出埃及记 18

1摩西的岳父，米甸祭司叶忒罗，听见 神为摩西和 神的百姓以色列所行的一切事，就是耶和华将以色列从埃及领出来的事， 2便带着摩西的妻子西坡拉，就是摩西从前打发回去的， 3又带着西坡拉的两个儿子，一个名叫革舜，因为摩西说：「我在外邦作了寄居的」； 4一个名叫以利以谢，因为他说：「我父亲的 神帮助了我，救我脱离法老的刀。」 5摩西的岳父叶忒罗带着摩西的妻子和两个儿子来到 神的山，就是摩西在旷野安营的地方。 6他对摩西说：「我是你岳父叶忒罗，带着你的妻子和两个儿子来到你这里。」 7摩西迎接他的岳父，向他下拜，与他亲嘴，彼此问安，都进了帐棚。 8摩西将耶和华为以色列的缘故向法老和埃及人所行的一切事，以及路上所遭遇的一切艰难，并耶和华怎样搭救他们，都述说与他岳父听。 9叶忒罗因耶和华待以色列的一切好处，就是拯救他们脱离埃及人的手，便甚欢喜。 10叶忒罗说：「耶和华是应当称颂的；他救了你们脱离埃及人和法老的手，将这百姓从埃及人的手下救出来。 11我现今在埃及人向这百姓发狂傲的事上得知，耶和华比万神都大。」 12摩西的岳父叶忒罗把燔祭和平安祭献给 神。亚伦和以色列的众长老都来了，与摩西的岳父在 神面前吃饭。 13第二天，摩西坐着审判百姓，百姓从早到晚都站在摩西的左右。 14摩西的岳父看见他向百姓所做的一切事，就说：「你向百姓做的是甚么事呢？你为甚么独自坐着，众百姓从早到晚都站在你的左右呢？」 15摩西对岳父说：「这是因百姓到我这里来求问 神。 16他们有事的时候就到我这里来，我便在两造之间施行审判；我又叫他们知道 神的律例和法度。」 17摩西的岳父说：「你这做的不好。 18你和这些百姓必都疲惫；因为这事太重，你独自一人办理不了。 19现在你要听我的话。我为你出个主意，愿 神与你同在。你要替百姓到 神面前，将案件奏告 神； 20又要将律例和法度教训他们，指示他们当行的道，当做的事； 21并要从百姓中拣选有才能的人，就是敬畏 神、诚实无妄、恨不义之财的人，派他们作千夫长、百夫长、五十夫长、十夫长，管理百姓， 22叫他们随时审判百姓，大事都要呈到你这里，小事他们自己可以审判。这样，你就轻省些，他们也可以同当此任。 23你若这样行， 神也这样吩咐你，你就能受得住，这百姓也都平平安安归回他们的住处。」 24于是，摩西听从他岳父的话，按着他所说的去行。 25摩西从以色列人中拣选了有才能的人，立他们为百姓的首领，作千夫长、百夫长、五十夫长、十夫长。 26他们随时审判百姓，有难断的案件就呈到摩西那里，但各样小事他们自己审判。 27此后，摩西让他的岳父去，他就往本地去了。

1Now Jethro, the priest of Midian, Moses’ father-in-law, heard of all that God had done for Moses, and for Israel his people, how that Yahweh had brought Israel out of Egypt. 2Jethro, Moses’ father-in-law, received Zipporah, Moses’ wife, after he had sent her away, 3and her two sons. The name of one son was Gershom, for Moses said, “I have lived as a foreigner in a foreign land”. 4The name of the other was Eliezer, for he said, “My father’s God was my help and delivered me from Pharaoh’s sword.” 5Jethro, Moses’ father-in-law, came with his sons and his wife to Moses into the wilderness where he was encamped, at the Mountain of God. 6He said to Moses, “I, your father-in-law Jethro, have come to you with your wife, and her two sons with her.” 7Moses went out to meet his father-in-law, and bowed and kissed him. They asked each other of their welfare, and they came into the tent. 8Moses told his father-in-law all that Yahweh had done to Pharaoh and to the Egyptians for Israel’s sake, all the hardships that had come on them on the way, and how Yahweh delivered them. 9Jethro rejoiced for all the goodness which Yahweh had done to Israel, in that he had delivered them out of the hand of the Egyptians. 10Jethro said, “Blessed be Yahweh, who has delivered you out of the hand of the Egyptians, and out of the hand of Pharaoh; who has delivered the people from under the hand of the Egyptians. 11Now I know that Yahweh is greater than all gods because of the thing in which they dealt arrogantly against them.” 12Jethro, Moses’ father-in-law, took a burnt offering and sacrifices for God. Aaron came with all of the elders of Israel, to eat bread with Moses’ father-in-law before God. 13On the next day, Moses sat to judge the people, and the people stood around Moses from the morning to the evening. 14When Moses’ father-in-law saw all that he did to the people, he said, “What is this thing that you do for the people? Why do you sit alone, and all the people stand around you from morning to evening?” 15Moses said to his father-in-law, “Because the people come to me to inquire of God. 16When they have a matter, they come to me, and I judge between a man and his neighbor, and I make them know the statutes of God, and his laws.” 17Moses’ father-in-law said to him, “The thing that you do is not good. 18You will surely wear away, both you, and this people that is with you; for the thing is too heavy for you. You are not able to perform it yourself alone. 19Listen now to my voice. I will give you counsel, and God be with you. You represent the people before God, and bring the causes to God. 20You shall teach them the statutes and the laws, and shall show them the way in which they must walk, and the work that they must do. 21Moreover you shall provide out of all the people able men, such as fear God: men of truth, hating unjust gain; and place such over them, to be rulers of thousands, rulers of hundreds, rulers of fifties, and rulers of tens. 22Let them judge the people at all times. It shall be that every great matter they shall bring to you, but every small matter they shall judge themselves. So shall it be easier for you, and they shall share the load with you. 23If you will do this thing, and God commands you so, then you will be able to endure, and all of these people also will go to their place in peace.” 24So Moses listened to the voice of his father-in-law, and did all that he had said. 25Moses chose able men out of all Israel, and made them heads over the people, rulers of thousands, rulers of hundreds, rulers of fifties, and rulers of tens. 26They judged the people at all times. They brought the hard causes to Moses, but every small matter they judged themselves. 27Moses let his father-in-law depart, and he went his way into his own land.

