1扫罗登基年四十岁；作以色列王二年的时候， 2就从以色列中拣选了三千人：二千跟随扫罗在密抹和伯特利山，一千跟随约拿单在便雅悯的基比亚；其余的人扫罗都打发各回各家去了。 3约拿单攻击在迦巴的非利士人的防营，非利士人听见了。扫罗就在遍地吹角，意思说，要使希伯来人听见。 4以色列众人听见扫罗攻击非利士人的防营，又听见以色列人为非利士人所憎恶，就跟随扫罗聚集在吉甲。 5非利士人聚集，要与以色列人争战，有车三万辆，马兵六千，步兵像海边的沙那样多，就上来在伯・亚文东边的密抹安营。 6以色列百姓见自己危急窘迫，就藏在山洞、丛林、石穴、隐密处，和坑中。 7有些希伯来人过了约旦河，逃到迦得和基列地。扫罗还是在吉甲，百姓都战战兢兢地跟随他。 8扫罗照着撒母耳所定的日期等了七日。撒母耳还没有来到吉甲，百姓也离开扫罗散去了。 9扫罗说：「把燔祭和平安祭带到我这里来。」扫罗就献上燔祭。 10刚献完燔祭，撒母耳就到了。扫罗出去迎接他，要问他好。 11撒母耳说：「你做的是甚么事呢？」扫罗说：「因为我见百姓离开我散去，你也不照所定的日期来到，而且非利士人聚集在密抹。 12所以我心里说：恐怕我没有祷告耶和华。非利士人下到吉甲攻击我，我就勉强献上燔祭。」 13撒母耳对扫罗说：「你做了糊涂事了，没有遵守耶和华―你 神所吩咐你的命令。若遵守，耶和华必在以色列中坚立你的王位，直到永远。 14现在你的王位必不长久。耶和华已经寻着一个合他心意的人，立他作百姓的君，因为你没有遵守耶和华所吩咐你的。」 15撒母耳就起来，从吉甲上到便雅悯的基比亚。扫罗数点跟随他的，约有六百人。 16扫罗和他儿子约拿单，并跟随他们的人，都住在便雅悯的迦巴；但非利士人安营在密抹。 17有掠兵从非利士营中出来，分为三队：一队往俄弗拉向书亚地去， 18一队往伯・和仑去，一队往洗波音谷对面的地境向旷野去。 19那时，以色列全地没有一个铁匠；因为非利士人说，恐怕希伯来人制造刀枪。 20以色列人要磨锄、犁、斧、铲，就下到非利士人那里去磨。 21但有锉可以锉铲、犁、三齿叉、斧子，并赶牛锥。 22所以到了争战的日子，跟随扫罗和约拿单的人没有一个手里有刀有枪的，惟独扫罗和他儿子约拿单有。 23非利士人的一队防兵到了密抹的隘口。
1Saul reigned a year; and when he had reigned two years over Israel, 2Saul chose for himself three thousand men of Israel, of which two thousand were with Saul in Michmash and in the Mount of Bethel, and one thousand were with Jonathan in Gibeah of Benjamin: and the rest of the people he sent every man to his tent. 3Jonathan struck the garrison of the Philistines that was in Geba: and the Philistines heard of it. Saul blew the trumpet throughout all the land, saying, “Let the Hebrews hear!” 4All Israel heard that Saul had struck the garrison of the Philistines, and also that Israel was had in abomination with the Philistines. The people were gathered together after Saul to Gilgal. 5The Philistines assembled themselves together to fight with Israel, thirty thousand chariots, and six thousand horsemen, and people as the sand which is on the seashore in multitude: and they came up, and encamped in Michmash, eastward of Beth Aven. 6When the men of Israel saw that they were in a strait (for the people were distressed), then the people hid themselves in caves, and in thickets, and in rocks, and in coverts, and in pits. 7Now some of the Hebrews had gone over the Jordan to the land of Gad and Gilead; but as for Saul, he was yet in Gilgal, and all the people followed him trembling. 8He stayed seven days, according to the time set by Samuel: but Samuel didn’t come to Gilgal; and the people were scattered from him. 9Saul said, “Bring here the burnt offering to me, and the peace offerings.” He offered the burnt offering. 10It came to pass that as soon as he had made an end of offering the burnt offering, behold, Samuel came; and Saul went out to meet him, that he might greet him. 11Samuel said, “What have you done?” Saul said, “Because I saw that the people were scattered from me, and that you didn’t come within the days appointed, and that the Philistines assembled themselves together at Michmash; 12therefore I said, ‘Now the Philistines will come down on me to Gilgal, and I haven’t entreated the favor of Yahweh.’ I forced myself therefore, and offered the burnt offering.” 13Samuel said to Saul, “You have done foolishly. You have not kept the commandment of Yahweh your God, which he commanded you; for now Yahweh would have established your kingdom on Israel forever. 14But now your kingdom shall not continue. Yahweh has sought for himself a man after his own heart, and Yahweh has appointed him to be prince over his people, because you have not kept that which Yahweh commanded you.” 15Samuel arose, and went from Gilgal to Gibeah of Benjamin. Saul numbered the people who were present with him, about six hundred men. 16Saul, and Jonathan his son, and the people who were present with them, stayed in Geba of Benjamin: but the Philistines encamped in Michmash. 17The raiders came out of the camp of the Philistines in three companies: one company turned to the way that leads to Ophrah, to the land of Shual; 18and another company turned the way to Beth Horon; and another company turned the way of the border that looks down on the valley of Zeboim toward the wilderness. 19Now there was no smith found throughout all the land of Israel; for the Philistines said, “Lest the Hebrews make them swords or spears”; 20but all the Israelites went down to the Philistines, to sharpen every man his plowshare, mattock, ax, and sickle; 21yet they had a file for the mattocks, and for the plowshares, and for the forks, and for the axes, and to set the goads. 22So it came to pass in the day of battle, that there was neither sword nor spear found in the hand of any of the people who were with Saul and Jonathan: but with Saul and with Jonathan his son was there found. 23The garrison of the Philistines went out to the pass of Michmash.
