以西结书 3

1他对我说：「人子啊，要吃你所得的，要吃这书卷，好去对以色列家讲说。」 2于是我开口，他就使我吃这书卷， 3又对我说：「人子啊，要吃我所赐给你的这书卷，充满你的肚腹。」我就吃了，口中觉得其甜如蜜。 4他对我说：「人子啊，你往以色列家那里去，将我的话对他们讲说。 5你奉差遣不是往那说话深奥、言语难懂的民那里去，乃是往以色列家去； 6不是往那说话深奥、言语难懂的多国去，他们的话语是你不懂得的。我若差你往他们那里去，他们必听从你。 7以色列家却不肯听从你，因为他们不肯听从我；原来以色列全家是额坚心硬的人。 8看哪，我使你的脸硬过他们的脸，使你的额硬过他们的额。 9我使你的额像金钢钻，比火石更硬。他们虽是悖逆之家，你不要怕他们，也不要因他们的脸色惊惶。」 10他又对我说：「人子啊，我对你所说的一切话，要心里领会，耳中听闻。 11你往你本国被掳的子民那里去，他们或听，或不听，你要对他们讲说，告诉他们这是主耶和华说的。」 12那时，灵将我举起，我就听见在我身后有震动轰轰的声音，说：「从耶和华的所在显出来的荣耀是该称颂的！」 13我又听见那活物翅膀相碰，与活物旁边轮子旋转震动轰轰的响声。 14于是灵将我举起，带我而去。我心中甚苦，灵性忿激，并且耶和华的灵（原文是手）在我身上大有能力。 15我就来到提勒・亚毕，住在迦巴鲁河边被掳的人那里，到他们所住的地方，在他们中间忧忧闷闷地坐了七日。 16过了七日，耶和华的话临到我说： 17「人子啊，我立你作以色列家守望的人，所以你要听我口中的话，替我警戒他们。 18我何时指着恶人说：他必要死；你若不警戒他，也不劝戒他，使他离开恶行，拯救他的性命，这恶人必死在罪孽之中；我却要向你讨他丧命的罪（原文是血）。 19倘若你警戒恶人，他仍不转离罪恶，也不离开恶行，他必死在罪孽之中，你却救自己脱离了罪。 20再者，义人何时离义而犯罪，我将绊脚石放在他面前，他就必死；因你没有警戒他，他必死在罪中，他素来所行的义不被记念；我却要向你讨他丧命的罪（原文是血）。 21倘若你警戒义人，使他不犯罪，他就不犯罪；他因受警戒就必存活，你也救自己脱离了罪。」 22耶和华的灵（原文是手）在那里降在我身上。他对我说：「你起来往平原去，我要在那里和你说话。」 23于是我起来往平原去，不料，耶和华的荣耀正如我在迦巴鲁河边所见的一样，停在那里，我就俯伏于地。 24灵就进入我里面，使我站起来。耶和华对我说：「你进房屋去，将门关上。 25人子啊，人必用绳索捆绑你，你就不能出去在他们中间来往。 26我必使你的舌头贴住上膛，以致你哑口，不能作责备他们的人；他们原是悖逆之家。 27但我对你说话的时候，必使你开口，你就要对他们说：『主耶和华如此说。』听的可以听，不听的任他不听，因为他们是悖逆之家。」

1He said to me, Son of man, eat that which you find. Eat this scroll, and go, speak to the house of Israel. 2So I opened my mouth, and he caused me to eat the scroll. 3He said to me, Son of man, cause your belly to eat, and fill your bowels with this scroll that I give you. Then I ate it; and it was as sweet as honey in my mouth. 4He said to me, Son of man, go to the house of Israel, and speak my words to them. 5For you are not sent to a people of a strange speech and of a hard language, but to the house of Israel; 6not to many peoples of a strange speech and of a hard language, whose words you can not understand. Surely, if I sent you to them, they would listen to you. 7But the house of Israel will not listen to you; for they will not listen to me: for all the house of Israel are obstinate and hard-hearted. 8Behold, I have made your face hard against their faces, and your forehead hard against their foreheads. 9As an adamant harder than flint have I made your forehead: don’t be afraid of them, neither be dismayed at their looks, though they are a rebellious house. 10Moreover he said to me, Son of man, all my words that I shall speak to you receive in your heart, and hear with your ears. 11Go to them of the captivity, to the children of your people, and speak to them, and tell them, Thus says the Lord Yahweh; whether they will hear, or whether they will forbear. 12Then the Spirit lifted me up, and I heard behind me the voice of a great rushing, saying, Blessed be Yahweh’s glory from his place. 13I heard the noise of the wings of the living creatures as they touched one another, and the noise of the wheels beside them, even the noise of a great rushing. 14So the Spirit lifted me up, and took me away; and I went in bitterness, in the heat of my spirit; and the hand of Yahweh was strong on me. 15Then I came to them of the captivity at Tel Aviv, that lived by the river Chebar, and to where they lived; and I sat there overwhelmed among them seven days. 16At the end of seven days, Yahweh’s word came to me, saying, 17Son of man, I have made you a watchman to the house of Israel: therefore hear the word from my mouth, and give them warning from me. 18When I tell the wicked, You shall surely die; and you give him no warning, nor speak to warn the wicked from his wicked way, to save his life; the same wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at your hand. 19Yet if you warn the wicked, and he doesn’t turn from his wickedness, nor from his wicked way, he shall die in his iniquity; but you have delivered your soul. 20Again, when a righteous man does turn from his righteousness, and commit iniquity, and I lay a stumbling block before him, he shall die: because you have not given him warning, he shall die in his sin, and his righteous deeds which he has done shall not be remembered; but his blood will I require at your hand. 21Nevertheless if you warn the righteous man, that the righteous not sin, and he does not sin, he shall surely live, because he took warning; and you have delivered your soul. 22The hand of Yahweh was there on me; and he said to me, Arise, go out into the plain, and I will there talk with you. 23Then I arose, and went out into the plain: and behold, Yahweh’s glory stood there, as the glory which I saw by the river Chebar; and I fell on my face. 24Then the Spirit entered into me, and set me on my feet; and he spoke with me, and said to me, Go, shut yourself inside your house. 25But you, son of man, behold, they shall lay bands on you, and shall bind you with them, and you shall not go out among them: 26and I will make your tongue stick to the roof of your mouth, that you shall be mute, and shall not be to them a reprover; for they are a rebellious house. 27But when I speak with you, I will open your mouth, and you shall tell them, Thus says the Lord Yahweh: He who hears, let him hear; and he who forbears, let him forbear: for they are a rebellious house.

