1耶路撒冷王亚多尼・洗德听见约书亚夺了艾城，尽行毁灭，怎样待耶利哥和耶利哥的王，也照样待艾城和艾城的王，又听见基遍的居民与以色列人立了和约，住在他们中间， 2就甚惧怕；因为基遍是一座大城，如都城一般，比艾城更大，并且城内的人都是勇士。 3所以耶路撒冷王亚多尼・洗德打发人去见希伯仑王何咸、耶末王毗兰、拉吉王雅非亚，和伊矶伦王底璧，说： 4「求你们上来帮助我，我们好攻打基遍，因为他们与约书亚和以色列人立了和约。」 5于是五个亚摩利王，就是耶路撒冷王、希伯仑王、耶末王、拉吉王、伊矶伦王，大家聚集，率领他们的众军上去，对着基遍安营，攻打基遍。 6基遍人就打发人往吉甲的营中去见约书亚，说：「你不要袖手不顾你的仆人，求你速速上来拯救我们，帮助我们，因为住山地亚摩利人的诸王都聚集攻击我们。」 7于是约书亚和他一切兵丁，并大能的勇士，都从吉甲上去。 8耶和华对约书亚说：「不要怕他们；因为我已将他们交在你手里，他们无一人能在你面前站立得住。」 9约书亚就终夜从吉甲上去，猛然临到他们那里。 10耶和华使他们在以色列人面前溃乱。约书亚在基遍大大地杀败他们，追赶他们，在伯・和仑的上坡路击杀他们，直到亚西加和玛基大。 11他们在以色列人面前逃跑，正在伯・和仑下坡的时候，耶和华从天上降大冰雹（原文是石头）在他们身上，直降到亚西加，打死他们。被冰雹打死的，比以色列人用刀杀死的还多。 12当耶和华将亚摩利人交付以色列人的日子，约书亚就祷告耶和华，在以色列人眼前说：日头啊，你要停在基遍；月亮啊，你要止在亚雅仑谷。 13于是日头停留，月亮止住，直等国民向敌人报仇。这事岂不是写在雅煞珥书上吗？日头在天当中停住，不急速下落，约有一日之久。 14在这日以前，这日以后，耶和华听人的祷告，没有像这日的，是因耶和华为以色列争战。 15约书亚和以色列众人回到吉甲的营中。 16那五王逃跑，藏在玛基大洞里。 17有人告诉约书亚说：「那五王已经找到了，都藏在玛基大洞里。」 18约书亚说：「你们把几块大石头滚到洞口，派人看守， 19你们却不可耽延，要追赶你们的仇敌，击杀他们尽后边的人，不容他们进自己的城邑，因为耶和华－你们的 神已经把他们交在你们手里。」 20约书亚和以色列人大大杀败他们，直到将他们灭尽；其中剩下的人都进了坚固的城。 21众百姓就安然回玛基大营中，到约书亚那里。没有一人敢向以色列人饶舌。 22约书亚说：「打开洞口，将那五王从洞里带出来，领到我面前。」 23众人就这样行，将那五王，就是耶路撒冷王、希伯仑王、耶末王、拉吉王、伊矶伦王，从洞里带出来，领到约书亚面前。 24带出那五王到约书亚面前的时候，约书亚就召了以色列众人来，对那些和他同去的军长说：「你们近前来，把脚踏在这些王的颈项上。」他们就近前来，把脚踏在这些王的颈项上。 25约书亚对他们说：「你们不要惧怕，也不要惊惶。应当刚强壮胆，因为耶和华必这样待你们所要攻打的一切仇敌。」 26随后约书亚将这五王杀死，挂在五棵树上。他们就在树上直挂到晚上。 27日头要落的时候，约书亚一吩咐，人就把尸首从树上取下来，丢在他们藏过的洞里，把几块大石头放在洞口，直存到今日。 28当日，约书亚夺了玛基大，用刀击杀城中的人和王；将其中一切人口尽行杀灭，没有留下一个。他待玛基大王，像从前待耶利哥王一样。 29约书亚和以色列众人从玛基大往立拿去，攻打立拿。 30耶和华将立拿和立拿的王也交在以色列人手里。约书亚攻打这城，用刀击杀了城中的一切人口，没有留下一个。他待立拿王，像从前待耶利哥王一样。 31约书亚和以色列众人从立拿往拉吉去，对着拉吉安营，攻打这城。 32耶和华将拉吉交在以色列人的手里。第二天约书亚就夺了拉吉，用刀击杀了城中的一切人口，是照他向立拿一切所行的。 33那时基色王荷兰上来帮助拉吉，约书亚就把他和他的民都击杀了，没有留下一个。 34约书亚和以色列众人从拉吉往伊矶伦去，对着伊矶伦安营，攻打这城。 35当日就夺了城，用刀击杀了城中的人。那日，约书亚将城中的一切人口尽行杀灭，是照他向拉吉一切所行的。 36约书亚和以色列众人从伊矶伦上希伯仑去，攻打这城， 37就夺了希伯仑和属希伯仑的诸城邑，用刀将城中的人与王，并那些城邑中的人口，都击杀了，没有留下一个，是照他向伊矶伦所行的，把城中的一切人口尽行杀灭。 38约书亚和以色列众人回到底璧，攻打这城， 39就夺了底璧和属底璧的城邑，又擒获底璧的王，用刀将这些城中的人口尽行杀灭，没有留下一个。他待底璧和底璧王，像从前待希伯仑和立拿与立拿王一样。 40这样，约书亚击杀全地的人，就是山地、南地、高原、山坡的人，和那些地的诸王，没有留下一个。将凡有气息的尽行杀灭，正如耶和华―以色列的 神所吩咐的。 41约书亚从加低斯・巴尼亚攻击到迦萨，又攻击歌珊全地，直到基遍。 42约书亚一时杀败了这些王，并夺了他们的地，因为耶和华―以色列的 神为以色列争战。 43于是约书亚和以色列众人回到吉甲的营中。
1Now when Adoni-Zedek king of Jerusalem heard how Joshua had taken Ai, and had utterly destroyed it; as he had done to Jericho and her king, so he had done to Ai and her king; and how the inhabitants of Gibeon had made peace with Israel, and were among them; 2they were very afraid, because Gibeon was a great city, as one of the royal cities, and because it was greater than Ai, and all its men were mighty. 3Therefore Adoni-Zedek king of Jerusalem sent to Hoham king of Hebron, to Piram king of Jarmuth, to Japhia king of Lachish, and to Debir king of Eglon, saying, 4“Come up to me, and help me, and let us strike Gibeon; for it has made peace with Joshua and with the children of Israel.” 5Therefore the five kings of the Amorites, the king of Jerusalem, the king of Hebron, the king of Jarmuth, the king of Lachish, the king of Eglon, gathered themselves together, and went up, they and all their armies, and encamped against Gibeon, and made war against it. 6The men of Gibeon sent to Joshua to the camp to Gilgal, saying, “Don’t abandon your servants! Come up to us quickly, and save us, and help us; for all the kings of the Amorites that dwell in the hill country have gathered together against us.” 7So Joshua went up from Gilgal, he, and all the people of war with him, and all the mighty men of valor. 