撒母耳记上 8

1撒母耳年纪老迈，就立他儿子作以色列的士师。 2长子名叫约珥，次子名叫亚比亚；他们在别是巴作士师。 3他儿子不行他的道，贪图财利，收受贿赂，屈枉正直。 4以色列的长老都聚集，来到拉玛见撒母耳， 5对他说：「你年纪老迈了，你儿子不行你的道。现在求你为我们立一个王治理我们，像列国一样。」 6撒母耳不喜悦他们说「立一个王治理我们」，他就祷告耶和华。 7耶和华对撒母耳说：「百姓向你说的一切话，你只管依从；因为他们不是厌弃你，乃是厌弃我，不要我作他们的王。 8自从我领他们出埃及到如今，他们常常离弃我，事奉别神。现在他们向你所行的，是照他们素来所行的。 9故此你要依从他们的话，只是当警戒他们，告诉他们将来那王怎样管辖他们。」 10撒母耳将耶和华的话都传给求他立王的百姓，说： 11「管辖你们的王必这样行：他必派你们的儿子为他赶车、跟马，奔走在车前； 12又派他们作千夫长、五十夫长，为他耕种田地，收割庄稼，打造军器和车上的器械； 13必取你们的女儿为他制造香膏，做饭烤饼； 14也必取你们最好的田地、葡萄园、橄榄园赐给他的臣仆。 15你们的粮食和葡萄园所出的，他必取十分之一给他的太监和臣仆； 16又必取你们的仆人婢女，健壮的少年人和你们的驴，供他的差役。 17你们的羊群他必取十分之一，你们也必作他的仆人。 18那时你们必因所选的王哀求耶和华，耶和华却不应允你们。」 19百姓竟不肯听撒母耳的话，说：「不然！我们定要一个王治理我们， 20使我们像列国一样，有王治理我们，统领我们，为我们争战。」 21撒母耳听见百姓这一切话，就将这话陈明在耶和华面前。 22耶和华对撒母耳说：「你只管依从他们的话，为他们立王。」撒母耳对以色列人说：「你们各归各城去吧！」

1When Samuel was old, he made his sons judges over Israel. 2Now the name of his firstborn was Joel; and the name of his second, Abijah: they were judges in Beersheba. 3His sons didn’t walk in his ways, but turned aside after lucre, and took bribes, and perverted justice. 4Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel to Ramah; 5and they said to him, “Behold, you are old, and your sons don’t walk in your ways: now make us a king to judge us like all the nations.” 6But the thing displeased Samuel, when they said, “Give us a king to judge us.” Samuel prayed to Yahweh. 7Yahweh said to Samuel, “Listen to the voice of the people in all that they tell you; for they have not rejected you, but they have rejected me, that I should not be king over them. 8According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even to this day, in that they have forsaken me, and served other gods, so do they also to you. 9Now therefore listen to their voice: however you shall protest solemnly to them, and shall show them the way of the king who shall reign over them.” 10Samuel told all Yahweh’s words to the people who asked of him a king. 11He said, “This will be the way of the king who shall reign over you: he will take your sons, and appoint them to him, for his chariots, and to be his horsemen; and they shall run before his chariots; 12and he will appoint them to him for captains of thousands, and captains of fifties; and he will assign some to plow his ground, and to reap his harvest, and to make his instruments of war, and the instruments of his chariots. 13He will take your daughters to be perfumers, and to be cooks, and to be bakers. 14He will take your fields, and your vineyards, and your olive groves, even their best, and give them to his servants. 15He will take the tenth of your seed, and of your vineyards, and give to his officers, and to his servants. 16He will take your male servants, and your female servants, and your best young men, and your donkeys, and put them to his work. 17He will take the tenth of your flocks: and you shall be his servants. 18You shall cry out in that day because of your king whom you shall have chosen you; and Yahweh will not answer you in that day.” 19But the people refused to listen to the voice of Samuel; and they said, “No; but we will have a king over us, 20that we also may be like all the nations, and that our king may judge us, and go out before us, and fight our battles.” 21Samuel heard all the words of the people, and he rehearsed them in the ears of Yahweh. 22Yahweh said to Samuel, “Listen to their voice, and make them a king.” Samuel said to the men of Israel, “Every man go to his city.”

