1摩西将以色列众人召了来，对他们说：「以色列人哪，我今日晓谕你们的律例典章，你们要听，可以学习，谨守遵行。 2耶和华―我们的 神在何烈山与我们立约。 3这约不是与我们列祖立的，乃是与我们今日在这里存活之人立的。 4耶和华在山上，从火中，面对面与你们说话― 5那时我站在耶和华和你们中间，要将耶和华的话传给你们；因为你们惧怕那火，没有上山―说： 6「『我是耶和华―你的 神，曾将你从埃及地为奴之家领出来。 7「『除了我以外，你不可有别的神。 8「『不可为自己雕刻偶像，也不可做甚么形像，彷佛上天、下地和地底下、水中的百物。 9不可跪拜那些像，也不可事奉它，因为我耶和华―你的 神是忌邪的 神。恨我的，我必追讨他的罪，自父及子，直到三、四代； 10爱我、守我诫命的，我必向他们发慈爱，直到千代。 11「『不可妄称耶和华―你 神的名；因为妄称耶和华名的，耶和华必不以他为无罪。 12「『当照耶和华―你 神所吩咐的守安息日为圣日。 13六日要劳碌做你一切的工， 14但第七日是向耶和华―你 神当守的安息日。这一日，你和你的儿女、仆婢、牛、驴、牲畜，并在你城里寄居的客旅，无论何工都不可做，使你的仆婢可以和你一样安息。 15你也要记念你在埃及地作过奴仆；耶和华―你 神用大能的手和伸出来的膀臂将你从那里领出来。因此，耶和华―你的 神吩咐你守安息日。 16「『当照耶和华―你 神所吩咐的孝敬父母，使你得福，并使你的日子在耶和华―你 神所赐你的地上得以长久。 17「『不可杀人。 18「『不可奸淫。 19「『不可偷盗。 20「『不可作假见证陷害人。 21「『不可贪恋人的妻子；也不可贪图人的房屋、田地、仆婢、牛、驴，并他一切所有的。』 22「这些话是耶和华在山上，从火中、云中、幽暗中，大声晓谕你们全会众的；此外并没有添别的话。他就把这话写在两块石版上，交给我了。」 23「那时，火焰烧山，你们听见从黑暗中出来的声音；你们支派中所有的首领和长老都来就近我， 24说：『看哪，耶和华―我们 神将他的荣光和他的大能显给我们看，我们又听见他的声音从火中出来。今日我们得见 神与人说话，人还存活。 25现在这大火将要烧灭我们，我们何必冒死呢？若再听见耶和华―我们 神的声音就必死亡。 26凡属血气的，曾有何人听见永生 神的声音从火中出来，像我们听见还能存活呢？ 27求你近前去，听耶和华―我们 神所要说的一切话，将他对你说的话都传给我们，我们就听从遵行。』 28「你们对我说的话，耶和华都听见了。耶和华对我说：『这百姓的话，我听见了；他们所说的都是。 29惟愿他们存这样的心敬畏我，常遵守我的一切诫命，使他们和他们的子孙永远得福。 30你去对他们说：你们回帐棚去吧！ 31至于你，可以站在我这里，我要将一切诫命、律例、典章传给你；你要教训他们，使他们在我赐他们为业的地上遵行。』 32所以，你们要照耶和华―你们 神所吩咐的谨守遵行，不可偏离左右。 33耶和华―你们 神所吩咐你们行的，你们都要去行，使你们可以存活得福，并使你们的日子在所要承受的地上得以长久。」
1Moses called to all Israel, and said to them, “Hear, Israel, the statutes and the ordinances which I speak in your ears this day, that you may learn them, and observe to do them.” 2Yahweh our God made a covenant with us in Horeb. 3Yahweh didn’t make this covenant with our fathers, but with us, even us, who are all of us here alive this day. 4Yahweh spoke with you face to face on the mountain out of the midst of the fire, 5(I stood between Yahweh and you at that time, to show you Yahweh’s word: for you were afraid because of the fire, and didn’t go up onto the mountain;) saying, 6“I am Yahweh your God, who brought you out of the land of Egypt, out of the house of bondage. 7“You shall have no other gods before me. 8“You shall not make an engraved image for yourself, any likeness of what is in heaven above, or what is in the earth beneath, or that is in the water under the earth. 9You shall not bow yourself down to them, nor serve them; for I, Yahweh, your God, am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers on the children, and on the third and on the fourth generation of those who hate me; 10and showing loving kindness to thousands of those who love me and keep my commandments. 11“You shall not take the name of Yahweh your God in vain: for Yahweh will not hold him guiltless who takes his name in vain. 12“Observe the Sabbath day, to keep it holy, as Yahweh your God commanded you. 13You shall labor six days, and do all your work; 14but the seventh day is a Sabbath to Yahweh your God, in which you shall not do any work, you, nor your son, nor your daughter, nor your male servant, nor your female servant, nor