1众人都起来，把耶稣解到彼拉多面前， 2就告他说：「我们见这人诱惑国民，禁止纳税给凯撒，并说自己是基督，是王。」 3彼拉多问耶稣说：「你是犹太人的王吗？」耶稣回答说：「你说的是。」 4彼拉多对祭司长和众人说：「我查不出这人有甚么罪来。」 5但他们越发极力地说：「他煽惑百姓，在犹太遍地传道，从加利利起，直到这里了。」 6彼拉多一听见，就问：「这人是加利利人吗？」 7既晓得耶稣属希律所管，就把他送到希律那里去。那时希律正在耶路撒冷。 8希律看见耶稣，就很欢喜；因为听见过他的事，久已想要见他，并且指望看他行一件神迹， 9于是问他许多的话，耶稣却一言不答。 10祭司长和文士都站着，极力地告他。 11希律和他的兵丁就藐视耶稣，戏弄他，给他穿上华丽衣服，把他送回彼拉多那里去。 12从前希律和彼拉多彼此有仇，在那一天就成了朋友。 13彼拉多传齐了祭司长和官府并百姓， 14就对他们说：「你们解这人到我这里，说他是诱惑百姓的。看哪，我也曾将你们告他的事，在你们面前审问他，并没有查出他甚么罪来； 15就是希律也是如此，所以把他送回来。可见他没有做甚么该死的事。 16故此，我要责打他，把他释放了。」（有古卷加： 17每逢这节期，巡抚必须释放一个囚犯给他们。） 18众人却一齐喊着说：「除掉这个人！释放巴拉巴给我们！」 19这巴拉巴是因在城里作乱杀人，下在监里的。 20彼拉多愿意释放耶稣，就又劝解他们。 21无奈他们喊着说：「钉他十字架！钉他十字架！」 22彼拉多第三次对他们说：「为甚么呢？这人做了甚么恶事呢？我并没有查出他甚么该死的罪来。所以，我要责打他，把他释放了。」 23他们大声催逼彼拉多，求他把耶稣钉在十字架上。他们的声音就得了胜。 24彼拉多这才照他们所求的定案， 25把他们所求的那作乱杀人、下在监里的释放了，把耶稣交给他们，任凭他们的意思行。 26带耶稣去的时候，有一个古利奈人西门，从乡下来；他们就抓住他，把十字架搁在他身上，叫他背着跟随耶稣。 27有许多百姓跟随耶稣，内中有好些妇女；妇女们为他号啕痛哭。 28耶稣转身对她们说：「耶路撒冷的女子，不要为我哭，当为自己和自己的儿女哭。 29因为日子要到，人必说：『不生育的，和未曾怀胎的，未曾乳养婴孩的，有福了！』 30那时，人要向大山说：倒在我们身上！向小山说：遮盖我们！ 31「这些事既行在有汁水的树上，那枯干的树将来怎么样呢？」 32又有两个犯人，和耶稣一同带来处死。 33到了一个地方，名叫「髑髅地」，就在那里把耶稣钉在十字架上，又钉了两个犯人：一个在左边，一个在右边。 34当下耶稣说：「父啊！赦免他们；因为他们所做的，他们不晓得。」兵丁就拈阄分他的衣服。 35百姓站在那里观看。官府也嗤笑他，说：「他救了别人；他若是基督， 神所拣选的，可以救自己吧！」 36兵丁也戏弄他，上前拿醋送给他喝， 37说：「你若是犹太人的王，可以救自己吧！」 38在耶稣以上有一个牌子（有古卷加：用希腊、罗马、希伯来的文字）写着：「这是犹太人的王。」 39那同钉的两个犯人有一个讥笑他，说：「你不是基督吗？可以救自己和我们吧！」 40那一个就应声责备他，说：「你既是一样受刑的，还不怕 神吗？ 41我们是应该的，因我们所受的与我们所做的相称，但这个人没有做过一件不好的事。」 42就说：「耶稣啊，你得国降临的时候，求你记念我！」 43耶稣对他说：「我实在告诉你，今日你要同我在乐园里了。」 44那时约有午正，遍地都黑暗了，直到申初， 45日头变黑了；殿里的幔子从当中裂为两半。 46耶稣大声喊着说：「父啊！我将我的灵魂交在你手里。」说了这话，气就断了。 47百夫长看见所成的事，就归荣耀与 神，说：「这真是个义人！」 48聚集观看的众人见了这所成的事都捶着胸回去了。 49还有一切与耶稣熟识的人，和从加利利跟着他来的妇女们，都远远地站着看这些事。 50有一个人名叫约瑟，是个议士，为人善良公义； 51众人所谋所为，他并没有附从。他本是犹太、亚利马太城里素常盼望 神国的人。 52这人去见彼拉多，求耶稣的身体， 53就取下来，用细麻布裹好，安放在石头凿成的坟墓里；那里头从来没有葬过人。 54那日是预备日，安息日也快到了。 55那些从加利利和耶稣同来的妇女跟在后面，看见了坟墓和他的身体怎样安放。 56她们就回去，预备了香料香膏。她们在安息日，便遵着诫命安息了。
1The whole company of them rose up and brought him before Pilate. 2They began to accuse him, saying, “We found this man perverting the nation, forbidding paying taxes to Caesar, and saying that he himself is Christ, a king.” 3Pilate asked him, “Are you the King of the Jews?” He answered him, “So you say.” 4Pilate said to the chief priests and the multitudes, “I find no basis for a charge against this man.” 5But they insisted, saying, “He stirs up the people, teaching throughout all Judea, beginning from Galilee even to this place.” 6But when Pilate heard Galilee mentioned, he asked if the man was a Galilean. 7When he found out that he was in Herod’s jurisdiction, he sent him to Herod, who was also in Jerusalem during those days. 8Now when Herod saw Jesus, he was exceedingly glad, for he had wanted to see him for a long time, because he had heard many things about him. He hoped to see some miracle done by him. 9He questioned him with many words, but he gave no answers. 10The chief priests and the scribes stood, vehemently accusing him. 11Herod with his soldiers humiliated him and mocked him. Dressing him in luxurious clothing, they sent him back to Pilate. 12Herod and Pilate became friends with each other that very day, for before that they were enemies with each other. 13Pilate called together the chief priests and the rulers and the people, 14and said to them, “You brought this man to me as one that perverts the people, and see, I have examined him before you, and found no basis for a charge against this man concerning those things of which you accuse him. 15Neither has Herod, for I sent you to him, and see, nothing worthy of death has been done by him. 16I will therefore chastise him and release him.” 17Now he had to release one prisoner to them at the feast. 