1有一个安息日，耶稣从麦地经过。他的门徒掐了麦穗，用手搓着吃。 2有几个法利赛人说：「你们为甚么做安息日不可做的事呢？」 3耶稣对他们说：「经上记着大卫和跟从他的人饥饿之时所做的事，连这个你们也没有念过吗？ 4他怎么进了 神的殿，拿陈设饼吃，又给跟从的人吃？这饼除了祭司以外，别人都不可吃。」 5又对他们说：「人子是安息日的主。」 6又有一个安息日，耶稣进了会堂教训人，在那里有一个人右手枯干了。 7文士和法利赛人窥探耶稣，在安息日治病不治病，要得把柄去告他。 8耶稣却知道他们的意念，就对那枯干一只手的人说：「起来！站在当中。」那人就起来，站着。 9耶稣对他们说：「我问你们，在安息日行善行恶，救命害命，哪样是可以的呢？」 10他就周围看着他们众人，对那人说：「伸出手来！」他把手一伸，手就复了原。 11他们就满心大怒，彼此商议怎样处治耶稣。 12那时，耶稣出去，上山祷告，整夜祷告 神； 13到了天亮，叫他的门徒来，就从他们中间挑选十二个人，称他们为使徒。 14这十二个人有西门（耶稣又给他起名叫彼得），还有他兄弟安得烈，又有雅各和约翰，腓力和巴多罗买， 15马太和多马，亚勒腓的儿子雅各和奋锐党的西门， 16雅各的儿子（或译：兄弟）犹大，和卖主的加略人犹大。 17耶稣和他们下了山，站在一块平地上；同站的有许多门徒，又有许多百姓，从犹太全地和耶路撒冷，并泰尔、西顿的海边来，都要听他讲道，又指望医治他们的病； 18还有被污鬼缠磨的，也得了医治。 19众人都想要摸他；因为有能力从他身上发出来，医好了他们。 20耶稣举目看着门徒，说：你们贫穷的人有福了！因为 神的国是你们的。 21你们饥饿的人有福了！因为你们将要饱足。你们哀哭的人有福了！因为你们将要喜笑。 22「人为人子恨恶你们，拒绝你们，辱骂你们，弃掉你们的名，以为是恶，你们就有福了！ 23当那日，你们要欢喜跳跃，因为你们在天上的赏赐是大的。他们的祖宗待先知也是这样。 24但你们富足的人有祸了！因为你们受过你们的安慰。 25你们饱足的人有祸了！因为你们将要饥饿。你们喜笑的人有祸了！因为你们将要哀恸哭泣。 26「人都说你们好的时候，你们就有祸了！因为他们的祖宗待假先知也是这样。」 27「只是我告诉你们这听道的人，你们的仇敌，要爱他！恨你们的，要待他好！ 28咒诅你们的，要为他祝福！凌辱你们的，要为他祷告！ 29有人打你这边的脸，连那边的脸也由他打。有人夺你的外衣，连里衣也由他拿去。 30凡求你的，就给他。有人夺你的东西去，不用再要回来。 31你们愿意人怎样待你们，你们也要怎样待人。 32你们若单爱那爱你们的人，有甚么可酬谢的呢？就是罪人也爱那爱他们的人。 33你们若善待那善待你们的人，有甚么可酬谢的呢？就是罪人也是这样行。 34你们若借给人，指望从他收回，有甚么可酬谢的呢？就是罪人也借给罪人，要如数收回。 35你们倒要爱仇敌，也要善待他们，并要借给人不指望偿还，你们的赏赐就必大了，你们也必作至高者的儿子；因为他恩待那忘恩的和作恶的。 36你们要慈悲，像你们的父慈悲一样。」 37「你们不要论断人，就不被论断；你们不要定人的罪，就不被定罪；你们要饶恕人，就必蒙饶恕（饶恕：原文是释放）； 38你们要给人，就必有给你们的，并且用十足的升斗，连摇带按，上尖下流地倒在你们怀里；因为你们用甚么量器量给人，也必用甚么量器量给你们。」 39耶稣又用比喻对他们说：「瞎子岂能领瞎子，两个人不是都要掉在坑里吗？ 40学生不能高过先生；凡学成了的不过和先生一样。 41为甚么看见你弟兄眼中有刺，却不想自己眼中有梁木呢？ 42你不见自己眼中有梁木，怎能对你弟兄说：『容我去掉你眼中的刺』呢？你这假冒为善的人！先去掉自己眼中的梁木，然后才能看得清楚，去掉你弟兄眼中的刺。」 43「因为，没有好树结坏果子，也没有坏树结好果子。 44凡树木看果子，就可以认出它来。人不是从荆棘上摘无花果，也不是从蒺藜里摘葡萄。 45善人从他心里所存的善就发出善来；恶人从他心里所存的恶就发出恶来；因为心里所充满的，口里就说出来。」 46「你们为甚么称呼我『主啊，主啊』却不遵我的话行呢？ 47凡到我这里来，听见我的话就去行的，我要告诉你们他像甚么人： 48他像一个人盖房子，深深地挖地，把根基安在磐石上；到发大水的时候，水冲那房子，房子总不能摇动，因为根基立在磐石上（有古卷：因为盖造得好）。 49惟有听见不去行的，就像一个人在土地上盖房子，没有根基；水一冲，随即倒塌了，并且那房子坏的很大。」
1Now on the second Sabbath after the first, he was going through the grain fields. His disciples plucked the heads of grain, and ate, rubbing them in their hands. 2But some of the Pharisees said to them, “Why do you do that which is not lawful to do on the Sabbath day?” 3Jesus, answering them, said, “Haven’t you read what David did when he was hungry, he, and those who were with him; 4how he entered into God’s house, and took and ate the show bread, and gave also to those who were with him, which is not lawful to eat except for the priests alone?” 5He said to them, “The Son of Man is lord of the Sabbath.” 6It also happened on another Sabbath that he entered into the synagogue and taught. There was a man there, and his right hand was withered. 7The scribes and the Pharisees watched him, to see whether he would heal on the Sabbath, that they might find an accusation against him. 8But he knew their thoughts; and he said to the man who had the withered hand, “Rise up, and stand in the middle.” He arose and stood. 9Then Jesus said to them, “I will ask you something: Is it lawful on the Sabbath to do good, or to do harm? To save a life, or to kill?” 10He looked around at them all, and said to the man, “Stretch out your hand.” He did, and his hand was restored as sound as the other. 11But they were filled with rage, and talked with one another about what they might do to Jesus. 12In these days, he went out to the mountain to pray, and he continued all night in prayer to God. 13When it was day, he called his disciples, and from them he chose twelve, whom he also named apostles: 14Simon, whom he also named Peter; Andrew, his brother; James; John; Philip; Bartholomew; 15Matthew; Thomas; James, the son of Alphaeus; Simon, who was called the Zealot; 16Judas the son of James; and Judas Iscariot, who also became a traitor. 