1Daarna zeide Hij tot mij: Mensenkind, eet, wat gij vinden zult; eet deze rol, en ga, spreek tot het huis Israels. 2Toen opende ik mijn mond, en Hij gaf mij die rol te eten. 3En Hij zeide tot mij: Mensenkind, geef uw buik te eten, en vul uw ingewand met deze rol, die Ik u geef. Toen at ik, en het was in mijn mond als honig, vanwege de zoetigheid. 4En Hij zeide tot mij: Mensenkind, ga henen, kom tot het huis Israels, en spreek tot hen met Mijn woorden. 5Want gij zijt niet gezonden tot een volk, diep van spraak en zwaar van tong, maar tot het huis Israels; 6Niet tot vele volken, diep van spraak en zwaar van tong, welker woorden gij niet kunt verstaan; zouden zij niet, zo Ik u tot hen gezonden had, naar u gehoord hebben? 7Maar het huis Israels wil naar u niet horen, omdat zij naar Mij niet willen horen; want het ganse huis Israels is stijf van voorhoofd, en hard van hart zijn zij. 8Ziet, Ik heb uw aangezicht stijf gemaakt tegen hun aangezichten, en uw voorhoofd stijf tegen hun voorhoofd. 9Uw voorhoofd heb Ik gemaakt als een diamant, harder dan een rots; vrees hen niet, en ontzet u niet voor hun aangezichten, omdat zij een wederspannig huis zijn. 10Verder zeide Hij tot mij: Mensenkind, vat al Mijn woorden, die Ik tot u spreken zal, in uw hart, en hoor ze met uw oren. 11En ga henen, kom tot de weggevoerden, tot de kinderen uws volks, en spreek tot hen, en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEERE, hetzij dat zij horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen. 12Toen nam de Geest mij op, en ik hoorde achter mij een stem van grote ruising, zeggende: Geloofd zij de heerlijkheid des HEEREN uit Zijn plaats! 13En ik hoorde het geluid van der dieren vleugelen, die de een den ander raakten, en het geluid der raderen tegenover hen; en het geluid ener grote ruising. 14Toen hief de Geest mij op, en nam mij weg, en ik ging henen, bitterlijk bedroefd door de hitte mijns geestes; maar de hand des HEEREN was sterk op mij. 15En ik kwam tot de weggevoerden te Tel-Abib, die aan de rivier Chebar woonden, en ik bleef daar zij woonden; ja, ik bleef daar verbaasd in het midden van hen zeven dagen. 16Het gebeurde nu ten einde van zeven dagen, dat het woord des HEEREN tot mij geschiedde, zeggende: 17Mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis Israels; zo zult gij het woord uit Mijn mond horen, en hen van Mijnentwege waarschuwen. 18Als Ik tot den goddeloze zeg: Gij zult den dood sterven, en gij waarschuwt hem niet, en spreekt niet, om den goddeloze van zijn goddelozen weg te waarschuwen, opdat gij hem in het leven behoudt; die goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen. 19Doch als gij den goddeloze waarschuwt, en hij zich van zijn goddeloosheid en van zijn goddelozen weg niet bekeert, hij zal in zijn ongerechtigheid sterven; maar gij hebt uw ziel bevrijd. 20Als ook een rechtvaardige zich van zijn gerechtigheid afkeert, en onrecht doet, en Ik een aanstoot voor zijn aangezicht leg, hij zal sterven; omdat gij hem niet gewaarschuwd hebt, zal hij in zijn zonde sterven, en zijn gerechtigheden, die hij gedaan heeft, zullen niet gedacht worden; maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen. 21Doch als gij den rechtvaardige waarschuwt, opdat de rechtvaardige niet zondige, en hij niet zondigt; hij zal zekerlijk leven, omdat hij gewaarschuwd is; en gij hebt uw ziel bevrijd. 22En de hand des HEEREN was daar op mij, en Hij zeide tot mij: Maak u op, ga uit in de vallei, en Ik zal daar met u spreken. 23En ik maakte mij op, en ging uit in de vallei, en ziet, de heerlijkheid des HEEREN stond aldaar, gelijk de heerlijkheid, die ik gezien had bij de rivier Chebar; en ik viel op mijn aangezicht. 24Toen kwam de Geest in mij, en stelde mij op mijn voeten, en Hij sprak met mij, en Hij zeide tot mij: Ga, besluit u binnen in uw huis. 25Want u aangaande, mensenkind, ziet, zij zouden dikke touwen aan u leggen, en zij zouden u daarmede binden; daarom zult gij niet uitgaan in het midden van hen. 26En Ik zal uw tong aan uw gehemelte doen kleven, dat gij stom worden zult, en zult hun niet zijn tot een bestraffenden man; want zij zijn een wederspannig huis. 27Maar als Ik met u spreken zal, zal Ik uw mond opendoen, en gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE, wie hoort, die hore, en wie het laat, die late het; want zij zijn een wederspannig huis.