சங்கீதங்கள் 80

1இஸ்ரவேலின் மேய்ப்பரே, யோசேப்பை ஆட்டுமந்தையைப்போல் நடத்துகிறவரே, செவிகொடும்; கேருபீன்கள் மத்தியில் தங்குகிறவரே, பிரகாசியும். 2எப்பிராயீம் பென்யமீன் மனாசே என்பவர்களுக்கு முன்பாக, நீர் உமது வல்லமையை எழுப்பி, எங்களைக் காப்பாற்ற வந்தருளும். 3தேவனே, எங்களைத் திருப்பிக் கொண்டுவாரும், உமது முகத்தைப் பிரகாசிக்கச்செய்யும், அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படுவோம். 4சேனைகளின் தேவனாகிய யெகோவாவே, உமது மக்களின் விண்ணப்பத்திற்கு விரோதமாக நீர் எதுவரைக்கும் கோபங்கொள்வீர். 5கண்ணீராகிய அப்பத்தை அவர்களுக்கு உணவாகவும், மிகுதியான கண்ணீரையே அவர்களுக்குப் பானமாகவும் கொடுத்தீர். 6எங்களுடைய அயலாருக்கு எங்களை வழக்காக வைக்கிறீர்; எங்களுடைய எதிரிகள் எங்களைக் கேலிசெய்கிறார்கள். 7சேனைகளின் தேவனே, எங்களைத் திருப்பிக்கொண்டுவாரும், உமது முகத்தைப் பிரகாசிக்கச்செய்யும், அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படுவோம். 8நீர் எகிப்திலிருந்து ஒரு திராட்சைக்கொடியைக் கொண்டுவந்து, தேசங்களைத் துரத்திவிட்டு, அதை நாட்டினீர். 9அதற்கு இடத்தை ஆயத்தப்படுத்தினீர்; அது வேரூன்றி, தேசமெங்கும் படர்ந்தது. 10அதின் நிழலால் மலைகளும் அதின் கிளைகளால் உயர்ந்து வளர்ந்த கேதுருக்களும் மூடப்பட்டது. 11அது தன்னுடைய கொடிகளைக் மத்திய தரைக் கடல்வரைக்கும், தன்னுடைய கிளைகளை ஆறுவரைக்கும் படரவிட்டது. 12இப்பொழுதோ வழிநடக்கிற அனைவரும் அதைப் பறிக்கும்படியாக, அதின் அடைப்புகளை ஏன் தகர்த்துப்போட்டீர்? 13காட்டுப்பன்றி அதை உழுதுபோடுகிறது, வெளியின் மிருகங்கள் அதை மேய்ந்துபோடுகிறது. 14சேனைகளின் தேவனே, திரும்பி வாரும், வானத்திலிருந்து கண்ணோக்கிப்பார்த்து, இந்தத் திராட்சைச்செடியை விசாரித்தருளும்; 15உம்முடைய வலதுகரம் ஊன்றிய கொடியையும், உமக்கு நீர் திடப்படுத்தின கிளையையும் பாதுகாத்தருளும். 16அது நெருப்பால் சுடப்பட்டும் வெட்டப்பட்டும் போனது; உம்முடைய முகத்தின் பயமுறுத்தலால் அழிந்துபோகிறார்கள். 17உமது கரம் உமது வலதுபக்கத்து மனிதன்மீதிலும், உமக்கு நீர் திடப்படுத்தின மனிதகுமாரன் மீதிலும் இருப்பதாக. 18அப்பொழுது உம்மைவிட்டுப் பின்வாங்கமாட்டோம்; எங்களை உயிர்ப்பியும், அப்பொழுது உமது பெயரைத் தொழுதுகொள்ளுவோம். 19சேனைகளின் தேவனாகிய யெகோவாவே, எங்களைத் திருப்பிக்கொண்டு வாரும்; உமது முகத்தைப் பிரகாசிக்கச்செய்யும், அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படுவோம்.

1Hear us, Shepherd of Israel, you who lead Joseph like a flock, you who sit above the cherubim, shine out. 2Before Ephraim and Benjamin and Manasseh, stir up your might! Come to save us! 3Turn us again, God. Cause your face to shine, and we will be saved. 4Yahweh God of Armies, How long will you be angry against the prayer of your people? 5You have fed them with the bread of tears, and given them tears to drink in large measure. 6You make us a source of contention to our neighbors. Our enemies laugh among themselves. 7Turn us again, God of Armies. Cause your face to shine, and we will be saved. 8You brought a vine out of Egypt. You drove out the nations, and planted it. 9You cleared the ground for it. It took deep root, and filled the land. 10The mountains were covered with its shadow. Its boughs were like God’s cedars. 11It sent out its branches to the sea, Its shoots to the River. 12Why have you broken down its walls, so that all those who pass by the way pluck it? 13The boar out of the wood ravages it. The wild animals of the field feed on it. 14Turn again, we beg you, God of Armies. Look down from heaven, and see, and visit this vine, 15the stock which your right hand planted, the branch that you made strong for yourself. 16It’s burned with fire. It’s cut down. They perish at your rebuke. 17Let your hand be on the man of your right hand, on the son of man whom you made strong for yourself. 18So we will not turn away from you. Revive us, and we will call on your name. 19Turn us again, Yahweh God of Armies. Cause your face to shine, and we will be saved.

1Voor den opperzangmeester, op Schoschannim; een getuigenis, een psalm van Asaf. O Herder Israels! neem ter ore, Die Jozef als schapen leiddet; Die tussen de cherubim zit, verschijn blinkende. 2Wek Uw macht op voor het aangezicht van Efraim, en Benjamin, en Manasse, en kom tot onze verlossing. 3O God! breng ons weder, en laat Uw aanschijn lichten, zo zullen wij verlost worden. 4O HEERE, God der heirscharen! hoe lang zult Gij roken tegen het gebed Uws volks? 5Gij spijst hen met tranenbrood, en drenkt hen met tranen uit een drieling. 6Gij hebt ons onzen naburen tot een twist gesteld, en onze vijanden spotten onder zich. 7O God der heirscharen! breng ons weder, en laat Uw aangezicht lichten; zo zullen wij verlost worden. 8Gij hebt een wijnstok uit Egypte overgebracht, hebt de heidenen verdreven, en hebt denzelven geplant; 9Gij hebt de plaats voor hem bereid, en zijn wortelen doen inwortelen, zodat hij het land vervuld heeft. 10De bergen zijn met zijn schaduw bedekt geweest, en zijn ranken waren als cederbomen Gods. 11Hij schoot zijn ranken uit tot aan de zee, en zijn scheuten tot aan de rivier. 12Waarom hebt Gij zijn muren doorgebroken, zodat allen, die den weg voorbijgaan, hem plukken? 13Het zwijn uit het woud heeft hem uitgewroet, en het wild des velds heeft hem afgeweid. 14O God der heirscharen! keer toch weder; aanschouw uit den hemel, en zie, en bezoek dezen wijnstok, 15En den stam, dien Uw rechterhand geplant heeft, en dat om den zoon, dien Gij U gesterkt hebt! 16Hij is met vuur verbrand; hij is afgehouwen; zij komen om van het schelden Uws aangezichts. 17Uw hand zij over den man Uwer rechterhand, over des mensen zoon, dien Gij U gesterkt hebt. 18Zo zullen wij van U niet terugkeren; behoud ons in het leven, zo zullen wij Uw Naam aanroepen. 19O HEERE, God der heirscharen! breng ons weder; laat Uw aanschijn lichten, zo zullen wij verlost worden.