1大祭司就说：「这些事果然有吗？」 2司提反说：「诸位父兄请听！当日我们的祖宗亚伯拉罕在美索不达米亚还未住哈兰的时候，荣耀的 神向他显现， 3对他说：『你要离开本地和亲族，往我所要指示你的地方去。』 4他就离开迦勒底人之地，住在哈兰。他父亲死了以后， 神使他从那里搬到你们现在所住之地。 5在这地方， 神并没有给他产业，连立足之地也没有给他；但应许要将这地赐给他和他的后裔为业；那时他还没有儿子。 6神说：『他的后裔必寄居外邦，那里的人要叫他们作奴仆，苦待他们四百年。』 7神又说：『使他们作奴仆的那国，我要惩罚。以后他们要出来，在这地方事奉我。』 8神又赐他割礼的约。于是亚伯拉罕生了以撒，第八日给他行了割礼。以撒生雅各；雅各生十二位先祖。 9「先祖嫉妒约瑟，把他卖到埃及去； 神却与他同在， 10救他脱离一切苦难，又使他在埃及王法老面前得恩典，有智慧。法老就派他作埃及国的宰相兼管全家。 11后来埃及和迦南全地遭遇饥荒，大受艰难，我们的祖宗就绝了粮。 12雅各听见在埃及有粮，就打发我们的祖宗初次往那里去。 13第二次约瑟与弟兄们相认，他的亲族也被法老知道了。 14约瑟就打发弟兄请父亲雅各和全家七十五个人都来。 15于是雅各下了埃及，后来他和我们的祖宗都死在那里； 16又被带到示剑，葬于亚伯拉罕在示剑用银子从哈抹子孙买来的坟墓里。 17「及至 神应许亚伯拉罕的日期将到，以色列民在埃及兴盛众多， 18直到有不晓得约瑟的新王兴起。 19他用诡计待我们的宗族，苦害我们的祖宗，叫他们丢弃婴孩，使婴孩不能存活。 20那时，摩西生下来，俊美非凡，在他父亲家里抚养了三个月。 21他被丢弃的时候，法老的女儿拾了去，养为自己的儿子。 22摩西学了埃及人一切的学问，说话行事都有才能。 23「他将到四十岁，心中起意去看望他的弟兄以色列人； 24到了那里，见他们一个人受冤屈，就护庇他，为那受欺压的人报仇，打死了那埃及人。 25他以为弟兄必明白 神是藉他的手搭救他们；他们却不明白。 26第二天，遇见两个以色列人争斗，就劝他们和睦，说：『你们二位是弟兄，为甚么彼此欺负呢？』 27那欺负邻舍的把他推开，说：『谁立你作我们的首领和审判官呢？ 28难道你要杀我，像昨天杀那埃及人吗？』 29摩西听见这话就逃走了，寄居于米甸；在那里生了两个儿子。 30「过了四十年，在西奈山的旷野，有一位天使从荆棘火焰中向摩西显现。 31摩西见了那异象，便觉希奇，正进前观看的时候，有主的声音说： 32『我是你列祖的 神，就是亚伯拉罕的 神，以撒的 神，雅各的 神。』摩西战战兢兢，不敢观看。 33主对他说：『把你脚上的鞋脱下来，因为你所站之地是圣地。 34我的百姓在埃及所受的困苦，我实在看见了，他们悲叹的声音，我也听见了。我下来要救他们。你来！我要差你往埃及去。』 35这摩西就是百姓弃绝说『谁立你作我们的首领和审判官』的； 神却藉那在荆棘中显现之使者的手差派他作首领、作救赎的。 36这人领百姓出来，在埃及，在红海，在旷野，四十年间行了奇事神迹。 37那曾对以色列人说『 神要从你们弟兄中间给你们兴起一位先知像我』的，就是这位摩西。 38这人曾在旷野会中和西奈山上，与那对他说话的天使同在，又与我们的祖宗同在，并且领受活泼的圣言传给我们。 39我们的祖宗不肯听从，反弃绝他，心里归向埃及， 40对亚伦说：『你且为我们造些神像，在我们前面引路；因为领我们出埃及地的那个摩西，我们不知道他遭了甚么事。』 41那时，他们造了一个牛犊，又拿祭物献给那像，欢喜自己手中的工作。 42神就转脸不顾，任凭他们事奉天上的日月星辰，正如先知书上所写的说：以色列家啊，你们四十年间在旷野，岂是将牺牲和祭物献给我吗？ 43你们抬着摩洛的帐幕和理番神的星，就是你们所造为要敬拜的像。因此，我要把你们迁到巴比伦外去。 44「我们的祖宗在旷野，有法柜的帐幕，是 神吩咐摩西叫他照所看见的样式做的。 45这帐幕，我们的祖宗相继承受。当 神在他们面前赶出外邦人去的时候，他们同约书亚把帐幕搬进承受为业之地，直存到大卫的日子。 46大卫在 神面前蒙恩，祈求为雅各的 神预备居所； 47却是所罗门为 神造成殿宇。 48其实，至高者并不住人手所造的，就如先知所言： 49主说：天是我的座位，地是我的脚凳；你们要为我造何等的殿宇？哪里是我安息的地方呢？ 50这一切不都是我手所造的吗？ 51「你们这硬着颈项、心与耳未受割礼的人，常时抗拒圣灵！你们的祖宗怎样，你们也怎样。 52哪一个先知不是你们祖宗逼迫呢？他们也把预先传说那义者要来的人杀了；如今你们又把那义者卖了，杀了。 53你们受了天使所传的律法，竟不遵守。」 54众人听见这话就极其恼怒，向司提反咬牙切齿。 55但司提反被圣灵充满，定睛望天，看见 神的荣耀，又看见耶稣站在 神的右边， 56就说：「我看见天开了，人子站在 神的右边。」 57众人大声喊叫，捂着耳朵，齐心拥上前去， 58把他推到城外，用石头打他。作见证的人把衣裳放在一个少年人名叫扫罗的脚前。 59他们正用石头打的时候，司提反呼吁主说：「求主耶稣接收我的灵魂！」 60又跪下大声喊着说：「主啊，不要将这罪归于他们！」说了这话，就睡了。扫罗也喜悦他被害。
1The high priest said, “Are these things so?” 2He said, “Brothers and fathers, listen. The God of glory appeared to our father Abraham, when he was in Mesopotamia, before he lived in Haran, 3and said to him, ‘Get out of your land, and from your relatives, and come into a land which I will show you.’ 4Then he came out of the land of the Chaldaeans, and lived in Haran. From there, when his father was dead, God moved him into this land, where you are now living. 5He gave him no inheritance in it, no, not so much as to set his foot on. He promised that he would give it to him for a possession, and to his seed after him, when he still had no child. 6God spoke in this way: that his seed would live as aliens in a strange land, and that they would be enslaved and mistreated for four hundred years. 7‘I will judge the nation to which they will be in bondage,’ said God, ‘and after that will they come out, and serve me in this place.’ 8He gave him the covenant of circumcision. So Abraham became the father of Isaac, and circumcised him the eighth day. Isaac became the father of Jacob, and Jacob became the father of the twelve patriarchs. 9“The patriarchs, moved with jealousy against Joseph, sold him into Egypt. God was with him, 10and delivered him out of all his afflictions, and gave him favor and wisdom before Pharaoh, king of Egypt. He made him governor over Egypt and all his house. 