1亚哈有七十个儿子在撒马利亚。耶户写信送到撒马利亚，通知耶斯列的首领，就是长老和教养亚哈众子的人，说： 2「你们那里既有你们主人的众子和车马、器械、坚固城， 3接了这信，就可以在你们主人的众子中选择一个贤能合宜的，使他坐他父亲的位，你们也可以为你们主人的家争战。」 4他们却甚惧怕，彼此说：「二王在他面前尚且站立不住，我们怎能站得住呢？」 5家宰、邑宰，和长老，并教养众子的人，打发人去见耶户，说：「我们是你的仆人，凡你所吩咐我们的都必遵行，我们不立谁作王，你看怎样好就怎样行。」 6耶户又给他们写信说：「你们若归顺我，听从我的话，明日这时候，要将你们主人众子的首级带到耶斯列来见我。」那时王的儿子七十人都住在教养他们那城中的尊贵人家里。 7信一到，他们就把王的七十个儿子杀了，将首级装在筐里，送到在耶斯列的耶户那里。 8有使者来告诉耶户说：「他们将王众子的首级送来了。」耶户说：「将首级在城门口堆作两堆，搁到明日。」 9次日早晨，耶户出来，站着对众民说：「你们都是公义的，我背叛我主人，将他杀了；这些人却是谁杀的呢？ 10由此可知，耶和华指着亚哈家所说的话一句没有落空，因为耶和华藉他仆人以利亚所说的话都成就了。」 11凡亚哈家在耶斯列所剩下的人和他的大臣、密友、祭司，耶户尽都杀了，没有留下一个。 12耶户起身往撒马利亚去。在路上、牧人剪羊毛之处， 13遇见犹大王亚哈谢的弟兄，问他们说：「你们是谁？」回答说：「我们是亚哈谢的弟兄，现在下去要问王和太后的众子安。」 14耶户吩咐说：「活捉他们！」跟从的人就活捉了他们，将他们杀在剪羊毛之处的坑边，共四十二人，没有留下一个。 15耶户从那里前行，恰遇利甲的儿子约拿达来迎接他，耶户问他安，对他说：「你诚心待我像我诚心待你吗？」约拿达回答说：「是。」耶户说：「若是这样，你向我伸手」，他就伸手；耶户拉他上车。 16耶户说：「你和我同去，看我为耶和华怎样热心」；于是请他坐在车上， 17到了撒马利亚，就把撒马利亚的亚哈家剩下的人都杀了，直到灭尽，正如耶和华对以利亚所说的。 18耶户招聚众民，对他们说：「亚哈事奉巴力还冷淡，耶户却更热心。 19现在我要给巴力献大祭。应当叫巴力的众先知和一切拜巴力的人，并巴力的众祭司，都到我这里来，不可缺少一个；凡不来的必不得活。」耶户这样行，是用诡计要杀尽拜巴力的人。 20耶户说：「要为巴力宣告严肃会！」于是宣告了。 21耶户差人走遍以色列地；凡拜巴力的人都来齐了，没有一个不来的。他们进了巴力庙，巴力庙中从前边直到后边都满了人。 22耶户吩咐掌管礼服的人说：「拿出礼服来，给一切拜巴力的人穿。」他就拿出礼服来给了他们。 23耶户和利甲的儿子约拿达进了巴力庙，对拜巴力的人说：「你们察看察看，在你们这里不可有耶和华的仆人，只可容留拜巴力的人。」 24耶户和约拿达进去，献平安祭和燔祭。耶户先安派八十人在庙外，吩咐说：「我将这些人交在你们手中，若有一人脱逃，谁放的必叫他偿命！」 25耶户献完了燔祭，就出来吩咐护卫兵和众军长说：「你们进去杀他们，不容一人出来！」护卫兵和军长就用刀杀他们，将尸首抛出去，便到巴力庙的城去了， 26将巴力庙中的柱像都拿出来烧了； 27毁坏了巴力柱像，拆毁了巴力庙作为厕所，直到今日。 28这样，耶户在以色列中灭了巴力。 29只是耶户不离开尼八的儿子耶罗波安使以色列人陷在罪里的那罪，就是拜伯特利和但的金牛犊。 30耶和华对耶户说：「因你办好我眼中看为正的事，照我的心意待亚哈家，你的子孙必接续你坐以色列的国位，直到四代。」 31只是耶户不尽心遵守耶和华―以色列 神的律法，不离开耶罗波安使以色列人陷在罪里的那罪。 32在那些日子，耶和华才割裂以色列国，使哈薛攻击以色列的境界， 33乃是约旦河东、基列全地，从靠近亚嫩谷边的亚罗珥起，就是基列和巴珊的迦得人、流便人、玛拿西人之地。 34耶户其余的事，凡他所行的和他的勇力都写在以色列诸王记上。 35耶户与他列祖同睡，葬在撒马利亚；他儿子约哈斯接续他作王。 36耶户在撒马利亚作以色列王二十八年。
1Now Ahab had seventy sons in Samaria. Jehu wrote letters, and sent to Samaria, to the rulers of Jezreel, even the elders, and to those who brought up the sons of Ahab, saying, 2“Now as soon as this letter comes to you, since your master’s sons are with you, and there are with you chariots and horses, a fortified city also, and armor. 3Select the best and fittest of your master’s sons, set him on his father’s throne, and fight for your master’s house.” 4But they were exceedingly afraid, and said, “Behold, the two kings didn’t stand before him! How then shall we stand?” 5He who was over the household, and he who was over the city, the elders also, and those who raised the children, sent to Jehu, saying, “We are your servants, and will do all that you ask us. We will not make any man king. You do that which is good in your eyes.” 6Then he wrote a letter the second time to them, saying, “If you are on my side, and if you will listen to my voice, take the heads of the men your master’s sons, and come to me to Jezreel by tomorrow this time.” Now the king’s sons, being seventy persons, were with the great men of the city, who brought them up. 7When the letter came to them, they took the king’s sons, and killed them, even seventy persons, and put their heads in baskets, and sent them to him to Jezreel. 8A messenger came, and told him, “They have brought the heads of the king’s sons.” He said, “Lay them in two heaps at the entrance of the gate until the morning.” 9In the morning, he went out, and stood, and said to all the people, “You are righteous. Behold, I conspired against my master, and killed him; but who struck all these? 10Know now that nothing shall fall to the earth of Yahweh’s word, which Yahweh spoke concerning the house of Ahab. For Yahweh has done that which he spoke by his servant Elijah.” 