Psalmen 83

1Ein Lied, ein Psalm. Von Asaph. Gott, schweige nicht; verstumme nicht und sei nicht stille, o Gott! 2Denn siehe, deine Feinde toben, und deine Hasser erheben das Haupt. 3Wider dein Volk machen sie listige Anschläge, und beraten sich wider deine Geborgenen. 4Sie sprechen: Kommet und lasset uns sie vertilgen, daß sie keine Nation mehr seien, daß nicht mehr gedacht werde des Namens Israel! 5Denn sie haben sich beraten mit einmütigem Herzen, sie haben einen Bund wider dich gemacht: 6Die Zelte Edoms und die Ismaeliter, Moab und die Hageriter, 7Gebal und Ammon und Amalek, Philistäa samt den Bewohnern von Tyrus; 8auch Assur hat sich ihnen angeschlossen; sie sind zu einem Arm geworden den Söhnen Lots. (Sela.) 9Tue ihnen wie Midian, wie Sisera, wie Jabin am Bache Kison; 10die vertilgt wurden zu En-Dor, die dem Erdboden zum Dünger wurden! 11Mache sie, ihre Edlen, wie Oreb und wie Seeb, und wie Sebach und wie Zalmunna alle ihre Herrscher! 12Weil sie gesagt haben: Lasset uns in Besitz nehmen die Wohnungen Gottes! 13Mein Gott, mache sie gleich einem Staubwirbel, gleich Stoppeln vor dem Winde! 14Wie Feuer den Wald verbrennt, und wie eine Flamme die Berge entzündet, 15also verfolge sie mit deinem Wetter, und mit deinem Sturmwinde schrecke sie hinweg! 16Fülle ihr Angesicht mit Schande, damit sie deinen Namen, Jehova, suchen! 17Laß sie beschämt und hinweggeschreckt werden für immer, und mit Scham bedeckt werden und umkommen, 18und erkennen, daß du allein, dessen Name Jehova ist, der Höchste bist über die ganze Erde!

1God, don’t keep silent. Don’t keep silent, and don’t be still, God. 2For, behold, your enemies are stirred up. Those who hate you have lifted up their heads. 3They conspire with cunning against your people. They plot against your cherished ones. 4“Come,” they say, “let’s destroy them as a nation, that the name of Israel may be remembered no more.” 5For they have conspired together with one mind. They form an alliance against you. 6The tents of Edom and the Ishmaelites; Moab, and the Hagrites; 7Gebal, Ammon, and Amalek; Philistia with the inhabitants of Tyre; 8Assyria also is joined with them. They have helped the children of Lot. Selah. 9Do to them as you did to Midian, as to Sisera, as to Jabin, at the river Kishon; 10who perished at Endor, who became as dung for the earth. 11Make their nobles like Oreb and Zeeb; yes, all their princes like Zebah and Zalmunna; 12who said, “Let us take possession of God’s pasture lands.” 13My God, make them like tumbleweed; like chaff before the wind. 14As the fire that burns the forest, as the flame that sets the mountains on fire, 15so pursue them with your tempest, and terrify them with your storm. 16Fill their faces with confusion, that they may seek your name, Yahweh. 17Let them be disappointed and dismayed forever. Yes, let them be confounded and perish; 18that they may know that you alone, whose name is Yahweh, are the Most High over all the earth.

1Een lied, een psalm van Asaf. 2O God! zwijg niet, houd U niet als doof, en zijt niet stil, o God! 3Want zie, Uw vijanden maken getier, en Uw haters steken het hoofd op. 4Zij maken listiglijk een heimelijken aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen zich tegen Uw verborgenen. 5Zij hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan den naam Israels niet meer gedacht worde. 6Want zij hebben in het hart te zamen geraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt; 7De tenten van Edom en der Ismaelieten, Moab en de Hagarenen; 8Gebal, en Ammon, en Amalek, Palestina met de inwoners van Tyrus. 9Ook heeft zich Assur bij hen gevoegd; zij zijn den kinderen van Lot tot een arm geweest. Sela. 10Doe hun als Midian, als Sisera, als Jabin aan de beek Kison; 11Die verdelgd zijn te Endor; zij zijn geworden tot drek der aarde. 12Maak hen en hun prinsen als Oreb en als Zeeb, en al hun vorsten als Zebah en als Zalmuna; 13Die zeiden: Laat ons de schone woningen Gods voor ons in erfelijke bezitting nemen. 14Mijn God! maak hen als een wervel, als stoppelen voor den wind. 15Gelijk het vuur een woud verbrandt, en gelijk de vlam de bergen aansteekt; 16Vervolg hen alzo met Uw onweder, en verschrik hen met Uw draaiwind. 17Maak hun aangezicht vol schande, opdat zij, o HEERE! Uw Naam zoeken. 18Laat hen beschaamd en verschrikt wezen tot in eeuwigheid, en laat hen schaamrood worden, en omkomen; Opdat zij weten, dat Gij alleen met Uw Naam zijt de HEERE, de Allerhoogste over de ganse aarde.