8Yahweh said to Joshua, “Don’t fear them, for I have delivered them into your hands. Not a man of them will stand before you.” 9Joshua therefore came on them suddenly. He went up from Gilgal all night. 10Yahweh confused them before Israel, and he killed them with a great slaughter at Gibeon, and chased them by the way of the ascent of Beth Horon, and struck them to Azekah and to Makkedah. 11As they fled from before Israel, while they were at the descent of Beth Horon, Yahweh hurled down great stones from the sky on them to Azekah, and they died. There were more who died from the hailstones than who the children of Israel killed with the sword. 12Then Joshua spoke to Yahweh in the day when Yahweh delivered up the Amorites before the children of Israel; and he said in the sight of Israel, “Sun, stand still on Gibeon! You, moon, stop in the valley of Aijalon!” 13The sun stood still, and the moon stayed, until the nation had avenged themselves of their enemies. Isn’t this written in the book of Jashar? The sun stayed in the midst of the sky, and didn’t hurry to go down about a whole day. 14There was no day like that before it or after it, that Yahweh listened to the voice of a man; for Yahweh fought for Israel. 15Joshua returned, and all Israel with him, to the camp to Gilgal. 16These five kings fled, and hid themselves in the cave at Makkedah. 17Joshua was told, saying, “The five kings are found, hidden in the cave at Makkedah.” 18Joshua said, “Roll large stones to the mouth of the cave, and set men by it to guard them; 19but don’t stay. Pursue your enemies, and them from the rear. Don’t allow them to enter into their cities; for Yahweh your God has delivered them into your hand.” 20When Joshua and the children of Israel had finished killing them with a very great slaughter until they were consumed, and the remnant which remained of them had entered into the fortified cities, 21all the people returned to the camp to Joshua at Makkedah in peace. None moved his tongue against any of the children of Israel. 22Then Joshua said, “Open the mouth of the cave, and bring those five kings out of the cave to me.” 23They did so, and brought those five kings out of the cave to him: the king of Jerusalem, the king of Hebron, the king of Jarmuth, the king of Lachish, and the king of Eglon. 24When they brought those kings out to Joshua, Joshua called for all the men of Israel, and said to the chiefs of the men of war who went with him, “Come near, put your feet on the necks of these kings.” They came near, and put their feet on their necks. 25Joshua said to them, “Don’t be afraid, nor be dismayed. Be strong and courageous, for Yahweh will do this to all your enemies against whom you fight.” 26Afterward Joshua struck them, put them to death, and hanged them on five trees. They were hanging on the trees until the evening. 27At the time of the going down of the sun, Joshua commanded, and they took them down off the trees, and cast them into the cave in which they had hidden themselves, and laid great stones on the mouth of the cave, which remain to this very day. 28Joshua took Makkedah on that day, and struck it with the edge of the sword, with its king. He utterly destroyed them and all the souls who were in it. He left no one remaining. He did to the king of Makkedah as he had done to the king of Jericho. 