1主知道法利赛人听见他收门徒，施洗，比约翰还多， 2（其实不是耶稣亲自施洗，乃是他的门徒施洗，） 3他就离了犹太，又往加利利去。 4必须经过撒马利亚， 5于是到了撒马利亚的一座城，名叫叙加，靠近雅各给他儿子约瑟的那块地。 6在那里有雅各井；耶稣因走路困乏，就坐在井旁。那时约有午正。 7有一个撒马利亚的妇人来打水。耶稣对她说：「请你给我水喝。」 8（那时门徒进城买食物去了。） 9撒马利亚的妇人对他说：「你既是犹太人，怎么向我一个撒马利亚妇人要水喝呢？」原来犹太人和撒马利亚人没有来往。 10耶稣回答说：「你若知道 神的恩赐，和对你说『给我水喝』的是谁，你必早求他，他也必早给了你活水。」 11妇人说：「先生，没有打水的器具，井又深，你从哪里得活水呢？ 12我们的祖宗雅各将这井留给我们，他自己和儿子并牲畜也都喝这井里的水，难道你比他还大吗？」 13耶稣回答说：「凡喝这水的还要再渴； 14人若喝我所赐的水就永远不渴。我所赐的水要在他里头成为泉源，直涌到永生。」 15妇人说：「先生，请把这水赐给我，叫我不渴，也不用来这么远打水。」 16耶稣说：「你去叫你丈夫也到这里来。」 17妇人说：「我没有丈夫。」耶稣说：「你说没有丈夫是不错的。 18你已经有五个丈夫，你现在有的并不是你的丈夫。你这话是真的。」 19妇人说：「先生，我看出你是先知。 20我们的祖宗在这山上礼拜，你们倒说，应当礼拜的地方是在耶路撒冷。」 21耶稣说：「妇人，你当信我。时候将到，你们拜父，也不在这山上，也不在耶路撒冷。 22你们所拜的，你们不知道；我们所拜的，我们知道，因为救恩是从犹太人出来的。 23时候将到，如今就是了，那真正拜父的，要用心灵和诚实拜他，因为父要这样的人拜他。 24神是个灵（或无个字），所以拜他的必须用心灵和诚实拜他。」 25妇人说：「我知道弥赛亚（就是那称为基督的）要来；他来了，必将一切的事都告诉我们。」 26耶稣说：「这和你说话的就是他！」 27当下门徒回来，就希奇耶稣和一个妇人说话；只是没有人说：「你是要甚么？」或说：「你为甚么和她说话？」 28那妇人就留下水罐子，往城里去，对众人说： 29「你们来看！有一个人将我素来所行的一切事都给我说出来了，莫非这就是基督吗？」 30众人就出城，往耶稣那里去。 31这其间，门徒对耶稣说：「拉比，请吃。」 32耶稣说：「我有食物吃，是你们不知道的。」 33门徒就彼此对问说：「莫非有人拿甚么给他吃吗？」 34耶稣说：「我的食物就是遵行差我来者的旨意，做成他的工。 35你们岂不说『到收割的时候还有四个月』吗？我告诉你们，举目向田观看，庄稼已经熟了（原文是发白），可以收割了。 36收割的人得工价，积蓄五谷到永生，叫撒种的和收割的一同快乐。 37俗语说：『那人撒种，这人收割』，这话可见是真的。 38我差你们去收你们所没有劳苦的；别人劳苦，你们享受他们所劳苦的。」 39那城里有好些撒马利亚人信了耶稣，因为那妇人作见证说：「他将我素来所行的一切事都给我说出来了。」 40于是撒马利亚人来见耶稣，求他在他们那里住下，他便在那里住了两天。 41因耶稣的话，信的人就更多了， 42便对妇人说：「现在我们信，不是因为你的话，是我们亲自听见了，知道这真是救世主。」 43过了那两天，耶稣离了那地方，往加利利去。 44因为耶稣自己作过见证说：「先知在本地是没有人尊敬的。」 45到了加利利，加利利人既然看见他在耶路撒冷过节所行的一切事，就接待他，因为他们也是上去过节。 46耶稣又到了加利利的迦拿，就是他从前变水为酒的地方。有一个大臣，他的儿子在迦百农患病。 47他听见耶稣从犹太到了加利利，就来见他，求他下去医治他的儿子，因为他儿子快要死了。 48耶稣就对他说：「若不看见神迹奇事，你们总是不信。」 49那大臣说：「先生，求你趁着我的孩子还没有死就下去。」 50耶稣对他说：「回去吧，你的儿子活了！」那人信耶稣所说的话就回去了。 51正下去的时候，他的仆人迎见他，说他的儿子活了。 52他就问甚么时候见好的。他们说：「昨日未时热就退了。」 53他便知道这正是耶稣对他说「你儿子活了」的时候；他自己和全家就都信了。 54这是耶稣在加利利行的第二件神迹，是他从犹太回去以后行的。
1Therefore when the Lord knew that the Pharisees had heard that Jesus was making and baptizing more disciples than John 2(although Jesus himself didn’t baptize, but his disciples), 3he left Judea, and departed into Galilee. 4He needed to pass through Samaria. 5So he came to a city of Samaria, called Sychar, near the parcel of ground that Jacob gave to his son, Joseph. 6Jacob’s well was there. Jesus therefore, being tired from his journey, sat down by the well. It was about the sixth hour. 7A woman of Samaria came to draw water. Jesus said to her, “Give me a drink.” 8For his disciples had gone away into the city to buy food. 9The Samaritan woman therefore said to him, “How is it that you, being a Jew, ask for a drink from me, a Samaritan woman?” (For Jews have no dealings with Samaritans.) 10Jesus answered her, “If you knew the gift of God, and who it is who says to you, ‘Give me a drink,’ you would have asked him, and he would have given you living water.” 11The woman said to him, “Sir, you have nothing to draw with, and the well is deep. From where then have you that living water? 12Are you greater than our father, Jacob, who gave us the well, and drank of it himself, as did his children, and his livestock?” 13Jesus answered her, “Everyone who drinks of this water will thirst again, 14but whoever drinks of the water that I will give him will never thirst again; but the water that I will give him will become in him a well of water springing up to eternal life.” 15The woman said to him, “Sir, give me this water, so that I don’t get thirsty, neither come all the way here to draw.” 16Jesus said to her, “Go, call your husband, and come here.” 17The woman answered, “I have no husband.” Jesus said to her, “You said well, ‘I have no husband,’ 18for you have had five husbands; and he whom you now have is not your husband. This you have said truly.” 19The woman said to him, “Sir, I perceive that you are a prophet. 