1七日的头一日，黎明的时候，那些妇女带着所预备的香料来到坟墓前， 2看见石头已经从坟墓滚开了， 3她们就进去，只是不见主耶稣的身体。 4正在猜疑之间，忽然有两个人站在旁边，衣服放光。 5妇女们惊怕，将脸伏地。那两个人就对她们说：「为甚么在死人中找活人呢？ 6他不在这里，已经复活了。当记念他还在加利利的时候怎样告诉你们， 7说：『人子必须被交在罪人手里，钉在十字架上，第三日复活。』」 8她们就想起耶稣的话来， 9便从坟墓那里回去，把这一切的事告诉十一个使徒和其余的人。 10那告诉使徒的就是抹大拉的马利亚和约亚拿，并雅各的母亲马利亚，还有与她们在一处的妇女。 11她们这些话，使徒以为是胡言，就不相信。 12彼得起来，跑到坟墓前，低头往里看，见细麻布独在一处，就回去了，心里希奇所成的事。 13正当那日，门徒中有两个人往一个村子去；这村子名叫以马忤斯，离耶路撒冷约有二十五里。 14他们彼此谈论所遇见的这一切事。 15正谈论相问的时候，耶稣亲自就近他们，和他们同行； 16只是他们的眼睛迷糊了，不认识他。 17耶稣对他们说：「你们走路彼此谈论的是甚么事呢？」他们就站住，脸上带着愁容。 18二人中有一个名叫革流巴的回答说：「你在耶路撒冷作客，还不知道这几天在那里所出的事吗？」 19耶稣说：「甚么事呢？」他们说：「就是拿撒勒人耶稣的事。他是个先知，在 神和众百姓面前，说话行事都有大能。 20祭司长和我们的官府竟把他解去，定了死罪，钉在十字架上。 21但我们素来所盼望、要赎以色列民的就是他！不但如此，而且这事成就，现在已经三天了。 22再者，我们中间有几个妇女使我们惊奇；她们清早到了坟墓那里， 23不见他的身体，就回来告诉我们，说看见了天使显现，说他活了。 24又有我们的几个人往坟墓那里去，所遇见的正如妇女们所说的，只是没有看见他。」 25耶稣对他们说：「无知的人哪，先知所说的一切话，你们的心信得太迟钝了。 26基督这样受害，又进入他的荣耀，岂不是应当的吗？」 27于是从摩西和众先知起，凡经上所指着自己的话都给他们讲解明白了。 28将近他们所去的村子，耶稣好像还要往前行， 29他们却强留他，说：「时候晚了，日头已经平西了，请你同我们住下吧！」耶稣就进去，要同他们住下。 30到了坐席的时候，耶稣拿起饼来，祝谢了，擘开，递给他们。 31他们的眼睛明亮了，这才认出他来。忽然耶稣不见了。 32他们彼此说：「在路上，他和我们说话，给我们讲解圣经的时候，我们的心岂不是火热的吗？」 33他们就立时起身，回耶路撒冷去，正遇见十一个使徒和他们的同人聚集在一处， 34说：「主果然复活，已经现给西门看了。」 35两个人就把路上所遇见，和擘饼的时候怎么被他们认出来的事，都述说了一遍。 36正说这话的时候，耶稣亲自站在他们当中，说：「愿你们平安！」 37他们却惊慌害怕，以为所看见的是魂。 38耶稣说：「你们为甚么愁烦？为甚么心里起疑念呢？ 39你们看我的手，我的脚，就知道实在是我了。摸我看看！魂无骨无肉，你们看，我是有的。」 40说了这话，就把手和脚给他们看。 41他们正喜得不敢信，并且希奇；耶稣就说：「你们这里有甚么吃的没有？」 42他们便给他一片烧鱼。（有古卷加：和一块蜜房。） 43他接过来，在他们面前吃了。 44耶稣对他们说：「这就是我从前与你们同在之时所告诉你们的话说：摩西的律法、先知的书，和诗篇上所记的，凡指着我的话都必须应验。」 45于是耶稣开他们的心窍，使他们能明白圣经， 46又对他们说：「照经上所写的，基督必受害，第三日从死里复活， 47并且人要奉他的名传悔改、赦罪的道，从耶路撒冷起直传到万邦。 48你们就是这些事的见证。 49我要将我父所应许的降在你们身上，你们要在城里等候，直到你们领受从上头来的能力。」 50耶稣领他们到伯大尼的对面，就举手给他们祝福。 51正祝福的时候，他就离开他们，被带到天上去了。 52他们就拜他，大大地欢喜，回耶路撒冷去， 53常在殿里称颂 神。
1But on the first day of the week, at early dawn, they and some others came to the tomb, bringing the spices which they had prepared. 2They found the stone rolled away from the tomb. 3They entered in, and didn’t find the Lord Jesus’ body. 4While they were greatly perplexed about this, behold, two men stood by them in dazzling clothing. 5Becoming terrified, they bowed their faces down to the earth. They said to them, “Why do you seek the living among the dead? 6He isn’t here, but is risen. Remember what he told you when he was still in Galilee, 7saying that the Son of Man must be delivered up into the hands of sinful men, and be crucified, and the third day rise again?” 8They remembered his words, 9returned from the tomb, and told all these things to the eleven, and to all the rest. 10Now they were Mary Magdalene, Joanna, and Mary the mother of James. The other women with them told these things to the apostles. 11These words seemed to them to be nonsense, and they didn’t believe them. 12But Peter got up and ran to the tomb. Stooping and looking in, he saw the strips of linen lying by themselves, and he departed to his home, wondering what had happened. 13Behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was sixty stadia from Jerusalem. 14They talked with each other about all of these things which had happened. 15While they talked and questioned together, Jesus himself came near, and went with them. 16But their eyes were kept from recognizing him. 17He said to them, “What are you talking about as you walk, and are sad?” 18One of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who doesn’t know the things which have happened there in these days?” 19He said to them, “What things?” They said to him, “The things concerning Jesus, the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people; 20and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him. 21But we were hoping that it was he who would redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened. 22Also, certain women of our company amazed us, having arrived early at the tomb; 23and when they didn’t find his body, they came saying that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive. 24Some of us went to the tomb, and found it just like the women had said, but they didn’t see him.” 25He said to them, “Foolish men, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken! 26Didn’t the Christ have to suffer these things and to enter into his glory?” 