约伯记 22

1提幔人以利法回答说： 2人岂能使 神有益呢？智慧人但能有益于己。 3你为人公义，岂叫全能者喜悦呢？你行为完全，岂能使他得利呢？ 4岂是因你敬畏他就责备你、审判你吗？ 5你的罪恶岂不是大吗？你的罪孽也没有穷尽； 6因你无故强取弟兄的物为当头，剥去贫寒人的衣服。 7困乏的人，你没有给他水喝；饥饿的人，你没有给他食物。 8有能力的人就得地土；尊贵的人也住在其中。 9你打发寡妇空手回去，折断孤儿的膀臂。 10因此，有网罗环绕你，有恐惧忽然使你惊惶； 11或有黑暗蒙蔽你，并有洪水淹没你。 12神岂不是在高天吗？你看星宿何其高呢！ 13你说： 神知道甚么？他岂能看透幽暗施行审判呢？ 14密云将他遮盖，使他不能看见；他周游穹苍。 15你要依从上古的道吗？这道是恶人所行的。 16他们未到死期，忽然除灭；根基毁坏，好像被江河冲去。 17他们向 神说：离开我们吧！又说：全能者能把我们怎么样呢？ 18哪知 神以美物充满他们的房屋；但恶人所谋定的离我好远。 19义人看见他们的结局就欢喜；无辜的人嗤笑他们， 20说：那起来攻击我们的果然被剪除，其余的都被火烧灭。 21你要认识 神，就得平安；福气也必临到你。 22你当领受他口中的教训，将他的言语存在心里。 23你若归向全能者，从你帐棚中远除不义，就必得建立。 24要将你的珍宝丢在尘土里，将俄斐的黄金丢在溪河石头之间； 25全能者就必为你的珍宝，作你的宝银。 26你就要以全能者为喜乐，向 神仰起脸来。 27你要祷告他，他就听你；你也要还你的愿。 28你定意要做何事，必然给你成就；亮光也必照耀你的路。 29人使你降卑，你仍可说：必得高升；谦卑的人， 神必然拯救。 30人非无辜， 神且要搭救他；他因你手中清洁，必蒙拯救。

1Then Eliphaz the Temanite answered, 2“Can a man be profitable to God? Surely he who is wise is profitable to himself. 3Is it any pleasure to the Almighty, that you are righteous? Or does it benefit him, that you make your ways perfect? 4Is it for your piety that he reproves you, that he enters with you into judgment? 5Isn’t your wickedness great? Neither is there any end to your iniquities. 6For you have taken pledges from your brother for nothing, and stripped the naked of their clothing. 7You haven’t given water to the weary to drink, and you have withheld bread from the hungry. 8But as for the mighty man, he had the earth. The honorable man, he lived in it. 9You have sent widows away empty, and the arms of the fatherless have been broken. 10Therefore snares are around you. Sudden fear troubles you, 11or darkness, so that you can not see, and floods of waters cover you. 12“Isn’t God in the heights of heaven? See the height of the stars, how high they are! 13You say, ‘What does God know? Can he judge through the thick darkness? 14Thick clouds are a covering to him, so that he doesn’t see. He walks on the vault of the sky.’ 15Will you keep the old way, which wicked men have trodden, 16who were snatched away before their time, whose foundation was poured out as a stream, 17who said to God, ‘Depart from us;’ and, ‘What can the Almighty do for us?’ 18Yet he filled their houses with good things, but the counsel of the wicked is far from me. 19The righteous see it, and are glad. The innocent ridicule them, 20saying, ‘Surely those who rose up against us are cut off. The fire has consumed their remnant.’ 21“Acquaint yourself with him, now, and be at peace. Thereby good shall come to you. 22Please receive instruction from his mouth, and lay up his words in your heart. 23If you return to the Almighty, you shall be built up, if you put away unrighteousness far from your tents. 24Lay your treasure in the dust, the gold of Ophir among the stones of the brooks. 25The Almighty will be your treasure, and precious silver to you. 26For then you will delight yourself in the Almighty, and shall lift up your face to God. 27You shall make your prayer to him, and he will hear you. You shall pay your vows. 28You shall also decree a thing, and it shall be established to you. Light shall shine on your ways. 29When they cast down, you shall say, ‘be lifted up.’ He will save the humble person. 30He will even deliver him who is not innocent. Yes, he shall be delivered through the cleanness of your hands.”

1Toen antwoordde Elifaz, de Themaniet, en zeide: 2Zal ook een man Gode voordelig zijn? Maar voor zichzelven zal de verstandige voordelig zijn. 3Is het voor den Almachtige nuttigheid, dat gij rechtvaardig zijt; of gewin, dat gij uw wegen volmaakt? 4Is het om uw vreze, dat Hij u bestraft, dat Hij met u in het gericht komt? 5Is niet uw boosheid groot, en uwer ongerechtigheden geen einde? 6Want gij hebt uw broederen zonder oorzaak pand afgenomen, en de klederen der naakten hebt gij uitgetogen. 7Den moede hebt gij geen water te drinken gegeven, en van den hongerige hebt gij het brood onthouden. 8Maar was er een man van geweld, voor dien was het land, en een aanzienlijk persoon woonde daarin. 9De weduwen hebt gij ledig weggezonden, en de armen der wezen zijn verbrijzeld. 10Daarom zijn strikken rondom u, en vervaardheid heeft u haastelijk beroerd. 11Of gij ziet de duisternis niet, en des water overvloed bedekt u. 12Is niet God in de hoogte der hemelen? Zie toch het opperste der sterren aan, dat zij verheven zijn. 13Daarom zegt gij: Wat weet er God van? Zal Hij door de donkerheid oordelen? 14De wolken zijn Hem een verberging, dat Hij niet ziet; en Hij bewandelt den omgang der hemelen. 15Hebt gij het pad der eeuw waargenomen, dat de ongerechtige lieden betreden hebben? 16Die rimpelachtig gemaakt zijn, als het de tijd niet was; een vloed is over hun grond uitgestort; 17Die zeiden tot God: Wijk van ons! En wat had de Almachtige hun gedaan? 18Hij had immers hun huizen met goed gevuld; daarom is de raad der goddelozen verre van mij. 19De rechtvaardigen zagen het, en waren blijde, en de onschuldige bespotte hen; 20Dewijl onze stand niet verdelgd is, maar het vuur hun overblijfsel verteerd heeft. 21Gewen u toch aan Hem, en heb vrede; daardoor zal u het goede overkomen. 22Ontvang toch de wet uit Zijn mond, en leg Zijn redenen in uw hart. 23Zo gij u bekeert tot den Almachtige, gij zult gebouwd worden; doe het onrecht verre van uw tenten. 24Dan zult gij het goud op het stof leggen, en het goud van Ofir bij den rotssteen der beken; 25Ja, de Almachtige zal uw overvloedig goud zijn, en uw krachtig zilver zijn; 26Want dan zult gij u over den Almachtige verlustigen, en gij zult tot God uw aangezicht opheffen. 27Gij zult tot Hem ernstiglijk bidden, en Hij zal u verhoren; en gij zult uw geloften betalen. 28Als gij een zaak besluit, zo zal zij u bestendig zijn; en op uw wegen zal het licht schijnen. 29Als men iemand vernederen zal, en gij zeggen zult: Het zij verhoging; dan zal God den nederige van ogen behouden. 30Ja, Hij zal dien bevrijden, die niet onschuldig is, want hij wordt bevrijd door de zuiverheid uwer handen.