪心，因为人的生命不在乎家道丰富。」 16就用比喻对他们说：「有一个财主田产丰盛； 17自己心里思想说：『我的出产没有地方收藏，怎么办呢？』 18又说：『我要这么办：要把我的仓房拆了，另盖更大的，在那里好收藏我一切的粮食和财物， 19然后要对我的灵魂说：灵魂哪，你有许多财物积存，可作多年的费用，只管安安逸逸地吃喝快乐吧！』 20神却对他说：『无知的人哪，今夜必要你的灵魂；你所预备的要归谁呢？』 21凡为自己积财，在 神面前却不富足的，也是这样。」 22耶稣又对门徒说：「所以我告诉你们，不要为生命忧虑吃甚么，为身体忧虑穿甚么； 23因为生命胜于饮食，身体胜于衣裳。 24你想乌鸦，也不种也不收，又没有仓又没有库， 神尚且养活它。你们比飞鸟是何等地贵重呢！ 25你们哪一个能用思虑使寿数多加一刻呢（或译：使身量多加一肘呢）？ 26这最小的事，你们尚且不能做，为甚么还忧虑其余的事呢？ 27你想百合花怎么长起来；它也不劳苦，也不纺线。然而我告诉你们，就是所罗门极荣华的时候，他所穿戴的，还不如这花一朵呢！ 28你们这小信的人哪，野地里的草今天还在，明天就丢在炉里， 神还给它这样的妆饰，何况你们呢！ 29你们不要求吃甚么，喝甚么，也不要挂心； 30这都是外邦人所求的。你们必须用这些东西，你们的父是知道的。 31你们只要求他的国，这些东西就必加给你们了。 32你们这小群，不要惧怕，因为你们的父乐意把国赐给你们。 33你们要变卖所有的周济人，为自己预备永不坏的钱囊，用不尽的财宝在天上，就是贼不能近、虫不能蛀的地方。 34因为，你们的财宝在哪里，你们的心也在那里。」 35「你们腰里要束上带，灯也要点着， 36自己好像仆人等候主人从婚姻的筵席上回来。他来到，叩门，就立刻给他开门。 37主人来了，看见仆人警醒，那仆人就有福了。我实在告诉你们，主人必叫他们坐席，自己束上带，进前伺候他们。 38或是二更天来，或是三更天来，看见仆人这样，那仆人就有福了。 39家主若知道贼甚么时候来，就必警醒，不容贼挖透房屋，这是你们所知道的。 40你们也要预备；因为你们想不到的时候，人子就来了。」 41彼得说：「主啊，这比喻是为我们说的呢？还是为众人呢？」 42主说：「谁是那忠心有见识的管家，主人派他管理家里的人，按时分粮给他们呢？ 43主人来到，看见仆人这样行，那仆人就有福了。 44我实在告诉你们，主人要派他管理一切所有的。 45那仆人若心里说：『我的主人必来得迟』，就动手打仆人和使女，并且吃喝醉酒； 46在他想不到的日子，不知道的时辰，那仆人的主人要来，重重地处治他（或译：把他腰斩了），定他和不忠心的人同罪。 47仆人知道主人的意思，却不预备，又不顺他的意思行，那仆人必多受责打； 48惟有那不知道的，做了当受责打的事，必少受责打；因为多给谁，就向谁多取；多托谁，就向谁多要。」 49「我来要把火丢在地上，倘若已经着起来，不也是我所愿意的吗？ 50我有当受的洗还没有成就，我是何等地迫切呢？ 51你们以为我来，是叫地上太平吗？我告诉你们，不是，乃是叫人纷争。 52从今以后，一家五个人将要纷争：三个人和两个人相争，两个人和三个人相争； 53父亲和儿子相争，儿子和父亲相争；母亲和女儿相争，女儿和母亲相争；婆婆和媳妇相争，媳妇和婆婆相争。」 54耶稣又对众人说：「你们看见西边起了云彩，就说：『要下一阵雨』；果然就有。 55起了南风，就说：『将要燥热』；也就有了。 56假冒为善的人哪，你们知道分辨天地的气色，怎么不知道分辨这时候呢？」 57「你们又为何不自己审量甚么是合理的呢？ 58你同告你的对头去见官，还在路上，务要尽力地和他了结；恐怕他拉你到官面前，官交付差役，差役把你下在监里。 59我告诉你，若有半文钱没有还清，你断不能从那里出来。」
1Meanwhile, when a multitude of many thousands had gathered together, so much so that they trampled on each other, he began to tell his disciples first of all, “Beware of the yeast of the Pharisees, which is hypocrisy. 2But there is nothing covered up, that will not be revealed, nor hidden, that will not be known. 3Therefore whatever you have said in the darkness will be heard in the light. What you have spoken in the ear in the inner rooms will be proclaimed on the housetops. 4“I tell you, my friends, don’t be afraid of those who kill the body, and after that have no more that they can do. 5But I will warn you whom you should fear. Fear him, who after he has killed, has power to cast into Gehenna.Yes, I tell you, fear him. 6“Aren’t five sparrows sold for two assaria coins? Not one of them is forgotten by God. 7But the very hairs of your head are all numbered. Therefore don’t be afraid. You are of more value than many sparrows. 8“I tell you, everyone who confesses me before men, him will the Son of Man also confess before the angels of God; 9but he who denies me in the presence of men will be denied in the presence of the angels of God. 10Everyone who speaks a word against the Son of Man will be forgiven, but those who blaspheme against the Holy Spirit will not be forgiven. 11When they bring you before the synagogues, the rulers, and the authorities, don’t be anxious how or what you will answer, or what you will say; 12for the Holy Spirit will teach you in that same hour what you must say.” 13One of the multitude said to him, “Teacher, tell my brother to divide the inheritance with me.” 14But he said to him, “Man, who made me a judge or an arbitrator over you?” 15He said to them, “Beware! Keep yourselves from covetousness, for a man’s life doesn’t consist of the abundance of the things which he possesses.” 16He spoke a parable to them, saying, “The ground of a certain rich man produced abundantly. 17He reasoned within himself, saying, ‘What will I do, because I don’t have room to store my crops?’ 18He said, ‘This is what I will do. I will pull down my barns, and build bigger ones, and there I will store all my grain and my goods. 19I will tell my soul, “Soul, you have many goods laid up for many years. Take your ease, eat, drink, be merry.”’ 