18But they all cried out together, saying, “Away with this man! Release to us Barabbas!”— 19one who was thrown into prison for a certain revolt in the city, and for murder. 20Then Pilate spoke to them again, wanting to release Jesus, 21but they shouted, saying, “Crucify! Crucify him!” 22He said to them the third time, “Why? What evil has this man done? I have found no capital crime in him. I will therefore chastise him and release him.” 23But they were urgent with loud voices, asking that he might be crucified. Their voices and the voices of the chief priests prevailed. 24Pilate decreed that what they asked for should be done. 25He released him who had been thrown into prison for insurrection and murder, for whom they asked, but he delivered Jesus up to their will. 26When they led him away, they grabbed one Simon of Cyrene, coming from the country, and laid on him the cross, to carry it after Jesus. 27A great multitude of the people followed him, including women who also mourned and lamented him. 28But Jesus, turning to them, said, “Daughters of Jerusalem, don’t weep for me, but weep for yourselves and for your children. 29For behold, the days are coming in which they will say, ‘Blessed are the barren, the wombs that never bore, and the breasts that never nursed.’ 30Then they will begin to tell the mountains, ‘Fall on us!’ and tell the hills, ‘Cover us.’ 31For if they do these things in the green tree, what will be done in the dry?” 32There were also others, two criminals, led with him to be put to death. 33When they came to the place that is called The Skull, they crucified him there with the criminals, one on the right and the other on the left. 34Jesus said, “Father, forgive them, for they don’t know what they are doing.” Dividing his garments among them, they cast lots. 35The people stood watching. The rulers with them also scoffed at him, saying, “He saved others. Let him save himself, if this is the Christ of God, his chosen one!” 36The soldiers also mocked him, coming to him and offering him vinegar, 37and saying, “If you are the King of the Jews, save yourself!” 38An inscription was also written over him in letters of Greek, Latin, and Hebrew: “THIS IS THE KING OF THE JEWS.” 39One of the criminals who was hanged insulted him, saying, “If you are the Christ, save yourself and us!” 40But the other answered, and rebuking him said, “Don’t you even fear God, seeing you are under the same condemnation? 41And we indeed justly, for we receive the due reward for our deeds, but this man has done nothing wrong.” 42He said to Jesus, “Lord, remember me when you come into your Kingdom.” 43Jesus said to him, “Assuredly I tell you, today you will be with me in Paradise.” 44It was now about the sixth hour, and darkness came over the whole land until the ninth hour. 45The sun was darkened, and the veil of the temple was torn in two. 46Jesus, crying with a loud voice, said, “Father, into your hands I commit my spirit!” Having said this, he breathed his last. 47When the centurion saw what was done, he glorified God, saying, “Certainly this was a righteous man.” 48All the multitudes that came together to see this, when they saw the things that were done, returned home beating their breasts. 