约翰福音 2

1第三日，在加利利的迦拿有娶亲的筵席，耶稣的母亲在那里。 2耶稣和他的门徒也被请去赴席。 3酒用尽了，耶稣的母亲对他说：「他们没有酒了。」 4耶稣说：「母亲（原文是妇人），我与你有甚么相干？我的时候还没有到。」 5他母亲对用人说：「他告诉你们甚么，你们就做甚么。」 6照犹太人洁净的规矩，有六口石缸摆在那里，每口可以盛两三桶水。 7耶稣对用人说：「把缸倒满了水。」他们就倒满了，直到缸口。 8耶稣又说：「现在可以舀出来，送给管筵席的。」他们就送了去。 9管筵席的尝了那水变的酒，并不知道是哪里来的，只有舀水的用人知道。管筵席的便叫新郎来， 10对他说：「人都是先摆上好酒，等客喝足了，才摆上次的，你倒把好酒留到如今！」 11这是耶稣所行的头一件神迹，是在加利利的迦拿行的，显出他的荣耀来；他的门徒就信他了。 12这事以后，耶稣与他的母亲、弟兄，和门徒都下迦百农去，在那里住了不多几日。 13犹太人的逾越节近了，耶稣就上耶路撒冷去。 14看见殿里有卖牛、羊、鸽子的，并有兑换银钱的人坐在那里， 15耶稣就拿绳子做成鞭子，把牛羊都赶出殿去，倒出兑换银钱之人的银钱，推翻他们的桌子， 16又对卖鸽子的说：「把这些东西拿去！不要将我父的殿当作买卖的地方。」 17他的门徒就想起经上记着说：「我为你的殿心里焦急，如同火烧。」 18因此犹太人问他说：「你既做这些事，还显甚么神迹给我们看呢？」 19耶稣回答说：「你们拆毁这殿，我三日内要再建立起来。」 20犹太人便说：「这殿是四十六年才造成的，你三日内就再建立起来吗？」 21但耶稣这话是以他的身体为殿。 22所以到他从死里复活以后，门徒就想起他说过这话，便信了圣经和耶稣所说的。 23当耶稣在耶路撒冷过逾越节的时候，有许多人看见他所行的神迹，就信了他的名。 24耶稣却不将自己交托他们；因为他知道万人， 25也用不着谁见证人怎样，因他知道人心里所存的。

1The third day, there was a marriage in Cana of Galilee. Jesus’ mother was there. 2Jesus also was invited, with his disciples, to the marriage. 3When the wine ran out, Jesus’ mother said to him, “They have no wine.” 4Jesus said to her, “Woman, what does that have to do with you and me? My hour has not yet come.” 5His mother said to the servants, “Whatever he says to you, do it.” 6Now there were six water pots of stone set there after the Jews’ way of purifying, containing two or three metretes apiece. 7Jesus said to them, “Fill the water pots with water.” They filled them up to the brim. 8He said to them, “Now draw some out, and take it to the ruler of the feast.” So they took it. 9When the ruler of the feast tasted the water now become wine, and didn’t know where it came from (but the servants who had drawn the water knew), the ruler of the feast called the bridegroom, 10and said to him, “Everyone serves the good wine first, and when the guests have drunk freely, then that which is worse. You have kept the good wine until now!” 11This beginning of his signs Jesus did in Cana of Galilee, and revealed his glory; and his disciples believed in him. 12After this, he went down to Capernaum, he, and his mother, his brothers, and his disciples; and they stayed there a few days. 13The Passover of the Jews was at hand, and Jesus went up to Jerusalem. 14He found in the temple those who sold oxen, sheep, and doves, and the changers of money sitting. 15He made a whip of cords, and threw all out of the temple, both the sheep and the oxen; and he poured out the changers’ money, and overthrew their tables. 16To those who sold the doves, he said, “Take these things out of here! Don’t make my Father’s house a marketplace!” 17His disciples remembered that it was written, “Zeal for your house will eat me up.” 18The Jews therefore answered him, “What sign do you show us, seeing that you do these things?” 19Jesus answered them, “Destroy this temple, and in three days I will raise it up.” 20The Jews therefore said, “It took forty-six years to build this temple! Will you raise it up in three days?” 21But he spoke of the temple of his body. 22When therefore he was raised from the dead, his disciples remembered that he said this, and they believed the Scripture, and the word which Jesus had said. 23Now when he was in Jerusalem at the Passover, during the feast, many believed in his name, observing his signs which he did. 24But Jesus didn’t trust himself to them, because he knew everyone, 25and because he didn’t need for anyone to testify concerning man; for he himself knew what was in man.

1En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar. 2En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft. 3En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn. 4Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen. 5Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat. 6En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten. 7Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe. 8En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het. 9Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom. 10En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard. 11Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem. 12Daarna ging Hij af naar Kapernaum, Hij, en Zijn moeder, en Zijn broeders, en Zijn discipelen; en zij bleven aldaar niet vele dagen. 13En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem. 14En Hij vond in den tempel, die ossen, en schapen, en duiven verkochten, en de wisselaars daar zittende. 15En een gesel van touwtjes gemaakt hebbende, dreef Hij ze allen uit den tempel, ook de schapen en de ossen; en het geld der wisselaren stortte Hij uit, en keerde de tafelen om. 16En Hij zeide tot degenen, die de duiven verkochten: Neemt deze dingen van hier weg; maakt niet het huis Mijns Vaders tot een huis van koophandel. 17En Zijn discipelen werden indachtig, dat er geschreven is: De ijver van Uw huis heeft mij verslonden. 18De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet? 19Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten. 20De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten? 21Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams. 22Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had. 23En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed. 24Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende, 25En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.