20“But God said to him, ‘You foolish one, tonight your soul is required of you. The things which you have prepared—whose will they be?’ 21So is he who lays up treasure for himself, and is not rich toward God.” 22He said to his disciples, “Therefore I tell you, don’t be anxious for your life, what you will eat, nor yet for your body, what you will wear. 23Life is more than food, and the body is more than clothing. 24Consider the ravens: they don’t sow, they don’t reap, they have no warehouse or barn, and God feeds them. How much more valuable are you than birds! 25Which of you by being anxious can add a cubit to his height? 26If then you aren’t able to do even the least things, why are you anxious about the rest? 27Consider the lilies, how they grow. They don’t toil, neither do they spin; yet I tell you, even Solomon in all his glory was not arrayed like one of these. 28But if this is how God clothes the grass in the field, which today exists, and tomorrow is cast into the oven, how much more will he clothe you, O you of little faith? 29Don’t seek what you will eat or what you will drink; neither be anxious. 30For the nations of the world seek after all of these things, but your Father knows that you need these things. 31But seek God’s Kingdom, and all these things will be added to you. 32Don’t be afraid, little flock, for it is your Father’s good pleasure to give you the Kingdom. 33Sell that which you have, and give gifts to the needy. Make for yourselves purses which don’t grow old, a treasure in the heavens that doesn’t fail, where no thief approaches, neither moth destroys. 34For where your treasure is, there will your heart be also. 35“Let your waist be dressed and your lamps burning. 36Be like men watching for their lord, when he returns from the marriage feast; that, when he comes and knocks, they may immediately open to him. 37Blessed are those servants, whom the lord will find watching when he comes. Most certainly I tell you, that he will dress himself, and make them recline, and will come and serve them. 38They will be blessed if he comes in the second or third watch, and finds them so. 39But know this, that if the master of the house had known in what hour the thief was coming, he would have watched, and not allowed his house to be broken into. 40Therefore be ready also, for the Son of Man is coming in an hour that you don’t expect him.” 41Peter said to him, “Lord, are you telling this parable to us, or to everybody?” 42The Lord said, “Who then is the faithful and wise steward, whom his lord will set over his household, to give them their portion of food at the right times? 43Blessed is that servant whom his lord will find doing so when he comes. 44Truly I tell you, that he will set him over all that he has. 45But if that servant says in his heart, ‘My lord delays his coming,’ and begins to beat the menservants and the maidservants, and to eat and drink, and to be drunken, 46then the lord of that servant will come in a day when he isn’t expecting him, and in an hour that he doesn’t know, and will cut him in two, and place his portion with the unfaithful. 47That servant, who knew his lord’s will, and didn’t prepare, nor do what he wanted, will be beaten with many stripes, 48but he who didn’t know, and did things worthy of stripes, will be beaten with few stripes. To whomever much is given, of him will much be required; and to whom much was entrusted, of him more will be asked. 49“I came to throw fire on the earth. I wish it were already kindled. 50But I have a baptism to be baptized with, and how distressed I am until it is accomplished! 51Do you think that I have come to give peace in the earth? I tell you, no, but rather division. 52For from now on, there will be five in one house divided, three against two, and two against three. 53They will be divided, father against son, and son against father; mother against daughter, and daughter against her mother; mother-in-law against her daughter-in-law, and daughter-in-law against her mother-in-law.” 54He said to the multitudes also, “When you see a cloud rising from the west, immediately you say, ‘A shower is coming,’ and so it happens. 