1流便子孙和迦得子孙的牲畜极其众多；他们看见雅谢地和基列地是可牧放牲畜之地， 2就来见摩西和祭司以利亚撒，并会众的首领，说： 3「亚大录、底本、雅谢、宁拉、希实本、以利亚利、示班、尼波、比稳， 4就是耶和华在以色列会众前面所攻取之地，是可牧放牲畜之地，你仆人也有牲畜」； 5又说：「我们若在你眼前蒙恩，求你把这地给我们为业，不要领我们过约旦河。」 6摩西对迦得子孙和流便子孙说：「难道你们的弟兄去打仗，你们竟坐在这里吗？ 7你们为何使以色列人灰心丧胆、不过去进入耶和华所赐给他们的那地呢？ 8我先前从加低斯・巴尼亚打发你们先祖去窥探那地，他们也是这样行。 9他们上以实各谷，去窥探那地回来的时候，使以色列人灰心丧胆，不进入耶和华所赐给他们的地。 10当日，耶和华的怒气发作，就起誓说： 11『凡从埃及上来、二十岁以外的人断不得看见我对亚伯拉罕、以撒、雅各起誓应许之地，因为他们没有专心跟从我。 12惟有基尼洗族耶孚尼的儿子迦勒和嫩的儿子约书亚可以看见，因为他们专心跟从我。』 13耶和华的怒气向以色列人发作，使他们在旷野飘流四十年，等到在耶和华眼前行恶的那一代人都消灭了。 14谁知，你们起来接续先祖，增添罪人的数目，使耶和华向以色列大发烈怒。 15你们若退后不跟从他，他还要把以色列人撇在旷野，便是你们使这众民灭亡。」 16两支派的人挨近摩西，说：「我们要在这里为牲畜垒圈，为妇人孩子造城。 17我们自己要带兵器行在以色列人的前头，好把他们领到他们的地方；但我们的妇人孩子，因这地居民的缘故，要住在坚固的城内。 18我们不回家，直等到以色列人各承受自己的产业。 19我们不和他们在约旦河那边一带之地同受产业，因为我们的产业是坐落在约旦河东边这里。」 20摩西对他们说：「你们若这样行，在耶和华面前带着兵器出去打仗， 21所有带兵器的人都要在耶和华面前过约旦河，等他赶出他的仇敌， 22那地被耶和华制伏了，然后你们可以回来，向耶和华和以色列才为无罪，这地也必在耶和华面前归你们为业。 23倘若你们不这样行，就得罪耶和华，要知道你们的罪必追上你们。 24如今你们口中所出的，只管去行，为你们的妇人孩子造城，为你们的羊群垒圈。」 25迦得子孙和流便子孙对摩西说：「仆人要照我主所吩咐的去行。 26我们的妻子、孩子、羊群，和所有的牲畜都要留在基列的各城。 27但你的仆人，凡带兵器的，都要照我主所说的话，在耶和华面前过去打仗。」 28于是，摩西为他们嘱咐祭司以利亚撒和嫩的儿子约书亚，并以色列众支派的族长，说： 29「迦得子孙和流便子孙，凡带兵器在耶和华面前去打仗的，若与你们一同过约旦河，那地被你们制伏了，你们就要把基列地给他们为业。 30倘若他们不带兵器和你们一同过去，就要在迦南地你们中间得产业。」 31迦得子孙和流便子孙回答说：「耶和华怎样吩咐仆人，仆人就怎样行。 32我们要带兵器，在耶和华面前过去，进入迦南地，只是约旦河这边、我们所得为业之地仍归我们。」 33摩西将亚摩利王西宏的国和巴珊王噩的国，连那地和周围的城邑，都给了迦得子孙和流便子孙，并约瑟的儿子玛拿西半个支派。 34迦得子孙建造底本、亚他录、亚罗珥、 35亚他录・朔反、雅谢、约比哈、 36伯・宁拉、伯・哈兰，都是坚固城。他们又垒羊圈。 37流便子孙建造希实本、以利亚利、基列亭、 38尼波、巴力・免、西比玛（尼波、巴力・免，名字是改了的），又给他们所建造的城另起别名。 39玛拿西的儿子玛吉，他的子孙往基列去，占了那地，赶出那里的亚摩利人。 40摩西将基列赐给玛拿西的儿子玛吉，他子孙就住在那里。 41玛拿西的子孙睚珥去占了基列的村庄，就称这些村庄为哈倭特・睚珥。 42挪巴去占了基纳和基纳的乡村，就按自己的名称基纳为挪巴。
1Now the children of Reuben and the children of Gad had a very great multitude of livestock. When they saw the land of Jazer, and the land of Gilead, that behold, the place was a place for livestock; 2the children of Gad and the children of Reuben came and spoke to Moses, and to Eleazar the priest, and to the princes of the congregation, saying, 3“Ataroth, Dibon, Jazer, Nimrah, Heshbon, Elealeh, Sebam, Nebo, and Beon, 4the land which Yahweh struck before the congregation of Israel, is a land for livestock; and your servants have livestock.” 5They said, “If we have found favor in your sight, let this land be given to your servants for a possession. Don’t bring us over the Jordan.” 6Moses said to the children of Gad, and to the children of Reuben, “Shall your brothers go to the war, and shall you sit here? 7Why do you discourage the heart of the children of Israel from going over into the land which Yahweh has given them? 8Your fathers did so when I sent them from Kadesh Barnea to see the land. 9For when they went up to the valley of Eshcol, and saw the land, they discouraged the heart of the children of Israel, that they should not go into the land which Yahweh had given them. 10Yahweh’s anger was kindled in that day, and he swore, saying, 11‘Surely none of the men who came up out of Egypt, from twenty years old and upward, shall see the land which I swore to Abraham, to Isaac, and to Jacob; because they have not wholly followed me, 12except Caleb the son of Jephunneh the Kenizzite, and Joshua the son of Nun; because they have followed Yahweh completely.’ 13Yahweh’s anger was kindled against Israel, and he made them wander back and forth in the wilderness forty years, until all the generation, who had done evil in the sight of Yahweh, was consumed. 