1于是各人都回家去了；耶稣却往橄榄山去， 2清早又回到殿里。众百姓都到他那里去，他就坐下，教训他们。 3文士和法利赛人带着一个行淫时被拿的妇人来，叫她站在当中， 4就对耶稣说：「夫子，这妇人是正行淫之时被拿的。 5摩西在律法上吩咐我们把这样的妇人用石头打死。你说该把她怎么样呢？」 6他们说这话，乃试探耶稣，要得着告他的把柄。耶稣却弯着腰，用指头在地上画字。 7他们还是不住地问他，耶稣就直起腰来，对他们说：「你们中间谁是没有罪的，谁就可以先拿石头打她。」 8于是又弯着腰，用指头在地上画字。 9他们听见这话，就从老到少，一个一个地都出去了，只剩下耶稣一人，还有那妇人仍然站在当中。 10耶稣就直起腰来，对她说：「妇人，那些人在哪里呢？没有人定你的罪吗？」 11她说：「主啊，没有。」耶稣说：「我也不定你的罪。去吧，从此不要再犯罪了！」 12耶稣又对众人说：「我是世界的光。跟从我的，就不在黑暗里走，必要得着生命的光。」 13法利赛人对他说：「你是为自己作见证，你的见证不真。」 14耶稣说：「我虽然为自己作见证，我的见证还是真的；因我知道我从哪里来，往哪里去；你们却不知道我从哪里来，往哪里去。 15你们是以外貌（原文是凭肉身）判断人，我却不判断人。 16就是判断人，我的判断也是真的；因为不是我独自在这里，还有差我来的父与我同在。 17你们的律法上也记着说：『两个人的见证是真的。』 18我是为自己作见证，还有差我来的父也是为我作见证。」 19他们就问他说：「你的父在哪里？」耶稣回答说：「你们不认识我，也不认识我的父；若是认识我，也就认识我的父。」 20这些话是耶稣在殿里的库房、教训人时所说的，也没有人拿他，因为他的时候还没有到。 21耶稣又对他们说：「我要去了，你们要找我，并且你们要死在罪中。我所去的地方，你们不能到。」 22犹太人说：「他说『我所去的地方，你们不能到』，难道他要自尽吗？」 23耶稣对他们说：「你们是从下头来的，我是从上头来的；你们是属这世界的，我不是属这世界的。 24所以我对你们说，你们要死在罪中。你们若不信我是基督，必要死在罪中。」 25他们就问他说：「你是谁？」耶稣对他们说：「就是我从起初所告诉你们的。 26我有许多事讲论你们，判断你们；但那差我来的是真的，我在他那里所听见的，我就传给世人。」 27他们不明白耶稣是指着父说的。 28所以耶稣说：「你们举起人子以后，必知道我是基督，并且知道我没有一件事是凭着自己做的。我说这些话乃是照着父所教训我的。 29那差我来的是与我同在；他没有撇下我独自在这里，因为我常做他所喜悦的事。」 30耶稣说这话的时候，就有许多人信他。 31耶稣对信他的犹太人说：「你们若常常遵守我的道，就真是我的门徒； 32你们必晓得真理，真理必叫你们得以自由。」 33他们回答说：「我们是亚伯拉罕的后裔，从来没有作过谁的奴仆。你怎么说『你们必得以自由』呢？」 34耶稣回答说：「我实实在在地告诉你们，所有犯罪的就是罪的奴仆。 35奴仆不能永远住在家里；儿子是永远住在家里。 36所以天父的儿子若叫你们自由，你们就真自由了。 37我知道你们是亚伯拉罕的子孙，你们却想要杀我，因为你们心里容不下我的道。 38我所说的是在我父那里看见的；你们所行的是在你们的父那里听见的。」 39他们说：「我们的父就是亚伯拉罕。」耶稣说：「你们若是亚伯拉罕的儿子，就必行亚伯拉罕所行的事。 40我将在 神那里所听见的真理告诉了你们，现在你们却想要杀我，这不是亚伯拉罕所行的事。 41你们是行你们父所行的事。」他们说：「我们不是从淫乱生的；我们只有一位父，就是 神。」 42耶稣说：「倘若 神是你们的父，你们就必爱我；因为我本是出于 神，也是从 神而来，并不是由着自己来，乃是他差我来。 43你们为甚么不明白我的话呢？无非是因你们不能听我的道。 44你们是出于你们的父魔鬼，你们父的私欲你们偏要行。他从起初是杀人的，不守真理，因他心里没有真理。他说谎是出于自己；因他本来是说谎的，也是说谎之人的父。 45我将真理告诉你们，你们就因此不信我。 46你们中间谁能指证我有罪呢？我既然将真理告诉你们，为甚么不信我呢？ 47出于 神的，必听 神的话；你们不听，因为你们不是出于 神。」 48犹太人回答说：「我们说你是撒马利亚人，并且是鬼附着的，这话岂不正对吗？」 49耶稣说：「我不是鬼附着的；我尊敬我的父，你们倒轻慢我。 50我不求自己的荣耀，有一位为我求荣耀、定是非的。 51我实实在在地告诉你们，人若遵守我的道，就永远不见死。」 52犹太人对他说：「现在我们知道你是鬼附着的。亚伯拉罕死了，众先知也死了，你还说：『人若遵守我的道，就永远不尝死味。』 53难道你比我们的祖宗亚伯拉罕还大吗？他死了，众先知也死了，你将自己当作甚么人呢？」 54耶稣回答说：「我若荣耀自己，我的荣耀就算不得甚么；荣耀我的乃是我的父，就是你们所说是你们的 神。 55你们未曾认识他；我却认识他。我若说不认识他，我就是说谎的，像你们一样；但我认识他，也遵守他的道。 56你们的祖宗亚伯拉罕欢欢喜喜地仰望我的日子，既看见了就快乐。」 57犹太人说：「你还没有五十岁，岂见过亚伯拉罕呢？」 58耶稣说：「我实实在在地告诉你们，还没有亚伯拉罕就有了我。」 59于是他们拿石头要打他；耶稣却躲藏，从殿里出去了。
1but Jesus went to the Mount of Olives. 2Now very early in the morning, he came again into the temple, and all the people came to him. He sat down, and taught them. 3The scribes and the Pharisees brought a woman taken in adultery. Having set her in the midst, 4they told him, “Teacher, we found this woman in adultery, in the very act. 5Now in our law, Moses commanded us to stone such women. What then do you say about her?” 6They said this testing him, that they might have something to accuse him of. But Jesus stooped down, and wrote on the ground with his finger. 7But when they continued asking him, he looked up and said to them, “He who is without sin among you, let him throw the first stone at her.” 8Again he stooped down, and with his finger wrote on the ground. 9They, when they heard it, being convicted by their conscience, went out one by one, beginning from the oldest, even to the last. Jesus was left alone with the woman where she was, in the middle. 