55When a south wind blows, you say, ‘There will be a scorching heat,’ and it happens. 56You hypocrites! You know how to interpret the appearance of the earth and the sky, but how is it that you don’t interpret this time? 57Why don’t you judge for yourselves what is right? 58For when you are going with your adversary before the magistrate, try diligently on the way to be released from him, lest perhaps he drag you to the judge, and the judge deliver you to the officer, and the officer throw you into prison. 59I tell you, you will by no means get out of there, until you have paid the very last penny.”
1Daarentussen als vele duizenden der schare bijeenvergaderd waren, zodat zij elkander vertraden, begon Hij te zeggen tot Zijn discipelen: Vooreerst wacht uzelven voor den zuurdesem der Farizeen, welke is geveinsdheid. 2En er is niets bedekt, dat niet zal ontdekt worden, en verborgen, dat niet zal geweten worden. 3Daarom, al wat gij in de duisternis gezegd hebt, zal in het licht gehoord worden; en wat gij in het oor gesproken hebt, in de binnenkamers, zal op de daken gepredikt worden. 4En Ik zeg u, Mijn vrienden: Vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en daarna niet meer kunnen doen. 5Maar Ik zal u tonen, Wien gij vrezen zult: vreest Dien, Die, nadat Hij gedood heeft, ook macht heeft in de hel te werpen; ja, Ik zeg u, vreest Dien! 6Worden niet vijf musjes verkocht voor twee penningskens? En niet een van die is voor God vergeten. 7Ja, ook de haren uws hoofds zijn alle geteld. Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven. 8En Ik zeg u: Een iegelijk, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal ook de Zoon des mensen belijden voor de engelen Gods. 9Maar wie Mij verloochenen zal voor de mensen, die zal verloochend worden voor de engelen Gods. 10En een iegelijk, die enig woord spreken zal tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen den Heiligen Geest gelasterd zal hebben, dien zal het niet vergeven worden. 11En wanneer zij u heenbrengen zullen in de synagogen, en tot de overheden en de machten, zo zijt niet bezorgd, hoe of wat gij tot verantwoording zeggen, of wat gij spreken zult; 12Want de Heilige Geest zal u in dezelve ure leren, hetgeen gij spreken moet. 13En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele. 14Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot een rechter of scheidsman over ulieden gesteld? 15En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u van de gierigheid; want het is niet in den overvloed gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen. 16En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen; 17En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen. 18En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen; 19En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk. 20Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn? 21Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet rijk is in God. 22En Hij zeide tot Zijn discipelen: Daarom zeg Ik u: Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten zult, noch voor het lichaam, waarmede gij u kleden zult. 23Het leven is meer dan het voedsel, en het lichaam dan de kleding. 24Aanmerkt de raven, dat zij niet zaaien, noch maaien, welke geen spijskamer noch schuur hebben, en God voedt dezelve; hoeveel gaat gij de vogelen te boven? 25Wie toch van u kan, met bezorgd te zijn, een el tot zijn lengte toedoen? 26Indien gij dan ook het minste niet kunt, wat zijt gij voor de andere dingen bezorgd? 27Aanmerkt de lelien, hoe zij wassen; zij arbeiden niet, en spinnen niet; en Ik zeg u: ook Salomo in al zijn heerlijkheid is niet bekleed geweest als een van deze. 28Indien nu God het gras dat heden op het veld is, en morgen in den oven geworpen wordt, alzo bekleedt, hoeveel meer u, gij kleingelovigen! 29En gijlieden, vraagt niet, wat gij eten, of wat gij drinken zult; en weest niet wankelmoedig. 30Want al deze dingen zoeken de volken der wereld; maar uw Vader weet, dat gij deze dingen behoeft. 