马太福音 26

1耶稣说完了这一切的话，就对门徒说： 2「你们知道，过两天是逾越节，人子将要被交给人，钉在十字架上。」 3那时，祭司长和民间的长老聚集在大祭司称为该亚法的院里。 4大家商议要用诡计拿住耶稣，杀他， 5只是说：「当节的日子不可，恐怕民间生乱。」 6耶稣在伯大尼长大麻疯的西门家里， 7有一个女人拿着一玉瓶极贵的香膏来，趁耶稣坐席的时候，浇在他的头上。 8门徒看见就很不喜悦，说：「何用这样的枉费呢！ 9这香膏可以卖许多钱，周济穷人。」 10耶稣看出他们的意思，就说：「为甚么难为这女人呢？她在我身上做的是一件美事。 11因为常有穷人和你们同在；只是你们不常有我。 12她将这香膏浇在我身上是为我安葬做的。 13我实在告诉你们，普天之下，无论在甚么地方传这福音，也要述说这女人所行的，作个纪念。」 14当下，十二门徒里有一个称为加略人犹大的，去见祭司长，说： 15「我把他交给你们，你们愿意给我多少钱？」他们就给了他三十块钱。 16从那时候，他就找机会要把耶稣交给他们。 17除酵节的第一天，门徒来问耶稣说：「你吃逾越节的筵席，要我们在哪里给你预备？」 18耶稣说：「你们进城去，到某人那里，对他说：『夫子说：我的时候快到了，我与门徒要在你家里守逾越节。』」 19门徒遵着耶稣所吩咐的就去预备了逾越节的筵席。 20到了晚上，耶稣和十二个门徒坐席。 21正吃的时候，耶稣说：「我实在告诉你们，你们中间有一个人要卖我了。」 22他们就甚忧愁，一个一个地问他说：「主，是我吗？」 23耶稣回答说：「同我蘸手在盘子里的，就是他要卖我。 24人子必要去世，正如经上指着他所写的；但卖人子的人有祸了！那人不生在世上倒好。」 25卖耶稣的犹大问他说：「拉比，是我吗？」耶稣说：「你说的是。」 26他们吃的时候，耶稣拿起饼来，祝福，就擘开，递给门徒，说：「你们拿着吃，这是我的身体」； 27又拿起杯来，祝谢了，递给他们，说：「你们都喝这个； 28因为这是我立约的血，为多人流出来，使罪得赦。 29但我告诉你们，从今以后，我不再喝这葡萄汁，直到我在我父的国里同你们喝新的那日子。」 30他们唱了诗，就出来往橄榄山去。 31那时，耶稣对他们说：「今夜，你们为我的缘故都要跌倒。因为经上记着说：我要击打牧人，羊就分散了。 32但我复活以后，要在你们以先往加利利去。」 33彼得说：「众人虽然为你的缘故跌倒，我却永不跌倒。」 34耶稣说：「我实在告诉你，今夜鸡叫以先，你要三次不认我。」 35彼得说：「我就是必须和你同死，也总不能不认你。」众门徒都是这样说。 36耶稣同门徒来到一个地方，名叫客西马尼，就对他们说：「你们坐在这里，等我到那边去祷告。」 37于是带着彼得和西庇太的两个儿子同去，就忧愁起来，极其难过， 38便对他们说：「我心里甚是忧伤，几乎要死；你们在这里等候，和我一同警醒。」 39他就稍往前走，俯伏在地，祷告说：「我父啊，倘若可行，求你叫这杯离开我。然而，不要照我的意思，只要照你的意思。」 40来到门徒那里，见他们睡着了，就对彼得说：「怎么样？你们不能同我警醒片时吗？ 41总要警醒祷告，免得入了迷惑。你们心灵固然愿意，肉体却软弱了。」 42第二次又去祷告说：「我父啊，这杯若不能离开我，必要我喝，就愿你的意旨成全。」 43又来，见他们睡着了，因为他们的眼睛困倦。 44耶稣又离开他们去了。第三次祷告，说的话还是与先前一样。 45于是来到门徒那里，对他们说：「现在你们仍然睡觉安歇吧（吧：或译吗？）！时候到了，人子被卖在罪人手里了。 46起来！我们走吧。看哪，卖我的人近了。」 47说话之间，那十二个门徒里的犹大来了，并有许多人带着刀棒，从祭司长和民间的长老那里与他同来。 48那卖耶稣的给了他们一个暗号，说：「我与谁亲嘴，谁就是他。你们可以拿住他。」 49犹大随即到耶稣跟前，说：「请拉比安」，就与他亲嘴。 50耶稣对他说：「朋友，你来要做的事，就做吧。」于是那些人上前，下手拿住耶稣。 51有跟随耶稣的一个人伸手拔出刀来，将大祭司的仆人砍了一刀，削掉了他一个耳朵。 52耶稣对他说：「收刀入鞘吧！凡动刀的，必死在刀下。 53你想，我不能求我父现在为我差遣十二营多天使来吗？ 54若是这样，经上所说，事情必须如此的话怎么应验呢？」 55当时，耶稣对众人说：「你们带着刀棒出来拿我，如同拿强盗吗？我天天坐在殿里教训人，你们并没有拿我。 56但这一切的事成就了，为要应验先知书上的话。」当下，门徒都离开他逃走了。 57拿耶稣的人把他带到大祭司该亚法那里去；文士和长老已经在那里聚会。 58彼得远远地跟着耶稣，直到大祭司的院子，进到里面，就和差役同坐，要看这事到底怎样。 59祭司长和全公会寻找假见证控告耶稣，要治死他。 60虽有好些人来作假见证，总得不着实据。末后有两个人前来，说： 61「这个人曾说：『我能拆毁 神的殿，三日内又建造起来。』」 62大祭司就站起来，对耶稣说：「你甚么都不回答吗？这些人作见证告你的是甚么呢？」 63耶稣却不言语。大祭司对他说：「我指着永生 神叫你起誓告诉我们，你是 神的儿子基督不是？」 64耶稣对他说：「你说的是。然而，我告诉你们，后来你们要看见人子坐在那权能者的右边，驾着天上的云降临。」 65大祭司就撕开衣服，说：「他说了僭妄的话，我们何必再用见证人呢？这僭妄的话，现在你们都听见了。 66你们的意见如何？」他们回答说：「他是该死的。」 67他们就吐唾沫在他脸上，用拳头打他；也有用手掌打他的，说： 68「基督啊！你是先知，告诉我们打你的是谁？」 69彼得在外面院子里坐着，有一个使女前来，说：「你素来也是同那加利利人耶稣一伙的。」 70彼得在众人面前却不承认，说：「我不知道你说的是甚么！」 71既出去，到了门口，又有一个使女看见他，就对那里的人说：「这个人也是同拿撒勒人耶稣一伙的。」 72彼得又不承认，并且起誓说：「我不认得那个人。」 73过了不多的时候，旁边站着的人前来，对彼得说：「你真是他们一党的，你的口音把你露出来了。」 74彼得就发咒起誓地说：「我不认得那个人。」立时，鸡就叫了。 75彼得想起耶稣所说的话：「鸡叫以先，你要三次不认我。」他就出去痛哭。

1When Jesus had finished all these words, he said to his disciples, 2“You know that after two days the Passover is coming, and the Son of Man will be delivered up to be crucified.” 3Then the chief priests, the scribes, and the elders of the people were gathered together in the court of the high priest, who was called Caiaphas. 4They took counsel together that they might take Jesus by deceit, and kill him. 5But they said, “Not during the feast, lest a riot occur among the people.” 6Now when Jesus was in Bethany, in the house of Simon the leper, 7a woman came to him having an alabaster jar of very expensive ointment, and she poured it on his head as he sat at the table. 8But when his disciples saw this, they were indignant, saying, “Why this waste? 9For this ointment might have been sold for much, and given to the poor.” 10However, knowing this, Jesus said to them, “Why do you trouble the woman? Because she has done a good work for me. 11For you always have the poor with you; but you don’t always have me. 12For in pouring this ointment on my body, she did it to prepare me for burial. 