1你们这追求公义、寻求耶和华的，当听我言！你们要追想被凿而出的磐石，被挖而出的岩穴。 2要追想你们的祖宗亚伯拉罕和生养你们的撒拉；因为亚伯拉罕独自一人的时候，我选召他，赐福与他，使他人数增多。 3耶和华已经安慰锡安和锡安一切的荒场，使旷野像伊甸，使沙漠像耶和华的园囿；在其中必有欢喜、快乐、感谢，和歌唱的声音。 4我的百姓啊，要向我留心；我的国民哪，要向我侧耳；因为训诲必从我而出；我必坚定我的公理为万民之光。 5我的公义临近；我的救恩发出。我的膀臂要审判万民；海岛都要等候我，倚赖我的膀臂。 6你们要向天举目，观看下地；因为天必像烟云消散，地必如衣服渐渐旧了；其上的居民也要如此死亡（如此死亡：或译像蠓虫死亡）。惟有我的救恩永远长存；我的公义也不废掉。 7知道公义、将我训诲存在心中的民，要听我言！不要怕人的辱骂，也不要因人的毁谤惊惶。 8因为蛀虫必咬他们，好像咬衣服；虫子必咬他们，如同咬羊绒。惟有我的公义永远长存，我的救恩直到万代。 9耶和华的膀臂啊，兴起！兴起！以能力为衣穿上，像古时的年日、上古的世代兴起一样。从前砍碎拉哈伯、刺透大鱼的，不是你吗？ 10使海与深渊的水干涸、使海的深处变为赎民经过之路的，不是你吗？ 11耶和华救赎的民必归回，歌唱来到锡安；永乐必归到他们的头上。他们必得着欢喜快乐；忧愁叹息尽都逃避。 12惟有我，是安慰你们的。你是谁，竟怕那必死的人？怕那要变如草的世人？ 13却忘记铺张诸天、立定地基、创造你的耶和华？又因欺压者图谋毁灭要发的暴怒，整天害怕，其实那欺压者的暴怒在哪里呢？ 14被掳去的快得释放，必不死而下坑；他的食物也不致缺乏。 15我是耶和华―你的 神―搅动大海，使海中的波浪匉訇―万军之耶和华是我的名。 16我将我的话传给你，用我的手影遮蔽你，为要栽定诸天，立定地基，又对锡安说：你是我的百姓。 17耶路撒冷啊，兴起！兴起！站起来！你从耶和华手中喝了他忿怒之杯，喝了那使人东倒西歪的爵，以致喝尽。 18她所生育的诸子中，没有一个引导她的；她所养大的诸子中，没有一个搀扶她的。 19荒凉、毁灭、饥荒、刀兵，这几样临到你，谁为你举哀？我如何能安慰你呢？ 20你的众子发昏，在各市口上躺卧，好像黄羊在网罗之中，都满了耶和华的忿怒―你 神的斥责。 21因此，你这困苦却非因酒而醉的，要听我言。 22你的主耶和华―就是为他百姓辨屈的 神如此说：看哪，我已将那使人东倒西歪的杯，就是我忿怒的爵，从你手中接过来；你必不致再喝。 23我必将这杯递在苦待你的人手中；他们曾对你说：你屈身，由我们践踏过去吧！你便以背为地，好像街市，任人经过。
1“Listen to me, you who follow after righteousness, you who seek Yahweh: look to the rock you were cut from, and to the hold of the pit you were dug from. 2Look to Abraham your father, and to Sarah who bore you; for when he was but one I called him, and I blessed him, and made him many. 3For Yahweh has comforted Zion; he has comforted all her waste places, and has made her wilderness like Eden, and her desert like the garden of Yahweh; joy and gladness shall be found therein, thanksgiving, and the voice of melody. 4“Attend to me, my people; and give ear to me, my nation: for a law shall go out from me, and I will establish my justice for a light of the peoples. 5My righteousness is near, my salvation has gone out, and my arms shall judge the peoples; the islands shall wait for me, and on my arm shall they trust. 6Lift up your eyes to the heavens, and look on the earth beneath; for the heavens shall vanish away like smoke, and the earth shall wax old like a garment; and those who dwell therein shall die in the same way: but my salvation shall be forever, and my righteousness shall not be abolished. 7“Listen to me, you who know righteousness, the people in whose heart is my law; don’t fear the reproach of men, neither be dismayed at their insults. 8For the moth shall eat them up like a garment, and the worm shall eat them like wool; but my righteousness shall be forever, and my salvation to all generations.” 