1那时，耶稣在安息日从麦地经过。他的门徒饿了，就掐起麦穗来吃。 2法利赛人看见，就对耶稣说：「看哪，你的门徒做安息日不可做的事了！」 3耶稣对他们说：「经上记着大卫和跟从他的人饥饿之时所做的事，你们没有念过吗？ 4他怎么进了 神的殿，吃了陈设饼，这饼不是他和跟从他的人可以吃得，惟独祭司才可以吃。 5再者，律法上所记的，当安息日，祭司在殿里犯了安息日还是没有罪，你们没有念过吗？ 6但我告诉你们，在这里有一人比殿更大。 7『我喜爱怜恤，不喜爱祭祀。』你们若明白这话的意思，就不将无罪的当作有罪的了。 8因为人子是安息日的主。」 9耶稣离开那地方，进了一个会堂。 10那里有一个人枯干了一只手。有人问耶稣说：「安息日治病可以不可以？」意思是要控告他。 11耶稣说：「你们中间谁有一只羊，当安息日掉在坑里，不把它抓住，拉上来呢？ 12人比羊何等贵重呢！所以，在安息日做善事是可以的。」 13于是对那人说：「伸出手来！」他把手一伸，手就复了原，和那只手一样。 14法利赛人出去，商议怎样可以除灭耶稣。 15耶稣知道了，就离开那里，有许多人跟着他。他把其中有病的人都治好了； 16又嘱咐他们，不要给他传名。 17这是要应验先知以赛亚的话，说： 18看哪！我的仆人，我所拣选、所亲爱、心里所喜悦的，我要将我的灵赐给他；他必将公理传给外邦。 19他不争竞，不喧嚷；街上也没有人听见他的声音。 20压伤的芦苇，他不折断；将残的灯火，他不吹灭；等他施行公理，叫公理得胜。 21外邦人都要仰望他的名。 22当下，有人将一个被鬼附着、又瞎又哑的人带到耶稣那里，耶稣就医治他，甚至那哑巴又能说话，又能看见。 23众人都惊奇，说：「这不是大卫的子孙吗？」 24但法利赛人听见，就说：「这个人赶鬼，无非是靠着鬼王别西卜啊。」 25耶稣知道他们的意念，就对他们说：「凡一国自相纷争，就成为荒场；一城一家自相纷争，必站立不住； 26若撒但赶逐撒但，就是自相纷争，他的国怎能站得住呢？ 27我若靠着别西卜赶鬼，你们的子弟赶鬼又靠着谁呢？这样，他们就要断定你们的是非。 28我若靠着 神的灵赶鬼，这就是 神的国临到你们了。 29人怎能进壮士家里，抢夺他的家具呢？除非先捆住那壮士，才可以抢夺他的家财。 30不与我相合的，就是敌我的；不同我收聚的，就是分散的。」 31所以我告诉你们：「人一切的罪和亵渎的话都可得赦免，惟独亵渎圣灵，总不得赦免。 32凡说话干犯人子的，还可得赦免；惟独说话干犯圣灵的，今世来世总不得赦免。」 33「你们或以为树好，果子也好；树坏，果子也坏；因为看果子就可以知道树。 34毒蛇的种类！你们既是恶人，怎能说出好话来呢？因为心里所充满的，口里就说出来。 35善人从他心里所存的善就发出善来；恶人从他心里所存的恶就发出恶来。 36我又告诉你们，凡人所说的闲话，当审判的日子，必要句句供出来； 37因为要凭你的话定你为义，也要凭你的话定你有罪。」 38当时，有几个文士和法利赛人对耶稣说：「夫子，我们愿意你显个神迹给我们看。」 39耶稣回答说：「一个邪恶淫乱的世代求看神迹，除了先知约拿的神迹以外，再没有神迹给他们看。 40约拿三日三夜在大鱼肚腹中，人子也要这样三日三夜在地里头。 41当审判的时候，尼尼微人要起来定这世代的罪，因为尼尼微人听了约拿所传的就悔改了。看哪，在这里有一人比约拿更大！ 42当审判的时候，南方的女王要起来定这世代的罪，因为她从地极而来，要听所罗门的智慧话。看哪，在这里有一人比所罗门更大。」 43「污鬼离了人身，就在无水之地过来过去，寻求安歇之处，却寻不着。 44于是说：『我要回到我所出来的屋里去。』到了，就看见里面空闲，打扫干净，修饰好了， 45便去另带了七个比自己更恶的鬼来，都进去住在那里。那人末后的景况比先前更不好了。这邪恶的世代也要如此。」 46耶稣还对众人说话的时候，不料他母亲和他弟兄站在外边，要与他说话。 47有人告诉他说：「看哪，你母亲和你弟兄站在外边，要与你说话。」 48他却回答那人说：「谁是我的母亲？谁是我的弟兄？」 49就伸手指着门徒，说：「看哪，我的母亲，我的弟兄。 50凡遵行我天父旨意的人，就是我的弟兄姊妹和母亲了。」
1At that time, Jesus went on the Sabbath day through the grain fields. His disciples were hungry and began to pluck heads of grain and to eat. 2But the Pharisees, when they saw it, said to him, “Behold, your disciples do what is not lawful to do on the Sabbath.” 3But he said to them, “Haven’t you read what David did, when he was hungry, and those who were with him; 4how he entered into God’s house, and ate the show bread, which was not lawful for him to eat, neither for those who were with him, but only for the priests? 5Or have you not read in the law, that on the Sabbath day, the priests in the temple profane the Sabbath, and are guiltless? 6But I tell you that one greater than the temple is here. 7But if you had known what this means, ‘I desire mercy, and not sacrifice,’you would not have condemned the guiltless. 8For the Son of Man is Lord of the Sabbath.” 9He departed there, and went into their synagogue. 10And behold there was a man with a withered hand. They asked him, “Is it lawful to heal on the Sabbath day?” that they might accuse him. 11He said to them, “What man is there among you, who has one sheep, and if this one falls into a pit on the Sabbath day, won’t he grab on to it, and lift it out? 12Of how much more value then is a man than a sheep! Therefore it is lawful to do good on the Sabbath day.” 13Then he told the man, “Stretch out your hand.” He stretched it out; and it was restored whole, just like the other. 14But the Pharisees went out, and conspired against him, how they might destroy him. 15Jesus, perceiving that, withdrew from there. Great multitudes followed him; and he healed them all, 16and commanded them that they should not make him known: 17that it might be fulfilled which was spoken through Isaiah the prophet, saying, 18“Behold, my servant whom I have chosen; my beloved in whom my soul is well pleased: I will put my Spirit on him. He will proclaim justice to the nations. 