1耶和华的话临到我说： 2「人子啊，你要向以色列的牧人发预言，攻击他们，说，主耶和华如此说：祸哉！以色列的牧人只知牧养自己。牧人岂不当牧养群羊吗？ 3你们吃脂油、穿羊毛、宰肥壮的，却不牧养群羊。 4瘦弱的，你们没有养壮；有病的，你们没有医治；受伤的，你们没有缠裹；被逐的，你们没有领回；失丧的，你们没有寻找；但用强暴严严地辖制。 5因无牧人，羊就分散；既分散，便作了一切野兽的食物。 6我的羊在诸山间、在各高冈上流离，在全地上分散，无人去寻，无人去找。 7「所以，你们这些牧人要听耶和华的话。 8主耶和华说：我指着我的永生起誓，我的羊因无牧人就成为掠物，也作了一切野兽的食物。我的牧人不寻找我的羊；这些牧人只知牧养自己，并不牧养我的羊。 9所以你们这些牧人要听耶和华的话。 10主耶和华如此说：我必与牧人为敌，必向他们的手追讨我的羊，使他们不再牧放群羊；牧人也不再牧养自己。我必救我的羊脱离他们的口，不再作他们的食物。」 11「主耶和华如此说：看哪，我必亲自寻找我的羊，将它们寻见。 12牧人在羊群四散的日子怎样寻找他的羊，我必照样寻找我的羊。这些羊在密云黑暗的日子散到各处，我必从那里救回它们来。 13我必从万民中领出它们，从各国内聚集它们，引导它们归回故土，也必在以色列山上―一切溪水旁边、境内一切可居之处―牧养它们。 14我必在美好的草场牧养它们。它们的圈必在以色列高处的山上，它们必在佳美之圈中躺卧，也在以色列山肥美的草场吃草。 15主耶和华说：我必亲自作我羊的牧人，使它们得以躺卧。 16失丧的，我必寻找；被逐的，我必领回；受伤的，我必缠裹；有病的，我必医治；只是肥的壮的，我必除灭，也要秉公牧养它们。 17「我的羊群哪，论到你们，主耶和华如此说：我必在羊与羊中间、公绵羊与公山羊中间施行判断。 18你们这些肥壮的羊，在美好的草场吃草还以为小事吗？剩下的草，你们竟用蹄践踏了；你们喝清水，剩下的水，你们竟用蹄搅浑了。 19至于我的羊，只得吃你们所践踏的，喝你们所搅浑的。 20「所以，主耶和华如此说：我必在肥羊和瘦羊中间施行判断。 21因为你们用胁用肩拥挤一切瘦弱的，又用角抵触，以致使它们四散。 22所以，我必拯救我的群羊不再作掠物；我也必在羊和羊中间施行判断。 23我必立一牧人照管他们，牧养他们，就是我的仆人大卫。他必牧养他们，作他们的牧人。 24我―耶和华必作他们的 神，我的仆人大卫必在他们中间作王。这是耶和华说的。 25「我必与他们立平安的约，使恶兽从境内断绝，他们就必安居在旷野，躺卧在林中。 26我必使他们与我山的四围成为福源，我也必叫时雨落下，必有福如甘霖而降。 27田野的树必结果，地也必有出产；他们必在故土安然居住。我折断他们所负的轭，救他们脱离那以他们为奴之人的手；那时，他们就知道我是耶和华。 28他们必不再作外邦人的掠物，地上的野兽也不再吞吃他们；却要安然居住，无人惊吓。 29我必给他们兴起有名的植物；他们在境内不再为饥荒所灭，也不再受外邦人的羞辱， 30必知道我、耶和华―他们的 神是与他们同在的，并知道他们―以色列家是我的民。这是主耶和华说的。 31你们作我的羊，我草场上的羊，乃是以色列人，我也是你们的 神。这是主耶和华说的。」
1Yahweh’s word came to me, saying, 2Son of man, prophesy against the shepherds of Israel, prophesy, and tell them, even to the shepherds, Thus says the Lord Yahweh: Woe to the shepherds of Israel who feed themselves! Shouldn’t the shepherds feed the sheep? 3You eat the fat, and you clothe yourself with the wool, you kill the fatlings; but you don’t feed the sheep. 4You haven’t strengthened the diseased, neither have you healed that which was sick, neither have you bound up that which was broken, neither have you brought back that which was driven away, neither have you sought that which was lost; but with force and with rigor you have ruled over them. 5They were scattered, because there was no shepherd; and they became food to all the animals of the field, and were scattered. 6My sheep wandered through all the mountains, and on every high hill: yes, my sheep were scattered on all the surface of the earth; and there was no one who searched or sought. 7Therefore, you shepherds, hear Yahweh’s word: 8As I live, says the Lord Yahweh, surely because my sheep became a prey, and my sheep became food to all the animals of the field, because there was no shepherd, neither did my shepherds search for my sheep, but the shepherds fed themselves, and didn’t feed my sheep; 9therefore, you shepherds, hear Yahweh’s word: 10Thus says the Lord Yahweh: Behold, I am against the shepherds; and I will require my sheep at their hand, and cause them to cease from feeding the sheep; neither shall the shepherds feed themselves any more; and I will deliver my sheep from their mouth, that they may not be food for them. 11For thus says the Lord Yahweh: Behold, I myself, even I, will search for my sheep, and will seek them out. 12As a shepherd seeks out his flock in the day that he is among his sheep that are scattered abroad, so will I seek out my sheep; and I will deliver them out of all places where they have been scattered in the cloudy and dark day. 13I will bring them out from the peoples, and gather them from the countries, and will bring them into their own land; and I will feed them on the mountains of Israel, by the watercourses, and in all the inhabited places of the country. 