1“Berlarilah ke sana kemari melalui jalan-jalan Yerusalem. Sekarang, lihatlah dan perhatikanlah! Carilah di tanah-tanah lapangnya kalau-kalau kamu dapat menemukan seseorang, kalau-kalau ada orang yang melakukan keadilan dan mencari kebenaran, maka Aku akan mengampuni Yerusalem. 2Meskipun mereka berkata, ‘Demi TUHAN yang hidup,’ sesungguhnya mereka itu bersumpah palsu.” 3Ya TUHAN, bukankah mata-Mu mengharapkan kebenaran? Engkau telah memukul mereka, tetapi mereka tidak menderita. Engkau telah menghancurkan mereka, tetapi mereka menolak untuk dikoreksi. Mereka telah membuat wajah mereka lebih keras daripada batu, mereka telah menolak untuk bertobat. 4Aku berpikir, “Mereka hanyalah orang-orang malang, mereka bodoh karena mereka tidak mengenal jalan TUHAN, hukum Allah mereka. 5Aku akan pergi kepada orang-orang hebat dan akan berbicara kepada mereka. Sebab, mereka mengenal jalan TUHAN, dan hukum Allah mereka.” Akan tetapi, mereka pun telah bersama-sama mematahkan kuk dan melepaskan ikatan-ikatan. 6Karena itu, seekor singa dari hutan akan membunuh mereka seekor serigala dari padang gurun akan menghancurkan mereka. Seekor macan tutul sedang mengawasi kota-kota mereka, setiap orang yang keluar dari sana akan dicabik-cabik karena dosa mereka banyak dan kemurtadan mereka sangat besar. 7“Bagaimana Aku bisa mengampunimu? Anak-anakmu telah meninggalkan Aku dan telah bersumpah demi mereka yang bukan Allah. Ketika Aku memberi mereka makan sampai kenyang, mereka melakukan perzinaan dan berbondong-bondong ke rumah pelacur. 8Mereka seperti kuda-kuda jantan yang gemuk dan penuh nafsu, masing-masing meringkik menginginkan istri sesamanya. 9Tidakkah Aku akan menghukum orang-orang ini?” firman TUHAN. “Dan, tidakkah Aku akan menuntut balas terhadap bangsa semacam ini? 10Naiklah melalui deretan pohon anggurnya dan hancurkan, tetapi jangan menghabisi semuanya. Potonglah cabang-cabangnya karena itu bukan milik TUHAN. 11Sebab, kaum Israel dan kaum Yehuda sudah benar-benar tidak setia kepada-Ku,” firman TUHAN. 12“Mereka telah berbohong tentang TUHAN dan berkata, ‘Bukan Dia. Kemalangan tidak akan menimpa kita. Kita tidak akan melihat pedang ataupun kelaparan.’ 13Para nabi akan menjadi angin dan firman tidak ada pada mereka. Maka, hal itu akan terlaksana atas mereka!” 14Karena itu, beginilah firman TUHAN, Allah semesta alam, “Karena kamu telah mengucapkan perkataan ini, ketahuilah, Aku akan membuat firman-firman-Ku di dalam mulutmu seperti api, dan bangsa ini seperti kayu; api itu akan menghabiskan mereka. 15Dengarkanlah, Aku akan membawa suatu bangsa melawanmu dari jauh, hai kaum Israel,” firman TUHAN. “Bangsa itu adalah bangsa yang kuat, bangsa yang kuno, suatu bangsa yang bahasanya tidak kamu ketahui, ataupun kamu pahami apa yang mereka katakan. 16Tempat anak panah mereka seperti kubur yang terbuka. Mereka semua adalah orang-orang yang perkasa. 17Mereka akan melahap panenanmu dan makananmu; melahap anak-anakmu laki-laki dan anak-anakmu perempuan; melahap kawanan dombamu dan ternakmu; melahap pohon-pohon anggurmu dan pohon-pohon aramu. Mereka akan menghancurkan kota-kotamu yang berkubu, yang kamu percayai, dengan pedang.” 18“Akan tetapi, bahkan pada hari-hari itu,” firman TUHAN, “Aku tidak akan menghancurkanmu sepenuhnya. 19Dan akan terjadi ketika kamu berkata, ‘Mengapa TUHAN, Allah kita, telah melakukan semua ini terhadap kita?’ kamu akan menjawab mereka, ‘Karena kamu telah meninggalkan-Ku dan melayani ilah-ilah asing di negerimu, maka kamu akan melayani orang-orang asing di negeri yang bukan milikmu.’” 20Beritahukan ini di antara kaum Yakub, dan sampaikanlah kepada Yehuda: 21“Dengarkanlah ini, hai bangsa yang bodoh dan tidak berpengertian, yang mempunyai mata, tetapi tidak melihat, yang memiliki telinga, tetapi tidak mendengar. 