罗马书 4

1如此说来，我们的祖宗亚伯拉罕凭着肉体得了甚么呢？ 2倘若亚伯拉罕是因行为称义，就有可夸的；只是在 神面前并无可夸。 3经上说甚么呢？说：「亚伯拉罕信 神，这就算为他的义。」 4做工的得工价，不算恩典，乃是该得的； 5惟有不做工的，只信称罪人为义的 神，他的信就算为义。 6正如大卫称那在行为以外蒙 神算为义的人是有福的。 7他说：得赦免其过、遮盖其罪的，这人是有福的。 8主不算为有罪的，这人是有福的。 9如此看来，这福是单加给那受割礼的人吗？不也是加给那未受割礼的人吗？因我们所说，亚伯拉罕的信，就算为他的义， 10是怎么算的呢？是在他受割礼的时候呢？是在他未受割礼的时候呢？不是在受割礼的时候，乃是在未受割礼的时候。 11并且他受了割礼的记号，作他未受割礼的时候因信称义的印证，叫他作一切未受割礼而信之人的父，使他们也算为义； 12又作受割礼之人的父，就是那些不但受割礼，并且按我们的祖宗亚伯拉罕未受割礼而信之踪迹去行的人。 13因为 神应许亚伯拉罕和他后裔，必得承受世界，不是因律法，乃是因信而得的义。 14若是属乎律法的人才得为后嗣，信就归于虚空，应许也就废弃了。 15因为律法是惹动忿怒的（或译：叫人受刑的）；哪里没有律法，那里就没有过犯。 16所以人得为后嗣是本乎信，因此就属乎恩，叫应许定然归给一切后裔；不但归给那属乎律法的，也归给那效法亚伯拉罕之信的。 17亚伯拉罕所信的，是那叫死人复活、使无变为有的 神，他在主面前作我们世人的父。如经上所记：「我已经立你作多国的父。」 18他在无可指望的时候，因信仍有指望，就得以作多国的父，正如先前所说：「你的后裔将要如此。」 19他将近百岁的时候，虽然想到自己的身体如同已死，撒拉的生育已经断绝，他的信心还是不软弱； 20并且仰望 神的应许，总没有因不信心里起疑惑，反倒因信心里得坚固，将荣耀归给 神， 21且满心相信 神所应许的必能做成。 22所以，这就算为他的义。 23「算为他义」的这句话不是单为他写的， 24也是为我们将来得算为义之人写的，就是我们这信 神使我们的主耶稣从死里复活的人。 25耶稣被交给人，是为我们的过犯；复活，是为叫我们称义（或译：耶稣是为我们的过犯交付了，是为我们称义复活了）。

1What then will we say that Abraham, our forefather, has found according to the flesh? 2For if Abraham was justified by works, he has something to boast about, but not toward God. 3For what does the Scripture say? “Abraham believed God, and it was accounted to him for righteousness.” 4Now to him who works, the reward is not counted as grace, but as something owed. 5But to him who doesn’t work, but believes in him who justifies the ungodly, his faith is accounted for righteousness. 6Even as David also pronounces blessing on the man to whom God counts righteousness apart from works, 7“Blessed are they whose iniquities are forgiven, whose sins are covered. 8Blessed is the man whom the Lord will by no means charge with sin.” 9Is this blessing then pronounced on the circumcised, or on the uncircumcised also? For we say that faith was accounted to Abraham for righteousness. 10How then was it counted? When he was in circumcision, or in uncircumcision? Not in circumcision, but in uncircumcision. 11He received the sign of circumcision, a seal of the righteousness of the faith which he had while he was in uncircumcision, that he might be the father of all those who believe, though they might be in uncircumcision, that righteousness might also be accounted to them. 12He is the father of circumcision to those who not only are of the circumcision, but who also walk in the steps of that faith of our father Abraham, which he had in uncircumcision. 13For the promise to Abraham and to his seed that he should be heir of the world wasn’t through the law, but through the righteousness of faith. 14For if those who are of the law are heirs, faith is made void, and the promise is made of no effect. 15For the law works wrath, for where there is no law, neither is there disobedience. 16For this cause it is of faith, that it may be according to grace, to the end that the promise may be sure to all the seed, not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham, who is the father of us all. 17As it is written, “I have made you a father of many nations.” This is in the presence of him whom he believed: God, who gives life to the dead, and calls the things that are not, as though they were. 18Who in hope believed against hope, to the end that he might become a father of many nations, according to that which had been spoken, “So will your seed be.” 19Without being weakened in faith, he didn’t consider his own body, already having been worn out, (he being about a hundred years old), and the deadness of Sarah’s womb. 20Yet, looking to the promise of God, he didn’t waver through unbelief, but grew strong through faith, giving glory to God, 21and being fully assured that what he had promised, he was also able to perform. 22Therefore it also was “reckoned to him for righteousness.” 23Now it was not written that it was accounted to him for his sake alone, 24but for our sake also, to whom it will be accounted, who believe in him who raised Jesus, our Lord, from the dead, 25who was delivered up for our trespasses, and was raised for our justification.

