以赛亚书 2

1亚摩斯的儿子以赛亚得默示，论到犹大和耶路撒冷。 2末后的日子，耶和华殿的山必坚立，超乎诸山，高举过于万岭；万民都要流归这山。 3必有许多国的民前往，说：来吧，我们登耶和华的山，奔雅各 神的殿。主必将他的道教训我们；我们也要行他的路。因为训诲必出于锡安；耶和华的言语必出于耶路撒冷。 4他必在列国中施行审判，为许多国民断定是非。他们要将刀打成犁头，把枪打成镰刀。这国不举刀攻击那国；他们也不再学习战事。 5雅各家啊，来吧！我们在耶和华的光明中行走。 6耶和华，你离弃了你百姓雅各家，是因他们充满了东方的风俗，作观兆的，像非利士人一样，并与外邦人击掌。 7他们的国满了金银，财宝也无穷；他们的地满了马匹，车辆也无数。 8他们的地满了偶像；他们跪拜自己手所造的，就是自己指头所做的。 9卑贱人屈膝；尊贵人下跪；所以不可饶恕他们。 10你当进入岩穴，藏在土中，躲避耶和华的惊吓和他威严的荣光。 11到那日，眼目高傲的必降为卑；性情狂傲的都必屈膝；惟独耶和华被尊崇。 12必有万军耶和华降罚的一个日子，要临到骄傲狂妄的；一切自高的都必降为卑； 13又临到黎巴嫩高大的香柏树和巴珊的橡树； 14又临到一切高山的峻岭； 15又临到高台和坚固城墙； 16又临到他施的船只并一切可爱的美物。 17骄傲的必屈膝；狂妄的必降卑。在那日，惟独耶和华被尊崇； 18偶像必全然废弃。 19耶和华兴起，使地大震动的时候，人就进入石洞，进入土穴，躲避耶和华的惊吓和他威严的荣光。 20到那日，人必将为拜而造的金偶像、银偶像抛给田鼠和蝙蝠。 21到耶和华兴起，使地大震动的时候，人好进入磐石洞中和岩石穴里，躲避耶和华的惊吓和他威严的荣光。 22你们休要倚靠世人。他鼻孔里不过有气息；他在一切事上可算甚么呢？

1This is what Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. 2It shall happen in the latter days, that the mountain of Yahweh’s house shall be established on the top of the mountains, and shall be raised above the hills; and all nations shall flow to it. 3Many peoples shall go and say, “Come, let’s go up to the mountain of Yahweh, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths.” For out of Zion the law shall go out, and Yahweh’s word from Jerusalem. 4He will judge between the nations, and will decide concerning many peoples; and they shall beat their swords into plowshares, and their spears into pruning hooks. Nation shall not lift up sword against nation, neither shall they learn war any more. 5House of Jacob, come, and let us walk in the light of Yahweh. 6For you have forsaken your people, the house of Jacob, because they are filled from the east, with those who practice divination like the Philistines, and they clasp hands with the children of foreigners. 7Their land is full of silver and gold, neither is there any end of their treasures. Their land also is full of horses, neither is there any end of their chariots. 8Their land also is full of idols. They worship the work of their own hands, that which their own fingers have made. 9Man is brought low, and mankind is humbled; therefore don’t forgive them. 10Enter into the rock, and hide in the dust, from before the terror of Yahweh, and from the glory of his majesty. 11The lofty looks of man will be brought low, the haughtiness of men will be bowed down, and Yahweh alone will be exalted in that day. 12For there will be a day of Yahweh of Armies for all that is proud and haughty, and for all that is lifted up; and it shall be brought low: 13For all the cedars of Lebanon, that are high and lifted up, for all the oaks of Bashan, 14For all the high mountains, for all the hills that are lifted up, 15For every lofty tower, for every fortified wall, 16For all the ships of Tarshish, and for all pleasant imagery. 17The loftiness of man shall be bowed down, and the haughtiness of men shall be brought low; and Yahweh alone shall be exalted in that day. 18The idols shall utterly pass away. 19Men shall go into the caves of the rocks, and into the holes of the earth, from before the terror of Yahweh, and from the glory of his majesty, when he arises to shake the earth mightily. 20In that day, men shall cast away their idols of silver, and their idols of gold, which have been made for themselves to worship, to the moles and to the bats; 21To go into the caverns of the rocks, and into the clefts of the ragged rocks, from before the terror of Yahweh, and from the glory of his majesty, when he arises to shake the earth mightily. 22Stop trusting in man, whose breath is in his nostrils; for of what account is he?

