Osée 10

1Israël était une vigne féconde, Qui rendait beaucoup de fruits. Plus ses fruits étaient abondants, Plus il a multiplié les autels ; Plus son pays était prospère, Plus il a embelli les statues. 2Leur cœur est partagé : ils vont en porter la peine. L’Éternel renversera leurs autels, détruira leurs statues. 3Et bientôt ils diront : Nous n’avons point de roi, Car nous n’avons pas craint l’Éternel ; Et le roi, que pourrait-il faire pour nous ? 4Ils prononcent des paroles vaines, des serments faux, Lorsqu’ils concluent une alliance : Aussi le châtiment germera, comme une plante vénéneuse Dans les sillons des champs. 5Les habitants de Samarie seront consternés au sujet des veaux de Beth-Aven ; Le peuple mènera deuil sur l’idole, Et ses prêtres trembleront pour elle, Pour sa gloire, qui va disparaître du milieu d’eux. 6Elle sera transportée en Assyrie, Pour servir de présent au roi Jareb. La confusion saisira Éphraïm, Et Israël aura honte de ses desseins. 7C’en est fait de Samarie, de son roi, Comme de l’écume à la surface des eaux. 8Les hauts lieux de Beth-Aven, où Israël a péché, seront détruits ; L’épine et la ronce croîtront sur leurs autels. Ils diront aux montagnes : Couvrez-nous ! Et aux collines : Tombez sur nous ! 9Depuis les jours de Guibea tu as péché, Israël ! Là ils restèrent debout, La guerre contre les méchants ne les atteignit pas à Guibea. 10Je les châtierai à mon gré, Et des peuples s’assembleront contre eux, Quand on les enchaînera pour leur double iniquité. 11Éphraïm est une génisse dressée, et qui aime à fouler le grain, Mais je m’approcherai de son beau cou ; J’attellerai Éphraïm, Juda labourera, Jacob hersera. 12Semez selon la justice, moissonnez selon la miséricorde, Défrichez-vous un champ nouveau ! Il est temps de chercher l’Éternel, Jusqu’à ce qu’il vienne, et répande pour vous la justice. 13Vous avez cultivé le mal, moissonné l’iniquité, Mangé le fruit du mensonge ; Car tu as eu confiance dans ta voie, Dans le nombre de tes vaillants hommes. 14Il s’élèvera un tumulte parmi ton peuple, Et toutes tes forteresses seront détruites, Comme fut détruite Schalman Beth-Arbel, Au jour de la guerre, Où la mère fut écrasée avec les enfants. 15Voilà ce que vous attirera Béthel, À cause de votre extrême méchanceté, Vienne l’aurore, et c’en est fait du roi d’Israël.

1Israel is a luxuriant vine that produces his fruit. According to the abundance of his fruit he has multiplied his altars. As their land has prospered, they have adorned their sacred stones. 2Their heart is divided. Now they will be found guilty. He will demolish their altars. He will destroy their sacred stones. 3Surely now they will say, “We have no king; for we don’t fear Yahweh; and the king, what can he do for us?” 4They make promises, swearing falsely in making covenants. Therefore judgment springs up like poisonous weeds in the furrows of the field. 5The inhabitants of Samaria will be in terror for the calves of Beth Aven; for its people will mourn over it, Along with its priests who rejoiced over it, for its glory, because it has departed from it. 6It also will be carried to Assyria for a present to a great king. Ephraim will receive shame, and Israel will be ashamed of his own counsel. 7Samaria and her king float away, like a twig on the water. 8The high places also of Aven, the sin of Israel, will be destroyed. The thorn and the thistle will come up on their altars. They will tell the mountains, “Cover us!” and the hills, “Fall on us!” 9“Israel, you have sinned from the days of Gibeah. There they remained. The battle against the children of iniquity doesn’t overtake them in Gibeah. 10When it is my desire, I will chastise them; and the nations will be gathered against them, when they are bound to their two transgressions. 11Ephraim is a trained heifer that loves to thresh; so I will put a yoke on her beautiful neck. I will set a rider on Ephraim. Judah will plow. Jacob will break his clods. 12Sow to yourselves in righteousness, reap according to kindness. Break up your fallow ground; for it is time to seek Yahweh, until he comes and rains righteousness on you. 13You have plowed wickedness. You have reaped iniquity. You have eaten the fruit of lies, for you trusted in your way, in the multitude of your mighty men. 14Therefore a battle roar will arise among your people, and all your fortresses will be destroyed, as Shalman destroyed Beth Arbel in the day of battle. The mother was dashed in pieces with her children. 15So Bethel will do to you because of your great wickedness. At daybreak the king of Israel will be destroyed.

1Israel is een uitgeledigde wijnstok, hij brengt weder vrucht voor zich; maar naar de veelheid zijner vrucht heeft hij de altaren vermenigvuldigd; naar de goedheid zijns lands, hebben zij de opgerichte beelden goed gemaakt. 2Hij heeft hun hart verdeeld, nu zullen zij verwoest worden; Hij zal hun altaren doorhouwen, Hij zal hun opgerichte beelden verstoren. 3Want nu zullen zij zeggen: Wij hebben geen koning; want wij hebben den HEERE niet gevreesd; wat zou ons dan een koning doen? 4Zij hebben woorden gesproken, valselijk zwerende in het verbond maken; daarom zal het oordeel als een vergiftig kruid groenen, op de voren der velden. 5De inwoners van Samaria zullen verschrikt zijn over het kalf van Beth-Aven; want zijn volk zal over hetzelve treuren, mitsgaders zijn Chemarim (die zich over hetzelve verheugden), over zijn heerlijkheid, omdat zij van hetzelve is weggevaren. 6Ja, datzelve zal naar Assur gevoerd worden, tot een geschenk voor den koning Jareb; Efraim zal schaamte behalen, en Israel zal beschaamd worden vanwege zijn raadslag. 7De koning van Samaria is afgehouwen, als schuim op het water. 8En de hoogten van Aven, Israels zonde, zullen verdelgd worden; doornen en distelen zullen op hunlieder altaren opkomen; en zij zullen zeggen tot de bergen: Bedekt ons! en tot de heuvelen: Valt op ons! 9Sinds de dagen van Gibea, hebt gij gezondigd, o Israel; daar zijn zij staande gebleven; de strijd te Gibea, tegen de kinderen der verkeerdheid, zal ze niet aangrijpen. 10Het is in Mijn lust, dat Ik ze zal binden; en volken zullen tegen henlieden verzameld worden, als Ik ze binden zal in hun twee voren. 11Dewijl Efraim een vaars is, gewend gaarne te dorsen, zo ben Ik over de schoonheid van haar hals overgegaan; Ik zal Efraim berijden, Juda zal ploegen, Jakob zal voor zich eggen. 12Zaait u tot gerechtigheid, maait tot weldadigheid; braakt u een braakland; dewijl het tijd is den HEERE te zoeken, totdat Hij kome, en over u de gerechtigheid regene. 13Gij hebt goddeloosheid geploegd, verkeerdheid gemaaid, en de vrucht der leugen gegeten; want gij hebt vertrouwd op uw weg, op de veelheid uwer helden. 14Daarom zal er een groot gedruis ontstaan onder uw volken, en al uw vestingen zullen verstoord worden, gelijk Salman Beth-Arbel verstoorde ten dage des krijgs; de moeder werd er verpletterd met de zonen. 15Alzo heeft Beth-El ulieden gedaan, vanwege de boosheid uwer boosheid; Israels koning is in den dageraad ten enenmale uitgeroeid.