17He came down with them, and stood on a level place, with a crowd of his disciples, and a great number of the people from all Judea and Jerusalem, and the sea coast of Tyre and Sidon, who came to hear him and to be healed of their diseases; 18as well as those who were troubled by unclean spirits, and they were being healed. 19All the multitude sought to touch him, for power came out of him and healed them all. 20He lifted up his eyes to his disciples, and said, “Blessed are you who are poor, for yours is the Kingdom of God. 21Blessed are you who hunger now, for you will be filled. Blessed are you who weep now, for you will laugh. 22Blessed are you when men shall hate you, and when they shall exclude and mock you, and throw out your name as evil, for the Son of Man’s sake. 23Rejoice in that day, and leap for joy, for behold, your reward is great in heaven, for their fathers did the same thing to the prophets. 24“But woe to you who are rich! For you have received your consolation. 25Woe to you, you who are full now, for you will be hungry. Woe to you who laugh now, for you will mourn and weep. 26Woe,whenmen speak well of you, for their fathers did the same thing to the false prophets. 27“But I tell you who hear: love your enemies, do good to those who hate you, 28bless those who curse you, and pray for those who mistreat you. 29To him who strikes you on the cheek, offer also the other; and from him who takes away your cloak, don’t withhold your coat also. 30Give to everyone who asks you, and don’t ask him who takes away your goods to give them back again. 31“As you would like people to do to you, do exactly so to them. 32If you love those who love you, what credit is that to you? For even sinners love those who love them. 33If you do good to those who do good to you, what credit is that to you? For even sinners do the same. 34If you lend to those from whom you hope to receive, what credit is that to you? Even sinners lend to sinners, to receive back as much. 35But love your enemies, and do good, and lend, expecting nothing back; and your reward will be great, and you will be children of the Most High; for he is kind toward the unthankful and evil. 36“Therefore be merciful, even as your Father is also merciful. 37Don’t judge, and you won’t be judged. Don’t condemn, and you won’t be condemned. Set free, and you will be set free. 38“Give, and it will be given to you: good measure, pressed down, shaken together, and running over, will be given to you. For with the same measure you measure it will be measured back to you.” 39He spoke a parable to them. “Can the blind guide the blind? Won’t they both fall into a pit? 40A disciple is not above his teacher, but everyone when he is fully trained will be like his teacher. 41Why do you see the speck of chaff that is in your brother’s eye, but don’t consider the beam that is in your own eye? 42Or how can you tell your brother, ‘Brother, let me remove the speck of chaff that is in your eye,’ when you yourself don’t see the beam that is in your own eye? You hypocrite! First remove the beam from your own eye, and then you can see clearly to remove the speck of chaff that is in your brother’s eye. 43For there is no good tree that produces rotten fruit; nor again a rotten tree that produces good fruit. 44For each tree is known by its own fruit. For people don’t gather figs from thorns, nor do they gather grapes from a bramble bush. 45The good man out of the good treasure of his heart brings out that which is good, and the evil man out of the evil treasure of his heart brings out that which is evil, for out of the abundance of the heart, his mouth speaks. 