1先知以利沙叫了一个先知门徒来，吩咐他说：「你束上腰，手拿这瓶膏油往基列的拉末去。 2到了那里，要寻找宁示的孙子、约沙法的儿子耶户，使他从同僚中起来，带他进严密的屋子， 3将瓶里的膏油倒在他头上，说：『耶和华如此说：我膏你作以色列王。』说完了，就开门逃跑，不要迟延。」 4于是那少年先知往基列的拉末去了。 5到了那里，看见众军长都坐着，就说：「将军哪，我有话对你说。」耶户说：「我们众人里，你要对哪一个说呢？」回答说：「将军哪，我要对你说。」 6耶户就起来，进了屋子，少年人将膏油倒在他头上，对他说：「耶和华―以色列的 神如此说：『我膏你作耶和华民以色列的王。 7你要击杀你主人亚哈的全家，我好在耶洗别身上伸我仆人众先知和耶和华一切仆人流血的冤。 8亚哈全家必都灭亡，凡属亚哈的男丁，无论是困住的、自由的，我必从以色列中剪除， 9使亚哈的家像尼八儿子耶罗波安的家，又像亚希雅儿子巴沙的家。 10耶洗别必在耶斯列田里被狗所吃，无人葬埋。』」说完了，少年人就开门逃跑了。 11耶户出来，回到他主人的臣仆那里，有一人问他说：「平安吗？这狂妄的人来见你有甚么事呢？」回答说：「你们认得那人，也知道他说甚么。」 12他们说：「这是假话，你据实地告诉我们。」回答说：「他如此如此对我说。他说：『耶和华如此说：我膏你作以色列王。』」 13他们就急忙各将自己的衣服铺在上层台阶，使耶户坐在其上；他们吹角，说：「耶户作王了！」 14这样，宁示的孙子、约沙法的儿子耶户背叛约兰。先是约兰和以色列众人因为亚兰王哈薛的缘故，把守基列的拉末； 15但约兰王回到耶斯列，医治与亚兰王哈薛打仗所受的伤。耶户说：「若合你们的意思，就不容人逃出城往耶斯列报信去。」 16于是耶户坐车往耶斯列去，因为约兰病卧在那里。犹大王亚哈谢已经下去看望他。 17有一个守望的人站在耶斯列的楼上，看见耶户带着一群人来，就说：「我看见一群人。」约兰说：「打发一个骑马的去迎接他们，问说：平安不平安？」 18骑马的就去迎接耶户，说：「王问说，平安不平安？」耶户说：「平安不平安与你何干？你转在我后头吧！」守望的人又说：「使者到了他们那里，却不回来。」 19王又打发一个骑马的去。这人到了他们那里，说：「王问说，平安不平安？」耶户说：「平安不平安与你何干？你转在我后头吧！」 20守望的人又说：「他到了他们那里，也不回来；车赶得甚猛，像宁示的孙子耶户的赶法。」 21约兰吩咐说：「套车！」人就给他套车。以色列王约兰和犹大王亚哈谢各坐自己的车出去迎接耶户，在耶斯列人拿伯的田那里遇见他。 22约兰见耶户就说：「耶户啊，平安吗？」耶户说：「你母亲耶洗别的淫行邪术这样多，焉能平安呢？」 23约兰就转车逃跑，对亚哈谢说：「亚哈谢啊，反了！」 24耶户开满了弓，射中约兰的脊背，箭从心窝穿出，约兰就仆倒在车上。 25耶户对他的军长毕甲说：「你把他抛在耶斯列人拿伯的田间。你当追想，你我一同坐车跟随他父亚哈的时候，耶和华对亚哈所说的预言， 26说：『我昨日看见拿伯的血和他众子的血，我必在这块田上报应你。』这是耶和华说的，现在你要照着耶和华的话，把他抛在这田间。」 27犹大王亚哈谢见这光景，就从园亭之路逃跑。耶户追赶他，说：「把这人也杀在车上。」到了靠近以伯莲的姑珥坡上击伤了他。他逃到米吉多，就死在那里。 28他的臣仆用车将他的尸首送到耶路撒冷，葬在大卫城他自己的坟墓里，与他列祖同葬。 29亚哈谢登基作犹大王的时候，是在亚哈的儿子约兰第十一年。 30耶户到了耶斯列；耶洗别听见就擦粉、梳头，从窗户里往外观看。 31耶户进门的时候，耶洗别说：「杀主人的心利啊，平安吗？」 32耶户抬头向窗户观看，说：「谁顺从我？」有两三个太监从窗户往外看他。 33耶户说：「把她扔下来！」他们就把她扔下来。她的血溅在墙上和马上；于是把她践踏了。 34耶户进去，吃了喝了，吩咐说：「你们把这被咒诅的妇人葬埋了，因为她是王的女儿。」 35他们就去葬埋她，只寻得她的头骨和脚，并手掌。 36他们回去告诉耶户，耶户说：「这正应验耶和华藉他仆人提斯比人以利亚所说的话，说：『在耶斯列田间，狗必吃耶洗别的肉； 37耶洗别的尸首必在耶斯列田间如同粪土，甚至人不能说这是耶洗别。』」
1Elisha the prophet called one of the sons of the prophets, and said to him, “Put your belt on your waist, take this vial of oil in your hand, and go to Ramoth Gilead. 2When you come there, find Jehu the son of Jehoshaphat the son of Nimshi, and go in, and make him arise up from among his brothers, and carry him to an inner room. 3Then take the vial of oil, and pour it on his head, and say, ‘Thus says Yahweh, “I have anointed you king over Israel.”’ Then open the door, flee, and don’t wait.” 4So the young man, even the young man the prophet, went to Ramoth Gilead. 5When he came, behold, the captains of the army were sitting. Then he said, “I have a message for you, captain.” Jehu said, “To which of us all?” He said, “To you, O captain.” 6He arose, and went into the house. Then he poured the oil on his head, and said to him, “Thus says Yahweh, the God of Israel, ‘I have anointed you king over the people of Yahweh, even over Israel. 7You shall strike the house of Ahab your master, that I may avenge the blood of my servants the prophets, and the blood of all the servants of Yahweh, at the hand of Jezebel. 8For the whole house of Ahab shall perish. I will cut off from Ahab everyone who urinates against a wall, both him who is shut up and him who is left at large in Israel. 9I will make the house of Ahab like the house of Jeroboam the son of Nebat, and like the house of Baasha the son of Ahijah. 10The dogs will eat Jezebel on the plot of ground of Jezreel, and there shall be no one to bury her.’” He opened the door, and fled. 11Then Jehu came out to the servants of his lord: and one said to him, “Is all well? Why did this mad fellow come to you?” He said to them, “You know the man and what his talk was.” 12They said, “That is a lie. Tell us now.” He said, “He said to me, ‘Thus says Yahweh, I have anointed you king over Israel.’” 