1这事以后，主又设立七十个人，差遣他们两个两个地在他前面，往自己所要到的各城各地方去， 2就对他们说：「要收的庄稼多，做工的人少。所以，你们当求庄稼的主打发工人出去收他的庄稼。 3你们去吧！我差你们出去，如同羊羔进入狼群。 4不要带钱囊，不要带口袋，不要带鞋；在路上也不要问人的安。 5无论进哪一家，先要说：『愿这一家平安。』 6那里若有当得平安的人（当得平安的人：原文是平安之子），你们所求的平安就必临到那家；不然，就归与你们了。 7你们要住在那家，吃喝他们所供给的，因为工人得工价是应当的；不要从这家搬到那家。 8无论进哪一城，人若接待你们，给你们摆上甚么，你们就吃甚么。 9要医治那城里的病人，对他们说：『 神的国临近你们了。』 10无论进哪一城，人若不接待你们，你们就到街上去， 11说：『就是你们城里的尘土黏在我们的脚上，我们也当着你们擦去。虽然如此，你们该知道 神的国临近了。』 12我告诉你们，当审判的日子，所多玛所受的，比那城还容易受呢！」 13「哥拉汛哪，你有祸了！伯赛大啊，你有祸了！因为在你们中间所行的异能若行在泰尔、西顿，他们早已披麻蒙灰，坐在地上悔改了。 14当审判的日子，泰尔、西顿所受的，比你们还容易受呢！ 15迦百农啊，你已经升到天上（或译：你将要升到天上吗），将来必推下阴间。」 16又对门徒说：「听从你们的就是听从我；弃绝你们的就是弃绝我；弃绝我的就是弃绝那差我来的。」 17那七十个人欢欢喜喜地回来，说：「主啊！因你的名，就是鬼也服了我们。」 18耶稣对他们说：「我曾看见撒但从天上坠落，像闪电一样。 19我已经给你们权柄可以践踏蛇和蝎子，又胜过仇敌一切的能力，断没有甚么能害你们。 20然而，不要因鬼服了你们就欢喜，要因你们的名记录在天上欢喜。」 21正当那时，耶稣被圣灵感动就欢乐，说：「父啊，天地的主，我感谢你！因为你将这些事向聪明通达人就藏起来，向婴孩就显出来。父啊！是的，因为你的美意本是如此。 22一切所有的都是我父交付我的；除了父，没有人知道子是谁；除了子和子所愿意指示的，没有人知道父是谁。」 23耶稣转身暗暗地对门徒说：「看见你们所看见的，那眼睛就有福了。 24我告诉你们，从前有许多先知和君王要看你们所看的，却没有看见，要听你们所听的，却没有听见。」 25有一个律法师起来试探耶稣，说：「夫子！我该做甚么才可以承受永生？」 26耶稣对他说：「律法上写的是甚么？你念的是怎样呢？」 27他回答说：「你要尽心、尽性、尽力、尽意爱主―你的 神；又要爱邻舍如同自己。」 28耶稣说：「你回答的是；你这样行，就必得永生。」 29那人要显明自己有理，就对耶稣说：「谁是我的邻舍呢？」 30耶稣回答说：「有一个人从耶路撒冷下耶利哥去，落在强盗手中。他们剥去他的衣裳，把他打个半死，就丢下他走了。 31偶然有一个祭司从这条路下来，看见他就从那边过去了。 32又有一个利未人来到这地方，看见他，也照样从那边过去了。 33惟有一个撒马利亚人行路来到那里，看见他就动了慈心， 34上前用油和酒倒在他的伤处，包裹好了，扶他骑上自己的牲口，带到店里去照应他。 35第二天拿出二钱银子来，交给店主，说：『你且照应他；此外所费用的，我回来必还你。』 36你想，这三个人哪一个是落在强盗手中的邻舍呢？」 37他说：「是怜悯他的。」耶稣说：「你去照样行吧。」 38他们走路的时候，耶稣进了一个村庄。有一个女人，名叫马大，接他到自己家里。 39她有一个妹子，名叫马利亚，在耶稣脚前坐着听他的道。 40马大伺候的事多，心里忙乱，就进前来，说：「主啊，我的妹子留下我一个人伺候，你不在意吗？请吩咐她来帮助我。」 41耶稣回答说：「马大！马大！你为许多的事思虑烦扰， 42但是不可少的只有一件；马利亚已经选择那上好的福分，是不能夺去的。」
1Now after these things, the Lord also appointed seventy others, and sent them two by two ahead of him into every city and place, where he was about to come. 2Then he said to them, “The harvest is indeed plentiful, but the laborers are few. Pray therefore to the Lord of the harvest, that he may send out laborers into his harvest. 3Go your ways. Behold, I send you out as lambs among wolves. 4Carry no purse, nor wallet, nor sandals. Greet no one on the way. 5Into whatever house you enter, first say, ‘Peace be to this house.’ 6If a son of peace is there, your peace will rest on him; but if not, it will return to you. 7Remain in that same house, eating and drinking the things they give, for the laborer is worthy of his wages. Don’t go from house to house. 8Into whatever city you enter, and they receive you, eat the things that are set before you. 9Heal the sick who are therein, and tell them, ‘The Kingdom of God has come near to you.’ 10But into whatever city you enter, and they don’t receive you, go out into its streets and say, 11‘Even the dust from your city that clings to us, we wipe off against you. Nevertheless know this, that the Kingdom of God has come near to you.’ 12I tell you, it will be more tolerable in that day for Sodom than for that city. 13“Woe to you, Chorazin! Woe to you, Bethsaida! For if the mighty works had been done in Tyre and Sidon which were done in you, they would have repented long ago, sitting in sackcloth and ashes. 14But it will be more tolerable for Tyre and Sidon in the judgment than for you. 15You, Capernaum, who are exalted to heaven, will be brought down to Hades. 