14“Behold, you have risen up in your fathers’ place, an increase of sinful men, to increase the fierce anger of Yahweh toward Israel. 15For if you turn away from after him, he will yet again leave them in the wilderness; and you will destroy all of these people.” 16They came near to him, and said, “We will build sheepfolds here for our livestock, and cities for our little ones; 17but we ourselves will be ready armed to go before the children of Israel, until we have brought them to their place. Our little ones shall dwell in the fortified cities because of the inhabitants of the land. 18We will not return to our houses, until the children of Israel have each inherited their inheritance. 19For we will not inherit with them on the other side of the Jordan, and forward; because our inheritance has come to us on this side of the Jordan eastward.” 20Moses said to them, “If you will do this thing, if you will arm yourselves to go before Yahweh to the war, 21and every armed man of you will pass over the Jordan before Yahweh, until he has driven out his enemies from before him, 22and the land is subdued before Yahweh; then afterward you shall return, and be guiltless towards Yahweh, and towards Israel; and this land shall be to you for a possession before Yahweh. 23“But if you will not do so, behold, you have sinned against Yahweh; and be sure your sin will find you out. 24Build cities for your little ones, and folds for your sheep; and do that which has proceeded out of your mouth.” 25The children of Gad and the children of Reuben spoke to Moses, saying, “Your servants will do as my lord commands. 26Our little ones, our wives, our flocks, and all our livestock, shall be there in the cities of Gilead; 27but your servants will pass over, every man who is armed for war, before Yahweh to battle, as my lord says.” 28So Moses commanded concerning them to Eleazar the priest, and to Joshua the son of Nun, and to the heads of the fathers’ households of the tribes of the children of Israel. 29Moses said to them, “If the children of Gad and the children of Reuben will pass with you over the Jordan, every man who is armed to battle, before Yahweh, and the land is subdued before you, then you shall give them the land of Gilead for a possession; 30but if they will not pass over with you armed, they shall have possessions among you in the land of Canaan.” 31The children of Gad and the children of Reuben answered, saying, “As Yahweh has said to your servants, so will we do. 32We will pass over armed before Yahweh into the land of Canaan, and the possession of our inheritance shall remain with us beyond the Jordan.” 33Moses gave to them, even to the children of Gad, and to the children of Reuben, and to the half-tribe of Manasseh the son of Joseph, the kingdom of Sihon king of the Amorites, and the kingdom of Og king of Bashan, the land, according to its cities and borders, even the cities of the surrounding land. 34The children of Gad built Dibon, Ataroth, Aroer, 35Atrothshophan, Jazer, Jogbehah, 36Beth Nimrah, and Beth Haran: fortified cities, and folds for sheep. 37The children of Reuben built Heshbon, Elealeh, Kiriathaim, 38Nebo, and Baal Meon, (their names being changed), and Sibmah. They gave other names to the cities which they built. 39The children of Machir the son of Manasseh went to Gilead, took it, and dispossessed the Amorites who were therein. 40Moses gave Gilead to Machir the son of Manasseh; and he lived therein. 41Jair the son of Manasseh went and took its towns, and called them Havvoth Jair. 42Nobah went and took Kenath, and its villages, and called it Nobah, after his own name.