your ox, nor your donkey, nor any of your livestock, nor your stranger who is within your gates; that your male servant and your female servant may rest as well as you. 15You shall remember that you were a servant in the land of Egypt, and Yahweh your God brought you out of there by a mighty hand and by an outstretched arm. Therefore Yahweh your God commanded you to keep the Sabbath day. 16“Honor your father and your mother, as Yahweh your God commanded you; that your days may be long, and that it may go well with you, in the land which Yahweh your God gives you. 17“You shall not murder. 18“You shall not commit adultery. 19“You shall not steal. 20“You shall not give false testimony against your neighbor. 21“You shall not covet your neighbor’s wife. Neither shall you desire your neighbor’s house, his field, or his male servant, or his female servant, his ox, or his donkey, or anything that is your neighbor’s.” 22Yahweh spoke these words to all your assembly on the mountain out of the midst of the fire, of the cloud, and of the thick darkness, with a great voice. He added no more. He wrote them on two stone tablets, and gave them to me. 23When you heard the voice out of the midst of the darkness, while the mountain was burning with fire, you came near to me, even all the heads of your tribes, and your elders; 24and you said, “Behold, Yahweh our God has shown us his glory and his greatness, and we have heard his voice out of the midst of the fire. We have seen this day that God does speak with man, and he lives. 25Now therefore why should we die? For this great fire will consume us. If we hear the voice of Yahweh our God any more, then we shall die. 26For who is there of all flesh, that has heard the voice of the living God speaking out of the midst of the fire, as we have, and lived? 27Go near, and hear all that Yahweh our God shall say, and tell us all that Yahweh our God tells you; and we will hear it, and do it.” 28Yahweh heard the voice of your words, when you spoke to me; and Yahweh said to me, “I have heard the voice of the words of this people, which they have spoken to you. They have well said all that they have spoken. 29Oh that there were such a heart in them, that they would fear me, and keep all my commandments always, that it might be well with them, and with their children forever! 30“Go tell them, ‘Return to your tents.’ 31But as for you, stand here by me, and I will tell you all the commandment, and the statutes, and the ordinances, which you shall teach them, that they may do them in the land which I give them to possess it.” 32You shall observe to do therefore as Yahweh your God has commanded you. You shall not turn aside to the right hand or to the left. 33You shall walk in all the way which Yahweh your God has commanded you, that you may live, and that it may be well with you, and that you may prolong your days in the land which you shall possess.