1Het woord, dat Jesaja, de zoon van Amoz, gezien heeft over Juda en Jeruzalem. 2En het zal geschieden in het laatste der dagen, dat de berg van het huis des HEEREN zal vastgesteld zijn op den top der bergen, en dat hij zal verheven worden boven de heuvelen, en tot denzelven zullen alle heidenen toevloeien. 3En vele volken zullen heengaan en zeggen: Komt, laat ons opgaan tot den berg des HEEREN, tot het huis van den God Jakobs, opdat Hij ons lere van Zijn wegen, en dat wij wandelen in Zijn paden; want uit Sion zal de wet uitgaan, en des HEEREN woord uit Jeruzalem. 4En Hij zal rechten onder de heidenen, en bestraffen vele volken; en zij zullen hun zwaarden slaan tot spaden, en hun spiesen tot sikkelen; het ene volk zal tegen het andere volk geen zwaard opheffen, en zij zullen geen oorlog meer leren. 5Komt, gij huis van Jakob, en laat ons wandelen in het licht des HEEREN. 6Maar Gij hebt Uw volk, het huis van Jakob, verlaten, want zij zijn vervuld met goddeloosheid, meer dan het oosten, en zij zijn guichelaars gelijk de Filistijnen, en aan de kinderen der vreemden tonen zij hun behagen. 7En hun land is vervuld met zilver en goud, en hunner schatten is geen einde; hun land is ook vervuld met paarden, en hunner wagenen is geen einde. 8Ook is hun land vervuld met afgoden; voor het werk hunner handen buigen zij zich neder, voor hetgeen hun vingeren gemaakt hebben. 9Daar bukt zich de gemene man, en de aanzienlijke man vernedert zich; daarom zult Gij het hun niet vergeven. 10Ga in den rotssteen, en verberg u in het stof, vanwege den schrik des HEEREN, en om de heerlijkheid Zijner majesteit. 11De hoge ogen de mensen zullen vernederd worden, en de hoogheid der mannen zal nedergebogen worden; en de HEERE alleen zal in dien dag verheven zijn. 12Want de dag des HEEREN der heirscharen zal zijn tegen allen hovaardige en hoge, en tegen allen verhevene, opdat hij vernederd worde; 13En tegen alle hoge en verhevene cederen van Libanon, en tegen alle eiken van Basan; 14En tegen alle hoge bergen, en tegen alle verhevene heuvelen; 15En tegen allen hogen toren, en tegen allen vasten muur; 16En tegen alle schepen van Tarsis, en tegen alle gewenste schilderijen. 17En de hoogheid der mensen zal gebogen, en de hoogheid der mannen zal vernederd worden; en de HEERE alleen zal in die dag verheven zijn. 18En elkeen der afgoden zal ganselijk vergaan. 19Dan zullen zij in de spelonken der rotsstenen gaan, en in de holen der aarde, vanwege den schrik des HEEREN, en vanwege de heerlijkheid Zijner majesteit, wanneer Hij Zich opmaken zal, om de aarde te verschrikken. 20In dien dag zal de mens zijn zilveren afgoden, en zijn gouden afgoden, welke zij zich gemaakt hadden, om zich daarvoor neder te buigen, wegwerpen voor de mollen en de vledermuizen; 21Gaande in de reten der rotsen en in de kloven der steenrotsen, vanwege den schrik des HEEREN, en vanwege de heerlijkheid Zijner majesteit, wanneer Hij Zich opmaken zal, om de aarde geweldiglijk te verschrikken. 22Laat gijlieden dan af van den mens, wiens adem in zijn neus is, want waarin is hij te achten?