1Het geschiedde nu, toen Samuel oud geworden was, zo stelde hij zijn zonen tot richters over Israel. 2De naam van zijn eerstgeborenen zoon nu was Joel, en de naam van zijn tweeden was Abia; zij waren richters te Ber-seba. 3Doch zijn zonen wandelden niet in zijn wegen; maar zij neigden zich tot de gierigheid, en namen geschenken, en bogen het recht. 4Toen vergaderden zich alle oudsten van Israel, en zij kwamen tot Samuel te Rama; 5En zij zeiden tot hem: Zie, gij zijt oud geworden, en uw zonen wandelen niet in uw wegen; zo zet nu een koning over ons, om ons te richten, gelijk al de volken hebben. 6Maar dit woord was kwaad in de ogen van Samuel, als zij zeiden: Geef ons een koning, om ons te richten. En Samuel bad den HEERE aan. 7Doch de HEERE zeide tot Samuel: Hoor naar de stem des volks in alles, wat zij tot u zeggen zullen; want zij hebben u niet verworpen, maar zij hebben Mij verworpen, dat Ik geen Koning over hen zal zijn. 8Naar de werken, die zij gedaan hebben, van dien dag af, toen Ik hen uit Egypte geleid heb, tot op dezen dag toe, en hebben Mij verlaten en andere goden gediend; alzo doen zij u ook. 9Hoor dan nu naar hun stem; doch als gij hen op het hoogste zult betuigd hebben, zo zult gij hen te kennen geven de wijze des konings, die over hen regeren zal. 10Samuel nu zeide al de woorden des HEEREN het volk aan, hetwelk een koning van hem begeerde. 11En zeide: Dit zal des konings wijze zijn, die over u regeren zal: hij zal uw zonen nemen, dat hij hen zich stelle tot zijn wagen, en tot zijn ruiteren, dat zij voor zijn wagen henen lopen; 12En dat hij hen zich stelle tot oversten der duizenden, en tot oversten der vijftigen; en dat zij zijn akker ploegen, en dat zij zijn oogst oogsten, en dat zij zijn krijgswapenen maken, mitsgaders zijn wapentuig. 13En uw dochteren zal hij nemen tot apothekeressen, en tot keukenmaagden, en tot baksters. 14En uw akkers, en uw wijngaarden, en uw olijfgaarden, die de beste zijn, zal hij nemen, en zal ze aan zijn knechten geven. 15En uw zaad, en uw wijngaarden zal hij vertienen, en hij zal ze aan zijn hovelingen, en aan zijn knechten geven. 16En hij zal uw knechten, en uw dienstmaagden, en uw beste jongelingen, en uw ezelen nemen, en hij zal zijn werk daarmede doen. 17Hij zal uw kudden vertienen; en gij zult hem tot knechten zijn. 18Gij zult wel te dien dage roepen, vanwege uw koning, dien gij u zult verkoren hebben, maar de HEERE zal u te dien dage niet verhoren. 19Doch het volk weigerde Samuels stem te horen; en zij zeiden: Neen, maar er zal een koning over ons zijn. 20En wij zullen ook zijn gelijk al de volken; en onze koning zal ons richten, en hij zal voor onze aangezichten uitgaan, en hij zal onze krijgen voeren. 21Als Samuel al de woorden des volks gehoord had, zo sprak hij dezelve voor de oren des HEEREN. 22De HEERE nu zeide tot Samuel: Hoor naar hun stem, en stel hun een koning. Toen zeide Samuel tot de mannen van Israel: Gaat heen, een iegelijk naar zijn stad.