1Toen Jethro, priester van Midian, schoonvader van Mozes, hoorde al wat God aan Mozes, en aan Israel, Zijn volk, gedaan had: dat de HEERE Israel uit Egypte uitgevoerd had; 2Zo nam Jethro, Mozes' schoonvader, Zippora, Mozes' huisvrouw (nadat hij haar wedergezonden had), 3Met haar twee zonen, welker enes naam was Gersom (want hij zeide: Ik ben een vreemdeling geweest in een vreemd land); 4En de naam des anderen was Eliezer, want, zeide hij, de God mijns vaders is tot mijn Hulpe geweest, en heeft mij verlost van Farao's zwaard. 5Toen nu Jethro, Mozes' schoonvader, met zijn zonen en zijn huisvrouw, tot Mozes kwam, in de woestijn, aan den berg Gods, waar hij zich gelegerd had, 6Zo zeide hij tot Mozes: Ik, uw schoonvader Jethro, kom tot u, met uw huisvrouw, en haar beide zonen met haar. 7Toen ging Mozes uit, zijn schoonvader tegemoet, en hij boog zich, en kuste hem; en zij vraagden de een den ander naar den welstand, en zij gingen naar de tent. 8En Mozes vertelde zijn schoonvader alles, wat de HEERE aan Farao en aan de Egyptenaren gedaan had, om Israels wil; al de moeite, die hun op dien weg ontmoet was, en dat hen de HEERE verlost had. 9Jethro nu verheugde zich over al het goede, hetwelk de HEERE Israel gedaan had; dat Hij het verlost had uit de hand der Egyptenaren. 10En Jethro zeide: Gezegend zij de HEERE, Die ulieden verlost heeft uit de hand der Egyptenaren, en uit Farao's hand; Die dit volk van onder de hand der Egyptenaren verlost heeft! 11Nu weet ik, dat de HEERE groter is dan alle goden; want in de zaak, waarin zij trotselijk gehandeld hebben, was Hij boven hen. 12Toen nam Jethro, de schoonvader van Mozes, Gode brandoffer en slachtofferen; en Aaron kwam, en al de oversten van Israel, om brood te eten met den schoonvader van Mozes, voor het aangezicht Gods. 13Doch het geschiedde des anderen daags, zo zat Mozes om het volk te richten, en het volk stond voor Mozes, van den morgen tot den avond. 14Als de schoonvader van Mozes alles zag, wat hij het volk deed, zo zeide hij: Wat ding is dit, dat gij het volk doet? Waarom zit gij zelf alleen, en al het volk staat voor u, van den morgen tot den avond? 15Toen zeide Mozes tot zijn schoonvader: Omdat dit volk tot mij komt, om God raad te vragen. 16Wanneer zij een zaak hebben, zo komt het tot mij, dat ik richte tussen den man en tussen zijn naaste; en dat ik hun bekend make Gods instellingen en Zijn wetten. 17Doch de schoonvader van Mozes zeide tot hem: De zaak is niet goed, die gij doet. 18Gij zult geheel vervallen, zo gij, als dit volk, hetwelk bij u is; want deze zaak is te zwaar voor u, gij alleen kunt het niet doen. 19Hoor nu mijn stem, ik zal u raden, en God zal met u zijn; wees gij voor het volk bij God, en breng gij de zaken voor God; 20En verklaar hun de instellingen en de wetten, en maak hun bekend den weg, waarin zij wandelen zullen, en het werk, dat zij doen zullen. 21Doch zie gij om, onder al het volk, naar kloeke mannen, God vrezende, waarachtige mannen, de gierigheid hatende; stel ze over hen, oversten der duizenden, oversten der honderden, oversten der vijftigen, oversten der tienen. 22Dat zij dit volk te allen tijde richten; doch het geschiede, dat zij alle grote zaken aan u brengen, maar dat zij alle kleine zaken richten; verlicht alzo uzelven, en laat hen met u dragen. 23Indien gij deze zaak doet, en God het u gebiedt, zo zult gij kunnen bestaan; zo zal ook al dit volk in vrede aan zijn plaats komen. 24Mozes nu hoorde naar de stem van zijn schoonvader, en hij deed alles, wat hij gezegd had. 25En Mozes verkoos kloeke mannen, uit gans Israel, en maakte hen tot hoofden over het volk; oversten der duizenden, oversten der honderden, oversten der vijftigen, en oversten der tienen; 26Dat zij het volk te allen tijde richtten, de harde zaak tot Mozes brachten, maar zij alle kleine zaak richtten. 27Toen liet Mozes zijn schoonvader trekken; en hij ging naar zijn land.