Psalmen 10

1Warum, Jehova, stehst du fern, verbirgst dich in Zeiten der Drangsal? 2In seinem Hochmut verfolgt der Gesetzlose hitzig den Elenden. Sie werden erhascht werden in den Anschlägen, die sie ersonnen haben. 3Denn der Gesetzlose rühmt sich des Gelüstes seiner Seele; und er segnet den Habsüchtigen, er verachtet Jehova. 4Der Gesetzlose spricht nach seinem Hochmut: Er wird nicht nachforschen. Alle seine Gedanken sind: Es ist kein Gott! 5Es gelingen seine Wege allezeit; hoch sind deine Gerichte, weit von ihm entfernt; alle seine Widersacher, er bläst sie an. 6Er spricht in seinem Herzen: Ich werde nicht wanken; von Geschlecht zu Geschlecht werde ich in keinem Unglück sein. 7Sein Mund ist voll Fluchens und Truges und Bedrückung; unter seiner Zunge ist Mühsal und Unheil. 8Er sitzt im Hinterhalt der Dörfer, an verborgenen Örtern ermordet er den Unschuldigen; seine Augen spähen dem Unglücklichen nach. 9Er lauert im Versteck, wie ein Löwe in seinem Dickicht; er lauert, um den Elenden zu erhaschen; er erhascht den Elenden, indem er ihn in sein Netz zieht. 10Er duckt sich, bückt sich, und in seine starken Klauen fallen die Unglücklichen. 11Er spricht in seinem Herzen: Gott vergißt; er verbirgt sein Angesicht, niemals sieht er's! 12Stehe auf, Jehova! Gott, erhebe deine Hand! Vergiß nicht der Elenden! 13Warum verachtet der Gesetzlose Gott, spricht in seinem Herzen, du werdest nicht nachforschen? 14Du hast es gesehen, denn du, du schaust auf Mühsal und Gram, um zu vergelten durch deine Hand; dir überläßt es der Unglückliche, der Waise Helfer bist du. 15Zerbrich den Arm des Gesetzlosen; und der Böse, suche seine Gesetzlosigkeit, bis daß du sie nicht mehr findest! 16Jehova ist König immer und ewiglich; die Nationen sind umgekommen aus seinem Lande. 17Den Wunsch der Sanftmütigen hast du gehört, Jehova; du befestigtest ihr Herz, ließest dein Ohr aufmerken, 18um Recht zu schaffen der Waise und dem Unterdrückten, daß der Mensch, der von der Erde ist, hinfort nicht mehr schrecke.

1Why do you stand far off, Yahweh? Why do you hide yourself in times of trouble? 2In arrogance, the wicked hunt down the weak. They are caught in the schemes that they devise. 3For the wicked boasts of his heart’s cravings. He blesses the greedy, and condemns Yahweh. 4The wicked, in the pride of his face, has no room in his thoughts for God. 5His ways are prosperous at all times. He is haughty, and your laws are far from his sight. As for all his adversaries, he sneers at them. 6He says in his heart, “I shall not be shaken. For generations I shall have no trouble.” 7His mouth is full of cursing, deceit, and oppression. Under his tongue is mischief and iniquity. 8He lies in wait near the villages. From ambushes, he murders the innocent. His eyes are secretly set against the helpless. 9He lurks in secret as a lion in his ambush. He lies in wait to catch the helpless. He catches the helpless, when he draws him in his net. 10The helpless are crushed. They collapse. They fall under his strength. 11He says in his heart, “God has forgotten. He hides his face. He will never see it.” 12Arise, Yahweh! God, lift up your hand! Don’t forget the helpless. 13Why does the wicked person condemn God, and say in his heart, “God won’t call me into account?” 14But you do see trouble and grief. You consider it to take it into your hand. You help the victim and the fatherless. 15Break the arm of the wicked. As for the evil man, seek out his wickedness until you find none. 16Yahweh is King forever and ever! The nations will perish out of his land. 17Yahweh, you have heard the desire of the humble. You will prepare their heart. You will cause your ear to hear, 18to judge the fatherless and the oppressed, that man who is of the earth may terrify no more.

1O HEERE! waarom staat Gij van verre? waarom verbergt Gij U in tijden van benauwdheid? 2De goddeloze vervolgt hittiglijk in hoogmoed de ellendige; laat hen gegrepen worden in de aanslagen, die zij bedacht hebben. 3Want de goddeloze roemt over den wens zijner ziel; hij zegent den gierigaard, hij lastert den HEERE. 4De goddeloze, gelijk hij zijn neus omhoog steekt, onderzoekt niet; al zijn gedachten zijn, dat er geen God is. 5Zijn wegen maken ten allen tijde smarte; Uw oordelen zijn een hoogte, verre van hem; al zijn tegenpartijders, die blaast hij aan. 6Hij zegt in zijn hart; Ik zal niet wankelen; want ik zal van geslacht tot geslacht in geen kwaad zijn. 7Zijn mond is vol van vloek, en bedriegerijen, en list; onder zijn tong is moeite en ongerechtigheid. 8Hij zit in de achterlage der hoeven, in verborgene plaatsen doodt hij den onschuldige; zijn ogen verbergen zich tegen den arme. 9Hij legt lagen in een verborgen plaats, gelijk een leeuw in zijn hol; hij legt lagen, om den ellendige te roven; hij rooft den ellendige, als hij hem trekt in zijn net. 10Hij duikt neder, hij buigt zich; en de arme hoop valt in zijn sterke poten. 11Hij zegt in zijn hart: God heeft het vergeten, Hij heeft Zijn aangezicht verborgen, Hij ziet niet in eeuwigheid. 12Sta op, HEERE God! hef Uw hand op, vergeet de ellendigen niet. 13Waarom lastert de goddeloze God? zegt in zijn hart: Gij zult het niet zoeken? 14Gij ziet het immers; want Gij aanschouwt de moeite en het verdriet, opdat men het in Uw hand geve; op U verlaat zich de arme, Gij zijt geweest een Helper van den wees. 15Breek den arm des goddelozen en bozen. zoek zijn goddeloosheid, totdat Gij haar niet vindt. 16De HEERE is Koning eeuwiglijk en altoos; de heidenen zijn vergaan uit Zijn land. 17HEERE! Gij hebt den wens der zachtmoedigen gehoord; Gij zult hun hart sterken, Uw oor zal opmerken; 18Om den wees en verdrukte recht te doen; opdat een mens van de aarde niet meer voortvare geweld te bedrijven.