1De kinderen van Ruben nu hadden veel vee, en de kinderen van Gad hadden machtig veel; en zij bezagen het land Jaezer, en het land van Gilead, en ziet, deze plaats was een plaats voor vee. 2Zo kwamen de kinderen van Gad en de kinderen van Ruben, en spraken tot Mozes, en tot Eleazar, den priester, en tot de oversten der vergadering, zeggende: 3Ataroth, en Dibon, en Jaezer, en Nimra, en Hesbon, en Eleale, en Schebam, en Nebo, en Behon; 4Dit land, hetwelk de HEERE voor het aangezicht der vergadering van Israel geslagen heeft, is een land voor vee; en uw knechten hebben vee. 5Voorts zeiden zij: Indien wij genade in uw ogen gevonden hebben, dat ditzelve land aan uw knechten gegeven worde tot een bezitting; en doe ons niet trekken over de Jordaan. 6Maar Mozes zeide tot de kinderen van Gad en tot de kinderen van Ruben: Zullen uw broeders ten strijde gaan, en zult gijlieden hier blijven? 7Waarom toch zult gij het hart der kinderen Israels breken, dat zij niet overtrekken naar het land, dat de HEERE hun gegeven heeft? 8Zo deden uw vaders, als ik hen van Kades-Barnea zond, om dit land te bezien. 9Als zij opgekomen waren tot aan het dal Eskol, en dit land bezagen, zo braken zij het hart der kinderen Israels, dat zij niet gingen naar het land, dat de HEERE hun gegeven had. 10Toen ontstak de toorn des HEEREN te dien dage, en Hij zwoer, zeggende: 11Indien deze mannen, die uit Egypte opgetogen zijn, van twintig jaren oud en daarboven, het land zullen zien, dat Ik Abraham, Izak en Jakob gezworen heb! Want zij hebben niet volhard Mij na te volgen; 12Behalve Kaleb, de zoon van Jefunne, den Keniziet, en Jozua, de zoon van Nun; want zij hebben volhard den HEERE na te volgen. 13Alzo ontstak des HEEREN toorn tegen Israel, en Hij deed hen omzwerven in de woestijn, veertig jaren, totdat verteerd was het ganse geslacht, hetwelk gedaan had, wat kwaad was in de ogen des HEEREN. 14En ziet, gijlieden zijt opgestaan in stede van uw vaderen, een menigte van zondige mensen, om de hittigheid van des HEEREN toorn tegen Israel te vermeerderen. 15Wanneer gij van achter Hem u zult afkeren, zo zal Hij wijders voortvaren het te laten in de woestijn; en gij zult al dit volk verderven. 16Toen traden zij toe tot hem, en zeiden: Wij zullen hier schaapskooien bouwen voor ons vee, en steden voor onze kinderen. 17Maar wij zelven zullen ons toerusten, haastende voor het aangezicht der kinderen Israels, totdat wij hen aan hun plaats zullen gebracht hebben; en onze kinderen zullen blijven in de vaste steden, vanwege de inwoners des lands. 18Wij zullen niet wederkeren tot onze huizen, totdat zich de kinderen Israels tot erfelijke bezitters zullen gesteld hebben, een ieder van zijn erfenis. 19Want wij zullen met hen niet erven aan gene zijde van de Jordaan, en verder heen, als onze erfenis ons toegekomen zal zijn aan deze zijde van de Jordaan, tegen den opgang. 