1十一年三月初一日，耶和华的话临到我说： 2「人子啊，你要向埃及王法老和他的众人说：在威势上谁能与你相比呢？ 3亚述王曾如黎巴嫩中的香柏树，枝条荣美，影密如林，极其高大，树尖插入云中。 4众水使它生长；深水使它长大。所栽之地有江河围流，汊出的水道延到田野诸树。 5所以他高大超过田野诸树；发旺的时候，枝子繁多，因得大水之力枝条长长。 6空中的飞鸟都在枝子上搭窝；田野的走兽都在枝条下生子；所有大国的人民都在它荫下居住。 7树大条长，成为荣美，因为根在众水之旁。 8神园中的香柏树不能遮蔽它；松树不及它的枝子；枫树不及它的枝条； 神园中的树都没有它荣美。 9我使它的枝条蕃多，成为荣美，以致 神伊甸园中的树都嫉妒它。」 10所以主耶和华如此说：「因它高大，树尖插入云中，心骄气傲， 11我就必将他交给列国中大有威势的人；他必定办他。我因他的罪恶，已经驱逐他。 12外邦人，就是列邦中强暴的，将它砍断弃掉。它的枝条落在山间和一切谷中，它的枝子折断，落在地的一切河旁。地上的众民已经走去，离开它的荫下。 13空中的飞鸟都要宿在这败落的树上，田野的走兽都要卧在它的枝条下， 14好使水旁的诸树不因高大而自尊，也不将树尖插入云中，并且那些得水滋润、有势力的，也不得高大自立。因为它们在世人中，和下坑的人都被交与死亡，到阴府去了。」 15主耶和华如此说：「它下阴间的那日，我便使人悲哀。我为它遮盖深渊，使江河凝结，大水停流；我也使黎巴嫩为它凄惨，田野的诸树都因它发昏。 16我将它扔到阴间，与下坑的人一同下去。那时，列国听见它坠落的响声就都震动，并且伊甸的一切树―就是黎巴嫩得水滋润、最佳最美的树―都在阴府受了安慰。 17它们也与它同下阴间，到被杀的人那里。它们曾作它的膀臂，在列国中它的荫下居住。 18在这样荣耀威势上，在伊甸园诸树中，谁能与你相比呢？然而你要与伊甸的诸树一同下到阴府，在未受割礼的人中，与被杀的人一同躺卧。法老和他的群众乃是如此。这是主耶和华说的。」
1In the eleventh year, in the third month, in the first day of the month, Yahweh’s word came to me, saying, 2Son of man, tell Pharaoh king of Egypt, and to his multitude: Whom are you like in your greatness? 3Behold, the Assyrian was a cedar in Lebanon with beautiful branches, and with a forest-like shade, and of high stature; and its top was among the thick boughs. 4The waters nourished it, the deep made it to grow: its rivers ran all around its plantation; and it sent out its channels to all the trees of the field. 5Therefore its stature was exalted above all the trees of the field; and its boughs were multiplied, and its branches became long by reason of many waters, when it spread them out. 6All the birds of the sky made their nests in its boughs; and under its branches all the animals of the field gave birth to their young; and all great nations lived under its shadow. 7Thus was it beautiful in its greatness, in the length of its branches; for its root was by many waters. 8The cedars in the garden of God could not hide it; the fir trees were not like its boughs, and the plane trees were not as its branches; nor was any tree in the garden of God like it in its beauty. 9I made it beautiful by the multitude of its branches, so that all the trees of Eden, that were in the garden of God, envied it. 10Therefore thus said the Lord Yahweh: Because you are exalted in stature, and he has set his top among the thick boughs, and his heart is lifted up in his height; 11I will even deliver him into the hand of the mighty one of the nations; he shall surely deal with him; I have driven him out for his wickedness. 12Strangers, the terrible of the nations, have cut him off, and have left him: on the mountains and in all the valleys his branches are fallen, and his boughs are broken by all the watercourses of the land; and all the peoples of the earth are gone down from his shadow, and have left him. 13On his ruin all the birds of the sky shall dwell, and all the animals of the field shall be on his branches; 14to the end that none of all the trees by the waters exalt themselves in their stature, neither set their top among the thick boughs, nor that their mighty ones stand up on their height, even all who drink water: for they are all delivered to death, to the lower parts of the earth, in the midst of the children of men, with those who go down to the pit. 15Thus says the Lord Yahweh: In the day when he went down to Sheol I caused a mourning: I covered the deep for him, and I restrained its rivers; and the great waters were stayed; and I caused Lebanon to mourn for him, and all the trees of the field fainted for him. 16I made the nations to shake at the sound of his fall, when I cast him down to Sheol with those who descend into the pit; and all the trees of Eden, the choice and best of Lebanon, all that drink water, were comforted in the lower parts of the earth. 17They also went down into Sheol with him to those who are slain by the sword; yes, those who were his arm, who lived under his shadow in the midst of the nations. 18To whom are you thus like in glory and in greatness among the trees of Eden? yet you will be brought down with the trees of Eden to the lower parts of the earth: you shall lie in the midst of the uncircumcised, with those who are slain by the sword. This is Pharaoh and all his multitude, says the Lord Yahweh.