13Most certainly I tell you, wherever this Good News is preached in the whole world, what this woman has done will also be spoken of as a memorial of her.” 14Then one of the twelve, who was called Judas Iscariot, went to the chief priests, 15and said, “What are you willing to give me, that I should deliver him to you?” They weighed out for him thirty pieces of silver. 16From that time he sought opportunity to betray him. 17Now on the first day of unleavened bread, the disciples came to Jesus, saying to him, “Where do you want us to prepare for you to eat the Passover?” 18He said, “Go into the city to a certain person, and tell him, ‘The Teacher says, “My time is at hand. I will keep the Passover at your house with my disciples.”’” 19The disciples did as Jesus commanded them, and they prepared the Passover. 20Now when evening had come, he was reclining at the table with the twelve disciples. 21As they were eating, he said, “Most certainly I tell you that one of you will betray me.” 22They were exceedingly sorrowful, and each began to ask him, “It isn’t me, is it, Lord?” 23He answered, “He who dipped his hand with me in the dish, the same will betray me. 24The Son of Man goes, even as it is written of him, but woe to that man through whom the Son of Man is betrayed! It would be better for that man if he had not been born.” 25Judas, who betrayed him, answered, “It isn’t me, is it, Rabbi?” He said to him, “You said it.” 26As they were eating, Jesus took bread, gave thanks for it, and broke it. He gave to the disciples, and said, “Take, eat; this is my body.” 27He took the cup, gave thanks, and gave to them, saying, “All of you drink it, 28for this is my blood of the new covenant, which is poured out for many for the remission of sins. 29But I tell you that I will not drink of this fruit of the vine from now on, until that day when I drink it anew with you in my Father’s Kingdom.” 30When they had sung a hymn, they went out to the Mount of Olives. 31Then Jesus said to them, “All of you will be made to stumble because of me tonight, for it is written, ‘I will strike the shepherd, and the sheep of the flock will be scattered.’ 32But after I am raised up, I will go before you into Galilee.” 33But Peter answered him, “Even if all will be made to stumble because of you, I will never be made to stumble.” 34Jesus said to him, “Most certainly I tell you that tonight, before the rooster crows, you will deny me three times.” 35Peter said to him, “Even if I must die with you, I will not deny you.” All of the disciples also said likewise. 36Then Jesus came with them to a place called Gethsemane, and said to his disciples, “Sit here, while I go there and pray.” 37He took with him Peter and the two sons of Zebedee, and began to be sorrowful and severely troubled. 38Then he said to them, “My soul is exceedingly sorrowful, even to death. Stay here, and watch with me.” 39He went forward a little, fell on his face, and prayed, saying, “My Father, if it is possible, let this cup pass away from me; nevertheless, not what I desire, but what you desire.” 40He came to the disciples, and found them sleeping, and said to Peter, “What, couldn’t you watch with me for one hour? 41Watch and pray, that you don’t enter into temptation. The spirit indeed is willing, but the flesh is weak.” 42Again, a second time he went away, and prayed, saying, “My Father, if this cup can’t pass away from me unless I drink it, your desire be done.” 43He came again and found them sleeping, for their eyes were heavy. 44He left them again, went away, and prayed a third time, saying the same words. 