14I will feed them with good pasture; and on the mountains of the height of Israel shall their fold be: there shall they lie down in a good fold; and on fat pasture shall they feed on the mountains of Israel. 15I myself will be the shepherd of my sheep, and I will cause them to lie down, says the Lord Yahweh. 16I will seek that which was lost, and will bring back that which was driven away, and will bind up that which was broken, and will strengthen that which was sick: but the fat and the strong I will destroy; I will feed them in justice. 17As for you, O my flock, thus says the Lord Yahweh: Behold, I judge between sheep and sheep, the rams and the male goats. 18Does it seem a small thing to you to have fed on the good pasture, but you must tread down with your feet the residue of your pasture? and to have drunk of the clear waters, but you must foul the residue with your feet? 19As for my sheep, they eat that which you have trodden with your feet, and they drink that which you have fouled with your feet. 20Therefore thus says the Lord Yahweh to them: Behold, I, even I, will judge between the fat sheep and the lean sheep. 21Because you thrust with side and with shoulder, and push all the diseased with your horns, until you have scattered them abroad; 22therefore will I save my flock, and they shall no more be a prey; and I will judge between sheep and sheep. 23I will set up one shepherd over them, and he shall feed them, even my servant David; he shall feed them, and he shall be their shepherd. 24I, Yahweh, will be their God, and my servant David prince among them; I, Yahweh, have spoken it. 25I will make with them a covenant of peace, and will cause evil animals to cease out of the land; and they shall dwell securely in the wilderness, and sleep in the woods. 26I will make them and the places around my hill a blessing; and I will cause the shower to come down in its season; there shall be showers of blessing. 27The tree of the field shall yield its fruit, and the earth shall yield its increase, and they shall be secure in their land; and they shall know that I am Yahweh, when I have broken the bars of their yoke, and have delivered them out of the hand of those who made slaves of them. 28They shall no more be a prey to the nations, neither shall the animals of the earth devour them; but they shall dwell securely, and no one shall make them afraid. 29I will raise up to them a plantation for renown, and they shall be no more consumed with famine in the land, neither bear the shame of the nations any more. 30They shall know that I, Yahweh, their God am with them, and that they, the house of Israel, are my people, says the Lord Yahweh. 31You my sheep, the sheep of my pasture, are men, and I am your God, says the Lord Yahweh.