1Het gebeurde ook in het elfde jaar, in de derde maand, op den eersten der maand, dat des HEEREN woord tot mij geschiedde, zeggende: 2Mensenkind! zeg tot Farao, den koning van Egypte, en tot zijn menigte: Wien zijt gij gelijk in uw grootheid? 3Zie, Assur was een ceder op den Libanon, schoon van takken, schaduwachtig van loof, en hoog van stam, en zijn top was tussen dichte takken. 4De wateren maakten hem groot, de afgrond maakte hem hoog; die ging met zijn stromen rondom zijn planting, en zond zijn waterleidingen uit tot alle bomen des velds. 5Daarom werd zijn stam hoger dan alle bomen des velds; en zijn takjes werden menigvuldig, en zijn scheuten lang, vanwege de grote wateren, als hij uitschoot. 6Alle vogelen des hemels nestelden op zijn takjes, en alle dieren des velds teelden onder zijn scheuten; en alle grote volken zaten onder zijn schaduw. 7Alzo was hij schoon in zijn grootheid en in de lengte zijner takken, omdat zijn wortel aan grote wateren was. 8De cederen in Gods hof verduisterden hem niet, de dennebomen waren zijn takken niet gelijk, en de kastanjebomen waren niet gelijk zijn scheuten; geen boom in Gods hof was hem gelijk in zijn schoonheid. 9Ik had hem zo schoon gemaakt door de veelheid zijner takken, dat alle bomen van Eden, die in Gods hof waren, hem benijdden. 10Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Omdat gij u verheven hebt over uw stam, ja, hij stak zijn top op boven het midden der dichte takken, en zijn hart verhief zich over zijn hoogte; 11Daarom gaf Ik hem in de hand van den machtigste der heidenen, dat die hem rechtschapen zou behandelen; Ik dreef hem uit om zijn goddeloosheid. 12En vreemden, de tirannigste der heidenen, roeiden hem uit en verlieten hem; zijn takken vielen op de bergen en in alle valleien, en zijn scheuten werden verbroken bij alle stromen des lands; en alle volken der aarde gingen af uit zijn schaduw, en verlieten hem. 13Alle vogelen des hemels woonden op zijn omgevallen stam, en alle dieren des velds waren op zijn scheuten; 14Opdat zich geen waterrijke bomen verheffen over hun stam, en hun top niet opsteken boven het midden der dichte takken, en geen bomen, die water drinken, op zichzelven staan vanwege hun hoogte; want zij zijn allen overgegeven ter dood, tot het onderste der aarde, in het midden der mensenkinderen, tot degenen, die in den kuil nederdalen. 15Zo zegt de Heere HEERE: Ten dage, als hij ter helle nederdaalde, maakte Ik een treuren; Ik bedekte om zijnentwil den afgrond, en weerde de stromen van dien, en de grote wateren werden geschut; en Ik maakte den Libanon om zijnentwil zwart, en al het geboomte des velds was om zijnentwil bewonden. 16Van het geluid zijns vals deed Ik de heidenen beven, als Ik hem ter helle deed nederdalen, met degenen, die in den kuil nederdalen; en alle bomen van Eden, de keur en het beste van Libanon, alle bomen, die water drinken, troostten zich in het onderste der aarde. 17Diezelve daalden ook met hem neder ter helle, tot de verslagenen van het zwaard; en die zijn arm geweest waren, die onder zijn schaduw in het midden der heidenen gezeten hadden. 18Wien zijt gij alzo gelijk in heerlijkheid en grootheid, onder de bomen van Eden? Ja, gij zult nedergevoerd worden met de bomen van Eden, tot het onderste der aarde; in het midden der onbesnedenen zult gij liggen, met de verslagenen door het zwaard. Dat is Farao, en zijn ganse menigte, spreekt de Heere HEERE.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。