11Now a famine came over all the land of Egypt and Canaan, and great affliction. Our fathers found no food. 12But when Jacob heard that there was grain in Egypt, he sent out our fathers the first time. 13On the second time Joseph was made known to his brothers, and Joseph’s race was revealed to Pharaoh. 14Joseph sent, and summoned Jacob, his father, and all his relatives, seventy-five souls. 15Jacob went down into Egypt, and he died, himself and our fathers, 16and they were brought back to Shechem, and laid in the tomb that Abraham bought for a price in silver from the children of Hamor of Shechem. 17“But as the time of the promise came close which God had sworn to Abraham, the people grew and multiplied in Egypt, 18until there arose a different king, who didn’t know Joseph. 19The same took advantage of our race, and mistreated our fathers, and forced them to throw out their babies, so that they wouldn’t stay alive. 20At that time Moses was born, and was exceedingly handsome. He was nourished three months in his father’s house. 21When he was thrown out, Pharaoh’s daughter took him up, and reared him as her own son. 22Moses was instructed in all the wisdom of the Egyptians. He was mighty in his words and works. 23But when he was forty years old, it came into his heart to visit his brothers, the children of Israel. 24Seeing one of them suffer wrong, he defended him, and avenged him who was oppressed, striking the Egyptian. 25He supposed that his brothers understood that God, by his hand, was giving them deliverance; but they didn’t understand. 26“The day following, he appeared to them as they fought, and urged them to be at peace again, saying, ‘Sirs, you are brothers. Why do you wrong one another?’ 27But he who did his neighbor wrong pushed him away, saying, ‘Who made you a ruler and a judge over us? 28Do you want to kill me, as you killed the Egyptian yesterday?’ 29Moses fled at this saying, and became a stranger in the land of Midian, where he became the father of two sons. 30“When forty years were fulfilled, an angel of the Lord appeared to him in the wilderness of Mount Sinai, in a flame of fire in a bush. 31When Moses saw it, he wondered at the sight. As he came close to see, a voice of the Lord came to him, 32‘I am the God of your fathers, the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.’ Moses trembled, and dared not look. 33The Lord said to him, ‘Take your sandals off of your feet, for the place where you stand is holy ground. 34I have surely seen the affliction of my people that is in Egypt, and have heard their groaning. I have come down to deliver them. Now come, I will send you into Egypt.’ 35“This Moses, whom they refused, saying, ‘Who made you a ruler and a judge?’—God has sent him as both a ruler and a deliverer by the hand of the angel who appeared to him in the bush. 36This man led them out, having worked wonders and signs in Egypt, in the Red Sea, and in the wilderness for forty years. 37This is that Moses, who said to the children of Israel, ‘The Lord our God will raise up a prophet for you from among your brothers, like me.’ 38This is he who was in the assembly in the wilderness with the angel that spoke to him on Mount Sinai, and with our fathers, who received living oracles to give to us, 39to whom our fathers wouldn’t be obedient, but rejected him, and turned back in their hearts to Egypt, 40saying to Aaron, ‘Make us gods that will go before us, for as for this Moses, who led us out of the land of Egypt, we don’t know what has become of him.’ 41They made a calf in those days, and brought a sacrifice to the idol, and rejoiced in the works of their hands. 