19He will not strive, nor shout; neither will anyone hear his voice in the streets. 20He won’t break a bruised reed. He won’t quench a smoking flax, until he leads justice to victory. 21In his name, the nations will hope.” 22Then one possessed by a demon, blind and mute, was brought to him and he healed him, so that the blind and mute man both spoke and saw. 23All the multitudes were amazed, and said, “Can this be the son of David?” 24But when the Pharisees heard it, they said, “This man does not cast out demons, except by Beelzebul, the prince of the demons.” 25Knowing their thoughts, Jesus said to them, “Every kingdom divided against itself is brought to desolation, and every city or house divided against itself will not stand. 26If Satan casts out Satan, he is divided against himself. How then will his kingdom stand? 27If I by Beelzebul cast out demons, by whom do your children cast them out? Therefore they will be your judges. 28But if I by the Spirit of God cast out demons, then the Kingdom of God has come upon you. 29Or how can one enter into the house of the strong man, and plunder his goods, unless he first bind the strong man? Then he will plunder his house. 30“He who is not with me is against me, and he who doesn’t gather with me, scatters. 31Therefore I tell you, every sin and blasphemy will be forgiven men, but the blasphemy against the Spirit will not be forgiven men. 32Whoever speaks a word against the Son of Man, it will be forgiven him; but whoever speaks against the Holy Spirit, it will not be forgiven him, neither in this age, nor in that which is to come. 33“Either make the tree good, and its fruit good, or make the tree corrupt, and its fruit corrupt; for the tree is known by its fruit. 34You offspring of vipers, how can you, being evil, speak good things? For out of the abundance of the heart, the mouth speaks. 35The good man out of his good treasure brings out good things, and the evil man out of his evil treasure brings out evil things. 36I tell you that every idle word that men speak, they will give account of it in the day of judgment. 37For by your words you will be justified, and by your words you will be condemned.” 38Then certain of the scribes and Pharisees answered, “Teacher, we want to see a sign from you.” 39But he answered them, “An evil and adulterous generation seeks after a sign, but no sign will be given it but the sign of Jonah the prophet. 40For as Jonah was three days and three nights in the belly of the whale, so will the Son of Man be three days and three nights in the heart of the earth. 41The men of Nineveh will stand up in the judgment with this generation, and will condemn it, for they repented at the preaching of Jonah; and behold, someone greater than Jonah is here. 42The queen of the south will rise up in the judgment with this generation, and will condemn it, for she came from the ends of the earth to hear the wisdom of Solomon; and behold, someone greater than Solomon is here. 43But the unclean spirit, when he is gone out of the man, passes through waterless places, seeking rest, and doesn’t find it. 44Then he says, ‘I will return into my house from which I came out,’ and when he has come back, he finds it empty, swept, and put in order. 