Yeremia 11

1Firman yang datang kepada Yeremia dari TUHAN, katanya, 2“Dengarkanlah firman perjanjian ini dan katakanlah kepada orang-orang Yehuda dan penduduk Yerusalem, 3dan katakan kepada mereka, ‘Beginilah firman TUHAN, Allah Israel, ‘Terkutuklah orang yang tidak mendengarkan firman perjanjian ini, 4yang Aku perintahkan kepada nenek moyangmu pada hari Aku membawa mereka keluar dari tanah Mesir, dari perapian besi’, dengan berkata, ‘Dengarkanlah suara-Ku dan lakukan semua yang Aku perintahkan kepadamu, maka kamu akan menjadi jemaat-Ku dan Aku akan menjadi Allahmu 5sehingga Aku dapat meneguhkan sumpah yang Aku ucapkan kepada nenek moyangmu, untuk memberikan kepada mereka suatu negeri yang berlimpah dengan susu dan madu, seperti saat ini.’” Lalu, aku berkata, “Amin, TUHAN.” 6Berfirmanlah TUHAN kepadaku, “Serukanlah semua perkataan ini di kota-kota Yehuda dan di jalan-jalan Yerusalem, katakan, ‘Dengarkanlah firman perjanjian ini, dan lakukanlah. 7Sebab, Aku sungguh-sungguh memperingatkan nenek moyangmu pada waktu Aku membawa mereka keluar dari tanah Mesir, bahkan sampai hari ini, Aku terus-menerus memperingatkan mereka’, dengan berkata, ‘Taatilah suara-Ku.’ 8Namun, mereka tidak menaati ataupun mencondongkan telinga mereka, melainkan setiap orang berjalan dalam kekerasan hatinya yang jahat. Karena itu, Aku akan mendatangkan ke atas mereka semua firman perjanjian ini, yang Aku perintahkan kepada mereka untuk dilakukan, tetapi mereka tidak melakukannya.” 9TUHAN berkata kepadaku, “Suatu persekongkolan telah didapati di antara orang-orang Yehuda dan di antara penduduk Yerusalem. 10Mereka telah berbalik kembali kepada kejahatan-kejahatan nenek moyang mereka, yang menolak untuk mendengar perkataan-Ku. Mereka telah mengikuti ilah-ilah lain untuk menyembah mereka. Keturunan Israel dan keturunan Yehuda telah mengingkari perjanjian-Ku, yang Aku buat dengan nenek moyang mereka. 11Oleh sebab itu, beginilah firman TUHAN, ‘Lihatlah, Aku akan mendatangkan bencana ke atas mereka, yang tidak dapat mereka hindari. Walaupun mereka berseru kepada-Ku, Aku tidak akan mendengarkan mereka. 12Maka, kota-kota Yehuda dan penduduk Yerusalem akan pergi dan berseru kepada ilah-ilah yang kepadanya mereka membakar kemenyan. Namun, ilah-ilah itu tidak akan menolong mereka pada masa kesusahan mereka. 13Sebab, seperti banyaknya kota-kotamu, begitu pun banyaknya ilah-ilahmu, hai Yehuda; dan sebanyak jalan-jalan Yerusalem demikianlah banyaknya altar yang telah kamu bangun untuk kejijikan, altar-altar untuk membakar kemenyan bagi Baal.’ 14Dan kamu, janganlah berdoa bagi bangsa ini ataupun menaikkan seruan atau doa bagi mereka. Sebab, Aku tidak akan mendengarkan ketika mereka berseru kepada-Ku pada masa kesusahan mereka. 15Hak apa yang dimiliki kekasih-Ku di Rumah-Ku jika dia telah melakukan banyak perbuatan jahat? Dapatkah daging kurban menghindarkan musibahmu sehingga kemudian kamu dapat bersukacita? 16TUHAN dahulu menyebut namamu “Pohon zaitun yang rimbun, indah dengan buah yang baik.” Akan tetapi, dengan deru badai yang besar, Dia akan membakarnya, dan cabang-cabangnya dipatahkan. 17TUHAN semesta alam, yang menanammu, telah menyatakan malapetaka terhadap kamu karena kejahatan yang telah dilakukan keturunan Israel dan keturunan Yehuda, yang memancing kemarahan-Ku, dengan membakar dupa kepada Baal.” 18TUHAN memberitahukan hal itu kepadaku sehingga aku mengerti. Lalu, Engkau memperlihatkan perbuatan mereka padaku. 19Namun, aku seperti domba jinak yang dibawa ke tempat penyembelihan. Aku tidak tahu bahwa mereka telah menyusun rencana melawan aku, dengan berkata, “Mari kita hancurkan pohon itu beserta buahnya, mari kita melenyapkannya dari negeri orang yang hidup sehingga namanya tidak diingat lagi.” 20Akan tetapi, ya TUHAN semesta alam, yang menghakimi dengan adil, yang menguji hati dan pikiran, biarlah aku melihat pembalasan-Mu atas mereka, sebab kepada-Mu, aku telah memercayakan perkaraku. 21Karena itu, beginilah firman TUHAN mengenai orang-orang Anatot yang berusaha membunuhmu, dengan berkata, “Jangan bernubuat dalam nama TUHAN, atau kamu akan mati oleh tangan kami.” 22Oleh sebab itu, beginilah firman TUHAN semesta alam, “Sesungguhnya, Aku akan menghukum mereka. Orang-orang muda akan mati oleh pedang; anak-anak laki-laki dan anak-anak perempuan mereka akan mati karena kelaparan. 23Tidak seorang pun dari mereka akan tersisa. Sebab, Aku akan mendatangkan bencana ke atas orang-orang Anatot, pada tahun penghukuman mereka.”

