Giobbe 26

1Allora Giobbe rispose e disse: 2"Come hai bene aiutato il debole! Come hai sorretto il braccio senza forza! 3Come hai ben consigliato chi è privo di sapienza! E che abbondanza di sapere tu gli hai comunicato! 4Ma a chi ti credi di aver parlato? E di chi è lo spirito che parla per mezzo tuo? 5Dinanzi a Dio tremano le ombre disotto alle acque ed ai loro abitanti. 6Dinanzi a lui il soggiorno dei morti è nudo, l’abisso è senza velo. 7Egli distende il settentrione sul vuoto, sospende la terra sul nulla. 8Rinchiude le acque nelle sue nubi, e le nubi non scoppiano per il peso. 9Nasconde l’aspetto del suo trono, vi distende sopra le sue nuvole. 10Ha tracciato un cerchio sulla faccia dell’acque, là dove la luce confina colle tenebre. 11Le colonne del cielo sono scosse, e tremano alla sua minaccia. 12Con la sua forza egli solleva il mare, con la sua intelligenza ne abbatte l’orgoglio. 13Al suo soffio il cielo torna sereno, la sua mano trafigge il drago fuggente. 14Ecco, questi non son che gli estremi lembi dell’azione sua. Non ce ne giunge all’orecchio che un breve sussurro; Ma il tuono delle sue potenti opere chi lo può intendere?"

1Then Job answered, 2“How have you helped him who is without power! How have you saved the arm that has no strength! 3How have you counseled him who has no wisdom, and plentifully declared sound knowledge! 4To whom have you uttered words? Whose spirit came out of you? 5“The departed spirits tremble, those beneath the waters and all that live in them. 6Sheol is naked before God, and Abaddon has no covering. 7He stretches out the north over empty space, and hangs the earth on nothing. 8He binds up the waters in his thick clouds, and the cloud is not burst under them. 9He encloses the face of his throne, and spreads his cloud on it. 10He has described a boundary on the surface of the waters, and to the confines of light and darkness. 11The pillars of heaven tremble and are astonished at his rebuke. 12He stirs up the sea with his power, and by his understanding he strikes through Rahab. 13By his Spirit the heavens are garnished. His hand has pierced the swift serpent. 14Behold, these are but the outskirts of his ways. How small a whisper do we hear of him! But the thunder of his power who can understand?”

1Maar Job antwoordde en zeide: 2Hoe hebt gij geholpen dien, die zonder kracht is, en behouden den arm, die zonder sterkte is? 3Hoe hebt gij hem geraden, die geen wijsheid heeft, en de zaak, alzo zij is, ten volle bekend gemaakt? 4Aan wien hebt gij die woorden verhaald? En wiens geest is van u uitgegaan? 5De doden zullen geboren worden van onder de wateren, en hun inwoners. 6De hel is naakt voor Hem, en geen deksel is er voor het verderf. 7Hij breidt het noorden uit over het woeste; Hij hangt de aarde aan een niet. 8Hij bindt de wateren in Zijn wolken; nochtans scheurt de wolk daaronder niet. 9Hij houdt het vlakke Zijns troons vast; Hij spreidt Zijn wolk daarover. 10Hij heeft een gezet perk over het vlakke der wateren rondom afgetekend, tot aan de voleinding toe des lichts met de duisternis. 11De pilaren des hemels sidderen, en ontzetten zich voor Zijn schelden. 12Door Zijn kracht klieft Hij de zee, en door Zijn verstand verslaat Hij haar verheffing. 13Door Zijn Geest heeft Hij de hemelen versierd; Zijn hand heeft de langwemelende slang geschapen. 14Ziet, dit zijn maar uiterste einden Zijner wegen; en wat een klein stukje der zaak hebben wij van Hem gehoord? Wie zou dan den donder Zijner mogendheden verstaan?