45Then he goes, and takes with himself seven other spirits more evil than he is, and they enter in and dwell there. The last state of that man becomes worse than the first. Even so will it be also to this evil generation.” 46While he was yet speaking to the multitudes, behold, his mother and his brothers stood outside, seeking to speak to him. 47One said to him, “Behold, your mother and your brothers stand outside, seeking to speak to you.” 48But he answered him who spoke to him, “Who is my mother? Who are my brothers?” 49He stretched out his hand towards his disciples, and said, “Behold, my mother and my brothers! 50For whoever does the will of my Father who is in heaven, he is my brother, and sister, and mother.”
1In dien tijd ging Jezus, op een sabbatdag, door het gezaaide, en Zijn discipelen hadden honger, en begonnen aren te plukken, en te eten. 2En de Farizeen, dat ziende, zeiden tot Hem: Zie, Uw discipelen doen, wat niet geoorloofd is te doen op den sabbat. 3Maar Hij zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, wat David gedaan heeft, toen hem hongerde, en hun, die met hem waren? 4Hoe hij gegaan is in het huis Gods, en de toonbroden gegeten heeft, die hem niet geoorloofd waren te eten, noch ook hun, die met hem waren, maar den priesteren alleen. 5Of hebt gij niet gelezen in de wet, dat de priesters den sabbat ontheiligen in den tempel, op de sabbatdagen, en nochtans onschuldig zijn? 6En Ik zeg u, dat Een, meerder dan de tempel, hier is. 7Doch zo gij geweten hadt, wat het zij: Ik wil barmhartigheid en niet offerande, gij zoudt de onschuldigen niet veroordeeld hebben. 8Want de Zoon des mensen is een Heere ook van den sabbat. 9En van daar voortgaande, kwam Hij in hun synagoge. 10En ziet, er was een mens, die een dorre hand had, en zij vraagden Hem, zeggende: Is het ook geoorloofd op de sabbatdagen te genezen? (opdat zij Hem mochten beschuldigen). 11En Hij zeide tot hen: Wat mens zal er zijn onder u, die een schaap heeft, en zo datzelve op een sabbatdag in een gracht valt, die hetzelve niet zal aangrijpen en uitheffen? 12Hoe veel gaat nu een mens een schaap te boven? Zo is het dan op de sabbatdagen geoorloofd wel te doen. 13Toen zeide Hij tot dien mens: Strek uw hand uit; en hij strekte ze uit, en zij werd hersteld, gezond gelijk de andere. 14En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hielden te zamen raad tegen Hem, hoe zij Hem doden mochten. 15Maar Jezus, dat wetende, vertrok van daar, en vele scharen volgden Hem, en Hij genas ze allen. 16En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij Hem niet openbaar maken zouden; 17Opdat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door Jesaja, den profeet, zeggende: 18Ziet, Mijn Knecht, Welken Ik verkoren heb, Mijn Beminde, in Welken Mijn ziel een welbehagen heeft; Ik zal Mijn Geest op Hem leggen, en Hij zal het oordeel den heidenen verkondigen. 19Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen. 20Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en het rokende lemmet zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning. 21En in Zijn Naam zullen de heidenen hopen. 22Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide sprak en zag. 23En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon van David? 24Maar de Farizeen, dit gehoord hebbende, zeiden: Deze werpt de duivelen niet uit, dan door Beelzebul, den overste der duivelen. 25Doch Jezus, kennende hun gedachten, zeide tot hen: Een ieder koninkrijk, dat tegen zichzelf verdeeld is, wordt verwoest; en een iedere stad, of huis, dat tegen zichzelf verdeeld is, zal niet bestaan. 