11So Jehu struck all that remained of the house of Ahab in Jezreel, with all his great men, his familiar friends, and his priests, until he left him no one remaining. 12He arose and departed, and went to Samaria. As he was at the shearing house of the shepherds on the way, 13Jehu met with the brothers of Ahaziah king of Judah, and said, “Who are you?” They answered, “We are the brothers of Ahaziah. We are going down to greet the children of the king and the children of the queen.” 14He said, “Take them alive!” They took them alive, and killed them at the pit of the shearing house, even forty-two men. He didn’t leave any of them. 15When he had departed from there, he met Jehonadab the son of Rechab coming to meet him. He greeted him, and said to him, “Is your heart right, as my heart is with your heart?” Jehonadab answered, “It is.” “If it is, give me your hand.” He gave him his hand; and he took him up to him into the chariot. 16He said, “Come with me, and see my zeal for Yahweh.” So they made him ride in his chariot. 17When he came to Samaria, he struck all who remained to Ahab in Samaria, until he had destroyed him, according to Yahweh’s word, which he spoke to Elijah. 18Jehu gathered all the people together, and said to them, “Ahab served Baal a little; but Jehu will serve him much. 19Now therefore call to me all the prophets of Baal, all of his worshipers, and all of his priests. Let no one be absent; for I have a great sacrifice to Baal. Whoever is absent, he shall not live.” But Jehu did it in subtlety, intending that he might destroy the worshipers of Baal. 20Jehu said, “Sanctify a solemn assembly for Baal!” They proclaimed it. 21Jehu sent through all Israel; and all the worshipers of Baal came, so that there was not a man left that didn’t come. They came into the house of Baal; and the house of Baal was filled from one end to another. 22He said to him who was over the vestry, “Bring out robes for all the worshipers of Baal!” He brought robes out to them. 23Jehu went with Jehonadab the son of Rechab into the house of Baal. Then he said to the worshipers of Baal, “Search, and look that there are here with you none of the servants of Yahweh, but the worshipers of Baal only.” 24They went in to offer sacrifices and burnt offerings. Now Jehu had appointed him eighty men outside, and said, “If any of the men whom I bring into your hands escape, he who lets him go, his life shall be for the life of him.” 25As soon as he had made an end of offering the burnt offering, Jehu said to the guard and to the captains, “Go in, and kill them! Let no one escape.” They struck them with the edge of the sword; and the guard and the captains cast them out, and went to the city of the house of Baal. 26They brought out the pillars that were in the house of Baal, and burned them. 27They broke down the pillar of Baal, and broke down the house of Baal, and made it a latrine, to this day. 28Thus Jehu destroyed Baal out of Israel. 29However from the sins of Jeroboam the son of Nebat, with which he made Israel to sin, Jehu didn’t depart from after them, the golden calves that were in Bethel, and that were in Dan. 30Yahweh said to Jehu, “Because you have done well in executing that which is right in my eyes, and have done to the house of Ahab according to all that was in my heart, your sons of the fourth generation shall sit on the throne of Israel.” 