1En Mozes riep het ganse Israel, en zeide tot hen: Hoor, Israel! de inzettingen en rechten, die ik heden voor uw oren spreek, dat gij ze leert en waarneemt, om dezelve te doen. 2De HEERE, onze God, heeft een verbond met ons gemaakt aan Horeb. 3Met onze vaderen heeft de HEERE dit verbond niet gemaakt, maar met ons, wij die hier heden allen levend zijn. 4Van aangezicht tot aangezicht heeft de HEERE met u op den berg gesproken uit het midden des vuurs, 5(Ik stond te dier tijd tussen den HEERE en tussen u, om u des HEEREN woord aan te zeggen; want gij vreesdet voor het vuur en klomt niet op den berg) zeggende: 6Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit Egypteland, uit het diensthuis uitgeleid heb. 7Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. 8Gij zult u geen gesneden beeld maken, noch enige gelijkenis, van hetgeen boven in den hemel, of onder op de aarde is; of in het water onder de aarde is; 9Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de HEERE, uw God, ben een ijverig God, Die de misdaad der vaderen bezoek aan de kinderen, en aan het derde, en aan het vierde lid dergenen, die Mij haten; 10En doe barmhartigheid aan duizenden dergenen, die Mij liefhebben, en Mijn geboden onderhouden. 11Gij zult den Naam des HEEREN, uws Gods, niet ijdellijk gebruiken; want de HEERE zal niet onschuldig houden dengene, die Zijn Naam ijdellijk gebruikt. 12Onderhoudt den sabbatdag, dat gij dien heiligt; gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft. 13Zes dagen zult gij arbeiden, en al uw werk doen; 14Maar de zevende dag is de sabbat des HEEREN, uws Gods; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw os, noch uw ezel, noch enig van uw vee, noch de vreemdeling, die in uw poorten is; opdat uw dienstknecht, en uw dienstmaagd ruste, gelijk als gij. 15Want gij zult gedenken, dat gij een dienstknecht in Egypteland geweest zijt, en dat de HEERE, uw God, u van daar heeft uitgeleid door een sterke hand en een uitgestrekten arm; daarom heeft u de HEERE, uw God, geboden, dat gij den sabbatdag houden zult. 16Eert uw vader, en uw moeder, gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft, opdat uw dagen verlengd worden, en opdat het u welga in het land, dat u de HEERE, uw God, geven zal. 17Gij zult niet doodslaan. 18En gij zult geen overspel doen. 19En gij zult niet stelen. 20En gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste. 21En gij zult niet begeren uws naasten vrouw; en gij zult u niet laten gelusten uws naasten huis, zijn akker, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, zijn os, noch zijn ezel, noch iets, dat uws naasten is. 22Deze woorden sprak de HEERE tot uw ganse gemeente, op den berg, uit het midden des vuurs, der wolk en der donkerheid, met een grote stem, en deed daar niets toe; en Hij schreef ze op twee stenen tafelen, en gaf ze mij. 23En het geschiedde, als gij die stem uit het midden der duisternis hoordet, en de berg van vuur brandde, zo naderdet gij tot mij, alle hoofden uwer stammen, en uw oudsten, 24En zeidet: Zie, de HEERE, onze God, heeft ons Zijn heerlijkheid en Zijn grootheid laten zien, en wij hebben Zijn stem gehoord uit het midden des vuurs; dezen dag hebben wij gezien, dat God met den mens spreekt, en dat hij levend blijft. 25Maar nu, waarom zouden wij sterven? Want dit grote vuur zou ons verteren; indien wij voortvoeren de stem des HEEREN, onzes Gods, langer te horen, zo zouden wij sterven. 26Want wie is er van alle vlees, die de stem des levenden Gods, sprekende uit het midden des vuurs, gehoord heeft gelijk wij, en is levend gebleven? 27Nader gij, en hoor alles, wat de HEERE, onze God, zeggen zal; en spreek gij tot ons al wat de HEERE, onze God, tot u spreken zal, en wij zullen het horen en doen. 28Als nu de HEERE de stem uwer woorden hoorde, toen gij tot mij spraakt, zo zeide de HEERE tot mij: Ik heb gehoord de stem der woorden van dit volk, die zij tot u gesproken hebben; het is altemaal goed, dat zij gesproken hebben. 29Och, dat zij zulk een hart hadden, om Mij te vrezen, en al Mijn geboden te allen dage te onderhouden; opdat het hun en hun kinderen welging in eeuwigheid! 30Ga, zeg hun: Keert weder naar uw tenten. 31Maar gij, sta hier bij Mij, dat Ik tot u spreke al de geboden, en inzettingen, en rechten, die gij hun leren zult, dat zij ze doen in het land, hetwelk Ik hun geven zal, om dat te erven. 32Neemt dan waar, dat gij doet, gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft; en wijkt niet af ter rechterhand, noch ter linkerhand. 33In al den weg, dien de HEERE, uw God, u gebiedt, zult gij gaan; opdat gij leeft, en dat het u welga, en gij de dagen verlengt in het land, dat gij erven zult.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。