42But God turned, and gave them up to serve the army of the sky, as it is written in the book of the prophets, ‘Did you offer to me slain animals and sacrifices forty years in the wilderness, O house of Israel? 43You took up the tabernacle of Moloch, the star of your god Rephan, the figures which you made to worship. I will carry you away beyond Babylon.’ 44“Our fathers had the tabernacle of the testimony in the wilderness, even as he who spoke to Moses commanded him to make it according to the pattern that he had seen; 45which also our fathers, in their turn, brought in with Joshua when they entered into the possession of the nations, whom God drove out before the face of our fathers, to the days of David, 46who found favor in the sight of God, and asked to find a habitation for the God of Jacob. 47But Solomon built him a house. 48However, the Most High doesn’t dwell in temples made with hands, as the prophet says, 49‘heaven is my throne, and the earth a footstool for my feet. What kind of house will you build me?’ says the Lord; ‘or what is the place of my rest? 50Didn’t my hand make all these things?’ 51“You stiff-necked and uncircumcised in heart and ears, you always resist the Holy Spirit! As your fathers did, so you do. 52Which of the prophets didn’t your fathers persecute? They killed those who foretold the coming of the Righteous One, of whom you have now become betrayers and murderers. 53You received the law as it was ordained by angels, and didn’t keep it!” 54Now when they heard these things, they were cut to the heart, and they gnashed at him with their teeth. 55But he, being full of the Holy Spirit, looked up steadfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God, 56and said, “Behold, I see the heavens opened, and the Son of Man standing at the right hand of God!” 57But they cried out with a loud voice, and stopped their ears, and rushed at him with one accord. 58They threw him out of the city, and stoned him. The witnesses placed their garments at the feet of a young man named Saul. 59They stoned Stephen as he called out, saying, “Lord Jesus, receive my spirit!” 60He kneeled down, and cried with a loud voice, “Lord, don’t hold this sin against them!” When he had said this, he fell asleep.
1En de hogepriester zeide: Zijn dan deze dingen alzo? 2En hij zeide: Gij mannen broeders en vaders, hoort toe: de God der heerlijkheid verscheen onzen vader Abraham, nog zijnde in Mesopotamie, eer hij woonde in Charran; 3En zeide tot hem: Ga uit uw land en uit uw maagschap, en kom in een land, dat Ik u wijzen zal. 4Toen ging hij uit het land der Chaldeen, en woonde in Charran. En van daar, nadat zijn vader gestorven was, bracht Hij hem over in dit land, daar gij nu in woont. 5En Hij gaf hem geen erfdeel in hetzelve, ook niet een voetstap; en beloofde, dat Hij hem het zelve tot een bezitting geven zou, en zijn zade na hem, als hij nog geen kind had. 6En God sprak alzo, dat zijn zaad vreemdeling zijn zoude in een vreemd land, en dat zij het zouden dienstbaar maken, en kwalijk handelen, vierhonderd jaren. 7En het volk, dat zij dienen zullen, zal Ik oordelen, sprak God; en daarna zullen zij uitgaan, en zij zullen Mij dienen in deze plaats. 