Ésaïe 23

1Oracle sur Tyr. Lamentez-vous, navires de Tarsis ! Car elle est détruite : plus de maisons ! plus d’entrée ! C’est du pays de Kittim que la nouvelle leur en est venue. 2Soyez muets d’effroi, habitants de la côte, Que remplissaient les marchands de Sidon, parcourant la mer ! 3À travers les vastes eaux, le blé du Nil, La moisson du fleuve, était pour elle un revenu ; Elle était le marché des nations. 4Sois confuse, Sidon ! Car ainsi parle la mer, la forteresse de la mer : Je n’ai point eu de douleurs, je n’ai point enfanté, Je n’ai point nourri de jeunes gens, ni élevé de jeunes filles. 5Quand les Égyptiens sauront la nouvelle, Ils trembleront en apprenant la chute de Tyr. 6Passez à Tarsis, Lamentez-vous, habitants de la côte ! 7Est-ce là votre ville joyeuse ? Elle avait une origine antique, Et ses pieds la mènent séjourner au loin. 8Qui a pris cette résolution contre Tyr, la dispensatrice des couronnes, Elle dont les marchands étaient des princes, Dont les commerçants étaient les plus riches de la terre ? 9C’est l’Éternel des armées qui a pris cette résolution, Pour blesser l’orgueil de tout ce qui brille, Pour humilier tous les grands de la terre. 10Parcours librement ton pays, pareille au Nil, Fille de Tarsis ! Plus de joug ! 11L’Éternel a étendu sa main sur la mer ; Il a fait trembler les royaumes ; Il a ordonné la destruction des forteresses de Canaan. 12Il a dit : Tu ne te livreras plus à la joie, Vierge déshonorée, fille de Sidon ! Lève-toi, passe au pays de Kittim ! Même là, il n’y aura pas de repos pour toi. 13Vois les Chaldéens, qui n’étaient pas un peuple, Ces habitants du désert, pour qui l’Assyrien a fondé un pays ; Ils élèvent des tours, ils renversent les palais de Tyr, Ils les mettent en ruines. 14Lamentez-vous, navires de Tarsis ! Car votre forteresse est détruite ! 15En ce temps-là, Tyr tombera dans l’oubli soixante-dix ans, Ce que dure la vie d’un roi. Au bout de soixante-dix ans, il en sera de Tyr Comme de la prostituée dont parle la chanson : - 16Prends la harpe, parcours la ville, Prostituée qu’on oublie ! Joue bien, répète tes chants, Pour qu’on se souvienne de toi ! - 17Au bout de soixante-dix ans, l’Éternel visitera Tyr, Et elle retournera à son salaire impur ; Elle se prostituera à tous les royaumes de la terre, Sur la face du monde. 18Mais son gain et son salaire impur seront consacrés à l’Éternel, Ils ne seront ni entassés ni conservés ; Car son gain fournira pour ceux qui habitent devant l’Éternel Une nourriture abondante et des vêtements magnifiques.

1The burden of Tyre. Howl, you ships of Tarshish! For it is laid waste, so that there is no house, no entering in. From the land of Kittim it is revealed to them. 2Be still, you inhabitants of the coast, you whom the merchants of Sidon, that pass over the sea, have replenished. 3On great waters, the seed of the Shihor, the harvest of the Nile, was her revenue. She was the market of nations. 4Be ashamed, Sidon; for the sea has spoken, the stronghold of the sea, saying, “I have not travailed, nor given birth, neither have I nourished young men, nor brought up virgins.” 5When the report comes to Egypt, they will be in anguish at the report of Tyre. 6Pass over to Tarshish! Wail, you inhabitants of the coast! 7Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days, whose feet carried her far away to travel? 8Who has planned this against Tyre, the giver of crowns, whose merchants are princes, whose traffickers are the honorable of the earth? 9Yahweh of Armies has planned it, to stain the pride of all glory, to bring into contempt all the honorable of the earth. 10Pass through your land like the Nile, daughter of Tarshish. There is no restraint any more. 11He has stretched out his hand over the sea. He has shaken the kingdoms. Yahweh has ordered the destruction of Canaan’s strongholds. 12He said, “You shall rejoice no more, you oppressed virgin daughter of Sidon. Arise, pass over to Kittim. Even there you will have no rest.” 13Behold, the land of the Chaldeans. This people was not. The Assyrians founded it for those who dwell in the wilderness. They set up their towers. They overthrew its palaces. They made it a ruin. 14Howl, you ships of Tarshish, for your stronghold is laid waste! 15It will come to pass in that day that Tyre will be forgotten seventy years, according to the days of one king. After the end of seventy years it will be to Tyre like in the song of the prostitute. 16Take a harp; go about the city, you prostitute that has been forgotten. Make sweet melody. Sing many songs, that you may be remembered. 17It will happen after the end of seventy years that Yahweh will visit Tyre, and she shall return to her wages, and will play the prostitute with all the kingdoms of the world on the surface of the earth. 18Her merchandise and her wages will be holiness to Yahweh. It will not be treasured nor laid up; for her merchandise will be for those who dwell before Yahweh, to eat sufficiently, and for durable clothing.