29Joshua passed from Makkedah, and all Israel with him, to Libnah, and fought against Libnah. 30Yahweh delivered it also, with its king, into the hand of Israel. He struck it with the edge of the sword, and all the souls who were in it. He left no one remaining in it. He did to its king as he had done to the king of Jericho. 31Joshua passed from Libnah, and all Israel with him, to Lachish, and encamped against it, and fought against it. 32Yahweh delivered Lachish into the hand of Israel. He took it on the second day, and struck it with the edge of the sword, with all the souls who were in it, according to all that he had done to Libnah. 33Then Horam king of Gezer came up to help Lachish; and Joshua struck him and his people, until he had left him no one remaining. 34Joshua passed from Lachish, and all Israel with him, to Eglon; and they encamped against it fought against it. 35They took it on that day, and struck it with the edge of the sword. He utterly destroyed all the souls who were in it that day, according to all that he had done to Lachish. 36Joshua went up from Eglon, and all Israel with him, to Hebron; and they fought against it. 37They took it, and struck it with the edge of the sword, with its king and all its cities, and all the souls who were in it. He left no one remaining, according to all that he had done to Eglon; but he utterly destroyed it, and all the souls who were in it. 38Joshua returned, and all Israel with him, to Debir, and fought against it. 39He took it, with its king and all its cities. They struck them with the edge of the sword, and utterly destroyed all the souls who were in it. He left no one remaining. As he had done to Hebron, so he did to Debir, and to its king; as he had done also to Libnah, and to its king. 40So Joshua struck all the land, the hill country, and the South, and the lowland, and the slopes, and all their kings. He left no one remaining, but he utterly destroyed all that breathed, as Yahweh, the God of Israel, commanded. 41Joshua struck them from Kadesh Barnea even to Gaza, and all the country of Goshen, even to Gibeon. 42Joshua took all these kings and their land at one time, because Yahweh, the God of Israel, fought for Israel. 43Joshua returned, and all Israel with him, to the camp to Gilgal.
1Het geschiedde nu, toen Adoni-Zedek, de koning van Jeruzalem, gehoord had, dat Jozua Ai ingenomen, en haar verbannen had, en aan Ai en haar koning alzo gedaan had, gelijk als hij aan Jericho en haar koning gedaan had; en dat de inwoners van Gibeon vrede met Israel gemaakt hadden, en in derzelver midden waren; 2Zo vreesden zij zeer; want Gibeon was een grote stad, als een der koninklijke steden; ja, zij was groter dan Ai, en al haar mannen waren sterk. 3Daarom zond Adoni-Zedek, koning van Jeruzalem, tot Hoham, den koning van Hebron, en tot Pir-Am, den koning van Jarmuth, en tot Jafia, den koning van Lachis, en tot Debir, den koning van Eglon, zeggende: 4Komt op tot mij, en helpt mij, dat wij Gibeon slaan; omdat zij vrede gemaakt heeft met Jozua en met de kinderen Israels. 