8En Hij gaf hem het verbond der besnijdenis; en alzo gewon hij Izak, en besneed hem op den achtsten dag; en Izak gewon Jakob, en Jakob de twaalf patriarchen. 9En de patriarchen, nijdig zijnde, verkochten Jozef, om naar Egypte gebracht te worden; en God was met hem, 10En verloste hem uit al zijn verdrukkingen, en gaf hem genade en wijsheid voor Farao, den koning van Egypteland; en hij stelde hem tot een overste over Egypte, en zijn gehele huis. 11En er kwam een hongersnood over het gehele land van Egypte en Kanaan, en grote benauwdheid; en onze vaders vonden geen spijs. 12Maar als Jakob hoorde, dat in Egypte koren was, zond hij onze vaders de eerste maal uit. 13En in de tweede reize werd Jozef zijn broederen bekend; en het geslacht van Jozef werd aan Farao openbaar. 14En Jozef zond heen, en ontbood zijn vader Jakob, en al zijn geslacht, bestaande in vijf en zeventig zielen. 15En Jakob kwam af in Egypte, en stierf, hijzelf en onze vaders. 16En zij werden overgebracht naar Sichem, en gelegd in het graf, hetwelk Abraham gekocht had voor een som gelds, van de zonen van Emmor, den vader van Sichem. 17Maar als nu de tijd der belofte, die God aan Abraham gezworen had, genaakte, wies het volk en vermenigvuldigde in Egypte; 18Totdat een ander koning opstond, die Jozef niet gekend had. 19Deze gebruikte listigheid tegen ons geslacht, en handelde kwalijk met onze vaderen, zodat zij hun jonge kinderen moesten wegwerpen, opdat zij niet zouden voorttelen. 20In welken tijd Mozes werd geboren, en was uitnemend schoon; welke drie maanden opgevoed werd in het huis zijns vaders. 21En als hij weggeworpen was, nam hem de dochter van Farao op, en voedde hem voor zichzelve op tot een zoon. 22En Mozes werd onderwezen in alle wijsheid der Egyptenaren; en was machtig in woorden en in werken. 23Als hem nu de tijd van veertig jaren vervuld was, kwam hem in zijn hart, zijn broeders, de kinderen Israels, te bezoeken. 24En ziende een, die onrecht leed, beschermde hij hem, en wreekte dengene, dien overlast geschiedde, en versloeg den Egyptenaar. 25En hij meende, dat zijn broeders zouden verstaan, dat God door zijn hand hun verlossing geven zou; maar zij hebben het niet verstaan. 26En den volgenden dag werd hij van hen gezien, daar zij vochten; en hij drong ze tot vrede, zeggende: Mannen, gij zijt broeders; waarom doet gij elkander ongelijk? 27En die zijn naaste ongelijk deed, verstiet hem, zeggende: Wie heeft u tot een overste en rechter over ons gesteld? 28Wilt gij mij ook ombrengen, gelijkerwijs gij gisteren den Egyptenaar omgebracht hebt? 29En Mozes vluchtte op dat woord en werd een vreemdeling in het land Madiam, waar hij twee zonen gewon. 30En als veertig jaren vervuld waren, verscheen hem de Engel des Heeren, in de woestijn van den berg Sinai, in een vlammig vuur van het doornenbos. 31Mozes nu, dat ziende, verwonderde zich over het gezicht; en als hij derwaarts ging, om dat te bezien, zo geschiedde een stem des Heeren tot hem, 32Zeggende: Ik ben de God uwer vaderen, de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs. En Mozes werd zeer bevende, en durfde het niet bezien. 33En de Heere zeide tot hem: Ontbind de schoenen van uw voeten; want de plaats in welke gij staat, is heilig land. 34Ik heb merkelijk gezien de mishandeling Mijns volks, dat in Egypte is, en Ik heb hun zuchten gehoord en ben nedergekomen, om hen daaruit te verlossen; en nu, kom herwaarts, Ik zal u naar Egypte zenden. 35Dezen Mozes, welken zij verloochend hadden, zeggende: Wie heeft u tot een overste en rechter gesteld? dezen, zeg ik, heeft God tot een overste en verlosser gezonden, door de hand des Engels, Die hem verschenen was in het doornenbos. 