1The word that came to Jeremiah from Yahweh, saying, 2Hear the words of this covenant, and speak to the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; 3and say to them, Thus says Yahweh, the God of Israel: Cursed is the man who doesn’t hear the words of this covenant, 4which I commanded your fathers in the day that I brought them out of the land of Egypt, out of the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so you shall be my people, and I will be your God; 5that I may establish the oath which I swore to your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as at this day. Then answered I, and said, Amen, Yahweh. 6Yahweh said to me, Proclaim all these words in the cities of Judah, and in the streets of Jerusalem, saying, Hear the words of this covenant, and do them. 7For I earnestly protested to your fathers in the day that I brought them up out of the land of Egypt, even to this day, rising early and protesting, saying, Obey my voice. 8Yet they didn’t obey, nor turn their ear, but walked everyone in the stubbornness of their evil heart: therefore I brought on them all the words of this covenant, which I commanded them to do, but they didn’t do them. 9Yahweh said to me, A conspiracy is found among the men of Judah, and among the inhabitants of Jerusalem. 10They are turned back to the iniquities of their forefathers, who refused to hear my words; and they are gone after other gods to serve them: the house of Israel and the house of Judah have broken my covenant which I made with their fathers. 11Therefore thus says Yahweh, Behold, I will bring evil on them, which they shall not be able to escape; and they shall cry to me, but I will not listen to them. 12Then shall the cities of Judah and the inhabitants of Jerusalem go and cry to the gods to which they offer incense: but they will not save them at all in the time of their trouble. 13For according to the number of your cities are your gods, Judah; and according to the number of the streets of Jerusalem have you set up altars to the shameful thing, even altars to burn incense to Baal. 14Therefore don’t pray for this people, neither lift up cry nor prayer for them; for I will not hear them in the time that they cry to me because of their trouble. 15What has my beloved to do in my house, since she has worked lewdness with many, and the holy flesh is passed from you? when you do evil, then you rejoice. 16Yahweh called your name, A green olive tree, beautiful with goodly fruit: with the noise of a great tumult he has kindled fire on it, and its branches are broken. 17For Yahweh of Armies, who planted you, has pronounced evil against you, because of the evil of the house of Israel and of the house of Judah, which they have worked for themselves in provoking me to anger by offering incense to Baal. 18Yahweh gave me knowledge of it, and I knew it: then you showed me their doings. 19But I was like a gentle lamb that is led to the slaughter; and I didn’t know that they had devised devices against me, saying, Let us destroy the tree with its fruit, and let us cut him off from the land of the living, that his name may be no more remembered. 20But, Yahweh of Armies, who judges righteously, who tests the heart and the mind, I shall see your vengeance on them; for to you have I revealed my cause. 21Therefore thus says Yahweh concerning the men of Anathoth, who seek your life, saying, You shall not prophesy in Yahweh’s name, that you not die by our hand; 22therefore thus says Yahweh of Armies, Behold, I will punish them: the young men shall die by the sword; their sons and their daughters shall die by famine; 23and there shall be no remnant to them: for I will bring evil on the men of Anathoth, even the year of their visitation.