16Whoever listens to you listens to me, and whoever rejects you rejects me. Whoever rejects me rejects him who sent me.” 17The seventy returned with joy, saying, “Lord, even the demons are subject to us in your name!” 18He said to them, “I saw Satan having fallen like lightning from heaven. 19Behold, I give you authority to tread on serpents and scorpions, and over all the power of the enemy. Nothing will in any way hurt you. 20Nevertheless, don’t rejoice in this, that the spirits are subject to you, but rejoice that your names are written in heaven.” 21In that same hour Jesus rejoiced in the Holy Spirit, and said, “I thank you, O Father, Lord of heaven and earth, that you have hidden these things from the wise and understanding, and revealed them to little children. Yes, Father, for so it was well-pleasing in your sight.” 22Turning to the disciples, he said, “All things have been delivered to me by my Father. No one knows who the Son is, except the Father, and who the Father is, except the Son, and he to whomever the Son desires to reveal him.” 23Turning to the disciples, he said privately, “Blessed are the eyes which see the things that you see, 24for I tell you that many prophets and kings desired to see the things which you see, and didn’t see them, and to hear the things which you hear, and didn’t hear them.” 25Behold, a certain lawyer stood up and tested him, saying, “Teacher, what shall I do to inherit eternal life?” 26He said to him, “What is written in the law? How do you read it?” 27He answered, “You shall love the Lord your God with all your heart, with all your soul, with all your strength, and with all your mind; and your neighbor as yourself.” 28He said to him, “You have answered correctly. Do this, and you will live.” 29But he, desiring to justify himself, asked Jesus, “Who is my neighbor?” 30Jesus answered, “A certain man was going down from Jerusalem to Jericho, and he fell among robbers, who both stripped him and beat him, and departed, leaving him half dead. 31By chance a certain priest was going down that way. When he saw him, he passed by on the other side. 32In the same way a Levite also, when he came to the place, and saw him, passed by on the other side. 33But a certain Samaritan, as he traveled, came where he was. When he saw him, he was moved with compassion, 34came to him, and bound up his wounds, pouring on oil and wine. He set him on his own animal, and brought him to an inn, and took care of him. 35On the next day, when he departed, he took out two denarii, and gave them to the host, and said to him, ‘Take care of him. Whatever you spend beyond that, I will repay you when I return.’ 36Now which of these three do you think seemed to be a neighbor to him who fell among the robbers?” 37He said, “He who showed mercy on him.” Then Jesus said to him, “Go and do likewise.” 38As they went on their way, he entered into a certain village, and a certain woman named Martha received him into her house. 39She had a sister called Mary, who also sat at Jesus’ feet, and heard his word. 40But Martha was distracted with much serving, and she came up to him, and said, “Lord, don’t you care that my sister left me to serve alone? Ask her therefore to help me.” 41Jesus answered her, “Martha, Martha, you are anxious and troubled about many things, 42but one thing is needed. Mary has chosen the good part, which will not be taken away from her.”