9Awake, awake, put on strength, arm of Yahweh; awake, as in the days of old, the generations of ancient times. Isn’t it you who cut Rahab in pieces, who pierced the monster? 10Isn’t it you who dried up the sea, the waters of the great deep; who made the depths of the sea a way for the redeemed to pass over? 11The ransomed of Yahweh shall return, and come with singing to Zion; and everlasting joy shall be on their heads. They shall obtain gladness and joy. Sorrow and sighing shall flee away. 12“I, even I, am he who comforts you: who are you, that you are afraid of man who shall die, and of the son of man who shall be made as grass; 13and have forgotten Yahweh your Maker, who stretched out the heavens, and laid the foundations of the earth; and fear continually all the day because of the fury of the oppressor, when he makes ready to destroy? and where is the fury of the oppressor? 14The captive exile shall speedily be freed; and he shall not die and go down into the pit, neither shall his bread fail. 15For I am Yahweh your God, who stirs up the sea, so that its waves roar: Yahweh of Armies is his name. 16I have put my words in your mouth, and have covered you in the shadow of my hand, that I may plant the heavens, and lay the foundations of the earth, and tell Zion, ‘You are my people.’” 17Awake, awake, stand up, Jerusalem, that have drunk at the hand of Yahweh the cup of his wrath; you have drunken the bowl of the cup of staggering, and drained it. 18There is no one to guide her among all the sons to whom she has given birth; neither is there any who takes her by the hand among all the sons who she has brought up. 19These two things have happened to you. Who will bemoan you? Desolation and destruction, and the famine and the sword; how shall I comfort you? 20Your sons have fainted, they lie at the head of all the streets, as an antelope in a net; they are full of the wrath of Yahweh, the rebuke of your God. 21Therefore hear now this, you afflicted, and drunken, but not with wine: 22Thus says your Lord Yahweh, and your God who pleads the cause of his people, “Behold, I have taken out of your hand the cup of staggering, even the bowl of the cup of my wrath; you shall no more drink it again: 23and I will put it into the hand of those who afflict you, who have said to your soul, ‘Bow down, that we may walk over you;’ and you have laid your back as the ground, and as the street, to those who walk over.”