10Jesus, standing up, saw her and said, “Woman, where are your accusers? Did no one condemn you?” 11She said, “No one, Lord.” Jesus said, “Neither do I condemn you. Go your way. From now on, sin no more.” 12Again, therefore, Jesus spoke to them, saying, “I am the light of the world.He who follows me will not walk in the darkness, but will have the light of life.” 13The Pharisees therefore said to him, “You testify about yourself. Your testimony is not valid.” 14Jesus answered them, “Even if I testify about myself, my testimony is true, for I know where I came from, and where I am going; but you don’t know where I came from, or where I am going. 15You judge according to the flesh. I judge no one. 16Even if I do judge, my judgment is true, for I am not alone, but I am with the Father who sent me. 17It’s also written in your law that the testimony of two people is valid. 18I am one who testifies about myself, and the Father who sent me testifies about me.” 19They said therefore to him, “Where is your Father?” Jesus answered, “You know neither me, nor my Father. If you knew me, you would know my Father also.” 20Jesus spoke these words in the treasury, as he taught in the temple. Yet no one arrested him, because his hour had not yet come. 21Jesus said therefore again to them, “I am going away, and you will seek me, and you will die in your sins. Where I go, you can’t come.” 22The Jews therefore said, “Will he kill himself, that he says, ‘Where I am going, you can’t come’?” 23He said to them, “You are from beneath. I am from above. You are of this world. I am not of this world. 24I said therefore to you that you will die in your sins; for unless you believe that I amhe, you will die in your sins.” 25They said therefore to him, “Who are you?” Jesus said to them, “Just what I have been saying to you from the beginning. 26I have many things to speak and to judge concerning you. However he who sent me is true; and the things which I heard from him, these I say to the world.” 27They didn’t understand that he spoke to them about the Father. 28Jesus therefore said to them, “When you have lifted up the Son of Man, then you will know that I am he, and I do nothing of myself, but as my Father taught me, I say these things. 29He who sent me is with me. The Father hasn’t left me alone, for I always do the things that are pleasing to him.” 30As he spoke these things, many believed in him. 31Jesus therefore said to those Jews who had believed him, “If you remain in my word, then you are truly my disciples. 32You will know the truth, and the truth will make you free.” 33They answered him, “We are Abraham’s seed, and have never been in bondage to anyone. How do you say, ‘You will be made free’?” 34Jesus answered them, “Most certainly I tell you, everyone who commits sin is the bondservant of sin. 35A bondservant doesn’t live in the house forever. A son remains forever. 36If therefore the Son makes you free, you will be free indeed. 37I know that you are Abraham’s seed, yet you seek to kill me, because my word finds no place in you. 38I say the things which I have seen with my Father; and you also do the things which you have seen with your father.” 