13Then they hurried, and took every man his garment, and put it under him on the top of the stairs, and blew the trumpet, saying, “Jehu is king.” 14So Jehu the son of Jehoshaphat the son of Nimshi conspired against Joram. (Now Joram was keeping Ramoth Gilead, he and all Israel, because of Hazael king of Syria; 15but king Joram was returned to be healed in Jezreel of the wounds which the Syrians had given him, when he fought with Hazael king of Syria.) Jehu said, “If this is your thinking, then let no one escape and go out of the city, to go to tell it in Jezreel.” 16So Jehu rode in a chariot, and went to Jezreel; for Joram lay there. Ahaziah king of Judah had come down to see Joram. 17Now the watchman was standing on the tower in Jezreel, and he spied the company of Jehu as he came, and said, “I see a company.” Joram said, “Take a horseman, and send to meet them, and let him say, ‘Is it peace?’” 18So there went one on horseback to meet him, and said, “Thus says the king, ‘Is it peace?’” Jehu said, “What do you have to do with peace? Fall in behind me!” The watchman said, “The messenger came to them, but he isn’t coming back.” 19Then he sent out a second on horseback, who came to them, and said, “Thus says the king, ‘Is it peace?’” Jehu answered, “What do you have to do with peace? Fall in behind me!” 20The watchman said, “He came to them, and isn’t coming back. The driving is like the driving of Jehu the son of Nimshi; for he drives furiously.” 21Joram said, “Get ready!” They got his chariot ready. Joram king of Israel and Ahaziah king of Judah went out, each in his chariot, and they went out to meet Jehu, and found him in the portion of Naboth the Jezreelite. 22When Joram saw Jehu, he said, “Is it peace, Jehu?” He answered, “What peace, so long as the prostitution of your mother Jezebel and her witchcraft abound?” 23Joram turned his hands, and fled, and said to Ahaziah, “There is treason, Ahaziah!” 24Jehu drew his bow with his full strength, and struck Joram between his arms; and the arrow went out at his heart, and he sunk down in his chariot. 25Then Jehu said to Bidkar his captain, “Pick him up, and throw him in the plot of the field of Naboth the Jezreelite; for remember how, when you and I rode together after Ahab his father, Yahweh laid this burden on him: 26‘Surely I have seen yesterday the blood of Naboth, and the blood of his sons,’ says Yahweh; ‘and I will repay you in this plot of ground,’ says Yahweh. Now therefore take and cast him onto the plot of ground, according to Yahweh’s word.” 27But when Ahaziah the king of Judah saw this, he fled by the way of the garden house. Jehu followed after him, and said, “Strike him also in the chariot!” They struck him at the ascent of Gur, which is by Ibleam. He fled to Megiddo, and died there. 28His servants carried him in a chariot to Jerusalem, and buried him in his tomb with his fathers in the city of David. 29In the eleventh year of Joram the son of Ahab began Ahaziah to reign over Judah. 30When Jehu had come to Jezreel, Jezebel heard of it; and she painted her eyes, and attired her head, and looked out at the window. 31As Jehu entered in at the gate, she said, “Do you come in peace, Zimri, you murderer of your master?” 32He lifted up his face to the window, and said, “Who is on my side? Who?” Two or three eunuchs looked out at him. 33He said, “Throw her down!” So they threw her down; and some of her blood was sprinkled on the wall, and on the horses. Then he trampled her under foot. 34When he had come in, he ate and drink; and he said, “See now to this cursed woman, and bury her; for she is a king’s daughter.” 