27Beginning from Moses and from all the prophets, he explained to them in all the Scriptures the things concerning himself. 28They drew near to the village, where they were going, and he acted like he would go further. 29They urged him, saying, “Stay with us, for it is almost evening, and the day is almost over.” He went in to stay with them. 30When he had sat down at the table with them, he took the bread and gave thanks. Breaking it, he gave to them. 31Their eyes were opened, and they recognized him, and he vanished out of their sight. 32They said one to another, “Weren’t our hearts burning within us, while he spoke to us along the way, and while he opened the Scriptures to us?” 33They rose up that very hour, returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and those who were with them, 34saying, “The Lord is risen indeed, and has appeared to Simon!” 35They related the things that happened along the way, and how he was recognized by them in the breaking of the bread. 36As they said these things, Jesus himself stood among them, and said to them, “Peace be to you.” 37But they were terrified and filled with fear, and supposed that they had seen a spirit. 38He said to them, “Why are you troubled? Why do doubts arise in your hearts? 39See my hands and my feet, that it is truly me. Touch me and see, for a spirit doesn’t have flesh and bones, as you see that I have.” 40When he had said this, he showed them his hands and his feet. 41While they still didn’t believe for joy, and wondered, he said to them, “Do you have anything here to eat?” 42They gave him a piece of a broiled fish and some honeycomb. 43He took them, and ate in front of them. 44He said to them, “This is what I told you, while I was still with you, that all things which are written in the law of Moses, the prophets, and the psalms, concerning me must be fulfilled.” 45Then he opened their minds, that they might understand the Scriptures. 46He said to them, “Thus it is written, and thus it was necessary for the Christ to suffer and to rise from the dead the third day, 47and that repentance and remission of sins should be preached in his name to all the nations, beginning at Jerusalem. 48You are witnesses of these things. 49Behold, I send out the promise of my Father on you. But wait in the city of Jerusalem until you are clothed with power from on high.” 50He led them out as far as Bethany, and he lifted up his hands, and blessed them. 51While he blessed them, he withdrew from them, and was carried up into heaven. 52They worshiped him, and returned to Jerusalem with great joy, 53and were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
1En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar. 2En zij vonden den steen afgewenteld van het graf. 3En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet. 4En het geschiedde, als zij daarover twijfelmoedig waren, zie, twee mannen stonden bij haar in blinkende klederen. 5En als zij zeer bevreesd werden, en het aangezicht naar de aarde neigden, zeiden zij tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden? 6Hij is hier niet, maar Hij is opgestaan. Gedenkt, hoe Hij tot u gesproken heeft, als Hij nog in Galilea was, 7Zeggende: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in de handen der zondige mensen, en gekruisigd worden, en ten derden dage wederopstaan. 8En zij werden indachtig Zijner woorden. 9En wedergekeerd zijnde van het graf, boodschapten zij al deze dingen aan de elven, en aan al de anderen. 10En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden. 11En haar woorden schenen voor hen als ijdel geklap, en zij geloofden haar niet. 12Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de linnen doeken, liggende alleen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelven van hetgeen geschied was. 13En zie, twee van hen gingen op denzelfden dag naar een vlek, dat zestig stadien van Jeruzalem was, welks naam was Emmaus; 14En zij spraken samen onder elkander van al deze dingen, die er gebeurd waren. 