22‘Tidakkah kamu takut kepada-Ku?’ firman TUHAN. ‘Tidakkah kamu gemetar di hadapan-Ku? Akulah yang menempatkan pasir menjadi batas laut, suatu rintangan kekal yang tidak dapat dilewatinya. Walaupun gelombang-gelombang mengempas, tetapi mereka tidak dapat menang; meskipun mereka menderu, tetapi mereka tidak dapat melampaui pasir itu. 23Namun, bangsa ini memiliki hati yang keras dan memberontak. Mereka telah menyimpang dan pergi. 24Mereka tidak berkata dalam hati mereka, ‘Marilah kita takut kepada TUHAN, Allah kita, yang memberikan hujan pada waktunya, baik hujan awal maupun hujan akhir musim gugur dan hujan musim semi, dan menyediakan bagi kita, minggu-minggu panen yang ditetapkan.’ 25Kejahatan-kejahatanmu telah menyingkirkan semua itu, dan dosa-dosamu telah menahan kebaikan darimu. 26Sebab, di antara jemaat-Ku ditemukan orang-orang jahat. Mereka mengintai seperti para penangkap burung yang menunggu sambil berbaring. Mereka memasang perangkap, mereka menjerat orang-orang. 27Seperti sebuah sangkar penuh dengan burung, demikianlah rumah-rumah mereka penuh dengan tipu muslihat. Karena itulah mereka menjadi sangat besar dan kaya. 28Mereka gemuk dan berseri-seri. Mereka sudah melampaui batas dalam berbuat jahat, Mereka tidak mengadili perkara, perkara anak-anak yatim, untuk membela perkara itu, dan mereka tidak memperjuangkan hak-hak orang-orang yang membutuhkan. 29‘Tidakkah Aku akan menghukum mereka karena hal-hal itu?’ firman TUHAN, ‘Tidakkah Aku sendiri akan menuntut balas terhadap bangsa seperti ini?’ 30Sesuatu yang mengerikan dan mengejutkan telah terjadi di negeri itu: 31para nabi bernubuat palsu, dan para imam memerintah dengan kekuasaan mereka sendiri, dan jemaat-Ku menyukai keadaan itu! Akan tetapi, apa yang akan kamu lakukan pada akhirnya?”
1“Run back and forth through the streets of Jerusalem, and see now, and know, and seek in the broad places of it, if you can find a man, if there are any who does justly, who seeks truth; and I will pardon her. 2Though they say, ‘As Yahweh lives;’ surely they swear falsely.” 3O Yahweh, don’t your eyes look on truth? You have stricken them, but they were not grieved. You have consumed them, but they have refused to receive correction. They have made their faces harder than a rock. They have refused to return. 4Then I said, “Surely these are poor. They are foolish; for they don’t know the way of Yahweh, nor the law of their God. 5I will go to the great men, and will speak to them; for they know the way of Yahweh, and the law of their God.” But these with one accord have broken the yoke, and burst the bonds. 6Therefore a lion out of the forest shall kill them, a wolf of the evenings shall destroy them, a leopard shall watch against their cities; everyone who goes out there shall be torn in pieces; because their transgressions are many, and their backsliding is increased. 7“How can I pardon you? Your children have forsaken me, and sworn by what are no gods. When I had fed them to the full, they committed adultery, and assembled themselves in troops at the prostitutes’ houses. 8They were as fed horses roaming at large: everyone neighed after his neighbor’s wife. 9Shouldn’t I punish them for these things?” says Yahweh; “and shouldn’t my soul be avenged on such a nation as this? 10“Go up on her walls, and destroy; but don’t make a full end. Take away her branches; for they are not Yahweh’s. 11For the house of Israel and the house of Judah have dealt very treacherously against me,” says Yahweh. 12They have denied Yahweh, and said, “It is not he; neither shall evil come on us; neither shall we see sword nor famine. 