1耶和华的话又临到我说： 2「人子啊，你住在悖逆的家中。他们有眼睛看不见，有耳朵听不见，因为他们是悖逆之家。 3所以人子啊，你要预备掳去使用的物件，在白日当他们眼前从你所住的地方移到别处去；他们虽是悖逆之家，或者可以揣摩思想。 4你要在白日当他们眼前带出你的物件去，好像预备掳去使用的物件。到了晚上，你要在他们眼前亲自出去，像被掳的人出去一样。 5你要在他们眼前挖通了墙，从其中将物件带出去。 6到天黑时，你要当他们眼前搭在肩头上带出去，并要蒙住脸看不见地，因为我立你作以色列家的预兆。」 7我就照着所吩咐的去行，白日带出我的物件，好像预备掳去使用的物件。到了晚上，我用手挖通了墙。天黑的时候，就当他们眼前搭在肩头上带出去。 8次日早晨，耶和华的话临到我说： 9「人子啊，以色列家，就是那悖逆之家，岂不是问你说：『你做什么呢？』 10你要对他们说：『主耶和华如此说：这是关乎耶路撒冷的君王和他周围以色列全家的预表（原文是担子）。』 11你要说：『我作你们的预兆：我怎样行，他们所遭遇的也必怎样，他们必被掳去。』 12他们中间的君王也必在天黑的时候将物件搭在肩头上带出去。他们要挖通了墙，从其中带出去。他必蒙住脸，眼看不见地。 13我必将我的网撒在他身上，他必在我的网罗中缠住。我必带他到迦勒底人之地的巴比伦；他虽死在那里，却看不见那地。 14周围一切帮助他的和他所有的军队，我必分散四方（方：原文是风），也要拔刀追赶他们。 15我将他们四散在列国、分散在列邦的时候，他们就知道我是耶和华。 16我却要留下他们几个人得免刀剑、饥荒、瘟疫，使他们在所到的各国中述说他们一切可憎的事，人就知道我是耶和华。」 17耶和华的话又临到我说： 18「人子啊，你吃饭必胆战，喝水必惶惶忧虑。 19你要对这地的百姓说：主耶和华论耶路撒冷和以色列地的居民如此说，他们吃饭必忧虑，喝水必惊惶。因其中居住的众人所行强暴的事，这地必然荒废，一无所存。 20有居民的城邑必变为荒场，地也必变为荒废；你们就知道我是耶和华。」 21耶和华的话临到我说： 22「人子啊，在你们以色列地怎么有这俗语，说『日子迟延，一切异象都落了空』呢？ 23你要告诉他们说：『主耶和华如此说：我必使这俗语止息，以色列中不再用这俗语。』你却要对他们说：『日子临近，一切的异象必都应验。』 24从此，在以色列家中必不再有虚假的异象和奉承的占卜。 25我―耶和华说话，所说的必定成就，不再耽延。你们这悖逆之家，我所说的话必趁你们在世的日子成就。这是主耶和华说的。」 26耶和华的话又临到我说： 27「人子啊，以色列家的人说：『他所见的异象是关乎后来许多的日子，所说的预言是指着极远的时候。』 28所以你要对他们说：『主耶和华如此说：我的话没有一句再耽延的，我所说的必定成就。这是主耶和华说的。』」
1Yahweh’s word also came to me, saying, 2Son of man, you dwell in the midst of the rebellious house, who have eyes to see, and don’t see, who have ears to hear, and don’t hear; for they are a rebellious house. 3Therefore, you son of man, prepare your stuff for moving, and move by day in their sight; and you shall move from your place to another place in their sight: it may be they will consider, though they are a rebellious house. 4You shall bring out your stuff by day in their sight, as stuff for moving; and you shall go out yourself at even in their sight, as when men go out into exile. 5Dig through the wall in their sight, and carry your stuff out that way. 6In their sight you shall bear it on your shoulder, and carry it out in the dark; you shall cover your face, so that you don’t see the land: for I have set you for a sign to the house of Israel. 7I did so as I was commanded: I brought out my stuff by day, as stuff for removing, and in the even I dug through the wall with my hand; I brought it out in the dark, and bore it on my shoulder in their sight. 8In the morning, Yahweh’s word came to me, saying, 9Son of man, has not the house of Israel, the rebellious house, said to you, What are you doing? 10Say to them, Thus says the Lord Yahweh: This burden concerns the prince in Jerusalem, and all the house of Israel among whom they are. 11Say, I am your sign: like as I have done, so shall it be done to them; they shall go into exile, into captivity. 12The prince who is among them shall bear on his shoulder in the dark, and shall go out: they shall dig through the wall to carry out thereby: he shall cover his face, because he shall not see the land with his eyes. 13My net also will I spread on him, and he shall be taken in my snare; and I will bring him to Babylon to the land of the Chaldeans; yet shall he not see it, though he shall die there. 14I will scatter toward every wind all who are around him to help him, and all his bands; and I will draw out the sword after them. 15They shall know that I am Yahweh, when I shall disperse them among the nations, and scatter them through the countries. 16But I will leave a few men of them from the sword, from the famine, and from the pestilence; that they may declare all their abominations among the nations where they come; and they shall know that I am Yahweh. 17Moreover Yahweh’s word came to me, saying, 18Son of man, eat your bread with quaking, and drink your water with trembling and with fearfulness; 19and tell the people of the land, Thus says the Lord Yahweh concerning the inhabitants of Jerusalem, and the land of Israel: They shall eat their bread with fearfulness, and drink their water in dismay, that her land may be desolate, and all that is therein, because of the violence of all those who dwell therein. 20The cities that are inhabited shall be laid waste, and the land shall be a desolation; and you shall know that I am Yahweh. 21Yahweh’s word came to me, saying, 22Son of man, what is this proverb that you have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision fails? 23Tell them therefore, Thus says the Lord Yahweh: I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but tell them, The days are at hand, and the fulfillment of every vision. 24For there shall be no more any false vision nor flattering divination within the house of Israel. 25For I am Yahweh; I will speak, and the word that I shall speak shall be performed; it shall be no more deferred: for in your days, rebellious house, will I speak the word, and will perform it, says the Lord Yahweh. 26Again Yahweh’s word came to me, saying, 27Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he sees is for many day to come, and he prophesies of times that are far off. 28Therefore tell them, Thus says the Lord Yahweh: None of my words shall be deferred any more, but the word which I shall speak shall be performed, says the Lord Yahweh.