15En het geschiedde, terwijl zij samen spraken, en elkander ondervraagden, dat Jezus Zelf bij hen kwam, en met hen ging. 16En hun ogen werden gehouden, dat zij Hem niet kenden. 17En Hij zeide tot hen: Wat redenen zijn dit, die gij, wandelende, onder elkander verhandelt, en waarom ziet gij droevig? 18En de een, wiens naam was Kleopas, antwoordende, zeide tot Hem: Zijt Gij alleen een vreemdeling te Jeruzalem, en weet niet de dingen, die dezer dagen daarin geschied zijn? 19En Hij zeide tot hen: Welke? En zij zeiden tot Hem: De dingen aangaande Jezus den Nazarener, Welke een Profeet was, krachtig in werken en woorden, voor God en al het volk. 20En hoe onze overpriesters en oversten Denzelven overgeleverd hebben tot het oordeel des doods, en Hem gekruisigd hebben. 21En wij hoopten, dat Hij was Degene, Die Israel verlossen zou. Doch ook, benevens dit alles, is het heden de derde dag, van dat deze dingen geschied zijn. 22Maar ook sommige vrouwen uit ons hebben ons ontsteld, die vroeg in den morgenstond aan het graf geweest zijn; 23En Zijn lichaam niet vindende, kwamen zij en zeiden, dat zij ook een gezicht van engelen gezien hadden, die zeggen, dat Hij leeft. 24En sommigen dergenen, die met ons zijn, gingen heen tot het graf, en bevonden het alzo, gelijk ook de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet. 25En Hij zeide tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, om te geloven al hetgeen de profeten gesproken hebben! 26Moest de Christus niet deze dingen lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan? 27En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij hun uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was. 28En zij kwamen nabij het vlek, daar zij naar toegingen; en Hij hield Zich, alsof Hij verder gaan zou. 29En zij dwongen Hem, zeggende: Blijf met ons; want het is bij den avond, en de dag is gedaald. En Hij ging in, om met hen te blijven. 30En het geschiedde, als Hij met hen aanzat, nam Hij het brood, en zegende het, en als Hij het gebroken had, gaf Hij het hun. 31En hun ogen werden geopend, en zij kenden Hem; en Hij kwam weg uit hun gezicht. 32En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, als Hij tot ons sprak op den weg, en als Hij ons de Schriften opende? 33En zij, opstaande ter zelfder ure, keerden weder naar Jeruzalem, en vonden de elven samenvergaderd, en die met hen waren; 34Welke zeiden: De Heere is waarlijk opgestaan, en is van Simon gezien. 35En zij vertelden, hetgeen op den weg geschied was, en hoe Hij hun bekend was geworden in het breken des broods. 36En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden! 37En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen. 38En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten? 39Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb. 40En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten. 41En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten? 42En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten. 43En Hij nam het, en at het voor hun ogen. 44En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen. 45Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden. 46En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage. 47En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem. 48En gij zijt getuigen van deze dingen. 49En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte. 50En Hij leidde hen buiten tot aan Bethanie, en Zijn handen opheffende, zegende Hij hen. 51En het geschiedde, als Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde, en werd opgenomen in den hemel. 52En zij aanbaden Hem, en keerden weder naar Jeruzalem met grote blijdschap. 53En zij waren allen tijd in den tempel, lovende en dankende God. Amen.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。