1Hoort naar Mij, gij, die de gerechtigheid najaagt, gij, die den HEERE zoekt! aanschouwt den rotssteen, waaruit gijlieden gehouwen zijt, en de holligheid des bornputs, waaruit gij gegraven zijt. 2Aanschouwt Abraham, ulieder vader, en Sara, die ulieden gebaard heeft; want Ik riep hem, toen hij nog alleen was, en Ik zegende hem, en Ik vermenigvuldigde hem. 3Want de HEERE zal Sion troosten, Hij zal troosten al haar woeste plaatsen, en Hij zal haar woestijn maken als Eden, en haar wildernis als den hof des HEEREN; vreugde en blijdschap zal daarin gevonden worden, dankzegging en een stem des gezangs. 4Luistert naar Mij, Mijn volk! en Mijn lieden, neigt naar Mij het oor! want een wet zal van Mij uitgaan, en Ik zal Mijn recht doen rusten tot een licht der volken. 5Mijn gerechtigheid is nabij, Mijn heil trekt uit, en Mijn armen zullen de volken richten; op Mij zullen de eilanden wachten, en op Mijn arm zullen zij hopen. 6Heft ulieder ogen op naar den hemel, en aanschouwt de aarde beneden; want de hemel zal als een rook verdwijnen, en de aarde zal als een kleed verouden, en haar inwoners zullen van gelijken sterven; maar Mijn heil zal in eeuwigheid zijn, Mijn gerechtigheid zal niet verbroken worden. 7Hoort naar Mij, gijlieden, die de gerechtigheid kent, gij volk, in welks hart Mijn wet is! vreest niet de smaadheid van den mens, en voor hun smaadredenen ontzet u niet. 8Want de mot zal ze opeten als een kleed, en het schietwormpje zal ze opeten als wol; maar Mijn gerechtigheid zal in eeuwigheid zijn, en Mijn heil van geslacht tot geslachten. 9Ontwaak, ontwaak, trek sterkte aan, Gij arm des HEEREN! ontwaak als in de verledene dagen, als in de geslachten van ouds; zijt Gij het niet, Die Rahab uitgehouwen hebt, Die den zeedraak verwond hebt? 10Zijt Gij het niet, Die de zee, de wateren des groten afgronds, droog gemaakt hebt? Die de diepten der zee gemaakt hebt tot een weg, opdat de verlosten daardoor gingen? 11Alzo zullen de vrijgekochten des HEEREN wederkeren, en met gejuich tot Sion komen; en eeuwige blijdschap zal op hun hoofd wezen; vreugde en blijdschap zullen zij aangrijpen, treuring en zuchting zullen wegvlieden. 12Ik, Ik ben het, Die u troost; wie zijt gij, dat gij vreest voor den mens, die sterven zal? en voor eens mensen kind, dat hooi worden zal? 13En vergeet den HEERE, Die u gemaakt heeft, Die de hemelen heeft uitgebreid, en de aarde gegrond heeft, en vreest geduriglijk den gansen dag, vanwege de grimmigheid des benauwers, wanneer hij zich bereidt om te verderven? Waar is dan de grimmigheid des benauwers? 14De omzwevende gevangene zal haastelijk los gelaten worden; en hij zal in den kuil niet sterven, en zijn brood zal hem niet ontbreken. 15Want Ik ben de HEERE, uw God, Die de zee klieft, dat haar golven bruisen; HEERE der heirscharen is Zijn Naam. 16En Ik leg Mijn woorden in uw mond, en bedek u onder de schaduw Mijner hand; om den hemel te planten, en om de aarde te gronden, en om te zeggen tot Sion: Gij zijt Mijn volk. 17Waak op, waak op, sta op, Jeruzalem! gij, die gedronken hebt van de hand des HEEREN den beker Zijner grimmigheid; den droesem van den beker der zwijmeling hebt gij gedronken, ja, uitgezogen. 18Er is niemand van al de kinderen, die zij gebaard heeft, die haar zachtjes leidt; en niemand van al de kinderen, die zij opgevoed heeft, die haar bij de hand grijpt. 19Deze twee dingen zijn u wedervaren, wie heeft medelijden met u? Er is verwoesting, en verbreking, en honger, en zwaard, door wien zal Ik u troosten? 20Uw kinderen zijn in bezwijming gevallen, zij liggen vooraan op alle straten, gelijk een wilde os in het net; zij zijn vol van de grimmigheid des HEEREN, van de schelding uws Gods. 21Daarom hoort nu dit, gij bedrukten! en gij dronkenen, maar niet van wijn! 22Alzo zegt uw Heere, de HEERE en uw God, Die Zijns volks zaak twisten zal: Zie, Ik neem den beker der zwijmeling van uw hand, den droesem van den beker Mijner grimmigheid; gij zult dien voortaan niet meer drinken. 23Maar Ik zal hem dien, die u bedroefd hebben, in de hand zetten, die tot uw ziel zeiden: Buig u neder, dat wij over u gaan; en gij legdet uw rug neder als aarde, en als een straat dergenen, die daarover gaan.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。