31But Jehu took no heed to walk in the law of Yahweh, the God of Israel, with all his heart. He didn’t depart from the sins of Jeroboam, with which he made Israel to sin. 32In those days Yahweh began to cut off from Israel; and Hazael struck them in all the borders of Israel; 33from the Jordan eastward, all the land of Gilead, the Gadites, and the Reubenites, and the Manassites, from Aroer, which is by the valley of the Arnon, even Gilead and Bashan. 34Now the rest of the acts of Jehu, and all that he did, and all his might, aren’t they written in the book of the chronicles of the kings of Israel? 35Jehu slept with his fathers; and they buried him in Samaria. Jehoahaz his son reigned in his place. 36The time that Jehu reigned over Israel in Samaria was twenty-eight years.
1Achab nu had zeventig zonen te Samaria; en Jehu schreef brieven, dewelke hij zond naar Samaria, tot de oversten van Jizreel, de oudsten, en tot de voedsterheren van Achab, zeggende: 2Zo wanneer nu deze brief tot u zal gekomen zijn, dewijl de zonen van uw heer bij u zijn, ook de wagenen en de paarden bij u zijn, mitsgaders een vaste stad, en wapenen; 3Zo ziet naar den beste en gerechtigste van de zonen uws heren, zet dien op zijns vaders troon; en strijdt voor het huis uws heren. 4Doch zij vreesden gans zeer, en zeiden: Ziet, twee koningen bestonden niet voor zijn aangezicht, hoe zouden wij dan bestaan? 5Die dan over het huis was, en die over de stad was, en de oudsten, en de voedsterheren zonden tot Jehu, zeggende: Wij zijn uw knechten, en al wat gij tot ons zeggen zult, zullen wij doen; wij zullen niemand koning maken; doe wat goed is in uw ogen. 6Toen schreef hij ten tweeden male tot hen een brief, zeggende: Zo gij mijn zijt, en gij naar mijn stem hoort, neemt de hoofden van de mannen, de zonen uws heren, en komt tot mij morgen omtrent dezen tijd naar Jizreel. (De zonen nu de konings, zeventig mannen, waren bij de groten stad, die hen opvoedden.) 7Het geschiedde dan, als die brief tot hen kwam, dat zij de zonen des konings namen, en zeventig mannen sloegen; en zij legden hun hoofden in korven, die zij tot hem zonden naar Jizreel. 8En er kwam een bode, en boodschapte hem, zeggende: Zij hebben de hoofden van de zonen des konings gebracht. En hij zeide: Legt ze in twee hopen, aan de deur der poort, tot morgen. 9En het geschiedde des morgens, toen hij uitging, dat hij stil stond, en tot al het volk zeide: Gij zijt rechtvaardig. Ziet, ik heb een verbintenis gemaakt tegen mijn heer, en heb hem doodgeslagen; en wie heeft alle dezen geslagen? 10Weet nu, dat niets van het woord des HEEREN, hetwelk de HEERE tegen het huis van Achab gesproken heeft, zal op de aarde vallen; want de HEERE heeft gedaan, wat Hij door den dienst van Zijn knecht Elia gesproken heeft. 11Daartoe sloeg Jehu al de overgeblevenen van het huis van Achab te Jizreel, en al zijn groten, en zijn bekenden, en zijn priesteren; totdat hij hem geen overigen liet overblijven. 12En hij maakte zich op, en toog heen en ging naar Samaria; en zijnde te Beth-Heked der herderen, op den weg, 13Vond Jehu de broederen van Ahazia, den koning van Juda, en hij zeide: Wie zijt gijlieden? En zij zeiden: Wij zijn de broederen van Ahazia, en zijn afgekomen, om de zonen des konings en de zonen der koningin te groeten. 14Toen zeide hij: Grijpt hen levend. En zij grepen hen levend; en zij sloegen hen bij den bornput van Beth-Heked, twee en veertig mannen, en hij liet niet een van hen over. 15En van daar gegaan zijnde, zo vond hij Jonadab, den zoon van Rechab, hem tegemoet; die hem groette; en hij zeide tot hem: Is uw hart recht, gelijk als mijn hart met uw hart is? En Jonadab zeide: Het is, ja, het is; geef uw hand. En hij gaf zijn hand, en hij deed hem tot zich op den wagen klimmen. 