出埃及记 7

1耶和华对摩西说：「我使你在法老面前代替 神，你的哥哥亚伦是替你说话的。 2凡我所吩咐你的，你都要说。你的哥哥亚伦要对法老说，容以色列人出他的地。 3我要使法老的心刚硬，也要在埃及地多行神迹奇事。 4但法老必不听你们；我要伸手重重地刑罚埃及，将我的军队以色列民从埃及地领出来。 5我伸手攻击埃及，将以色列人从他们中间领出来的时候，埃及人就要知道我是耶和华。」 6摩西、亚伦这样行；耶和华怎样吩咐他们，他们就照样行了。 7摩西、亚伦与法老说话的时候，摩西八十岁，亚伦八十三岁。 8耶和华晓谕摩西、亚伦说： 9「法老若对你们说：『你们行件奇事吧！』你就吩咐亚伦说：『把杖丢在法老面前，使杖变作蛇。』」 10摩西、亚伦进去见法老，就照耶和华所吩咐的行。亚伦把杖丢在法老和臣仆面前，杖就变作蛇。 11于是法老召了博士和术士来；他们是埃及行法术的，也用邪术照样而行。 12他们各人丢下自己的杖，杖就变作蛇；但亚伦的杖吞了他们的杖。 13法老心里刚硬，不肯听从摩西、亚伦，正如耶和华所说的。 14耶和华对摩西说：「法老心里固执，不肯容百姓去。 15明日早晨，他出来往水边去，你要往河边迎接他，手里要拿着那变过蛇的杖， 16对他说：『耶和华―希伯来人的 神打发我来见你，说：容我的百姓去，好在旷野事奉我。到如今你还是不听。 17耶和华这样说：我要用我手里的杖击打河中的水，水就变作血；因此，你必知道我是耶和华。 18河里的鱼必死，河也要腥臭，埃及人就要厌恶吃这河里的水。』」 19耶和华晓谕摩西说：「你对亚伦说：『把你的杖伸在埃及所有的水以上，就是在他们的江、河、池、塘以上，叫水都变作血。在埃及遍地，无论在木器中，石器中，都必有血。』」 20摩西、亚伦就照耶和华所吩咐的行。亚伦在法老和臣仆眼前举杖击打河里的水，河里的水都变作血了。 21河里的鱼死了，河也腥臭了，埃及人就不能吃这河里的水；埃及遍地都有了血。 22埃及行法术的，也用邪术照样而行。法老心里刚硬，不肯听摩西、亚伦，正如耶和华所说的。 23法老转身进宫，也不把这事放在心上。 24埃及人都在河的两边挖地，要得水喝，因为他们不能喝这河里的水。 25耶和华击打河以后满了七天。

1Yahweh said to Moses, “Behold, I have made you as God to Pharaoh; and Aaron your brother shall be your prophet. 2You shall speak all that I command you; and Aaron your brother shall speak to Pharaoh, that he let the children of Israel go out of his land. 3I will harden Pharaoh’s heart, and multiply my signs and my wonders in the land of Egypt. 4But Pharaoh will not listen to you, and I will lay my hand on Egypt, and bring out my armies, my people the children of Israel, out of the land of Egypt by great judgments. 5The Egyptians shall know that I am Yahweh, when I stretch out my hand on Egypt, and bring out the children of Israel from among them.” 6Moses and Aaron did so. As Yahweh commanded them, so they did. 7Moses was eighty years old, and Aaron eighty-three years old, when they spoke to Pharaoh. 8Yahweh spoke to Moses and to Aaron, saying, 9“When Pharaoh speaks to you, saying, ‘Perform a miracle!’ then you shall tell Aaron, ‘Take your rod, and cast it down before Pharaoh, that it become a serpent.’” 10Moses and Aaron went in to Pharaoh, and they did so, as Yahweh had commanded: and Aaron cast down his rod before Pharaoh and before his servants, and it became a serpent. 11Then Pharaoh also called for the wise men and the sorcerers. They also, the magicians of Egypt, did the same thing with their enchantments. 12For they each cast down their rods, and they became serpents: but Aaron’s rod swallowed up their rods. 13Pharaoh’s heart was hardened, and he didn’t listen to them; as Yahweh had spoken. 14Yahweh said to Moses, “Pharaoh’s heart is stubborn. He refuses to let the people go. 15Go to Pharaoh in the morning. Behold, he goes out to the water; and you shall stand by the river’s bank to meet him; and the rod which was turned to a serpent you shall take in your hand. 16You shall tell him, ‘Yahweh, the God of the Hebrews, has sent me to you, saying, “Let my people go, that they may serve me in the wilderness:” and behold, until now you haven’t listened. 17Thus says Yahweh, “In this you shall know that I am Yahweh. Behold, I will strike with the rod that is in my hand on the waters which are in the river, and they shall be turned to blood. 18The fish that are in the river shall die, and the river shall become foul; and the Egyptians shall loathe to drink water from the river.”’” 19Yahweh said to Moses, “Tell Aaron, ‘Take your rod, and stretch out your hand over the waters of Egypt, over their rivers, over their streams, and over their pools, and over all their ponds of water, that they may become blood; and there shall be blood throughout all the land of Egypt, both in vessels of wood and in vessels of stone.’” 20Moses and Aaron did so, as Yahweh commanded; and he lifted up the rod, and struck the waters that were in the river, in the sight of Pharaoh, and in the sight of his servants; and all the waters that were in the river were turned to blood. 21The fish that were in the river died; and the river became foul, and the Egyptians couldn’t drink water from the river; and the blood was throughout all the land of Egypt. 22The magicians of Egypt did the same thing with their enchantments; and Pharaoh’s heart was hardened, and he didn’t listen to them; as Yahweh had spoken. 23Pharaoh turned and went into his house, and he didn’t even take this to heart. 24All the Egyptians dug around the river for water to drink; for they couldn’t drink of the water of the river. 25Seven days were fulfilled, after Yahweh had struck the river.