45Then he came to his disciples, and said to them, “Sleep on now, and take your rest. Behold, the hour is at hand, and the Son of Man is betrayed into the hands of sinners. 46Arise, let’s be going. Behold, he who betrays me is at hand.” 47While he was still speaking, behold, Judas, one of the twelve, came, and with him a great multitude with swords and clubs, from the chief priest and elders of the people. 48Now he who betrayed him gave them a sign, saying, “Whoever I kiss, he is the one. Seize him.” 49Immediately he came to Jesus, and said, “Hail, Rabbi!” and kissed him. 50Jesus said to him, “Friend, why are you here?” Then they came and laid hands on Jesus, and took him. 51Behold, one of those who were with Jesus stretched out his hand, and drew his sword, and struck the servant of the high priest, and struck off his ear. 52Then Jesus said to him, “Put your sword back into its place, for all those who take the sword will die by the sword. 53Or do you think that I couldn’t ask my Father, and he would even now send me more than twelve legions of angels? 54How then would the Scriptures be fulfilled that it must be so?” 55In that hour Jesus said to the multitudes, “Have you come out as against a robber with swords and clubs to seize me? I sat daily in the temple teaching, and you didn’t arrest me. 56But all this has happened, that the Scriptures of the prophets might be fulfilled.” Then all the disciples left him, and fled. 57Those who had taken Jesus led him away to Caiaphas the high priest, where the scribes and the elders were gathered together. 58But Peter followed him from a distance, to the court of the high priest, and entered in and sat with the officers, to see the end. 59Now the chief priests, the elders, and the whole council sought false testimony against Jesus, that they might put him to death; 60and they found none. Even though many false witnesses came forward, they found none. But at last two false witnesses came forward, 61and said, “This man said, ‘I am able to destroy the temple of God, and to build it in three days.’” 62The high priest stood up, and said to him, “Have you no answer? What is this that these testify against you?” 63But Jesus held his peace. The high priest answered him, “I adjure you by the living God, that you tell us whether you are the Christ, the Son of God.” 64Jesus said to him, “You have said it. Nevertheless, I tell you, after this you will see the Son of Man sitting at the right hand of Power, and coming on the clouds of the sky.” 65Then the high priest tore his clothing, saying, “He has spoken blasphemy! Why do we need any more witnesses? Behold, now you have heard his blasphemy. 66What do you think?” They answered, “He is worthy of death!” 67Then they spit in his face and beat him with their fists, and some slapped him, 68saying, “Prophesy to us, you Christ! Who hit you?” 69Now Peter was sitting outside in the court, and a maid came to him, saying, “You were also with Jesus, the Galilean!” 70But he denied it before them all, saying, “I don’t know what you are talking about.” 71When he had gone out onto the porch, someone else saw him, and said to those who were there, “This man also was with Jesus of Nazareth.” 72Again he denied it with an oath, “I don’t know the man.” 73After a little while those who stood by came and said to Peter, “Surely you are also one of them, for your speech makes you known.” 74Then he began to curse and to swear, “I don’t know the man!” Immediately the rooster crowed. 75Peter remembered the word which Jesus had said to him, “Before the rooster crows, you will deny me three times.” He went out and wept bitterly.