49All his acquaintances, and the women who followed with him from Galilee, stood at a distance, watching these things. 50Behold, a man named Joseph, who was a member of the council, a good and righteous man 51(he had not consented to their counsel and deed), from Arimathaea, a city of the Jews, who was also waiting for the Kingdom of God: 52this man went to Pilate, and asked for Jesus’ body. 53He took it down, and wrapped it in a linen cloth, and laid him in a tomb that was cut in stone, where no one had ever been laid. 54It was the day of the Preparation, and the Sabbath was drawing near. 55The women, who had come with him out of Galilee, followed after, and saw the tomb, and how his body was laid. 56They returned, and prepared spices and ointments. On the Sabbath they rested according to the commandment.
1En de gehele menigte van hen stond op, en leidde Hem tot Pilatus. 2En zij begonnen Hem te beschuldigen, zeggende: Wij hebben bevonden, dat Deze het volk verkeert, en verbiedt den keizer schattingen te geven, zeggende, dat Hij Zelf Christus, de Koning is. 3En Pilatus vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Hij antwoordde hem en zeide: Gij zegt het. 4En Pilatus zeide tot de overpriesters en de scharen: Ik vind geen schuld in dezen Mens. 5En zij hielden te sterker aan, zeggende: Hij beroert het volk, lerende door geheel Judea, begonnen hebbende van Galilea tot hier toe. 6Als nu Pilatus van Galilea hoorde, vraagde hij, of die Mens een Galileer was? 7En verstaande, dat Hij uit het gebied van Herodes was, zond hij Hem heen tot Herodes, die ook zelf in die dagen binnen Jeruzalem was. 8En als Herodes Jezus zag, werd hij zeer verblijd; want hij was van over lang begerig geweest Hem te zien, omdat hij veel van Hem hoorde; en hoopte enig teken te zien, dat van Hem gedaan zou worden. 9En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets. 10En de overpriesters en de Schriftgeleerden stonden, en beschuldigden Hem heftiglijk. 11En Herodes met zijn krijgslieden Hem veracht en bespot hebbende, deed Hem een blinkend kleed aan, en zond Hem weder tot Pilatus. 12En op denzelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkander; want zij waren te voren in vijandschap tegen den anderen. 13En als Pilatus de overpriesters, en de oversten, en het volk bijeengeroepen had, zeide hij tot hen: 14Gij hebt dezen Mens tot mij gebracht, als een, die het volk afkerig maakt; en ziet, ik heb Hem in uw tegenwoordigheid ondervraagd, en heb in dezen Mens geen schuld gevonden, van hetgeen daar gij Hem mede beschuldigt; 15Ja, ook Herodes niet; want ik heb ulieden tot hem gezonden, en ziet, er is van Hem niets gedaan, dat des doods waardig is. 16Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten. 17En hij moest hun op het feest een loslaten. 18Doch al de menigte riep gelijkelijk, zeggende: Weg met Dezen, en laat ons Bar-abbas los. 19Dewelke was om zeker oproer, dat in de stad geschied was, en om een doodslag, in de gevangenis geworpen. 20Pilatus dan riep hun wederom toe, willende Jezus loslaten. 21Maar zij riepen daartegen, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem! 22En hij zeide ten derden male tot hen: Wat heeft Deze dan kwaads gedaan? Ik heb geen schuld des doods in Hem gevonden. Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten. 23Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger. 24En Pilatus oordeelde, dat hun eis geschieden zou. 25En hij liet hun los dengene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, welken zij geeist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil. 26En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg. 27En een grote menigte van volk en van vrouwen volgde Hem, welke ook weenden en Hem beklaagden. 28En Jezus, Zich tot haar kerende zeide: Gij dochters van Jeruzalem! weent niet over Mij, maar weent over uzelven, en over uw kinderen. 29Want ziet, er komen dagen, in welke men zeggen zal: Zalig zijn de onvruchtbaren, en de buiken, die niet gebaard hebben, en de borsten, die niet gezoogd hebben. 30Alsdan zullen zij beginnen te zeggen tot de bergen: Valt op ons; en tot de heuvelen: Bedekt ons. 31Want indien zij dit doen aan het groene hout, wat zal aan het dorre geschieden? 32En er werden ook twee anderen, zijnde kwaaddoeners, geleid, om met Hem gedood te worden. 33En toen zij kwamen op de plaats genaamd Hoofdschedel plaats, kruisigden zij Hem aldaar, en de kwaaddoeners, den een ter rechter zijde en den ander ter linker zijde. 34En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen. En verdelende Zijn klederen, wierpen zij het lot. 35En het volk stond en zag het aan. En ook de oversten met hen beschimpten Hem, zeggende: Anderen heeft Hij verlost, dat Hij nu Zichzelven verlosse, zo Hij is de Christus, de Uitverkorene Gods. 36En ook de krijgsknechten, tot Hem komende, bespotten Hem, en brachten Hem edik; 37En zeiden: Indien gij de Koning der Joden zijt, zo verlos Uzelven. 38En er was ook een opschrift boven Hem geschreven, met Griekse, en Romeinse en Hebreeuwse letters: DEZE Is De KONING DER JODEN. 39En een der kwaaddoeners, die gehangen waren, lasterde Hem, zeggende: Indien Gij de Christus zijt, verlos Uzelven en ons. 40Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt? 41En wij toch rechtvaardiglijk; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan. 42En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn. 43En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn. 44En het was omtrent de zesde ure, en er werd duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe. 45En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel des tempels scheurde midden door. 46En Jezus, roepende met grote stemme, zeide: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij den geest. 47Als nu de hoofdman over honderd zag, wat er geschied was, verheerlijkte hij God, en zeide: Waarlijk, deze Mens was rechtvaardig. 48En al de scharen, die samengekomen waren om dit te aanschouwen, ziende de dingen, die geschied waren, keerden wederom, slaande op hun borsten. 49En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan. 50En zie, een man, met name Jozef, zijnde een raadsheer, een goed en rechtvaardig man, 51(Deze had niet mede bewilligd in hun raad en handel) van Arimathea, een stad der Joden, en die ook zelf het Koninkrijk Gods verwachtte; 52Deze ging tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. 53En als hij hetzelve afgenomen had, wond hij dat in een fijn lijnwaad, en legde het in een graf, in een rots gehouwen, waarin nog nooit iemand gelegd was. 54En het was de dag der voorbereiding, en de sabbat kwam aan. 55En ook de vrouwen, die met Hem gekomen waren uit Galilea, volgden na en aanschouwden het graf, en hoe Zijn lichaam gelegd werd. 56En wedergekeerd zijnde, bereidden zij specerijen en zalven; en op den sabbat rustten zij naar het gebod.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。