1De last van Tyrus. Huilt, gij schepen van Tarsis! want zij is verwoest, dat er geen huis meer is, dat niemand er meer ingaat; uit het land Chittim is het aan hen openbaar geworden. 2Zwijgt, gij inwoners des eilands! gij, die de kooplieden van Sidon, over zee varende, vervulden, 3En wiens inkomst was het zaad van Sichor over de grote wateren, de oogst der rivier; en zij was de markt der heidenen. 4Word beschaamd, o Sidon! want de zee spreekt, ja, de sterkte der zee, zeggende: Ik heb geen barensnood gehad, ik heb ook niet gebaard, en ik heb geen jongelingen groot gemaakt, en geen jonge dochters opgebracht. 5Gelijk als geweest is de tijding van Egypte, zal men ook in weedom zijn, als men van Tyrus horen zal. 6Vaart over naar Tarsis, huilt, gij inwoners des eilands! 7Is dit uw vrolijk huppelende stad? welker oudheid wel van oude dagen af is; maar haar eigen voeten zullen haar verre wegdragen, om in vreemdelingschap te verkeren. 8Wie heeft dit beraadslaagd over Tyrus, die kronende stad, welker kooplieden vorsten zijn, welker handelaars de heerlijkste in het land zijn? 9De HEERE der heirscharen heeft het beraadslaagd, opdat Hij ontheilige de hovaardij van alle sieraad, om al de heerlijksten der aarde verachtelijk te maken. 10Ga door naar uw land, als een rivier, gij dochter van Tarsis! er is geen gordel meer. 11Hij heeft Zijn hand uitgestrekt over de zee, Hij heeft de koninkrijken beroerd; de HEERE heeft bevel gegeven tegen Kanaan, om haar sterkten te verdelgen. 12En Hij heeft gezegd: Gij zult niet meer vrolijk huppelen, o gij verdrukte maagd, gij dochter van Sidon! Naar Chittim toe, maak u op, vaar over; ook zult gij aldaar geen rust hebben. 13Ziet, het land der Chaldeen; dit volk was er niet; Assur heeft het gefondeerd voor degenen, die in de wildernissen woonden; zij richtten hun sterkten op, en bouwden hun paleizen, maar Hij heeft het tot een vervallen hoop gesteld. 14Huilt, gij schepen van Tarsis! want ulieder sterkte is verstoord. 15En het zal geschieden te dien dage, dat Tyrus zal vergeten worden zeventig jaren, gelijk eens konings dagen; maar ten einde van zeventig jaren zal in Tyrus als een hoerenlied zijn: 16Neem de harp, ga in de stad rondom, gij vergeten hoer! speel wel, zing veel liederen, opdat uwer gedacht worde! 17Want het zal geschieden ten einde van zeventig jaren, dat de HEERE Tyrus zal bezoeken, en dat zij wederkeren zal tot haar hoerenloon, en zij zal hoererij bedrijven met alle koninkrijken der aarde, die op den aardbodem zijn. 18En haar koophandel en haar hoerenloon zal den HEERE heilig zijn, het zal niet ten schat vergaderd noch opgesloten worden; maar haar koophandel zal wezen voor hen, die voor den HEERE wonen, opdat zij eten tot verzadiging, en dat zij durig deksel hebben.