1En het is geschied, als Jezus al deze woorden geeindigd had, dat Hij tot Zijn discipelen zeide: 2Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden. 3Toen vergaderden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen des volks, in de zaal des hogepriesters, die genaamd was Kajafas; 4En zij beraadslaagden te zamen, dat zij Jezus met listigheid vangen en doden zouden. 5Doch zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer worde onder het volk. 6Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, de melaatse, 7Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat. 8En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende: Waartoe dit verlies? 9Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen gegeven worden. 10Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze vrouw moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht. 11Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd. 12Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis. 13Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van hetgeen zij gedaan heeft. 14Toen ging een van de twaalven, genaamd Judas Iskariot, tot de overpriesters, 15En zeide: Wat wilt gij mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen. 16En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren mocht. 17En op den eerste dag der ongehevelde broden kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij U bereiden het pascha te eten? 18En Hij zeide: Gaat heen in de stad, tot zulk een, en zegt hem: De Meester zegt: Mijn tijd is nabij, Ik zal bij u het pascha houden met Mijn discipelen. 19En de discipelen deden, gelijk Jezus hun bevolen had, en bereidden het pascha. 20En als het avond geworden was, zat Hij aan met de twaalven. 21En toen zij aten, zeide Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u Mij zal verraden. 22En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon een iegelijk van hen tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere? 23En Hij, antwoordende, zeide: Die de hand met Mij in den schotel indoopt, die zal Mij verraden. 24De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is; maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt; het ware hem goed, zo die mens niet geboren was geweest. 25En Judas, die Hem verried, antwoordde en zeide: Ben ik het, Rabbi? Hij zeide tot hem: Gij hebt het gezegd. 26En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak Hij het, en gaf het den discipelen, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam. 27En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien, zeggende: Drinkt allen daaruit; 28Want dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden. 29En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik met u dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Mijns Vaders. 30En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg. 31Toen zeide Jezus tot hen: Gij zult allen aan Mij geergerd worden in deze nacht; want er is geschreven: Ik zal den Herder slaan, en de schapen der kudde zullen verstrooid worden. 32Maar nadat Ik zal opgestaan zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea. 33Doch Petrus, antwoordende, zeide tot Hem: Al werden zij ook allen aan U geergerd, ik zal nimmermeer geergerd worden. 34Jezus zeide tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat gij in dezen zelfden nacht, eer de haan gekraaid zal hebben, Mij driemaal zult verloochenen. 35Petrus zeide tot Hem: Al moest ik ook met U sterven, zo zal ik U geenszins verloochenen! Desgelijks zeiden ook al de discipelen. 36Toen ging Jezus met hen in een plaats genaamd Gethsemane, en zeide tot de discipelen: Zit hier neder, totdat Ik heenga, en aldaar zal gebeden hebben. 37En met Zich nemende Petrus, en de twee zonen van Zebedeus, begon Hij droevig en zeer beangst te worden. 38Toen zeide Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier en waakt met Mij. 39En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht, biddende en zeggende: Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat dezen drinkbeker van Mij voorbijgaan? doch niet, gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt. 40En Hij kwam tot de discipelen en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Kunt gij dan niet een uur met Mij waken? 41Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. 42Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede! 43En komende bij hen, vond Hij hen wederom slapende; want hun ogen waren bezwaard. 44En hen latende, ging Hij wederom heen, en bad ten derden male, zeggende dezelfde woorden. 45Toen kwam Hij tot Zijn discipelen, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; ziet, de ure is nabij gekomen, en de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren. 46Staat op, laat ons gaan; ziet, hij is nabij, die Mij verraadt. 47En als Hij nog sprak, ziet, Judas, een van de twaalven, kwam, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters en ouderlingen des volks. 48En die Hem verried, had hun een teken gegeven, zeggende: Dien ik zal kussen, Dezelve is het, grijpt Hem. 49En terstond komende tot Jezus, zeide hij: Wees gegroet, Rabbi! en hij kuste Hem. 50Maar Jezus zeide tot hem: Vriend! waartoe zijt gij hier! Toen kwamen zij toe, en sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem. 51En ziet, een van degenen, die met Jezus waren, de hand uitstekende, trok zijn zwaard uit, en slaande den dienstknecht des hogepriesters, hieuw zijn oor af. 52Toen zeide Jezus tot hem: Keer uw zwaard weder in zijn plaats; want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan. 53Of meent gij, dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen bijzetten? 54Hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, die zeggen, dat het alzo geschieden moet? 55Ter zelfder ure sprak Jezus tot de scharen: Gij zijt uitgegaan als tegen een moordenaar, met zwaarden en stokken, om Mij te vangen; dagelijks zat Ik bij u, lerende in den tempel, en gij hebt Mij niet gegrepen; 56Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende. 57Die nu Jezus gevangen hadden, leidden Hem heen tot Kajafas, den hogepriester, alwaar de Schriftgeleerden en ouderlingen vergaderd waren. 58En Petrus volgde Hem van verre tot aan de zaal des hogepriesters, en binnengegaan zijnde, zat hij bij de dienaren, om het einde te zien. 59En de overpriesters, en de ouderlingen, en de gehele grote raad zochten valse getuigenis tegen Jezus, opdat zij Hem doden mochten; en vonden niet. 60En hoewel er vele valse getuigen toegekomen waren, zo vonden zij toch niet. 61Maar ten laatste kwamen twee valse getuigen, en zeiden: Deze heeft gezegd: Ik kan den tempel Gods afbreken, en in drie dagen denzelven opbouwen. 62En de hogepriester, opstaande, zeide tot Hem: Antwoordt Gij niets? Wat getuigen dezen tegen U? 63Doch Jezus zweeg stil. En de hogepriester, antwoordende, zeide tot Hem: Ik bezweer U bij den levenden God, dat Gij ons zegt, of Gij zijt de Christus, de Zoon van God? 64Jezus zeide tot hem: Gij hebt het gezegd. Doch Ik zeg ulieden: Van nu aan zult gij zien den Zoon des mensen, zittende ter rechter hand der kracht Gods, en komende op de wolken des hemels. 65Toen verscheurde de hogepriester zijn klederen, zeggende: Hij heeft God gelasterd, wat hebben wij nog getuigen van node? Ziet, nu hebt gij Zijn gods lastering gehoord. 66Wat dunkt ulieden? En zij, antwoordende, zeiden: Hij is des doods schuldig. 67Toen spogen zij in Zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten. 68En anderen gaven Hem kinnebakslagen, zeggende: Profeteer ons, Christus, wie is het, die U geslagen heeft? 69En Petrus zat buiten in de zaal; en een dienstmaagd kwam tot hem, zeggende: Gij waart ook met Jezus, den Galileer. 70Maar hij loochende het voor allen, zeggende: Ik weet niet, wat gij zegt. 71En als hij naar de voorpoort uitging, zag hem een andere dienstmaagd, en zeide tot degenen, die aldaar waren: Deze was ook met Jezus den Nazarener. 72En hij loochende het wederom met een eed, zeggende: Ik ken den Mens niet. 73En een weinig daarna, die er stonden, bijkomende, zeiden tot Petrus: Waarlijk, gij zijt ook van die, want ook uw spraak maakt u openbaar. 74Toen begon hij zich te vervloeken, en te zweren: Ik ken den Mens niet. 75En terstond kraaide de haan; en Petrus werd indachtig het woord van Jezus, Die tot hem gezegd had: Eer de haan gekraaid zal hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen. En naar buiten gaande, weende hij bitterlijk.