1Wat zullen wij dan zeggen, dat Abraham, onze vader, verkregen heeft naar het vlees? 2Want indien Abraham uit de werken gerechtvaardigd is, zo heeft hij roem, maar niet bij God. 3Want wat zegt de Schrift? En Abraham geloofde God, en het is hem gerekend tot rechtvaardigheid. 4Nu dengene, die werkt, wordt het loon niet toegerekend naar genade, maar naar schuld. 5Doch dengene, die niet werkt, maar gelooft in Hem, Die den goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn geloof gerekend tot rechtvaardigheid. 6Gelijk ook David den mens zalig spreekt, welken God de rechtvaardigheid toerekent zonder werken; 7Zeggende: Zalig zijn zij, welker ongerechtigheden vergeven zijn, en welker zonden bedekt zijn; 8Zalig is de man, welken de Heere de zonden niet toerekent. 9Deze zaligspreking dan, is die alleen over de besnijdenis, of ook over de voorhuid? Want wij zeggen, dat Abraham het geloof gerekend is tot rechtvaardigheid. 10Hoe is het hem dan toegerekend? Als hij in de besnijdenis was, of in de voorhuid? Niet in de besnijdenis, maar in de voorhuid. 11En hij heeft het teken der besnijdenis ontvangen tot een zegel der rechtvaardigheid des geloofs, die hem in de voorhuid was toegerekend; opdat hij zou zijn een vader van allen, die geloven in de voorhuid zijnde, ten einde ook hun de rechtvaardigheid toegerekend worde; 12En een vader der besnijdenis, dengenen namelijk, die niet alleen uit de besnijdenis zijn, maar die ook wandelen in de voetstappen des geloofs van onzen vader Abraham, hetwelk in de voorhuid was. 13Want de belofte is niet door de wet aan Abraham of zijn zaad geschied, namelijk, dat hij een erfgenaam der wereld zou zijn, maar door de rechtvaardigheid des geloofs. 14Want indien degenen, die uit de wet zijn, erfgenamen zijn, zo is het geloof ijdel geworden, en de beloftenis te niet gedaan. 15Want de wet werkt toorn; want waar geen wet is, daar is ook geen overtreding. 16Daarom is zij uit het geloof, opdat zij naar genade zij; ten einde de belofte vast zij al den zade, niet alleen dat uit de wet is, maar ook dat uit het geloof Abrahams is, welke een vader is van ons allen; 17(Gelijk geschreven staat: Ik heb u tot een vader van vele volken gesteld) voor Hem, aan Welken hij geloofd heeft, namelijk God, Die de doden levend maakt, en roept de dingen, die niet zijn, alsof zij waren; 18Welke tegen hoop op hoop geloofd heeft, dat hij zou worden een vader van vele volken; volgens hetgeen gezegd was: Alzo zal uw zaad wezen. 19En niet verzwakt zijnde in het geloof, heeft hij zijn eigen lichaam niet aangemerkt, dat alrede verstorven was, alzo hij omtrent honderd jaren oud was, noch ook dat de moeder in Sara verstorven was. 20En hij heeft aan de beloftenis Gods niet getwijfeld door ongeloof; maar is gesterkt geweest in het geloof, gevende God de eer; 21En ten volle verzekerd zijnde, dat hetgeen beloofd was, Hij ook machtig was te doen. 22Daarom is het hem ook tot rechtvaardigheid gerekend. 23Nu is het niet alleen om zijnentwil geschreven, dat het hem toegerekend is; 24Maar ook om onzentwil, welken het zal toegerekend worden, namelijk dengenen, die geloven in Hem, Die Jezus, onzen Heere, uit de doden opgewekt heeft; 25Welke overgeleverd is om onze zonden, en opgewekt om onze rechtvaardigmaking.