20Toen zeide Mozes tot hen: Indien gij deze zaak doen zult, indien gij u voor het aangezicht des HEEREN zult toerusten ten strijde, 21En een ieder van u, die toegerust is, over de Jordaan zal trekken voor het aangezicht des HEEREN, totdat Hij Zijn vijanden voor Zijn aangezicht uit de bezitting zal verdreven hebben. 22En het land voor het aangezicht des HEEREN ten ondergebracht zij; zo zult gij daarna wederkeren, en onschuldig zijn voor den HEERE en voor Israel, en dit land zal u ter bezitting zijn voor het aangezicht des HEEREN. 23Indien gij daarentegen alzo niet zult doen, ziet, zo hebt gij tegen den HEERE gezondigd; doch gij zult uw zonde gewaar worden, als zij u vinden zal! 24Bouwt uw steden voor uw kinderen, en kooien voor uw schapen; en doet, wat uit uw mond uitgegaan is. 25Toen spraken de kinderen van Gad en de kinderen van Ruben tot Mozes, zeggende: Uw knechten zullen doen, gelijk als mijn heer gebiedt. 26Onze kinderen, onze vrouwen, onze have en al onze beesten zullen aldaar zijn in de steden van Gilead; 27Maar uw knechten zullen overtrekken, al wie ten heire toegerust is, voor het aangezicht des HEEREN tot den strijd, gelijk als mijn heer gesproken heeft. 28Toen gebood Mozes, hunnenthalve, den priester Eleazar, en Jozua, den zoon van Nun, en den hoofden der vaderen van de stammen der kinderen Israels; 29En Mozes zeide tot hen: Indien de kinderen van Gad, en de kinderen van Ruben, met ulieden over de Jordaan zullen trekken, een ieder, die toegerust is ten oorlog, voor het aangezicht des HEEREN, als het land voor uw aangezicht zal ten ondergebracht zijn; zo zult gij hun het land Gilead ter bezitting geven. 30Maar indien zij niet toegerust met u zullen overtrekken, zo zullen zij tot bezitters gesteld worden in het midden van ulieden in het land Kanaan. 31En de kinderen van Gad en de kinderen van Ruben antwoordden, zeggende: Wat de HEERE tot uw knechten gesproken heeft, zullen wij alzo doen. 32Wij zullen toegerust overtrekken voor het aangezicht des HEEREN naar het land Kanaan; en de bezitting onzer erfenis zullen wij hebben aan deze zijde van de Jordaan. 33Alzo gaf Mozes hunlieden, den kinderen van Gad, en de kinderen van Ruben, en den halven stam van Manasse, den zoon van Jozef, het koninkrijk van Sihon, koning der Amorieten, en het koninkrijk van Og, koning van Bazan; het land met de steden van hetzelve in de landpalen, de steden des lands rondom. 34En de kinderen van Gad bouwden Dibon, en Ataroth, en Aroer, 35En Atroth-Sofan, en Jaezer, en Jogbeha, 36En Beth-Nimra, en Beth-Haran, vaste steden en schaapskooien. 37En de kinderen van Ruben bouwden Hezbon, en Eleale, en Kirjathaim, 38En Nebo, en Baal-Meon, veranderd zijnde van naam, en Sibma; en zij noemden de namen der steden, die zij bouwden, met andere namen. 39En de kinderen van Machir, den zoon van Manasse, gingen naar Gilead, en namen dat in, en zij verdreven de Amorieten, die daarin waren, uit de bezitting. 40Zo gaf Mozes Gilead aan Machir, den zoon van Manasse; en hij woonde daarin. 41Jair nu, de zoon van Manasse, ging heen en nam hunlieder dorpen in, en hij noemde die Havvoth-Jair. 42En Nobah ging heen, en nam Kenath in, met haar onderhorige plaatsen, en noemde ze Nobah naar zijn naam.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。