20Our fathers worshiped in this mountain, and you Jews say that in Jerusalem is the place where people ought to worship.” 21Jesus said to her, “Woman, believe me, the hour comes, when neither in this mountain, nor in Jerusalem, will you worship the Father. 22You worship that which you don’t know. We worship that which we know; for salvation is from the Jews. 23But the hour comes, and now is, when the true worshipers will worship the Father in spirit and truth, for the Father seeks such to be his worshipers. 24God is spirit, and those who worship him must worship in spirit and truth.” 25The woman said to him, “I know that Messiah comes, he who is called Christ. When he has come, he will declare to us all things.” 26Jesus said to her, “I am he, the one who speaks to you.” 27At this, his disciples came. They marveled that he was speaking with a woman; yet no one said, “What are you looking for?” or, “Why do you speak with her?” 28So the woman left her water pot, and went away into the city, and said to the people, 29“Come, see a man who told me everything that I did. Can this be the Christ?” 30They went out of the city, and were coming to him. 31In the meanwhile, the disciples urged him, saying, “Rabbi, eat.” 32But he said to them, “I have food to eat that you don’t know about.” 33The disciples therefore said one to another, “Has anyone brought him something to eat?” 34Jesus said to them, “My food is to do the will of him who sent me, and to accomplish his work. 35Don’t you say, ‘There are yet four months until the harvest?’ Behold, I tell you, lift up your eyes, and look at the fields, that they are white for harvest already. 36He who reaps receives wages, and gathers fruit to eternal life; that both he who sows and he who reaps may rejoice together. 37For in this the saying is true, ‘One sows, and another reaps.’ 38I sent you to reap that for which you haven’t labored. Others have labored, and you have entered into their labor.” 39From that city many of the Samaritans believed in him because of the word of the woman, who testified, “He told me everything that I did.” 40So when the Samaritans came to him, they begged him to stay with them. He stayed there two days. 41Many more believed because of his word. 42They said to the woman, “Now we believe, not because of your speaking; for we have heard for ourselves, and know that this is indeed the Christ, the Savior of the world.” 43After the two days he went out from there and went into Galilee. 44For Jesus himself testified that a prophet has no honor in his own country. 45So when he came into Galilee, the Galileans received him, having seen all the things that he did in Jerusalem at the feast, for they also went to the feast. 46Jesus came therefore again to Cana of Galilee, where he made the water into wine. There was a certain nobleman whose son was sick at Capernaum. 47When he heard that Jesus had come out of Judea into Galilee, he went to him, and begged him that he would come down and heal his son, for he was at the point of death. 48Jesus therefore said to him, “Unless you see signs and wonders, you will in no way believe.” 49The nobleman said to him, “Sir, come down before my child dies.” 50Jesus said to him, “Go your way. Your son lives.” The man believed the word that Jesus spoke to him, and he went his way. 51As he was now going down, his servants met him and reported, saying “Your child lives!” 52So he inquired of them the hour when he began to get better. They said therefore to him, “Yesterday at the seventh hour, the fever left him.” 53So the father knew that it was at that hour in which Jesus said to him, “Your son lives.” He believed, as did his whole house. 54This is again the second sign that Jesus did, having come out of Judea into Galilee.