1En na dezen stelde de Heere nog andere zeventig, en zond hen heen voor Zijn aangezicht, twee en twee, in iedere stad en plaats, daar Hij komen zou. 2Hij zeide dan tot hen: De oogst is wel groot, maar de arbeiders zijn weinige; daarom, bidt den Heere des oogstes, dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote. 3Gaat henen; ziet, Ik zend u als lammeren in het midden der wolven. 4Draagt geen buidel, noch male, noch schoenen; en groet niemand op den weg. 5En in wat huis gij zult ingaan, zegt eerst: Vrede zij dezen huize! 6En indien aldaar een zoon des vredes is, zo zal uw vrede op hem rusten; maar indien niet, zo zal uw vrede tot u wederkeren. 7En blijft in datzelve huis, etende en drinkende, hetgeen van hen voorgezet wordt; want de arbeider is zijn loon waardig; gaat niet over van het ene huis in het andere huis. 8En in wat stad gij zult ingaan, en zij u ontvangen, eet hetgeen ulieden voorgezet wordt. 9En geneest de kranken, die daarin zijn, en zegt tot hen: Het Koninkrijk Gods is nabij u gekomen. 10Maar in wat stad gij zult ingaan, en zij u niet ontvangen, uitgaande op haar straten, zo zegt: 11Ook het stof, dat uit uw stad aan ons kleeft, schudden wij af op ulieden; nochtans zo weet dit, dat het Koninkrijk Gods nabij u gekomen is. 12En Ik zeg u, dat het dien van Sodom verdragelijker wezen zal in dien dag, dan dezelve stad. 13Wee u, Chorazin, wee u, Bethsaida, want zo in Tyrus en Sidon de krachten geschied waren, die in u geschied zijn, zij zouden eertijds, in zak en as zittende, zich bekeerd hebben. 14Doch het zal Tyrus en Sidon verdragelijker zijn in het oordeel, dan ulieden. 15En gij, Kapernaum, die tot den hemel toe verhoogd zijt, gij zult tot de hel toe nedergestoten worden. 16Wie u hoort, die hoort Mij; en wie u verwerpt, die verwerpt Mij; en wie Mij verwerpt, die verwerpt Dengene, Die Mij gezonden heeft. 17En de zeventigen zijn wedergekeerd met blijdschap, zeggende: Heere, ook de duivelen zijn ons onderworpen, in Uw Naam. 18En Hij zeide tot hen: Ik zag den satan, als een bliksem, uit den hemel vallen. 19Ziet, Ik geve u de macht, om op slangen en schorpioenen te treden, en over alle kracht des vijands; en geen ding zal u enigszins beschadigen. 20Doch verblijdt u daarin niet, dat de geesten u onderworpen zijn; maar verblijdt u veel meer, dat uw namen geschreven zijn in de hemelen. 21Te dier ure verheugde Zich Jezus in den geest, en zeide: Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde; dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard; ja, Vader, want alzo is geweest het welbehagen voor U. 22Alle dingen zijn Mij van Mijn Vader overgegeven; en niemand weet, wie de Zoon is, dan de Vader; en wie de Vader is, dan de Zoon, en dien het de Zoon zal willen openbaren. 23En Zich kerende naar de discipelen, zeide Hij tot hen alleen: Zalig zijn de ogen, die zien, hetgeen gij ziet. 24Want Ik zeg u, dat vele profeten en koningen hebben begeerd te zien, hetgeen gij ziet, en hebben het niet gezien; en te horen, hetgeen gij hoort, en hebben het niet gehoord. 25En ziet, een zeker wetgeleerde stond op, Hem verzoekende, en zeggende: Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven? 26En Hij zeide tot hem: Wat is in de wet geschreven? Hoe leest gij? 27En hij, antwoordende, zeide: Gij zult den Heere, uw God, liefhebben, uit geheel uw hart, en uit geheel uw ziel, en uit geheel uw kracht, en uit geheel uw verstand; en uw naaste als uzelven. 28En Hij zeide tot hem: Gij hebt recht geantwoord; doe dat, en gij zult leven. 29Maar hij, willende zichzelven rechtvaardigen, zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste? 30En Jezus, antwoordende, zeide: Een zeker mens kwam af van Jeruzalem naar Jericho, en viel onder de moordenaars, welke, hem ook uitgetogen, en daartoe zware slagen gegeven hebbende, heengingen, en lieten hem half dood liggen. 31En bij geval kwam een zeker priester denzelven weg af, en hem ziende, ging hij tegenover hem voorbij. 32En desgelijks ook een Leviet, als hij was bij die plaats, kwam hij, en zag hem, en ging tegenover hem voorbij. 33Maar een zeker Samaritaan, reizende, kwam omtrent hem, en hem ziende, werd hij met innerlijke ontferming bewogen. 34En hij, tot hem gaande, verbond zijn wonden, gietende daarin olie en wijn; en hem heffende op zijn eigen beest, voerde hem in de herberg en verzorgde hem. 35En des anderen daags weggaande, langde hij twee penningen uit, en gaf ze den waard, en zeide tot hem: Draag zorg voor hem: en zo wat gij meer aan hem ten koste zult leggen, dat zal ik u wedergeven, als ik wederkom. 36Wie dan van deze drie dunkt u de naaste geweest te zijn desgenen, die onder de moordenaars gevallen was? 37En hij zeide: Die barmhartigheid aan hem gedaan heeft. Zo zeide dan Jezus tot hem: Ga heen, en doe gij desgelijks. 38En het geschiedde, als zij reisden, dat Hij kwam in een vlek; en een zekere vrouw, met name Martha, ontving Hem in haar huis. 39En deze had een zuster, genaamd Maria, welke ook, zittende aan de voeten van Jezus, Zijn woord hoorde. 40Doch Martha was zeer bezig met veel dienens, en daarbij komende, zeide zij: Heere, trekt Gij U dat niet aan, dat mijn zuster mij alleen laat dienen? Zeg dan haar, dat zij mij helpe. 41En Jezus, antwoordende, zeide tot haar: Martha, Martha, gij bekommert en ontrust u over vele dingen; 42Maar een ding is nodig; doch Maria heeft het goede deel uitgekozen, hetwelk van haar niet zal weggenomen worden.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。