5Toen werden verzameld en kwamen op, vijf koningen der Amorieten, de koning van Jeruzalem, de koning van Hebron, de koning van Jarmuth, de koning van Lachis, de koning van Eglon, zij en al hun legers; en zij belegerden Gibeon, en krijgden tegen haar. 6De mannen nu van Gibeon zonden tot Jozua, in het leger van Gilgal, zeggende: Trek uw handen niet af van uw knechten, kom haastelijk tot ons op, en verlos ons, en help ons; want al de koningen der Amorieten, die op het gebergte wonen, hebben zich tegen ons vergaderd. 7Toen toog Jozua op van Gilgal, hij en al het krijgsvolk met hem, en alle strijdbare helden. 8Want de HEERE had tot Jozua gezegd: Vrees u niet voor hen, want Ik heb ze in uw hand gegeven; niemand van hen zal voor uw aangezicht bestaan. 9Alzo kwam Jozua snellijk tot hen; den gansen nacht over was hij van Gilgal opgetrokken. 10En de HEERE verschrikte hen voor het aangezicht van Israel; en hij sloeg hen met een groten slag te Gibeon, en vervolgde hen op den weg, waar men naar Beth-horon opgaat, en sloeg hen tot Azeka en tot Makkeda toe. 11Het geschiedde nu, toen zij voor het aangezicht van Israel vluchtten, zijnde in den afgang van Beth-horon, zo wierp de HEERE grote stenen op hen van den hemel, tot Azeka toe, dat zij stierven; daar waren er meer, die van de hagelstenen stierven, dan die de kinderen Israels met het zwaard doodden. 12Toen sprak Jozua tot den HEERE, ten dage als de HEERE de Amorieten voor het aangezicht de kinderen Israels overgaf, en zeide voor de ogen der Israelieten: Zon, sta stil te Gibeon, en gij, maan, in het dal van Ajalon! 13En de zon stond stil, en de maan bleef staan, totdat zich het volk aan zijn vijanden gewroken had. Is dit niet geschreven in het boek des oprechten? De zon nu stond stil in het midden des hemels, en haastte niet onder te gaan omtrent een volkomen dag. 14En er was geen dag aan dezen gelijk, voor hem noch na hem, dat de HEERE de stem eens mans alzo verhoorde; want de HEERE streed voor Israel. 15Toen keerde Jozua weder, en gans Israel met hem, naar het leger te Gilgal. 16Maar die vijf koningen waren gevloden, en hadden zich verborgen in de spelonk bij Makkeda. 17En aan Jozua werd geboodschapt, mits te zeggen: Die vijf koningen zijn gevonden, verborgen in de spelonk bij Makkeda. 18Zo zeide Jozua: Wentelt grote stenen voor den mond der spelonk, en stelt mannen daarvoor om hen te bewaren. 19Maar staat gijlieden niet stil, jaagt uw vijanden achterna, en slaat hen in den staart; laat hen in hun steden niet komen; want de HEERE, uw God, heeft ze in uw hand gegeven. 20En het geschiedde, toen Jozua en de kinderen Israels geeindigd hadden hen met een zeer groten slag te slaan, totdat zij vernield waren, en dat de overgeblevenen, die van hen overgebleven waren, in de vaste steden gekomen waren; 21Zo keerde al het volk tot Jozua in het leger, bij Makkeda, in vrede; niemand had zijn tong tegen de kinderen Israels geroerd. 22Daarna zeide Jozua: Opent den mond der spelonk, en brengt tot mij uit die vijf koningen, uit die spelonk. 23Zij nu deden alzo, en brachten tot hem uit die vijf koningen, uit de spelonk: den koning van Jeruzalem, den koning van Hebron, den koning van Jarmuth, den koning van Lachis, den koning van Eglon. 24En het geschiedde, als zij die koningen uitgebracht hadden tot Jozua, zo riep Jozua al de mannen van Israel, en hij zeide tot de oversten des krijgsvolks, die met hem getogen waren: Treedt toe, zet uw voeten op de halzen dezer koningen. En zij traden toe, en zetten hun voeten op hun halzen. 