35They went to bury her; but they found no more of her than the skull, and the feet, and the palms of her hands. 36Therefore they came back, and told him. He said, “This is Yahweh’s word, which he spoke by his servant Elijah the Tishbite, saying, ‘The dogs will eat the flesh of Jezebel on the plot of Jezreel, 37and the body of Jezebel shall be as dung on the face of the field in the portion of Jezreel, so that they shall not say, “This is Jezebel.”’”
1Toen riep de profeet Elisa een van de zonen der profeten, en hij zeide tot hem: Gord uw lenden, en neem deze oliekruik in uw hand, en ga heen naar Ramoth in Gilead. 2Als gij daar zult gekomen zijn, zo zie, waar Jehu, de zoon van Josafat, den zoon van Nimsi, is; en ga in, en doe hem opstaan uit het midden zijner broederen, en breng hem in een binnenste kamer. 3En neem de oliekruik, en giet ze uit op zijn hoofd, en zeg: Zo zegt de HEERE: Ik heb u tot koning gezalfd over Israel. Doe daarna de deur open, en vlied, en vertoef niet. 4Zo ging de jongeling, die jongeling van den profeet, naar Ramoth in Gilead. 5En toen hij inkwam, ziet, daar zaten de hoofdmannen van het heir, en hij zeide: Ik heb een woord aan u, o hoofdman! En Jehu zeide: Tot wien van ons allen? En hij zeide: Tot u, o hoofdman! 6Toen stond hij op, en ging in huis; hij dan goot de olie op zijn hoofd, en hij zeide tot hem: Zo zegt de HEERE, de God Israels: Ik heb u gezalfd tot koning over het volk des HEEREN, over Israel. 7En gij zult het huis van Achab, uw heer, slaan, opdat Ik het bloed van Mijn knechten, de profeten, en het bloed van alle knechten des HEEREN, wreke van de hand van Izebel. 8En het ganse huis van Achab zal omkomen; en Ik zal van Achab uitroeien, wat mannelijk is, ook den beslotene en verlatene in Israel. 9Want Ik zal het huis van Achab maken als het huis van Jerobeam, den zoon van Nebat, en als het huis van Baesa, den zoon van Ahia. 10Ook zullen de honden Izebel eten op het stuk lands van Jizreel, en er zal niemand zijn, die haar begrave. Toen deed hij de deur open en vlood. 11En als Jehu uitging tot de knechten zijns heren, zeide men tot hem: Is het al wel? Waarom is deze onzinnige tot u gekomen? En hij zeide tot hen: Gij kent den man en zijn spraak. 12Maar zij zeiden: Het is leugen; geef het ons nu te kennen. En hij zeide: Zo en zo heeft hij tot mij gesproken, zeggende: Zo zegt de HEERE: Ik heb u gezalfd tot koning over Israel. 13Toen haastten zij zich, en een iegelijk nam zijn kleed, en legde het onder hem, op den hoogsten trap; en zij bliezen met de bazuin, en zeiden: Jehu is koning geworden! 14Alzo maakte Jehu, de zoon van Josafat, den zoon van Nimsi, een verbintenis tegen Joram. (Joram nu had Ramoth in Gilead bewaard, hij en gans Israel, uit oorzake van Hazael, den koning van Syrie; 15Maar de koning Joram was wedergekeerd, opdat hij zich te Jizreel helen liet van de slagen, die hem de Syriers geslagen hadden, als hij streed tegen Hazael, den koning van Syrie.) En Jehu zeide: Zo het ulieder wil is, laat niemand van de stad uittrekken, die ontkome, om dit in Jizreel te gaan verkondigen. 16Toen reed Jehu, en toog naar Jizreel; want Joram lag aldaar; en Ahazia, de koning van Juda, was afgekomen, om Joram te bezien. 17De wachter nu stond op den toren te Jizreel, en zag den hoop van Jehu, als hij aankwam, en zeide: Ik zie een hoop. Toen zeide Joram: Neem een ruiter, en zend dien hunlieden tegemoet, en dat hij zegge: Is het vrede? 