1Saul was een jaar in zijn regering geweest, en het tweede jaar regeerde hij over Israel. 2Toen verkoos zich Saul drie duizend mannen uit Israel; en er waren bij Saul twee duizend te Michmas en op het gebergte van Beth-El, en duizend waren er bij Jonathan te Gibea-Benjamins; en het overige des volks liet hij gaan, een iegelijk naar zijn tent. 3Doch Jonathan sloeg de bezetting der Filistijnen, die te Geba was, hetwelk de Filistijnen hoorden. Daarom blies Saul met de bazuin in het ganse land, zeggende: Laat het de Hebreen horen. 4Toen hoorde het ganse Israel zeggen: Saul heeft de bezetting der Filistijnen geslagen, en ook is Israel stinkende geworden bij de Filistijnen. Toen werd het volk samengeroepen achter Saul, naar Gil-gal. 5En de Filistijnen werden verzameld om te strijden tegen Israel, dertig duizend wagens, en zes duizend ruiters, en volk in menigte als het zand, dat aan den oever der zee is; en zij togen op, en legerden zich te Michmas, tegen het oosten van Beth-Aven. 6Toen de mannen van Israel zagen, dat zij in nood waren (want het volk was benauwd), zo verborg zich het volk in de spelonken, en in de doornbossen, en in de steenklippen, en in de vestingen, en in de putten. 7De Hebreen nu gingen over de Jordaan in het land van Gad en Gilead. Toen Saul nog zelf te Gilgal was, zo kwam al het volk bevende achter hem. 8En hij vertoefde zeven dagen, tot den tijd, dien Samuel bestemd had. Als Samuel te Gilgal niet opkwam, zo verstrooide het volk van hem. 9Toen zeide Saul: Brengt tot mij herwaarts een brandoffer, en dankofferen; en hij offerde brandoffer. 10En het geschiedde, toen hij geeindigd had het brandoffer te offeren, ziet, zo kwam Samuel; en Saul ging uit hem tegemoet, om hem te zegenen. 11Toen zeide Samuel: Wat hebt gij gedaan? Saul nu zeide: Omdat ik zag, dat zich het volk van mij verstrooide, en gij op den bestemden tijd der dagen niet kwaamt, en de Filistijnen te Michmas vergaderd waren, 12Zo zeide ik: Nu zullen de Filistijnen tot mij afkomen te Gilgal, en ik heb het aangezicht des HEEREN niet ernstelijk aangebeden, zo dwong ik mijzelven, en heb brandoffer geofferd. 13Toen zeide Samuel tot Saul: Gij hebt zottelijk gedaan; gij hebt het gebod van den HEERE, uw God, niet gehouden, dat Hij u geboden heeft; want de HEERE zou nu uw rijk over Israel bevestigd hebben tot in eeuwigheid. 14Maar nu zal uw rijk niet bestaan. De HEERE heeft Zich een man gezocht naar Zijn hart, en de HEERE heeft hem geboden een voorganger te zijn over Zijn volk, omdat gij niet gehouden hebt, wat u de HEERE geboden had. 15Toen maakte zich Samuel op, en hij ging op van Gilgal naar Gibea-Benjamins; en Saul telde het volk, dat bij hem gevonden werd, omtrent zeshonderd man. 16En Saul en zijn zoon Jonathan, en het volk, dat bij hen gevonden was, bleven te Gibea-Benjamins; maar de Filistijnen waren te Michmas gelegerd. 17En de verdervers gingen uit het leger der Filistijnen, in drie hopen; de ene hoop keerde zich op den weg naar Ofra, naar het land Sual; 18En een hoop keerde zich naar den weg van Beth-horon; en een hoop keerde zich naar den weg der landpale, die naar het dal Zeboim naar de woestijn uitziet. 19En er werd geen smid gevonden in het ganse land van Israel; want de Filistijnen hadden gezegd: Opdat de Hebreen geen zwaard noch spies maken. 20Daarom moest gans Israel tot de Filistijnen aftrekken, opdat een iegelijk zijn ploegijzer, of zijn spade, of zijn bijl, of zijn houweel scherpen liet. 21Maar zij hadden tandige vijlen tot hun houwelen, en tot hun spaden, en tot de drietandige vorken, en tot de bijlen, en tot het stellen der prikkelen. 22En het geschiedde ten dage des strijds, dat er geen zwaard noch spies gevonden werd in de hand van het ganse volk, dat bij Saul en bij Jonathan was; doch bij Saul en bij Jonathan, zijn zoon, werden zij gevonden. 23En der Filistijnen leger toog naar den doortocht van Michmas.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。