36Deze heeft hen uitgeleid, doende wonderen en tekenen in het land van Egypte, en in de Rode zee, en in de woestijn, veertig jaren. 37Deze is de Mozes, die tot de kinderen Israels gezegd heeft: De Heere, uw God, zal u een Profeet verwekken uit uw broederen, gelijk mij; Dien zult gij horen. 38Deze is het, die in de vergadering des volks in de woestijn was met den Engel, Die tot hem sprak op den berg Sinai, en met onze vaderen; welke de levende woorden ontving, om ons die te geven. 39Denwelken onze vaders niet wilden gehoorzaam zijn, maar verwierpen hem, en keerden met hun harten weder naar Egypte; 40Zeggende tot Aaron: Maak ons goden, die voor ons heengaan; want wat dezen Mozes aangaat, die ons uit het land van Egypte geleid heeft, wij weten niet, wat hem geschied is. 41En zij maakten een kalf in die dagen, en brachten offerande tot den afgod, en verheugden zich in de werken hunner handen. 42En God keerde Zich, en gaf hen over, dat zij het heir des hemels dienden, gelijk geschreven is in het boek der profeten: Hebt gij ook slachtofferen en offeranden Mij opgeofferd, veertig jaren in de woestijn, gij huis Israels? 43Ja, gij hebt opgenomen den tabernakel van Moloch, en het gesternte van uw god Remfan, de afbeeldingen, die gij gemaakt hebt, om die te aanbidden; en Ik zal u overvoeren op gene zijde van Babylon. 44De tabernakel der getuigenis was onder onze vaderen in de woestijn, gelijk geordineerd had Hij, Die tot Mozes zeide, dat hij denzelven maken zou naar de afbeelding, die hij gezien had; 45Welken ook onze vaders ontvangen hebbende, met Jozua gebracht hebben in het land, dat de heidenen bezaten, die God verdreven heeft van het aangezicht onzer vaderen, tot de dagen van David toe; 46Dewelke voor God genade gevonden heeft, en begeerd heeft te vinden een woonstede voor den God Jakobs. 47En Salomo bouwde Hem een huis. 48Maar de Allerhoogste woont niet in tempelen met handen gemaakt; gelijk de profeet zegt: 49De hemel is Mij een troon, en de aarde een voetbank Mijner voeten. Hoedanig huis zult gij Mij bouwen, zegt de Heere, of welke is de plaats Mijner ruste? 50Heeft niet Mijn hand al deze dingen gemaakt? 51Gij hardnekkigen en onbesnedenen van hart en oren, gij wederstaat altijd den Heiligen Geest; gelijk uw vaders, alzo ook gij. 52Wien van de profeten hebben uw vaders niet vervolgd? En zij hebben gedood degenen, die te voren verkondigd hebben de komst des Rechtvaardigen, van Welken gijlieden nu verraders en moordenaars geworden zijt. 53Gij, die de wet ontvangen hebt door bestellingen der engelen, en hebt ze niet gehouden! 54Als zij nu dit hoorden, berstten hun harten, en zij knersten de tanden tegen hem. 55Maar hij, vol zijnde des Heiligen Geestes, en de ogen houdende naar den hemel, zag de heerlijkheid Gods, en Jezus, staande ter rechter hand Gods. 56En hij zeide: Ziet, ik zie de hemelen geopend, en den Zoon des mensen, staande ter rechter hand Gods. 57Maar zij, roepende met grote stemme, stopten hun oren, en vielen eendrachtelijk op hem aan; 58En wierpen hem ter stad uit, en stenigden hem; en de getuigen legden hun klederen af aan de voeten eens jongelings, genaamd Saulus. 59En zij stenigden Stefanus, aanroepende en zeggende: Heere Jezus, ontvang mijn geest. 60En vallende op de knieen, riep hij met grote stem: Heere, reken hun deze zonde niet toe! En als hij dat gezegd had, ontsliep hij.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。