13The prophets shall become wind, and the word is not in them. Thus shall it be done to them.” 14Therefore thus says Yahweh, the God of Armies, “Because you speak this word, behold, I will make my words in your mouth fire, and this people wood, and it shall devour them. 15Behold, I will bring a nation on you from far, house of Israel,” says Yahweh. “It is a mighty nation. It is an ancient nation, a nation whose language you don’t know, neither understand what they say. 16Their quiver is an open tomb, they are all mighty men. 17They shall eat up your harvest, and your bread, which your sons and your daughters should eat. They shall eat up your flocks and your herds. They shall eat up your vines and your fig trees. They shall beat down your fortified cities, in which you trust, with the sword. 18“But even in those days,” says Yahweh, “I will not make a full end with you. 19It will happen, when you say, ‘Why has Yahweh our God done all these things to us?’ Then you shall say to them, ‘Just like you have forsaken me, and served foreign gods in your land, so you shall serve strangers in a land that is not yours.’ 20“Declare this in the house of Jacob, and publish it in Judah, saying, 21‘Hear now this, foolish people, and without understanding; who have eyes, and don’t see; who have ears, and don’t hear: 22Don’t you fear me?’ says Yahweh ‘Won’t you tremble at my presence, who have placed the sand for the bound of the sea, by a perpetual decree, that it can’t pass it? and though its waves toss themselves, yet they can’t prevail; though they roar, yet they can’t pass over it.’ 23“But this people has a revolting and a rebellious heart; they have revolted and gone. 24Neither do they say in their heart, ‘Let us now fear Yahweh our God, who gives rain, both the former and the latter, in its season; who preserves to us the appointed weeks of the harvest.’ 25“Your iniquities have turned away these things, and your sins have withheld good from you. 26For among my people are found wicked men. They watch, as fowlers lie in wait. They set a trap. They catch men. 27As a cage is full of birds, so are their houses full of deceit. Therefore they have become great, and grew rich. 28They have grown fat. They shine; yes, they excel in deeds of wickedness. They don’t plead the cause, the cause of the fatherless, that they may prosper; and they don’t judge the right of the needy. 29“Shall I not punish for these things?” says Yahweh. “Shall not my soul be avenged on such a nation as this? 30“An astonishing and horrible thing has happened in the land. 31The prophets prophesy falsely, and the priests rule by their own authority; and my people love to have it so. What will you do in the end of it?
1Gaat om door de wijken van Jeruzalem, en ziet nu toe, en verneemt, en zoekt op haar straten, of gij iemand vindt, of er een is, die recht doet, die waarheid zoekt, zo zal Ik haar genadig zijn. 2En of zij al zeggen: Zo waarachtig als de HEERE leeft! zo zweren zij toch valselijk. 3O HEERE! zien Uw ogen niet naar waarheid? Gij hebt hen geslagen, maar zij hebben geen pijn gevoeld; Gij hebt hen verteerd, maar zij hebben geweigerd de tucht aan te nemen; zij hebben hun aangezichten harder gemaakt dan een steenrots, zij hebben geweigerd zich te bekeren. 4Doch ik zeide: Zekerlijk, deze zijn arm; zij handelen zottelijk, omdat zij den weg des HEEREN, het recht hun Gods niet weten. 5Ik zal gaan tot de groten, en met hen spreken, want die weten den weg des HEEREN, het recht huns Gods; maar zij hadden te zamen het juk verbroken, en de banden verscheurd. 6Daarom heeft hen een leeuw uit het woud verslagen, een wolf der wildernissen zal hen verwoesten; een luipaard waakt tegen hun steden; al wie uit dezelve uitgaat, zal verscheurd worden; want hun overtredingen zijn vermenigvuldigd, hun afkeringen zijn machtig veel geworden. 7Hoe zou Ik over zulks u vergeven? Uw kinderen verlaten Mij, en zweren bij hen, die geen God zijn; als Ik hen verzadigd heb, zo bedrijven zij overspel, en verzamelen bij hopen in het hoerenhuis. 