18En de ruiter te paard toog heen hem tegemoet, en zeide: Zo zegt de koning: Is het vrede? En Jehu zeide: Wat hebt gij met den vrede te doen? Keer om naar achter mij. En de wachter gaf het te kennen, zeggende: De bode is tot hen gekomen, maar hij komt niet weder. 19Toen zond hij een anderen ruiter te paard; en als deze tot hen gekomen was, zeide hij: Zo zegt de koning: Is het vrede? En Jehu zeide: Wat hebt gij met den vrede te doen? Keer om achter mij. 20En de wachter gaf dit te kennen, zeggende: Hij is tot aan hen gekomen, maar hij komt niet weder; en het drijven is als het drijven van Jehu, den zoon van Nimsi, want hij drijft onzinniglijk. 21Toen zeide Joram: Span aan. En men spande zijn wagen aan. Zo toog Joram, de koning van Israel, uit, en Ahazia, de koning van Juda, een ieder op zijn wagen; en zij togen uit Jehu tegemoet, en vonden hem op het stuk lands van Naboth, den Jizreeliet. 22Het geschiedde nu, als Joram Jehu zag, dat hij zeide: Is het ook vrede, Jehu? Maar hij zeide: Wat vrede, zo lang als de hoererijen van uw moeder Izebel, en haar toverijen zo vele zijn? 23Toen keerde Joram zijn hand, en vlood, en zeide tot Ahazia: Het is bedrog, Ahazia! 24Maar Jehu spande den boog met volle kracht, en schoot Joram tussen zijn armen, dat de pijl door zijn hart uitging; en hij kromde zich in zijn wagen. 25Toen zeide Jehu tot Bidkar, zijn hoofdman: Neem, werp hem op dat stuk lands van Naboth, den Jizreeliet; want gedenk, als ik en gij nevens elkander achter zijn vader Achab reden, dat hem de HEERE dezen last oplegde, zeggende: 26Zo Ik gisteravond niet gezien heb het bloed van Naboth, en het bloed zijner zonen, zegt de HEERE, en Ik u dat niet vergelde op dit stuk lands, zegt de HEERE. Nu dan, neem, werp hem op dat stuk land, naar het woord des HEEREN. 27Als Ahazia, de koning van Juda, dat zag, zo vlood hij door den weg van het huis des hofs; doch Jehu vervolgde hem achterna, en zeide: Slaat hem ook op den wagen, aan den opgang naar Gur, die bij Jibleam is; en hij vlood naar Megiddo, en stierf aldaar. 28En zijn knechten voerden hem naar Jeruzalem, en zij begroeven hem in zijn graf, bij zijn vaderen in de stad Davids. 29In het elfde jaar nu van Joram, den zoon van Achab, was Ahazia koning geworden over Juda. 30En Jehu kwam te Jizreel. Als Izebel dat hoorde, zo blankette zij haar aangezicht, en versierde haar hoofd, en keek ten venster uit. 31Toen nu Jehu ter poorte inkwam, zeide zij: Is het wel, o Zimri, doodslager van zijn heer? 32En hij hief zijn aangezicht op naar het venster, en zeide: Wie is met mij? Wie? Toen zagen op hem twee, drie kamerlingen. 33En hij zeide: Stoot ze van boven neder. En zij stieten haar van boven neder, zodat van haar bloed aan den wand en aan de paarden gesprengd werd; en hij vertrad haar. 34Als hij nu ingekomen was, en gegeten en gedronken had, zeide hij: Ziet nu naar die vervloekte, en begraaf ze; want zij is eens konings dochter. 35En zij gingen heen om haar te begraven; doch zij vonden niet van haar, dan het bekkeneel, en de voeten, en de palmen harer handen. 36Toen kwamen zij weder, en gaven het hem te kennen, en hij zeide: Dit is het woord des HEEREN, dat Hij gesproken heeft door den dienst van Zijn knecht Elia, den Thisbiet, zeggende: Op het stuk lands van Jizreel zullen de honden het vlees van Izebel eten. 37En het dode lichaam van Izebel zal zijn gelijk mest op het veld, in het stuk lands van Jizreel, dat men niet zal kunnen zeggen: Dit is Izebel.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。