罗马书 14

1信心软弱的，你们要接纳，但不要辩论所疑惑的事。 2有人信百物都可吃；但那软弱的，只吃蔬菜。 3吃的人不可轻看不吃的人；不吃的人不可论断吃的人；因为 神已经收纳他了。 4你是谁，竟论断别人的仆人呢？他或站住或跌倒，自有他的主人在；而且他也必要站住，因为主能使他站住。 5有人看这日比那日强；有人看日日都是一样。只是各人心里要意见坚定。 6守日的人是为主守的。吃的人是为主吃的，因他感谢 神；不吃的人是为主不吃的，也感谢 神。 7我们没有一个人为自己活，也没有一个人为自己死。 8我们若活着，是为主而活；若死了，是为主而死。所以，我们或活或死总是主的人。 9因此，基督死了，又活了，为要作死人并活人的主。 10你这个人，为甚么论断弟兄呢？又为甚么轻看弟兄呢？因我们都要站在 神的台前。 11经上写着：主说：我凭着我的永生起誓：万膝必向我跪拜；万口必向我承认。 12这样看来，我们各人必要将自己的事在 神面前说明。 13所以，我们不可再彼此论断，宁可定意谁也不给弟兄放下绊脚跌人之物。 14我凭着主耶稣确知深信，凡物本来没有不洁净的；惟独人以为不洁净的，在他就不洁净了。 15你若因食物叫弟兄忧愁，就不是按着爱人的道理行。基督已经替他死，你不可因你的食物叫他败坏。 16不可叫你的善被人毁谤； 17因为 神的国不在乎吃喝，只在乎公义、和平，并圣灵中的喜乐。 18在这几样上服事基督的，就为 神所喜悦，又为人所称许。 19所以，我们务要追求和睦的事与彼此建立德行的事。 20不可因食物毁坏 神的工程。凡物固然洁净，但有人因食物叫人跌倒，就是他的罪了。 21无论是吃肉是喝酒，是甚么别的事，叫弟兄跌倒，一概不做才好。 22你有信心，就当在 神面前守着。人在自己以为可行的事上能不自责，就有福了。 23若有疑心而吃的，就必有罪，因为他吃不是出于信心。凡不出于信心的都是罪。

1Now accept one who is weak in faith, but not for disputes over opinions. 2One man has faith to eat all things, but he who is weak eats only vegetables. 3Don’t let him who eats despise him who doesn’t eat. Don’t let him who doesn’t eat judge him who eats, for God has accepted him. 4Who are you who judge another’s servant? To his own lord he stands or falls. Yes, he will be made to stand, for God has power to make him stand. 5One man esteems one day as more important. Another esteems every day alike. Let each man be fully assured in his own mind. 6He who observes the day, observes it to the Lord; and he who does not observe the day, to the Lord he does not observe it. He who eats, eats to the Lord, for he gives God thanks. He who doesn’t eat, to the Lord he doesn’t eat, and gives God thanks. 7For none of us lives to himself, and none dies to himself. 8For if we live, we live to the Lord. Or if we die, we die to the Lord. If therefore we live or die, we are the Lord’s. 9For to this end Christ died, rose, and lived again, that he might be Lord of both the dead and the living. 10But you, why do you judge your brother? Or you again, why do you despise your brother? For we will all stand before the judgment seat of Christ. 11For it is written, “‘As I live,’ says the Lord, ‘to me every knee will bow. Every tongue will confess to God.’” 12So then each one of us will give account of himself to God. 13Therefore let’s not judge one another any more, but judge this rather, that no man put a stumbling block in his brother’s way, or an occasion for falling. 14I know, and am persuaded in the Lord Jesus, that nothing is unclean of itself; except that to him who considers anything to be unclean, to him it is unclean. 15Yet if because of food your brother is grieved, you walk no longer in love. Don’t destroy with your food him for whom Christ died. 16Then don’t let your good be slandered, 17for the Kingdom of God is not eating and drinking, but righteousness, peace, and joy in the Holy Spirit. 18For he who serves Christ in these things is acceptable to God and approved by men. 19So then, let us follow after things which make for peace, and things by which we may build one another up. 20Don’t overthrow God’s work for food’s sake. All things indeed are clean, however it is evil for that man who creates a stumbling block by eating. 21It is good to not eat meat, drink wine, nor do anything by which your brother stumbles, is offended, or is made weak. 22Do you have faith? Have it to yourself before God. Happy is he who doesn’t judge himself in that which he approves. 23But he who doubts is condemned if he eats, because it isn’t of faith; and whatever is not of faith is sin. Now to him who is able to establish you according to my Good News and the preaching of Jesus Christ, according to the revelation of the mystery which has been kept secret through long ages, but now is revealed, and by the Scriptures of the prophets, according to the commandment of the eternal God, is made known for obedience of faith to all the nations; to the only wise God, through Jesus Christ, to whom be the glory forever! Amen.