1En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende: 2Mensenkind! profeteer tegen de herders van Israel; profeteer en zeg tot hen, tot de herders: Alzo zegt de Heere HEERE: Wee den herderen Israels, die zichzelven weiden! zullen niet de herders de schapen weiden? 3Gij eet het vette, en bekleedt u met de wol, gij slacht het gemeste, maar de schapen weidt gij niet. 4De zwakke sterkt gij niet, en het kranke heelt gij niet, en het gebrokene verbindt gij niet, en het weggedrevene brengt gij niet weder, en het verlorene zoekt gij niet; maar gij heerst over hen met strengheid en met hardigheid. 5Alzo zijn zij verstrooid, omdat er geen herder is; en zij zijn als het wild gedierte des velds tot spijze geworden, dewijl zij verstrooid waren. 6Mijn schapen dolen op alle bergen en op allen hogen heuvel, ja, Mijn schapen zijn verstrooid op den gansen aardbodem; en er is niemand, die er naar vraagt, en niemand, die ze zoekt. 7Daarom, gij herders! hoort des HEEREN woord! 8Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de Heere HEERE, zo Ik niet! Omdat Mijn schapen geworden zijn tot een roof, en Mijn schapen al het wild gedierte des velds tot spijze geworden zijn, omdat er geen herder is, en Mijn herders naar Mijn schapen niet vragen; en de herders weiden zichzelven, maar Mijn schapen weiden zij niet; 9Daarom, gij herders! hoort des HEEREN woord! 10Alzo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik wil aan de herders, en zal Mijn schapen van hun hand eisen, en zal ze van het weiden der schapen doen ophouden, zodat de herders zichzelven niet meer zullen weiden; en Ik zal Mijn schapen uit hun mond rukken, zodat zij hun niet meer tot spijze zullen zijn. 11Want zo zegt de Heere HEERE: Ziet, Ik, ja, Ik zal naar Mijn schapen vragen, en zal ze opzoeken. 12Gelijk een herder zijn kudde opzoekt, ten dage als hij in het midden zijner verspreide schapen is, alzo zal Ik Mijn schapen opzoeken; en Ik zal ze redden uit al de plaatsen, waarhenen zij verstrooid zijn, ten dage der wolke en der donkerheid. 13En Ik zal ze uitvoeren van de volken, en zal ze vergaderen uit de landen, en brengen ze in hun land; en Ik zal ze weiden op de bergen Israels, bij de stromen en in alle bewoonbare plaatsen des lands. 14Op een goede weide zal Ik ze weiden, en op de hoge bergen Israels zal hun kooi zijn; aldaar zullen zij nederliggen in een goede kooi, en zullen weiden in een vette weide, op de bergen Israels. 15Ik zal Mijn schapen weiden, en Ik zal ze legeren, spreekt de Heere HEERE. 16Het verlorene zal Ik zoeken, en het weggedrevene zal Ik wederbrengen, en het gebrokene zal Ik verbinden, en het kranke zal Ik sterken; maar het vette en het sterke zal Ik verdelgen, Ik zal ze weiden met oordeel. 17Want gij, o Mijn schapen! de Heere HEERE zegt alzo: Ziet, Ik zal richten tussen klein vee en klein vee, tussen de rammen en de bokken. 18Is het u te weinig, dat gij de goede weide afweidt? Zult gij nog het overige uwer weide met uw voeten vertreden? En zult gij de bezonkene wateren drinken, en de overgelatene met uw voeten vermodderen? 19Mijn schapen dan, zullen zij afweiden, wat met uw voeten vertreden is, en drinken, wat met uw voeten vermodderd is? 20Daarom zegt de Heere HEERE alzo tot hen: Ziet Ik, ja, Ik zal richten tussen het vette klein vee, en tussen het magere klein vee. 21Omdat gij al de zwakken met de zijde en met den schouder verdringt, en met uw hoornen stoot, totdat gij dezelve naar buiten toe verstrooid hebt; 22Daarom zal Ik Mijn schapen verlossen, dat zij niet meer tot een roof zullen zijn; en Ik zal richten tussen klein vee en klein vee. 23En Ik zal een enigen Herder over hen verwekken, en Hij zal hen weiden, namelijk Mijn knecht David; die zal ze weiden, en Die zal hun tot een Herder zijn. 24En Ik, de HEERE, zal hun tot een God zijn; en Mijn knecht David zal Vorst zijn in het midden van hen, Ik, de HEERE, heb het gesproken. 25En Ik zal een verbond des vredes met hen maken, en zal het boos gedierte uit het land doen ophouden; en zij zullen zeker wonen in de woestijn, en slapen in de wouden. 26Want Ik zal dezelve, en de plaatsen rondom Mijn heuvel, stellen tot een zegen; en Ik zal den plasregen doen nederdalen op zijn tijd, plasregens van zegen zullen er zijn. 27En het geboomte des velds zal zijn vrucht geven, en het land zal zijn inkomst geven, en zij zullen zeker zijn in hun land; en zullen weten, dat Ik de HEERE ben, als Ik de disselbomen huns juks zal hebben verbroken, en hen gerukt uit de hand dergenen, die zich van hen deden dienen. 28En zij zullen den heidenen niet meer ten roof zijn, en het wild gedierte der aarde zal ze niet meer vreten; maar zij zullen zeker wonen, en er zal niemand zijn, die ze verschrikke. 29En Ik zal hun een plant van naam verwekken; en zij zullen niet meer weggeraapt worden door honger in het land, en den smaad der heidenen niet meer dragen. 30Maar zij zullen weten, dat Ik, de HEERE, hun God, met hen ben, en dat zij Mijn volk zijn, het huis Israels, spreekt de Heere HEERE. 31Gij nu, o Mijn schapen, schapen Mijner weide! gij zijt mensen; maar Ik ben uw God, spreekt de Heere HEERE.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。