26En indien de satan den satan uitwerpt, zo is hij tegen zichzelf verdeeld; hoe zal dan zijn rijk bestaan? 27En indien Ik door Beelzebul de duivelen uitwerp, door wien werpen ze dan uw zonen uit? Daarom zullen die uw rechters zijn. 28Maar indien Ik door den Geest Gods de duivelen uitwerp, zo is dan het Koninkrijk Gods tot u gekomen. 29Of hoe kan iemand in het huis eens sterken inkomen, en zijn vaten ontroven, tenzij dat hij eerst den sterke gebonden hebbe? en alsdan zal hij zijn huis beroven. 30Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; en wie met Mij niet vergadert, die verstrooit. 31Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal den mensen vergeven worden; maar de lastering tegen den Geest zal den mensen niet vergeven worden. 32En zo wie enig woord gesproken zal hebben tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar zo wie tegen den Heiligen Geest zal gesproken hebben, het zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende. 33Of maakt den boom goed en zijn vrucht goed; of maakt den boom kwaad en zijn vrucht kwaad; want uit de vrucht wordt de boom gekend. 34Gij adderengebroedsels! hoe kunt gij goede dingen spreken, daar gij boos zijt? want uit den overvloed des harten spreekt de mond. 35De goede mens brengt goede dingen voort uit den goede schat des harten, en de boze mens brengt boze dingen voort uit den boze schat. 36Maar Ik zeg u, dat van elk ijdel woord, hetwelk de mensen zullen gesproken hebben, zij van hetzelve zullen rekenschap geven in den dag des oordeels. 37Want uit uw woorden zult gij gerechtvaardigd worden, en uit uw woorden zult gij veroordeeld worden. 38Toen antwoordden sommigen der Schriftgeleerden en Farizeen, zeggende: Meester! wij willen van U wel een teken zien. 39Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jonas, den profeet. 40Want gelijk Jonas drie dagen en drie nachten was in den buik van den walvis, alzo zal de Zoon des mensen drie dagen en drie nachten wezen in het hart der aarde. 41De mannen van Nineve zullen opstaan in het oordeel met dit geslacht, en zullen hetzelve veroordelen; want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jonas; en ziet, meer dan Jonas is hier! 42De koningin van het zuiden zal opstaan in het oordeel met dit geslacht, en hetzelve veroordelen; want zij is gekomen van de einden der aarde, om te horen, de wijsheid van Salomo; en ziet, meer dan Salomo is hier! 43En wanneer de onreine geest van den mens uitgegaan is, zo gaat hij door dorre plaatsen, zoekende rust, en vindt ze niet. 44Dan zegt hij: Ik zal wederkeren in mijn huis, van waar ik uitgegaan ben; en komende, vindt hij het ledig, met bezemen gekeerd en versierd. 45Dan gaat hij heen en neemt met zich zeven andere geesten, bozer dan hijzelf, en ingegaan zijnde, wonen zij aldaar; en het laatste van denzelven mens wordt erger dan het eerste. Alzo zal het ook met dit boos geslacht zijn. 46En als Hij nog tot de scharen sprak, ziet, Zijn moeder en broeders stonden buiten, zoekende Hem te spreken. 47En iemand zeide tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders staan daar buiten, zoekende U te spreken. 48Maar Hij, antwoordende, zeide tot dengene die Hem dat zeide: Wie is Mijn moeder, en wie zijn Mijn broeders? 49En Zijn hand uitstrekkende over Zijn discipelen, zeide Hij: Ziet, Mijn moeder en Mijn broeders. 50Want zo wie den wil Mijns Vaders doet Die in de hemelen is, dezelve is Mijn broeder, en zuster, en moeder.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。