39They answered him, “Our father is Abraham.” Jesus said to them, “If you were Abraham’s children, you would do the works of Abraham. 40But now you seek to kill me, a man who has told you the truth, which I heard from God. Abraham didn’t do this. 41You do the works of your father.” They said to him, “We were not born of sexual immorality. We have one Father, God.” 42Therefore Jesus said to them, “If God were your father, you would love me, for I came out and have come from God. For I haven’t come of myself, but he sent me. 43Why don’t you understand my speech? Because you can’t hear my word. 44You are of your father, the devil, and you want to do the desires of your father. He was a murderer from the beginning, and doesn’t stand in the truth, because there is no truth in him. When he speaks a lie, he speaks on his own; for he is a liar, and its father. 45But because I tell the truth, you don’t believe me. 46Which of you convicts me of sin? If I tell the truth, why do you not believe me? 47He who is of God hears the words of God. For this cause you don’t hear, because you are not of God.” 48Then the Jews answered him, “Don’t we say well that you are a Samaritan, and have a demon?” 49Jesus answered, “I don’t have a demon, but I honor my Father, and you dishonor me. 50But I don’t seek my own glory. There is one who seeks and judges. 51Most certainly, I tell you, if a person keeps my word, he will never see death.” 52Then the Jews said to him, “Now we know that you have a demon. Abraham died, and the prophets; and you say, ‘If a man keeps my word, he will never taste of death.’ 53Are you greater than our father, Abraham, who died? The prophets died. Who do you make yourself out to be?” 54Jesus answered, “If I glorify myself, my glory is nothing. It is my Father who glorifies me, of whom you say that he is our God. 55You have not known him, but I know him. If I said, ‘I don’t know him,’ I would be like you, a liar. But I know him, and keep his word. 56Your father Abraham rejoiced to see my day. He saw it, and was glad.” 57The Jews therefore said to him, “You are not yet fifty years old, and have you seen Abraham?” 58Jesus said to them, “Most certainly, I tell you, before Abraham came into existence, I AM.” 59Therefore they took up stones to throw at him, but Jesus was hidden, and went out of the temple, having gone through their midst, and so passed by.
1Maar Jezus ging naar den Olijfberg. 2En des morgens vroeg kwam Hij wederom in den tempel, en al het volk kwam tot Hem; en nedergezeten zijnde, leerde Hij hen. 3En de Schriftgeleerden en de Farizeen brachten tot Hem een vrouw, in overspel gegrepen. 4En haar gesteld hebbende in het midden, zeiden zij tot Hem: Meester, deze vrouw is op de daad zelve gegrepen, overspel begaande. 5En Mozes heeft ons in de wet geboden, dat dezulken gestenigd zullen worden; Gij dan, wat zegt Gij? 6En dit zeiden zij, Hem verzoekende, opdat zij iets hadden, om Hem te beschuldigen. Maar Jezus, nederbukkende, schreef met den vinger in de aarde. 7En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar. 8En wederom nederbukkende, schreef Hij in de aarde. 