Zacharie 2

1Je levai les yeux et je regardai, et voici, il y avait un homme tenant dans la main un cordeau pour mesurer. 2Je dis : Où vas-tu ? Et il me dit : Je vais mesurer Jérusalem, pour voir de quelle largeur et de quelle longueur elle doit être. 3Et voici, l’ange qui parlait avec moi s’avança, et un autre ange vint à sa rencontre. 4Il lui dit : Cours, parle à ce jeune homme, et dis : Jérusalem sera une ville ouverte, à cause de la multitude d’hommes et de bêtes qui seront au milieu d’elle ; 5je serai pour elle, dit l’Éternel, une muraille de feu tout autour, et je serai sa gloire au milieu d’elle. 6Fuyez, fuyez du pays du septentrion ! Dit l’Éternel. Car je vous ai dispersés aux quatre vents des cieux, Dit l’Éternel. 7Sauve-toi, Sion, Toi qui habites chez la fille de Babylone ! 8Car ainsi parle l’Éternel des armées : Après cela, viendra la gloire ! Il m’a envoyé vers les nations qui vous ont dépouillés ; Car celui qui vous touche touche la prunelle de son œil. 9Voici, je lève ma main contre elles, Et elles seront la proie de ceux qui leur étaient asservis. Et vous saurez que l’Éternel des armées m’a envoyé. 10Pousse des cris d’allégresse et réjouis-toi, Fille de Sion ! Car voici, je viens, et j’habiterai au milieu de toi, Dit l’Éternel. 11Beaucoup de nations s’attacheront à l’Éternel en ce jour-là, Et deviendront mon peuple ; J’habiterai au milieu de toi, Et tu sauras que l’Éternel des armées m’a envoyé vers toi. 12L’Éternel possédera Juda comme sa part Dans la terre sainte, Et il choisira encore Jérusalem. 13Que toute chair fasse silence devant l’Éternel ! Car il s’est réveillé de sa demeure sainte.

1I lifted up my eyes, and saw, and behold, a man with a measuring line in his hand. 2Then I asked, “Where are you going?” He said to me, “To measure Jerusalem, to see what is its breadth and what is its length.” 3Behold, the angel who talked with me went out, and another angel went out to meet him, 4and said to him, “Run, speak to this young man, saying, ‘Jerusalem will be inhabited as villages without walls, because of the multitude of men and livestock in it. 5For I,’ says Yahweh, ‘will be to her a wall of fire around it, and I will be the glory in the midst of her. 6Come! Come! Flee from the land of the north,’ says Yahweh; ‘for I have spread you abroad as the four winds of the sky,’ says Yahweh. 7‘Come, Zion! Escape, you who dwell with the daughter of Babylon.’ 8For thus says Yahweh of Armies: ‘For honor he has sent me to the nations which plundered you; for he who touches you touches the apple of his eye. 9For, behold, I will shake my hand over them, and they will be a plunder to those who served them; and you will know that Yahweh of Armies has sent me. 10Sing and rejoice, daughter of Zion; for, behold, I come, and I will dwell in your midst,’ says Yahweh. 11Many nations shall join themselves to Yahweh in that day, and shall be my people; and I will dwell in your midst, and you shall know that Yahweh of Armies has sent me to you. 12Yahweh will inherit Judah as his portion in the holy land, and will again choose Jerusalem. 13Be silent, all flesh, before Yahweh; for he has roused himself from his holy habitation!”

1Wederom hief ik mijn ogen op, en ik zag; en ziet, er was een man, en in zijn hand was een meetsnoer. 2En ik zeide: Waar gaat gij henen? En hij zeide tot mij: Om Jeruzalem te meten; om te zien, hoe groot haar breedte, en hoe groot haar lengte wezen zal. 3En ziet, de Engel, Die met mij sprak, ging uit; en een andere Engel ging uit, hem tegemoet. 4En hij zeide tot hem: Loop, spreek dezen jongeling aan, zeggende: Jeruzalem zal dorpsgewijze bewoond worden, vanwege de veelheid der mensen en der beesten, die in het midden derzelve wezen zal. 5En Ik zal haar wezen, spreekt de HEERE, een vurige muur rondom; en Ik zal tot heerlijkheid wezen in het midden van haar. 6Hui, hui, vliedt toch uit het Noorderland, spreekt de HEERE; want Ik heb ulieden uitgebreid naar de vier winden des hemels, spreekt de HEERE. 7Hui, Sion! ontkomt gij, die woont bij de dochter van Babel! 8Want zo zegt de HEERE der heirscharen: Naar de heerlijkheid over u, heeft Hij mij gezonden tot die heidenen, die ulieden beroofd hebben; want die ulieden aanraakt, die raakt Zijn oogappel aan. 9Want ziet, Ik zal Mijn hand over henlieden bewegen, en zij zullen hunnen knechten een roof wezen. Alzo zult gijlieden weten, dat de HEERE der heirscharen mij gezonden heeft. 10Juich en verblijd u, gij dochter Sions; want zie, Ik kom, en Ik zal in het midden van u wonen, spreekt de HEERE. 11En vele heidenen zullen te dien dage den HEERE toegevoegd worden, en zij zullen Mij tot een volk wezen; en Ik zal in het midden van u wonen; en gij zult weten, dat de HEERE der heirscharen mij tot u gezonden heeft. 12Dan zal de HEERE Juda erven voor Zijn deel, in het heilige land, en Hij zal Jeruzalem nog verkiezen. 13Zwijg, alle vlees, voor het aangezicht des HEEREN! want Hij is ontwaakt uit Zijn heilige woning.