8Als welgevoederde hengsten zijn zij vroeg op; zij hunkeren een iegelijk naar zijns naasten huisvrouw. 9Zou Ik over die dingen geen bezoeking doen? spreekt de HEERE. Of zou Mijn ziel zich niet wreken aan zulk een volk, als dit is? 10Beklimt haar muren, en verderft ze (doch maakt geen voleinding); doet haar spitsen weg, want zij zijn des HEEREN niet. 11Want het huis van Israel en het huis van Juda hebben gans trouwelooslijk tegen Mij gehandeld, spreekt de HEERE. 12Zij verloochenen den HEERE, en zeggen: Hij is het niet, en ons zal geen kwaad overkomen, wij zullen noch zwaard noch honger zien. 13Ja, die profeten zullen tot wind worden, want het woord is niet bij hen; hun zelven zal zo geschieden. 14Daarom zegt de HEERE, de God der heirscharen, alzo, omdat gijlieden dit woord spreekt: Ziet, Ik zal Mijn woorden in uw mond tot vuur maken, en dit volk tot hout, en het zal hen verteren. 15Ziet, Ik zal over ulieden een volk van verre brengen, o huis Israels! spreekt de HEERE; het is een sterk volk, het is een zeer oud volk, een volk, welks spraak gij niet zult kennen, en niet horen, wat het spreken zal. 16Zijn pijlkoker is als een open graf; zij zijn altemaal helden. 17En het zal uw oogst en uw brood opeten, dat uw zonen en uw dochteren zouden eten; het zal uw schapen en uw runderen opeten; het zal uw wijnstok en uw vijgeboom opeten; uw vaste steden, op dewelke gij vertrouwt, zal het arm maken, door het zwaard. 18Nochtans zal Ik ook in die dagen, spreekt de HEERE, geen voleinding met ulieden maken. 19En het zal geschieden, wanneer gij zult zeggen: Waarom heeft ons de HEERE, onze God, al deze dingen gedaan? dat gij tot hen zeggen zult: Gelijk als gijlieden Mij hebt verlaten, en vreemde goden in uw land gediend, alzo zult gij de uitlandse dienen, in een land, dat het uwe niet is. 20Verkondigt dit in het huis van Jakob, en laat het horen in Juda, zeggende: 21Hoort nu dit, gij dwaas en harteloos volk! die ogen hebben, maar zien niet, die oren hebben, maar horen niet. 22Zult gijlieden Mij niet vrezen? spreekt de HEERE; zult gij voor Mijn aangezicht niet beven? Die der zee het zand tot een paal gesteld heb, met een eeuwige inzetting, dat zij daarover niet zal gaan; ofschoon haar golven zich bewegen, zo zullen zij toch niet vermogen, ofschoon zij bruisen, zo zullen zij toch daarover niet gaan. 23Maar dit volk heeft een afvallig en wederspannig hart; zij zijn afgevallen en heengegaan; 24En zij zeggen niet in hun hart: Laat ons nu den HEERE, onzen God, vrezen, Die den regen geeft, zo vroegen regen als spaden regen, op Zijn tijd; Die ons de weken, de gezette tijden van den oogst, bewaart. 25Uw ongerechtigheden wenden die dingen af, en uw zonden weren dat goede van ulieden. 26Want onder Mijn volk worden goddelozen gevonden; een ieder van hen loert, gelijk zich de vogelvangers schikken; zij zetten een verderfelijken strik, zij vangen de mensen. 27Gelijk een kouw vol is van gevogelte, alzo zijn hun huizen vol van bedrog; daarom zijn zij groot en rijk geworden. 28Zij zijn vet, zij zijn glad, zelfs de daden der bozen gaan zij te boven; de rechtzaak richten zij niet, zelfs de rechtzaak des wezen, nochtans zijn zij voorspoedig; ook oordelen zij het recht der nooddruftigen niet. 29Zou Ik over die dingen geen bezoeking doen? spreekt de HEERE; zou Mijn ziel zich niet wreken aan zulk een volk als dit is? 30Een schrikkelijke en afschuwelijke zaak geschiedt er in het land. 31De profeten profeteren valselijk, en de priesters heersen door hun handen; en Mijn volk heeft het gaarne alzo; maar wat zult gij ten einde van dien maken?
Tekan Enter untuk menandai ayat ini, menambahkan catatan atau menyalinnya. Tombol panah berpindah ke ayat berikutnya.
Nomor ayat mengikuti terjemahan yang dipilih dan di beberapa pasal bisa berbeda satu ayat.