9Maar zij, dit horende, en van hun geweten overtuigd zijnde, gingen uit, de een na den andere, beginnende van de oudsten tot de laatsten; en Jezus werd alleen gelaten; en de vrouw in het midden staande. 10En Jezus, Zich oprichtende, en niemand ziende dan de vrouw, zeide tot haar: Vrouw, waar zijn deze uw beschuldigers? Heeft u niemand veroordeeld? 11En zij zeide: Niemand, Heere! En Jezus zeide tot haar: Zo veroordeel Ik u ook niet; ga heen, en zondig niet meer. 12Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben. 13De Farizeen dan zeiden tot Hem: Gij getuigt van Uzelven; Uw getuigenis is niet waarachtig. 14Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Hoewel Ik van Mijzelven getuig, zo is nochtans Mijn getuigenis waarachtig; want Ik weet, van waar Ik gekomen ben, en waar Ik heenga; maar gijlieden weet niet, van waar Ik kom, en waar Ik heenga. 15Gij oordeelt naar het vlees; Ik oordeel niemand. 16En indien Ik ook oordeel, Mijn oordeel is waarachtig; want Ik ben niet alleen, maar Ik en de Vader, Die Mij gezonden heeft. 17En er is ook in uw wet geschreven, dat de getuigenis van twee mensen waarachtig is. 18Ik ben het, Die van Mijzelven getuig, en de Vader, Die Mij gezonden heeft, getuigt van Mij. 19Zij dan zeiden tot Hem: Waar is Uw Vader? Jezus antwoordde: Gij kent noch Mij, noch Mijn Vader; indien gij Mij kendet, zo zoudt gij ook Mijn Vader kennen. 20Deze woorden sprak Jezus bij de schatkist, lerende in den tempel; en niemand greep Hem; want Zijn ure was nog niet gekomen. 21Jezus dan zeide wederom tot hen: Ik ga heen, en gij zult Mij zoeken, en in uw zonden zult gij sterven; waar Ik heenga, kunt gijlieden niet komen. 22De Joden dan zeiden: Zal Hij ook Zichzelven doden, omdat Hij zegt: Waar Ik heenga, kunt gijlieden niet komen? 23En Hij zeide tot hen: Gijlieden zijt van beneden, Ik ben van boven; gij zijt uit deze wereld, Ik ben niet uit deze wereld. 24Ik heb u dan gezegd, dat gij in uw zonden zult sterven; want indien gij niet gelooft, dat Ik Die ben, gij zult in uw zonden sterven. 25Zij zeiden dan tot Hem: Wie zijt Gij? En Jezus zeide tot hen: Wat Ik van den beginne ulieden ook zegge. 26Ik heb vele dingen van u te zeggen en te oordelen; maar Die Mij gezonden heeft, is waarachtig; en de dingen, die Ik van Hem gehoord heb, dezelve spreek Ik tot de wereld. 27Zij verstonden niet, dat Hij hun van den Vader sprak. 28Jezus dan zeide tot hen: Wanneer gij den Zoon des mensen zult verhoogd hebben, dan zult gij verstaan, dat Ik Die ben, en dat Ik van Mijzelven niets doe; maar deze dingen spreek Ik, gelijk Mijn Vader Mij geleerd heeft. 29En Die Mij gezonden heeft, is met Mij. De Vader heeft Mij niet alleen gelaten, want Ik doe altijd, wat Hem behagelijk is. 30Als Hij deze dingen sprak, geloofden velen in Hem. 31Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Indien gijlieden in Mijn woord blijft, zo zijt gij waarlijk Mijn discipelen; 32En zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken. 33Zij antwoordden Hem: Wij zijn Abrahams zaad, en hebben nooit iemand gediend; hoe zegt Gij dan: Gij zult vrij worden? 34Jezus antwoordde hun: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Een iegelijk, die de zonde doet, is een dienstknecht der zonde. 