1Toen zeide de HEERE tot Mozes: Zie, Ik heb u tot een god gezet over Farao; en Aaron, uw broeder, zal uw profeet zijn. 2Gij zult spreken alles, wat Ik u gebieden zal; en Aaron, uw broeder, zal tot Farao spreken, dat hij de kinderen Israels uit zijn land trekken laat. 3Doch Ik zal Farao's hart verharden; en Ik zal Mijn tekenen en Mijn wonderheden in Egypteland vermenigvuldigen. 4Farao nu zal naar ulieden niet horen, en Ik zal Mijn hand aan Egypte leggen, en voeren Mijn heiren, Mijn volk, de kinderen Israels, uit Egypteland, door grote gerichten. 5Dan zullen de Egyptenaars weten, dat Ik de HEERE ben, wanneer Ik Mijn hand over Egypte uitstrekke, en de kinderen Israels uit het midden van hen uitleide. 6Toen deed Mozes en Aaron, als hun de HEERE geboden had, alzo deden zij. 7En Mozes was tachtig jaar oud, en Aaron was drie en tachtig jaar oud, toen zij tot Farao spraken. 8En de HEERE sprak tot Mozes en tot Aaron, zeggende: 9Wanneer Farao tot ulieden spreken zal, zeggende: Doet een wonderteken voor ulieden; zo zult gij tot Aaron zeggen: Neem uw staf, en werp hem voor Farao's aangezicht neder; hij zal tot een draak worden. 10Toen ging Mozes en Aaron tot Farao henen in, en deden alzo, gelijk de HEERE geboden had; en Aaron wierp zijn staf neder voor Farao's aangezicht, en voor het aangezicht zijner knechten; en hij werd tot een draak. 11Farao nu riep ook de wijzen en de guichelaars; en de Egyptische tovenaars deden ook alzo met hun bezweringen. 12Want een ieder wierp zijn staf neder, en zij werden tot draken; maar Aarons staf verslond hun staven. 13Doch Farao's hart verstokte, zodat hij naar hen niet hoorde, gelijk de HEERE gesproken had. 14Toen zeide de HEERE tot Mozes: Farao's hart is zwaar; hij weigert het volk te laten trekken. 15Ga heen tot Farao in den morgenstond; zie, hij zal uitgaan naar het water toe, zo stel u tegen hem over aan den oever der rivier, en den staf, die in een slang is veranderd geweest, zult gij in uw hand nemen. 16En gij zult tot hem zeggen: de HEERE, de God der Hebreen, heeft mij tot u gezonden, zeggende: Laat Mijn volk trekken, dat het Mij diene in de woestijn; doch zie, gij hebt tot nu toe niet gehoord. 17Zo zegt de HEERE: Daaraan zult gij weten, dat Ik de HEERE ben; zie, ik zal met dezen staf, die in mijn hand is, op het water, dat in deze rivier is, slaan, en het zal in bloed veranderd worden. 18En de vis in de rivier zal sterven, zodat de rivier zal stinken; en de Egyptenaars zullen vermoeid worden, dat zij het water uit de rivier drinken mogen. 19Verder zeide de HEERE tot Mozes: zeg tot Aaron: Neem uw staf, en steek uw hand uit over de wateren der Egyptenaren, over hun stromen, over hun rivieren, en over hun poelen, en over alle vergadering hunner wateren, dat zij bloed worden; en er zij bloed in het ganse Egypteland, beide in houten en in stenen vaten. 20Mozes nu en Aaron deden alzo, gelijk de HEERE geboden had; en hij hief den staf op, en sloeg het water, dat in de rivier was, voor de ogen van Farao, en voor de ogen van zijn knechten; en al het water in de rivier werd in bloed veranderd. 21En de vis, die in de rivier was, stierf; en de rivier stonk, zodat de Egyptenaars het water uit de rivier niet drinken konden; en er was bloed in het ganse Egypteland. 22Doch de Egyptische tovenaars deden ook alzo met hun bezweringen; zodat Farao's hart verstokte, en hij hoorde naar hen niet, gelijk als de HEERE gesproken had. 23En Farao keerde zich om, en ging naar zijn huis; en hij zette zijn hart daar ook niet op. 24Doch alle Egyptenaars groeven rondom de rivier, om water te drinken; want zij konden van het water der rivier niet drinken. 25Alzo werden zeven dagen vervuld, nadat de HEERE de rivier geslagen had.