1Als dan de Heere verstond, dat de Farizeen gehoord hadden, dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes; 2(Hoewel Jezus zelf niet doopte, maar Zijn discipelen), 3Zo verliet Hij Judea, en ging wederom heen naar Galilea. 4En Hij moest door Samaria gaan. 5Hij kwam dan in een stad van Samaria, genaamd Sichar, nabij het stuk land, hetwelk Jakob zijn zoon Jozef gaf. 6En aldaar was de fontein Jakobs. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize, zat alzo neder nevens de fontein. Het was omtrent de zesde ure. 7Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zeide tot haar: Geef Mij te drinken. 8(Want Zijn discipelen waren heengegaan in de stad, opdat zij zouden spijze kopen.) 9Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen. 10Jezus antwoordde en zeide tot haar: Indien gij de gave Gods kendet, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zoudt gij van Hem hebben begeerd, en Hij zoude u levend water gegeven hebben. 11De vrouw zeide tot Hem: Heere! Gij hebt niet om mede te putten, en de put is diep; van waar hebt Gij dan het levend water? 12Zijt Gij meerder dan onze vader Jakob, die ons den put gegeven heeft, en hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee? 13Jezus antwoordde, en zeide tot haar: Een ieder, die van dit water drinkt, zal wederom dorsten: 14Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven. 15De vrouw zeide tot Hem: Heere, geef mij dat water, opdat mij niet dorste, en ik hier niet moet komen, om te putten. 16Jezus zeide tot haar: Ga heen, roep uw man, en kom hier. 17De vrouw antwoordde en zeide: Ik heb geen man. Jezus zeide tot haar: Gij hebt wel gezegd: Ik heb geen man. 18Want gij hebt vijf mannen gehad, en dien gij nu hebt, is uw man niet; dat hebt gij met waarheid gezegd. 19De vrouw zeide tot Hem: Heere, ik zie, dat Gij een profeet zijt. 20Onze vaders hebben op deze berg aangebeden; en gijlieden zegt, dat te Jeruzalem de plaats is, waar men moet aanbidden. 21Jezus zeide tot haar: Vrouw, geloof Mij, de ure komt, wanneer gijlieden, noch op dezen berg, noch te Jeruzalem, den Vader zult aanbidden. 22Gijlieden aanbidt, wat gij niet weet; wij aanbidden, wat wij weten; want de zaligheid is uit de Joden. 23Maar de ure komt, en is nu, wanneer de ware aanbidders den Vader aanbidden zullen in geest en waarheid; want de Vader zoekt ook dezulken, die Hem alzo aanbidden. 24God is een Geest, en die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid. 25De vrouw zeide tot Hem: Ik weet, dat de Messias komt (Die genaamd wordt Christus); wanneer Die zal gekomen zijn, zo zal Hij ons alle dingen verkondigen. 26Jezus zeide tot haar: Ik ben het, Die met u spreek. 27En daarop kwamen Zijn discipelen en verwonderden zich, dat Hij met een vrouw sprak. Nochtans zeide niemand: Wat vraagt Gij, of: Wat spreekt Gij met haar? 28Zo verliet de vrouw dan haar watervat, en ging heen in de stad en zeide tot de lieden: 29Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus? 30Zij dan gingen uit de stad, en kwamen tot Hem. 31En ondertussen baden Hem de discipelen, zeggende: Rabbi, eet. 32Maar Hij zeide tot hen: Ik heb een spijs om te eten, die gij niet weet. 33Zo zeiden dan de discipelen tegen elkander: Heeft Hem iemand te eten gebracht? 34Jezus zeide tot hen: Mijn spijs is, dat Ik doe den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbrenge. 35Zegt gijlieden niet: Het zijn nog vier maanden, en dan komt de oogst? Ziet, Ik zeg u: Heft uw ogen op en aanschouwt de landen; want zij zijn alrede wit om te oogsten. 36En die maait, ontvangt loon, en vergadert vrucht ten eeuwigen leven; opdat zich te zamen verblijde, beide, die zaait en die maait. 37Want hierin is die spreuk waarachtig: Een ander is het, die zaait, en een ander, die maait. 38Ik heb u uitgezonden, om te maaien, hetgeen gij niet bearbeid hebt; anderen hebben het bearbeid, en gij zijt tot hun arbeid ingegaan. 39En velen der Samaritanen uit die stad geloofden in Hem, om het woord der vrouw, die getuigde: Hij heeft mij gezegd alles, wat ik gedaan heb. 40Als dan de Samaritanen tot Hem gekomen waren, baden zij Hem, dat Hij bij hen bleef; en Hij bleef aldaar twee dagen. 41En er geloofden er veel meer om Zijns woords wil; 42En zeiden tot de vrouw: Wij geloven niet meer om uws zeggens wil; want wij zelven hebben Hem gehoord, en weten, dat Deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld. 43En na de twee dagen ging Hij van daar en ging heen naar Galilea; 44Want Jezus heeft Zelf getuigd, dat een profeet in zijn eigen vaderland geen eer heeft. 45Als Hij dan in Galilea kwam, ontvingen Hem de Galileers, gezien hebbende al de dingen, die Hij te Jeruzalem op het feest gedaan had; want ook zij waren tot het feest gegaan. 46Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum. 47Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven. 48Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven. 49De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft. 50Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen. 51En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft! 52Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts. 53De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis. 54Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。