46“Why do you call me, ‘Lord, Lord,’ and don’t do the things which I say? 47Everyone who comes to me, and hears my words, and does them, I will show you who he is like. 48He is like a man building a house, who dug and went deep, and laid a foundation on the rock. When a flood arose, the stream broke against that house, and could not shake it, because it was founded on the rock. 49But he who hears, and doesn’t do, is like a man who built a house on the earth without a foundation, against which the stream broke, and immediately it fell, and the ruin of that house was great.”
1En het geschiedde op den tweeden eersten sabbat, dat Hij door het gezaaide ging; en Zijn discipelen plukten aren, en aten ze, die wrijvende met de handen. 2En sommigen der Farizeen zeiden tot hen: Waarom doet gij, wat niet geoorloofd is te doen op de sabbatten? 3En Jezus, hun antwoordende, zeide: Hebt gij ook dat niet gelezen, hetwelk David deed, wanneer hem hongerde, en dengenen, die met hem waren? 4Hoe hij ingegaan is in het huis Gods, en de toonbroden genomen en gegeten heeft, en ook gegeven dengenen, die met hem waren, welke niet zijn geoorloofd te eten, dan alleen den priesteren. 5En Hij zeide tot hen: De Zoon des mensen is een Heere ook van den sabbat. 6En het geschiedde ook op een anderen sabbat, dat Hij in de synagoge ging, en leerde. En daar was een mens, en zijn rechterhand was dor. 7En de Schriftgeleerden en de Farizeen namen Hem waar, of Hij op den sabbat genezen zou; opdat zij enige beschuldiging tegen Hem mochten vinden. 8Doch Hij kende hun gedachten, en zeide tot den mens, die de dorre hand had: Rijs op, en sta in het midden. En hij opgestaan zijnde, stond overeind. 9Zo zeide dan Jezus tot hen: Ik zal u vragen: Wat is geoorloofd op de sabbatten, goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te verderven? 10En hen allen rondom aangezien hebbende, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij deed alzo; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere. 11En zij werden vervuld met uitzinnigheid, en spraken samen met elkander, wat zij Jezus doen zouden. 12En het geschiedde in die dagen, dat Hij uitging naar den berg, om te bidden, en Hij bleef den nacht over in het gebed tot God. 13En als het dag was geworden, riep Hij Zijn discipelen tot Zich, en verkoos er twaalf uit hen, die Hij ook apostelen noemde: 14Namelijk Simon, welken Hij ook Petrus noemde; en Andreas zijn broeder, Jakobus en Johannes, Filippus en Bartholomeus; 15Mattheus en Thomas, Jakobus, den zoon van Alfeus, en Simon genaamd Zelotes; 16Judas, den broeder van Jakobus, en Judas Iskariot, die ook de verrader geworden is. 17En met hen afgekomen zijnde, stond Hij op een vlakke plaats, en met Hem de schare Zijner discipelen, en een grote menigte des volks van geheel Judea en Jeruzalem, en van den zeekant van Tyrus en Sidon; 18Die gekomen waren, om Hem te horen, en om van hun ziekten genezen te worden, en die van onreine geesten gekweld waren; en zij werden genezen. 19En al de schare zocht Hem aan te raken; want er ging kracht van Hem uit, en Hij genas ze allen. 20En Hij, Zijn ogen opslaande over Zijn discipelen, zeide: Zalig zijt gij, armen, want uwer is het Koninkrijk Gods. 21Zalig zijt gij, die nu hongert; want gij zult verzadigd worden. Zalig zijt gij, die nu weent; want gij zult lachen. 22Zalig zijt gij, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, om des Zoons des mensen wil. 23Verblijdt u in dien dag, en zijt vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in den hemel; want hun vaders deden desgelijks den profeten. 