1Verder geschiedde des HEEREN woord tot mij, zeggende: 2Mensenkind! gij woont in het midden van een wederspannig huis, dewelke ogen hebben om te zien, en niet zien, oren hebben om te horen, en niet horen, want zij zijn een wederspannig huis. 3Daarom gij, mensenkind, maak u gereedschap van vertrekking; en vertrek bij dag voor hun ogen; en gij zult vertrekken van uw plaats tot een andere plaats voor hun ogen; misschien zullen zij het merken, hoewel zij een wederspannig huis zijn. 4Gij zult dan uw gereedschap bij dag voor hun ogen uitbrengen, als het gereedschap dergenen, die vertrekken; daarna zult gij in den avond uitgaan voor hun ogen, gelijk zij uitgaan, die vertrekken. 5Doorgraaf u den wand voor hun ogen, en breng daardoor uw gereedschap uit. 6Voor hun ogen zult gij het op de schouders dragen, in donker zult gij het uitbrengen; uw aangezicht zult gij bedekken, dat gij het land niet ziet; want Ik heb u den huize Israels tot een wonderteken gegeven. 7En ik deed alzo, gelijk als mij bevolen was; ik bracht mijn gereedschap uit bij dag, als het gereedschap dergenen, die vertrekken; daarna in den avond doorgroef ik mij den wand met de hand; ik bracht het uit in donker, en ik droeg het op den schouder voor hun ogen. 8En des morgens geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende: 9Mensenkind, heeft niet het huis Israels, het wederspannig huis, tot u gezegd: Wat doet gij? 10Zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Deze last is tegen den vorst te Jeruzalem, en het ganse huis Israels, dat in het midden van hen is. 11Zeg: Ik ben ulieder wonderteken; gelijk als ik gedaan heb, alzo zal hun gedaan worden; zij zullen door wegvoering in de gevangenis heengaan. 12En de vorst, die in het midden van hen is, zal het gereedschap op den schouder dragen in donker, en hij zal uitgaan; zij zullen door den wand graven, om hem daardoor uit te brengen; hij zal zijn aangezicht bedekken, opdat hij met het oog de aarde niet zie. 13Ik zal ook Mijn net over hem uitspreiden, dat hij in Mijn jachtgaren gegrepen worde; en Ik zal hem brengen in Babylonie, het land der Chaldeen; ook zal hij dat niet zien, hoewel hij daar sterven zal. 14En allen, die rondom hem zijn tot zijn hulp, en al zijn benden zal Ik in alle winden verstrooien; en Ik zal het zwaard achter hen uittrekken. 15Alzo zullen zij weten, dat Ik de HEERE ben, wanneer Ik hen onder de heidenen verspreiden en hen in de landen verstrooien zal. 16Doch Ik zal van hen weinige lieden doen overblijven van het zwaard, van den honger en van de pestilentie; opdat zij al hun gruwelen vertellen onder de heidenen, waarhenen zij komen zullen, en zij zullen weten, dat Ik de HEERE ben. 17Daarna geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende: 18Mensenkind, gij zult uw brood eten met beven, en uw water zult gij met beroerte en met kommer drinken. 19En gij zult tot het volk des lands zeggen: Alzo zegt de Heere HEERE, van de inwoners van Jeruzalem, in het land Israels: Zij zullen hun brood met kommer eten, en hun water zullen zij met verbaasdheid drinken, omdat hun land woest zal worden van zijn volheid, vanwege het geweld van al degenen, die daarin wonen; 20En de bewoonde steden zullen woest worden, en het land zal een wildernis zijn; en gij zult weten, dat Ik de HEERE ben. 21Wederom geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende: 22Mensenkind, wat is dit voor een spreekwoord, dat gijlieden hebt in het land Israels, zeggende: de dagen zullen verlengd worden, en al het gezicht zal vergaan? 23Daarom zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Ik zal dit spreekwoord doen ophouden, dat zij het niet meer ten spreekwoord gebruiken zullen in Israel. Maar spreek tot hen: De dagen zijn nabij gekomen, en het woord van ieder gezicht. 24Want geen ijdel gezicht zal er meer wezen, noch vleiende waarzegging, in het midden van het huis Israels. 25Want Ik ben de HEERE, Ik zal spreken; het woord, de tijd zal niet meer uitgesteld worden; want in uw dagen, o wederspannig huis, zal Ik een woord spreken, en hetzelve doen, spreekt de Heere HEERE. 26Verder geschiedde het woord des HEEREN tot mij, zeggende: 27Mensenkind, zie, die van het huis Israels zeggen: Het gezicht dat hij ziet, is voor vele dagen, en hij profeteert van tijden, die verre zijn. 28Daarom zeg tot hen: Alzo zegt de Heere HEERE: Geen Mijner woorden zullen meer uitgesteld worden; het woord, hetwelk Ik gesproken heb, dat zal gedaan worden, spreekt de Heere HEERE.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。