列王纪下 2

1耶和华要用旋风接以利亚升天的时候，以利亚与以利沙从吉甲前往。 2以利亚对以利沙说：「耶和华差我往伯特利去，你可以在这里等候。」以利沙说：「我指着永生的耶和华，又敢在你面前起誓，我必不离开你。」于是二人下到伯特利。 3住伯特利的先知门徒出来见以利沙，对他说：「耶和华今日要接你的师傅离开你，你知道不知道？」他说：「我知道，你们不要作声。」 4以利亚对以利沙说：「耶和华差遣我往耶利哥去，你可以在这里等候。」以利沙说：「我指着永生的耶和华，又敢在你面前起誓，我必不离开你。」于是二人到了耶利哥。 5住耶利哥的先知门徒就近以利沙，对他说：「耶和华今日要接你的师傅离开你，你知道不知道？」他说：「我知道，你们不要作声。」 6以利亚对以利沙说：「耶和华差遣我往约旦河去，你可以在这里等候。」以利沙说：「我指着永生的耶和华，又敢在你面前起誓，我必不离开你。」于是二人一同前往。 7有先知门徒去了五十人，远远地站在他们对面；二人在约旦河边站住。 8以利亚将自己的外衣卷起来，用以打水，水就左右分开，二人走干地而过。 9过去之后，以利亚对以利沙说：「我未曾被接去离开你，你要我为你做甚么，只管求我。」以利沙说：「愿感动你的灵加倍地感动我。」 10以利亚说：「你所求的难得。虽然如此，我被接去离开你的时候，你若看见我，就必得着；不然，必得不着了。」 11他们正走着说话，忽有火车火马将二人隔开，以利亚就乘旋风升天去了。 12以利沙看见，就呼叫说：「我父啊！我父啊！以色列的战车马兵啊！」以后不再见他了。于是以利沙把自己的衣服撕为两片。 13他拾起以利亚身上掉下来的外衣，回去站在约旦河边。 14他用以利亚身上掉下来的外衣打水，说：「耶和华―以利亚的 神在哪里呢？」打水之后，水也左右分开，以利沙就过来了。 15住耶利哥的先知门徒从对面看见他，就说：「感动以利亚的灵感动以利沙了。」他们就来迎接他，在他面前俯伏于地， 16对他说：「仆人们这里有五十个壮士，求你容他们去寻找你师傅，或者耶和华的灵将他提起来，投在某山某谷。」以利沙说：「你们不必打发人去。」 17他们再三催促他，他难以推辞，就说：「你们打发人去吧！」他们便打发五十人去，寻找了三天，也没有找着。 18以利沙仍然在耶利哥等候他们回到他那里；他对他们说：「我岂没有告诉你们不必去吗？」 19耶利哥城的人对以利沙说：「这城的地势美好，我主看见了；只是水恶劣，土产不熟而落。」 20以利沙说：「你们拿一个新瓶来，装盐给我」；他们就拿来给他。 21他出到水源，将盐倒在水中，说：「耶和华如此说：『我治好了这水，从此必不再使人死，也不再使地土不生产。』」 22于是那水治好了，直到今日，正如以利沙所说的。 23以利沙从那里上伯特利去，正上去的时候，有些童子从城里出来，戏笑他说：「秃头的上去吧！秃头的上去吧！」 24他回头看见，就奉耶和华的名咒诅他们。于是有两个母熊从林中出来，撕裂他们中间四十二个童子。 25以利沙从伯特利上迦密山，又从迦密山回到撒马利亚。

1When Yahweh was about to take Elijah up by a whirlwind into heaven, Elijah went with Elisha from Gilgal. 2Elijah said to Elisha, “Please wait here, for Yahweh has sent me as far as Bethel.” Elisha said, “As Yahweh lives, and as your soul lives, I will not leave you.” So they went down to Bethel. 3The sons of the prophets who were at Bethel came out to Elisha, and said to him, “Do you know that Yahweh will take away your master from your head today?” He said, “Yes, I know it; hold your peace.” 4Elijah said to him, “Elisha, please wait here, for Yahweh has sent me to Jericho.” He said, “As Yahweh lives, and as your soul lives, I will not leave you.” So they came to Jericho. 5The sons of the prophets who were at Jericho came near to Elisha, and said to him, “Do you know that Yahweh will take away your master from your head today?” He answered, “Yes, I know it. Hold your peace.” 6Elijah said to him, “Please wait here, for Yahweh has sent me to the Jordan.” He said, “As Yahweh lives, and as your soul lives, I will not leave you.” They both went on. 7Fifty men of the sons of the prophets went, and stood opposite them at a distance; and they both stood by the Jordan. 8Elijah took his mantle, and wrapped it together, and struck the waters, and they were divided here and there, so that they two went over on dry ground. 