24Maar wee u, gij rijken, want gij hebt uw troost weg. 25Wee u, die verzadigd zijt, want gij zult hongeren. Wee u, die nu lacht, want gij zult treuren en wenen. 26Wee u, wanneer al de mensen wel van u spreken, want hun vaders deden desgelijks den valsen profeten. 27Maar Ik zeg ulieden, die dit hoort: Hebt uw vijanden lief; doet wel dengenen, die u haten. 28Zegent degenen, die u vervloeken, en bidt voor degenen, die u geweld doen. 29Dengene, die u aan de wang slaat, biedt ook de andere; en dengene, die u den mantel neemt, verhindert ook den rok niet te nemen. 30Maar geeft een iegelijk, die van u begeert; en van dengene, die het uwe neemt, eist niet weder. 31En gelijk gij wilt, dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks. 32En indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat dank hebt gij? Want ook de zondaars hebben lief degenen, die hen liefhebben. 33En indien gij goed doet dengenen, die u goed doen, wat dank hebt gij? Want ook de zondaars doen hetzelfde. 34En indien gij leent dengenen, van welke gij hoopt weder te ontvangen, wat dank hebt gij? Want ook de zondaars lenen den zondaren, opdat zij evengelijk weder mogen ontvangen. 35Maar hebt uw vijanden lief, en doet goed, en leent, zonder iets weder te hopen; en uw loon zal groot zijn, en gij zult kinderen des Allerhoogsten zijn; want Hij is goedertieren over de ondankbaren en bozen. 36Weest dan barmhartig, gelijk ook uw Vader barmhartig is. 37En oordeelt niet, en gij zult niet geoordeeld worden; verdoemt niet, en gij zult niet verdoemd worden; laat los, en gij zult losgelaten worden. 38Geeft, en u zal gegeven worden; een goede, neergedrukte, en geschudde en overlopende maat zal men in uw schoot geven; want met dezelfde maat, waarmede gijlieden meet, zal ulieden wedergemeten worden. 39En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Kan ook wel een blinde een blinde op den weg leiden? Zullen zij niet beiden in de gracht vallen? 40De discipel is niet boven zijn meester; maar een iegelijk volmaakt discipel zal zijn gelijk zijn meester. 41En wat ziet gij den splinter, die in uws broeders oog is, en den balk, die in uw eigen oog is, merkt gij niet? 42Of hoe kunt gij tot uw broeder zeggen: Broeder, laat toe, dat ik den splinter, die in uw oog is, uitdoe; daar gij zelf den balk, die in uw oog is, niet ziet? Gij geveinsde! doe eerst den balk uit uw oog, en dan zult gij bezien, om den splinter uit te doen, die in uws broeders oog is. 43Want het is geen goede boom, die kwade vrucht voortbrengt, en geen kwade boom, die goede vrucht voortbrengt; 44Want ieder boom wordt uit zijn eigen vrucht gekend; want men leest geen vijgen van doornen, en men snijdt geen druif van bramen. 45De goede mens brengt het goede voort uit den goeden schat zijns harten; en de kwade mens brengt het kwade voort uit den kwaden schat zijns harten; want uit den overvloed des harten spreekt zijn mond. 46En wat noemt gij Mij, Heere, Heere! en doet niet hetgeen Ik zeg? 47Een iegelijk, die tot Mij komt, en Mijn woorden hoort, en dezelve doet, Ik zal u tonen, wien hij gelijk is. 48Hij is gelijk een mens, die een huis bouwde, en groef, en verdiepte, en leide het fondament op een steenrots; als nu de hoge vloed kwam, zo sloeg de waterstroom tegen dat huis aan, en kon het niet bewegen; want het was op de steenrots gegrond. 49Maar die ze gehoord, en niet gedaan zal hebben, is gelijk een mens, die een huis bouwde op de aarde zonder fondament; tegen hetwelk de waterstroom aansloeg, en het viel terstond, en de val van datzelve huis was groot.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。