1Dengene nu, die zwak is in het geloof, neemt aan, maar niet tot twistige samensprekingen. 2De een gelooft wel, dat men alles eten mag, maar die zwak is, eet moeskruiden. 3Die daar eet, verachte hem niet, die niet eet; en die niet eet, oordele hem niet, die daar eet; want God heeft hem aangenomen. 4Wie zijt gij, die eens anderen huisknecht oordeelt? Hij staat, of hij valt zijn eigen heer; doch hij zal vastgesteld worden, want God is machtig hem vast te stellen. 5De een acht wel den enen dag boven den anderen dag; maar de ander acht al de dagen gelijk. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd. 6Die den dag waarneemt, die neemt hem waar den Heere; en die den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere. Die daar eet, die eet zulks den Heere, want hij dankt God; en die niet eet, die eet zulks den Heere niet, en hij dankt God. 7Want niemand van ons leeft zichzelven, en niemand sterft zichzelven. 8Want hetzij dat wij leven, wij leven den Heere; hetzij dat wij sterven, wij sterven den Heere. Hetzij dan dat wij leven, hetzij dat wij sterven, wij zijn des Heeren. 9Want daartoe is Christus ook gestorven, en opgestaan, en weder levend geworden, opdat Hij beiden over doden en levenden heersen zou. 10Maar gij, wat oordeelt gij uw broeder? Of ook gij, wat veracht gij uw broeder? Want wij zullen allen voor den rechterstoel van Christus gesteld worden. 11Want er is geschreven: Ik leef, zegt de Heere; voor Mij zal alle knie zich buigen, en alle tong zal God belijden. 12Zo dan een iegelijk van ons zal voor zichzelven Gode rekenschap geven. 13Laat ons dan elkander niet meer oordelen; maar oordeelt dit liever, namelijk, dat gij den broeder geen aanstoot of ergernis geeft. 14Ik weet en ben verzekerd in den Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelven; dan die acht iets onrein te zijn, die is het onrein. 15Maar indien uw broeder om der spijze wil bedroefd wordt, zo wandelt gij niet meer naar liefde. Verderf dien niet met uw spijze, voor welken Christus gestorven is. 16Dat dan uw goed niet gelasterd worde. 17Want het Koninkrijk Gods is niet spijs en drank, maar rechtvaardigheid, en vrede, en blijdschap, door den Heiligen Geest. 18Want die Christus in deze dingen dient, is Gode welbehagelijk, en aangenaam den mensen. 19Zo dan laat ons najagen, hetgeen tot den vrede, en hetgeen tot de stichting onder elkander dient. 20Verbreek het werk van God niet om der spijze wil. Alle dingen zijn wel rein; maar het is kwaad den mens, die met aanstoot eet. 21Het is goed geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch iets, waaraan uw broeder zich stoot, of geergerd wordt, of waarin hij zwak is. 22Hebt gij geloof? hebt dat bij uzelven voor God. Zalig is hij, die zichzelven niet oordeelt in hetgeen hij voor goed houdt. 23Maar die twijfelt, indien hij eet, is veroordeeld, omdat hij niet uit het geloof eet. En al wat uit het geloof niet is, dat is zonde.