25Toen zeide Jozua tot hen: Vreest niet en ontzet u niet, zijt sterk en hebt goeden moed; want alzo zal de HEERE aan al uw vijanden doen, tegen dewelke gijlieden strijdt. 26En Jozua sloeg hen daarna, en doodde ze, en hing ze aan vijf houten; en zij hingen aan de houten tot den avond. 27En het geschiedde, ten tijde als de zon onderging, beval Jozua, dat men hen van de houten afname, en zij wierpen hen in de spelonk, alwaar zij verborgen geweest waren; en zij legden grote stenen voor den mond der spelonk, die daar zijn tot op dezen zelven dag. 28Op denzelven dag nam ook Jozua Makkeda in, en sloeg haar met de scherpte des zwaards; daartoe verbande hij derzelver koning, henlieden en alle ziel die daarin was; hij liet geen overigen overblijven; en hij deed den koning van Makkeda, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had. 29Toen toog Jozua door, en gans Israel met hem, van Makkeda naar Libna, en hij krijgde tegen Libna. 30En de HEERE gaf dezelve ook in de hand van Israel, met haar koning; en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was; hij liet daarin geen overigen overblijven; en hij deed derzelver koning, gelijk als hij den koning van Jericho gedaan had. 31Toen toog Jozua voort, en gans Israel met hem, van Libna naar Lachis; en hij belegerde haar en krijgde tegen haar. 32En de HEERE gaf Lachis in de hand van Israel; en hij nam haar in op den tweeden dag, en hij sloeg haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, naar alles, wat hij aan Libna gedaan had. 33Toen trok Horam, de koning van Gezer, op, om Lachis te helpen; maar Jozua sloeg hem en zijn volk, totdat hij hem geen overigen overliet. 34En Jozua trok voort van Lachis naar Eglon, en gans Israel met hem; en zij belegerden haar en krijgden tegen haar. 35En zij namen haar in ten zelven dage, en sloegen haar met de scherpte des zwaards, en alle ziel, die daarin was, verbande hij op denzelven dag, naar alles, wat hij aan Lachis gedaan had. 36Daarna toog Jozua op, en gans Israel met hem; van Eglon naar Hebron, en zij krijgden tegen haar. 37En zij namen haar in, en sloegen haar met de scherpte des zwaards, zo haar koning als al haar steden, en alle ziel, die daarin was; hij liet niemand in het leven overblijven, naar alles, wat hij Eglon gedaan had; en hij verbande haar, en alle ziel, die daarin was. 38Toen keerde Jozua, en gans Israel met hem, naar Debir, en hij krijgde tegen haar. 39En hij nam haar in, met haar koning, en al haar steden, en zij sloegen haar met de scherpte des zwaards, en verbanden alle ziel, die daarin was; hij liet geen overigen overblijven; gelijk als hij aan Hebron gedaan had, alzo deed hij aan Debir en haar koning, en gelijk als hij aan Libna en haar koning gedaan had; 40Alzo sloeg Jozua het ganse land, het gebergte, en het zuiden, en de laagte, en de aflopingen der wateren, en al hun koningen; hij liet geen overigen overblijven; ja, hij verbande alles, wat adem had, gelijk als de HEERE, de God Israels, geboden had. 41En Jozua sloeg hen van Kades-Barnea en tot Gaza toe; ook het ganse land Gosen, en tot Gibeon toe. 42En Jozua nam al deze koningen en hun land op eenmaal; want de HEERE, de God Israels, streed voor Israel. 43Toen keerde Jozua weder, en gans Israel met hem, naar het leger te Gilgal.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。