9When they had gone over, Elijah said to Elisha, “Ask what I shall do for you, before I am taken from you.” Elisha said, “Please let a double portion of your spirit be on me.” 10He said, “You have asked a hard thing. If you see me when I am taken from you, it shall be so for you; but if not, it shall not be so.” 11As they still went on, and talked, behold, a chariot of fire and horses of fire separated them; and Elijah went up by a whirlwind into heaven. 12Elisha saw it, and he cried, “My father, my father, the chariots of Israel and its horsemen!” He saw him no more: and he took hold of his own clothes, and tore them in two pieces. 13He took up also the mantle of Elijah that fell from him, and went back, and stood by the bank of the Jordan. 14He took the mantle of Elijah that fell from him, and struck the waters, and said, “Where is Yahweh, the God of Elijah?” When he also had struck the waters, they were divided here and there; and Elisha went over. 15When the sons of the prophets who were at Jericho over against him saw him, they said, “The spirit of Elijah rests on Elisha.” They came to meet him, and bowed themselves to the ground before him. 16They said to him, “See now, there are with your servants fifty strong men. Please let them go and seek your master. Perhaps the Spirit of Yahweh has taken him up, and put him on some mountain, or into some valley. He said, “You shall not send them.” 17When they urged him until he was ashamed, he said, “Send them.” They sent therefore fifty men; and they searched for three days, but didn’t find him. 18They came back to him, while he stayed at Jericho; and he said to them, “Didn’t I tell you, ‘Don’t go?’” 19The men of the city said to Elisha, “Behold, please, the situation of this city is pleasant, as my lord sees; but the water is bad, and the land miscarries.” 20He said, “Bring me a new jar, and put salt in it.” They brought it to him. 21He went out to the spring of the waters, and threw salt into it, and said, “Thus says Yahweh, ‘I have healed these waters. There shall not be from there any more death or miscarrying.’” 22So the waters were healed to this day, according to the word of Elisha which he spoke. 23He went up from there to Bethel. As he was going up by the way, some youths came out of the city and mocked him, and said to him, “Go up, you baldy! Go up, you baldy!” 24He looked behind him and saw them, and cursed them in Yahweh’s name. Two female bears came out of the woods, and mauled forty-two of those youths. 25He went from there to Mount Carmel, and from there he returned to Samaria.