35En de dienstknecht blijft niet eeuwiglijk in het huis, de zoon blijft er eeuwiglijk. 36Indien dan de Zoon u zal vrijgemaakt hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn. 37Ik weet, dat gij Abrahams zaad zijt; maar gij zoekt Mij te doden; want Mijn woord heeft in u geen plaats. 38Ik spreek wat Ik bij Mijn Vader gezien heb; gij doet dan ook, wat gij bij uw vader gezien hebt. 39Zij antwoordden en zeiden tot Hem: Abraham is onze vader. Jezus zeide tot hen: Indien gij Abrahams kinderen waart, zo zoudt gij de werken van Abraham doen. 40Maar nu zoekt gij Mij te doden, een Mens, Die u de waarheid gesproken heb, welke Ik van God gehoord heb. Dat deed Abraham niet. 41Gij doet de werken uws vaders. Zij zeiden dan tot Hem: Wij zijn niet geboren uit hoererij; wij hebben een Vader, namelijk God. 42Jezus dan zeide tot hen: Indien God uw Vader ware, zo zoudt gij Mij liefhebben; want Ik ben van God uitgegaan; en kom van Hem. Want Ik ben ook van Mijzelven niet gekomen, maar Hij heeft Mij gezonden. 43Waarom kent gij Mijn spraak niet? Het is, omdat gij Mijn woord niet kunt horen. 44Gij zijt uit den vader den duivel, en wilt de begeerten uws vaders doen; die was een mensenmoorder van den beginne, en is in de waarheid niet staande gebleven; want geen waarheid is in hem. Wanneer hij de leugen spreekt, zo spreekt hij uit zijn eigen; want hij is een leugenaar, en de vader derzelve leugen. 45Maar Mij, omdat Ik u de waarheid zeg, gelooft gij niet. 46Wie van u overtuigt Mij van zonde? En indien Ik de waarheid zeg, waarom gelooft gij Mij niet? 47Die uit God is, hoort de woorden Gods; daarom hoort gijlieden niet, omdat gij uit God niet zijt. 48De Joden dan antwoordden en zeiden tot Hem: Zeggen wij niet wel, dat Gij een Samaritaan zijt, en den duivel hebt? 49Jezus antwoordde: Ik heb den duivel niet; maar Ik eer Mijn Vader, en gij onteert Mij. 50Doch Ik zoek Mijn eer niet; er is Een, Die ze zoekt en oordeelt. 51Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand Mijn woord zal bewaard hebben, die zal den dood niet zien in der eeuwigheid. 52De Joden dan zeiden tot Hem: Nu bekennen wij, dat Gij den duivel hebt. Abraham is gestorven, en de profeten; en zegt Gij: Zo iemand Mijn woord bewaard zal hebben, die zal den dood niet smaken in der eeuwigheid? 53Zijt Gij meerder, dan onze vader Abraham, welke gestorven is, en de profeten zijn gestorven; wien maakt Gij Uzelven? 54Jezus antwoordde: Indien Ik Mijzelven eer, zo is Mijn eer niets; Mijn Vader is het, Die Mij eert, Welken gij zegt, dat uw God is. 55En gij kent Hem niet, maar Ik ken Hem; en indien Ik zeg, dat Ik Hem niet ken, zo zal Ik ulieden gelijk zijn, dat is een leugenaar; maar Ik ken Hem, en bewaar Zijn woord. 56Abraham, uw vader, heeft met verheuging verlangd, opdat hij Mijn dag zien zou; en hij heeft hem gezien, en is verblijd geweest. 57De Joden dan zeiden tot Hem: Gij hebt nog geen vijftig jaren, en hebt Gij Abraham gezien? 58Jezus zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Eer Abraham was, ben Ik. 59Zij namen dan stenen op, dat zij ze op Hem wierpen. Maar Jezus verborg Zich, en ging uit den tempel, gaande door het midden van hen; en ging alzo voorbij.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。