Psalmen 81

1Dem Vorsänger, auf der Gittith. Von Asaph. Jubelt Gott, unserer Stärke! Jauchzet dem Gott Jakobs! 2Erhebet Gesang und lasset das Tamburin ertönen, die liebliche Laute samt der Harfe! 3Stoßet am Neumonde in die Posaune, am Vollmonde zum Tage unseres Festes! 4Denn eine Satzung für Israel ist es, eine Verordnung des Gottes Jakobs. 5Er setzte es ein als ein Zeugnis in Joseph, als er auszog gegen das Land Ägypten, wo ich eine Sprache hörte, die ich nicht kannte. 6Ich entzog der Last seine Schulter, seine Hände entgingen dem Tragkorbe. 7In der Bedrängnis riefest du, und ich befreite dich; ich antwortete dir in des Donners Hülle; ich prüfte dich an den Wassern von Meriba. (Sela.) 8Höre, mein Volk, und ich will wider dich zeugen. O Israel, wenn du mir gehorchtest! 9Es soll kein fremder Gott unter dir sein, und du sollst dich nicht bücken vor einem Gott des Auslandes. 10Ich bin Jehova, dein Gott, der dich aus dem Lande Ägypten heraufgeführt hat; tue deinen Mund weit auf, und ich will ihn füllen. 11Aber mein Volk hat nicht auf meine Stimme gehört, und Israel ist nicht willig gegen mich gewesen. 12Und ich gab sie dahin der Verstocktheit ihres Herzens; sie wandelten nach ihren Ratschlägen. 13O daß mein Volk auf mich gehört, daß Israel in meinen Wegen gewandelt hätte! 14Bald würde ich ihre Feinde gebeugt und meine Hand gewendet haben gegen ihre Bedränger. 15Die Hasser Jehovas würden sich ihm mit Schmeichelei unterworfen haben, und ihre Zeit würde ewig gewesen sein; 16und mit dem Fette des Weizens würde er es gespeist, und mit Honig aus dem Felsen würde ich dich gesättigt haben.

1Sing aloud to God, our strength! Make a joyful shout to the God of Jacob! 2Raise a song, and bring here the tambourine, the pleasant lyre with the harp. 3Blow the trumpet at the New Moon, at the full moon, on our feast day. 4For it is a statute for Israel, an ordinance of the God of Jacob. 5He appointed it in Joseph for a testimony, when he went out over the land of Egypt, I heard a language that I didn’t know. 6“I removed his shoulder from the burden. His hands were freed from the basket. 7You called in trouble, and I delivered you. I answered you in the secret place of thunder. I tested you at the waters of Meribah.” Selah. 8“Hear, my people, and I will testify to you, Israel, if you would listen to me! 9There shall be no strange god in you, neither shall you worship any foreign god. 10I am Yahweh, your God, who brought you up out of the land of Egypt. Open your mouth wide, and I will fill it. 11But my people didn’t listen to my voice. Israel desired none of me. 12So I let them go after the stubbornness of their hearts, that they might walk in their own counsels. 13Oh that my people would listen to me, that Israel would walk in my ways! 14I would soon subdue their enemies, and turn my hand against their adversaries. 15The haters of Yahweh would cringe before him, and their punishment would last forever. 16But he would have also fed them with the finest of the wheat. I will satisfy you with honey out of the rock.”

1Voor den opperzangmeester, op de Gittith, een psalm van Asaf. 2Zingt vrolijk Gode, onze Sterkte; juicht den God van Jakob. 3Heft een psalm op, en geeft de trommel; de liefelijke harp met de luit. 4Blaast de bazuin in de nieuwe maan, ter bestemder tijd, op onzen feestdag. 5Want dit is een inzetting in Israel, een recht van den God Jakobs. 6Hij heeft het gezet tot een getuigenis in Jozef, als Hij uitgetogen was tegen Egypteland; alwaar ik gehoord heb een spraak, die ik niet verstond; 7Ik heb zijn schouder van den last onttrokken; zijn handen zijn van de potten ontslagen. 8In de benauwdheid riept gij, en Ik hielp u uit; Ik antwoordde u uit de schuilplaats des donders; Ik beproefde u aan de wateren van Meriba. Sela. 9Mijn volk, zeide Ik hoor toe, en Ik zal onder u betuigen, Israel, of gij naar Mij hoordet! 10Er zal onder u geen uitlands god wezen, en gij zult u voor geen vreemden god nederbuigen. 11Ik ben de Heere, uw God, Die u heb opgevoerd uit het land van Egypte; doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen. 12Maar Mijn volk heeft Mijn stem niet gehoord; en Israel heeft Mijner niet gewild. 13Dies heb Ik het overgegeven in het goeddunken huns harten, dat zij wandelden in hun raadslagen. 14Och, dat Mijn volk naar Mij gehoord had, dat Israel in Mijn wegen gewandeld had! 15In kort zou Ik hun vijanden gedempt hebben, en Mijn hand gewend hebben tegen hun wederpartijders. 16Die den HEERE haten, zouden zich Hem geveinsdelijk onderworpen hebben, maar hunlieder tijd zou eeuwig geweest zijn. En Hij zou het gespijsd hebben met het vette der tarwe; ja, Ik zou u verzadigd hebben met honig uit de rotsstenen.