1Het woord, dat tot Jeremia geschied is, van den HEERE, zeggende: 2Hoort gijlieden de woorden dezes verbonds, en spreekt tot de mannen van Juda, en tot de inwoners van Jeruzalem; 3Zeg dan tot hen: Zo zegt de HEERE, de God Israels: Vervloekt zij de man, die niet hoort de woorden deze verbonds. 4Dat Ik uw vaderen geboden heb, ten dage als Ik hen uit Egypteland, uit den ijzeroven, uitvoerde, zeggende: Zijt Mijner stem gehoorzaam, en doet dezelve, naar alles wat Ik ulieden gebiede; zo zult gij Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn; 5Opdat Ik den eed bevestige, dien Ik uw vaderen gezworen heb, hun te geven een land, vloeiende van melk en honig, als het is te dezen dage. Toen antwoordde ik en zeide: Amen, o HEERE! 6En de HEERE zeide tot mij: Roep al deze woorden uit in de steden van Juda, en in de straten van Jeruzalem, zeggende: Hoort de woorden dezes verbonds, en doet dezelve. 7Want Ik heb uw vaderen ernstiglijk betuigd, ten dage als Ik hen uit Egypteland opvoerde, tot op dezen dag, vroeg op zijnde en betuigende, zeggende: Hoort naar Mijn stem! 8Maar zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd, maar hebben gewandeld, een iegelijk naar het goeddunken van hunlieder boos hart; daarom heb Ik over hen gebracht al de woorden dezes verbonds, dat Ik geboden heb te doen, maar zij niet gedaan hebben. 9Voorts zeide de HEERE tot mij: Er is een verbintenis bevonden onder de mannen van Juda, en onder de inwoners van Jeruzalem. 10Zij zijn wedergekeerd tot de ongerechtigheden hunner voorvaderen, die Mijn woorden geweigerd hebben te horen; en zij hebben andere goden nagewandeld, om die te dienen; het huis Israels en het huis van Juda hebben Mijn verbond gebroken, dat Ik met hun vaderen gemaakt heb. 11Daarom zegt de HEERE alzo: Ziet, Ik zal een kwaad over hen brengen, uit hetwelk zij niet zullen kunnen uitkomen; als zij dan tot Mij zullen roepen, zal Ik naar hen niet horen. 12Dan zullen de steden van Juda en de inwoners van Jeruzalem henengaan, en roepen tot de goden, dien zij gerookt hebben; maar zij zullen hen gans niet kunnen verlossen ten tijde huns kwaads. 13Want naar het getal uwer steden zijn uw goden geweest, o Juda! en naar het getal der straten van Jeruzalem hebt gijlieden altaren gesteld voor die schaamte, altaren om den Baal te roken. 14Gij dan, bid niet voor dit volk, en hef geen geschrei noch gebed voor hen op; want Ik zal niet horen, ten tijde als zij over hun kwaad tot Mij zullen roepen. 15Wat heeft Mijn beminde in Mijn huis te doen, dewijl zij die schandelijke daad met velen doet, en het heilige vlees van u geweken is? Wanneer gij kwaad doet, dan springt gij op van vreugde. 16De HEERE had uw naam genoemd een groenen olijfboom, schoon van liefelijke vruchten; maar nu heeft Hij met een geluid van een groot geroep een vuur om denzelven aangestoken, en zijn takken zullen verbroken worden. 17Want de HEERE der heirscharen, Die u heeft geplant, heeft een kwaad over u uitgesproken; om der boosheid wil van het huis Israels en van het huis van Juda, die zij onder zich bedrijven, om Mij te vertoornen, rokende den Baal. 18De HEERE nu heeft het mij te kennen gegeven, dat ik het wete; toen hebt Gij mij hun handelingen doen zien. 19En ik was als een lam, als een os, die geleid wordt om te slachten; want ik wist niet, dat zij gedachten tegen mij dachten, zeggende: Laat ons den boom met zijn vrucht verderven, en laat ons hem uit het land der levenden uitroeien, dat zijn naam niet meer gedacht worde. 20Maar, o HEERE der heirscharen, Gij rechtvaardige Rechter, Die de nieren en het hart proeft! laat mij Uw wraak van hen zien; want aan U heb ik mijn twistzaak ontdekt. 21Daarom, zo zegt de HEERE van de mannen van Anathoth, die uw ziel zoeken, zeggende: Profeteer niet in den Naam des HEEREN, opdat gij van onze handen niet sterft. 22Daarom, zo zegt de HEERE der heirscharen: Ziet, Ik zal bezoeking over hen doen: de jongelingen zullen door het zwaard sterven, hun zonen en hun dochteren zullen van honger sterven. 23En zij zullen geen overblijfsel hebben; want Ik zal een kwaad brengen over de mannen van Anathoth, in het jaar hunner bezoeking.