1Het geschiedde nu, als de HEERE Elia met een onweder ten hemel opnemen zou, dat Elia met Elisa ging van Gilgal. 2En Elia zeide tot Elisa: Blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar Beth-El gezonden. Maar Elisa zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft ik zal u niet verlaten! Alzo gingen zij af naar Beth-El. 3Toen gingen de zonen der profeten, die te Beth-El waren, tot Elisa uit, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de HEERE heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel, zwijgt gij stil. 4En Elia zeide tot hem: Elisa, blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar Jericho gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten! Alzo kwamen zij te Jericho. 5Toen traden de zonen der profeten, die te Jericho waren, naar Elisa toe, en zeiden tot hem: Weet gij, dat de HEERE heden uw heer van uw hoofd wegnemen zal? En hij zeide: Ik weet het ook wel, zwijgt gij stil. 6En Elia zeide tot hem: Blijf toch hier, want de HEERE heeft mij naar de Jordaan gezonden. Maar hij zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft en uw ziel leeft, ik zal u niet verlaten! En zij beiden gingen henen. 7En vijftig mannen van de zonen der profeten gingen henen, en stonden tegenover van verre; en die beiden stonden aan de Jordaan. 8Toen nam Elia zijn mantel, en wond hem samen, en sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld; en zij beiden gingen er door op het droge. 9Het geschiedde nu, als zij overgekomen waren, dat Elia zeide tot Elisa: Begeer wat ik u doen zal, eer ik van bij u weggenomen worde. En Elisa zeide: Dat toch twee delen van uw geest op mij zijn! 10En hij zeide: Gij hebt een harde zaak begeerd; indien gij mij zult zien, als ik van bij u weggenomen worde, het zal u alzo geschieden; doch zo niet, het zal niet geschieden. 11En het gebeurde, als zij voortgingen, gaande en sprekende, ziet, zo was er een vurige wagen met vurige paarden, die tussen hen beiden scheiding maakten. Alzo voer Elia met een onweder ten hemel. 12En Elisa zag het, en hij riep: Mijn vader, mijn vader, wagen Israels en zijn ruiteren! En hij zag hem niet meer; en hij vatte zijn klederen en scheurde ze in twee stukken. 13Hij hief ook Elia's mantel op, die van hem afgevallen was, en keerde weder, en stond aan den oever van de Jordaan. 14En hij nam den mantel van Elia, die van hem afgevallen was, en sloeg het water, en zeide: Waar is de HEERE, de God van Elia? Ja, Dezelve? En hij sloeg het water, en het werd herwaarts en derwaarts verdeeld, en Elisa ging er door. 15Als nu de kinderen der profeten, die tegenover te Jericho waren, hem zagen, zo zeiden zij: De geest van Elia rust op Elisa; en zij kwamen hem tegemoet, en bogen zich voor hem neder ter aarde. 16En zij zeiden tot hem: Zie nu, er zijn bij uw knechten vijftig dappere mannen; laat hen toch heengaan, en uw heer zoeken, of niet misschien de Geest des HEEREN hem opgenomen, en op een der bergen, of in een der dalen hem geworpen heeft. Doch hij zeide: Zendt niet. 17Maar zij hielden bij hem aan tot schamens toe; en hij zeide: Zendt. En zij zonden vijftig mannen, die drie dagen zochten, doch hem niet vonden. 18Toen kwamen zij weder tot hem, daar hij te Jericho gebleven was; en hij zeide tot hen: Heb ik tot ulieden niet gezegd: Gaat niet? 19En de mannen der stad zeiden tot Elisa: Zie toch, de woning dezer stad is goed, gelijk als mijn heer ziet; maar het water is kwaad, en het land onvruchtbaar. 20En hij zeide: Brengt mij een nieuwe schaal, en legt er zout in. En zij brachten ze tot hem. 21Toen ging hij uit tot de waterwel, en wierp het zout daarin, en zeide: Zo zegt de HEERE: Ik heb dit water gezond gemaakt, er zal geen dood noch onvruchtbaarheid meer van worden. 22Alzo werd dat water gezond, tot op dezen dag, naar het woord van Elisa, dat hij gesproken had. 23En hij ging van daar op naar Beth-El. Als hij nu den weg opging, zo kwamen kleine jongens uit de stad; die bespotten hem, en zeiden tot hem: Kaalkop, ga op, kaalkop, ga op! 24En hij keerde zich achterom, en hij zag ze, en vloekte hen, in den Naam des HEEREN. Toen kwamen twee beren uit het woud, en verscheurden van dezelve twee en veertig kinderen. 25En hij ging van daar naar den berg Karmel; en van daar keerde hij weder naar Samaria.