16En hij zeide: Ga met mij, en zie mijn ijver aan voor den HEERE. Zo deden zij hem rijden op zijn wagen. 17En toen hij te Samaria kwam, sloeg hij allen, die aan Achab te Samaria overgebleven waren, totdat hij hem verdelgd had, naar het woord des HEEREN, dat Hij tot Elia gesproken had. 18En Jehu verzamelde al het volk, en zeide tot hen: Achab heeft Baal een weinig gediend; Jehu zal hem veel dienen. 19Nu daarom roept alle profeten van Baal, al zijn dienaren, en al zijn priesteren tot mij, dat niemand gemist worde; want ik heb een grote offerande aan Baal; al wie gemist wordt, zal niet leven. Doch Jehu deed dat door listigheid, opdat hij de dienaren van Baal ombracht. 20Verder zeide Jehu: Heiligt Baal een verbods dag. en zij riepen dien uit. 21Ook zond Jehu in het ganse Israel; en alle Baalsdienaren kwamen, dat niet een man overbleef, die niet kwam; en zij kwamen in het huis van Baal, dat het huis van Baal vervuld werd van het ene einde tot het andere einde. 22Toen zeide hij tot dengene, die over het klederhuis was: Breng voor alle dienaren van Baal de kleding uit. En hij bracht voor hen de kleding uit. 23En Jehu kwam met Jonadab, den zoon van Rechab, in het huis van Baal; en hij zeide tot de dienaren van Baal: Onderzoekt, en ziet toe, dat hier misschien bij u niemand zij van de dienaren van Baal alleen. 24Toen zij nu inkwamen, om slachtofferen en brandofferen te doen, bestelde zich Jehu daarbuiten tachtig mannen, en hij zeide: Zo iemand van de mannen, die ik in uw handen gebracht heb, ontkomt, zijn ziel zal voor deszelfs ziel zijn. 25En het geschiedde, als hij voleind had het brandoffer te doen, dat Jehu zeide tot de trawanten en tot de hoofdmannen: Komt in, slaat hen, dat niemand uitkome. En zij sloegen hen met de scherpte des zwaard; en de trawanten en hoofdmannen wierpen hen weg; daarna kwamen zij tot de stad in het huis van Baal; 26En zij brachten de opgerichte beelden uit het huis van Baal, en verbrandden ze. 27Zij braken ook het opgerichte beeld van Baal af; daartoe braken zij het huis van Baal af, en maakten dat tot heimelijke gemakken, tot op dezen dag. 28Alzo verdelgde Jehu Baal uit Israel. 29Maar van de zonden van Jerobeam, den zoon van Nebat, die Israel zondigen deed, na te volgen, week Jehu niet af, te weten, van de gouden kalveren, die te Beth-El en die te Dan waren. 30De HEERE dan zeide tot Jehu: Daarom dat gij welgedaan hebt, doende wat recht is in Mijn ogen, en hebt aan het huis van Achab gedaan, naar alles, wat in Mijn hart was, zullen u zonen tot het vierde gelid op den troon van Israel zitten. 31Maar Jehu nam niet waar te wandelen in de wet des HEEREN, des Gods van Israel, met zijn ganse hart; hij week niet van de zonden van Jerobeam, die Israel zondigen deed. 32In die dagen begon de HEERE Israel af te korten, want Hazael sloeg ze in alle landpalen van Israel: 33Van de Jordaan af, tegen den opgang der zon, het ganse land van Gilead, der Gadieten, en der Rubenieten, en der Manassieten; van Aroer, dat aan de beek van Arnon is, en Gilead, en Basan. 34Het overige nu der geschiedenissen van Jehu, en al wat hij gedaan heeft, en al zijn macht, zijn die niet geschreven in het boek der kronieken der koningen van Israel? 35En Jehu ontsliep met zijn vaderen, en zij begroeven hem te Samaria, en zijn zoon Joahaz werd koning in zijn plaats. 36En de dagen, die Jehu over Israel geregeerd heeft in Samaria, zijn acht en twintig jaren.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。