31Maar zoekt het Koninkrijk Gods, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden. 32Vreest niet, gij klein kuddeken, want het is uws Vaders welbehagen, ulieden het Koninkrijk te geven. 33Verkoopt hetgeen gij hebt, en geeft aalmoes. Maakt uzelven buidels, die niet verouden, een schat, die niet afneemt, in de hemelen, daar de dief niet bijkomt, noch de mot verderft. 34Want waar uw schat is, aldaar zal ook uw hart zijn. 35Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende. 36En zijt gij den mensen gelijk, die op hun heer wachten, wanneer hij wederkomen zal van de bruiloft, opdat, als hij komt en klopt, zij hem terstond mogen opendoen. 37Zalig zijn die dienstknechten, welke de heer, als hij komt, zal wakende vinden. Voorwaar, Ik zeg u, dat hij zich zal omgorden, en zal hen doen aanzitten, en bijkomende, zal hij hen dienen. 38En zo hij komt in de tweede nacht wake, en komt in de derde wake, en vindt hen alzo, zalig zijn dezelve dienstknechten. 39Maar weet dit, dat, indien de heer des huizes geweten had, in welke ure de dief zou komen, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis niet hebben laten doorgraven. 40Gij dan, zijt ook bereid; want in welke ure gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen. 41En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen? 42En de Heere zeide: Wie is dan de getrouwe en voorzichtige huisbezorger, dien de heer over zijn dienstboden zal zetten, om hun ter rechter tijd het bescheiden deel spijze te geven? 43Zalig is de dienstknecht, welken zijn heer, als hij komt, zal vinden, alzo doende. 44Waarlijk, Ik zeg ulieden, dat hij hem over al zijn goederen zetten zal. 45Maar indien dezelve dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer vertoeft te komen; en zou beginnen de knechten en de dienstmaagden te slaan, en te eten en te drinken, en dronken te worden; 46Zo zal de heer deszelven dienstknechts komen ten dage, in welken hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet; en zal hem afscheiden, en zal zijn deel zetten met de ontrouwen. 47En die dienstknecht, welke geweten heeft den wil zijns heeren, en zich niet bereid, noch naar zijn wil gedaan heeft, die zal met vele slagen geslagen worden. 48Maar die denzelven niet geweten heeft, en gedaan heeft dingen, die slagen waardig zijn, die zal met weinige slagen geslagen worden. En een iegelijk, wien veel gegeven is, van dien zal veel geeist worden; en wien men veel vertrouwd heeft, van dien zal men overvloediger eisen. 49Ik ben gekomen, om vuur op de aarde te werpen; en wat wil Ik, indien het alrede ontstoken is? 50Maar Ik moet met een doop gedoopt worden; en hoe worde Ik geperst, totdat het volbracht zij! 51Meent gij, dat Ik gekomen ben, om vrede te geven op de aarde? Neen, zeg Ik u, maar veeleer verdeeldheid. 52Want van nu aan zullen er vijf in een huis verdeeld zijn, drie tegen twee, en twee tegen drie. 53De vader zal tegen den zoon verdeeld zijn, en de zoon tegen den vader; de moeder tegen de dochter; en de dochter tegen de moeder; de schoonmoeder tegen haar schoondochter, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder. 54En Hij zeide ook tot de scharen: Wanneer gij een wolk ziet opgaan van het westen, terstond zegt gijlieden: Er komt regen; en het geschiedt alzo. 55En wanneer gij den zuidenwind ziet waaien, zo zegt gij: Er zal hitte zijn; en het geschiedt. 56Gij geveinsden, het aanschijn der aarde en des hemels weet gij te beproeven; en hoe beproeft gij dezen tijd niet? 57En waarom oordeelt gij ook van uzelven niet, hetgeen recht is? 58Want als gij heengaat met uw wederpartij voor de overheid, zo doet naarstigheid op den weg, om van hem verlost te worden; opdat hij misschien u niet voor den rechter trekke, en de rechter u den gerechtsdienaar overlevere, en de gerechtsdienaar u in de gevangenis werpe. 59Ik zeg u: Gij zult van daar geenszins uitgaan, totdat gij ook het laatste penningsken betaald zult hebben.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。