申命记 20

1「你出去与仇敌争战的时候，看见马匹、车辆，并有比你多的人民，不要怕他们，因为领你出埃及地的耶和华―你 神与你同在。 2你们将要上阵的时候，祭司要到百姓面前宣告 3说：『以色列人哪，你们当听，你们今日将要与仇敌争战，不要胆怯，不要惧怕战兢，也不要因他们惊恐； 4因为耶和华―你们的 神与你们同去，要为你们与仇敌争战，拯救你们。』 5官长也要对百姓宣告说：『谁建造房屋，尚未奉献，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去奉献。 6谁种葡萄园，尚未用所结的果子，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去用。 7谁聘定了妻，尚未迎娶，他可以回家去，恐怕他阵亡，别人去娶。』 8官长又要对百姓宣告说：『谁惧怕胆怯，他可以回家去，恐怕他弟兄的心消化，和他一样。』 9官长对百姓宣告完了，就当派军长率领他们。 10「你临近一座城、要攻打的时候，先要对城里的民宣告和睦的话。 11他们若以和睦的话回答你，给你开了城，城里所有的人都要给你效劳，服事你； 12若不肯与你和好，反要与你打仗，你就要围困那城。 13耶和华―你的 神把城交付你手，你就要用刀杀尽这城的男丁。 14惟有妇女、孩子、牲畜，和城内一切的财物，你可以取为自己的掠物。耶和华―你 神把你仇敌的财物赐给你，你可以吃用。 15离你甚远的各城，不是这些国民的城，你都要这样待他。 16但这些国民的城，耶和华―你 神既赐你为业，其中凡有气息的，一个不可存留； 17只要照耶和华―你 神所吩咐的将这赫人、亚摩利人、迦南人、比利洗人、希未人、耶布斯人都灭绝净尽， 18免得他们教导你们学习一切可憎恶的事，就是他们向自己神所行的，以致你们得罪耶和华―你们的 神。 19「你若许久围困、攻打所要取的一座城，就不可举斧子砍坏树木；因为你可以吃那树上的果子，不可砍伐。田间的树木岂是人，叫你糟蹋吗？ 20惟独你所知道不是结果子的树木可以毁坏、砍伐，用以修筑营垒，攻击那与你打仗的城，直到攻塌了。」

1When you go out to battle against your enemies, and see horses, chariots, and a people more than you, you shall not be afraid of them; for Yahweh your God is with you, who brought you up out of the land of Egypt. 2It shall be, when you draw near to the battle, that the priest shall approach and speak to the people, 3and shall tell them, “Hear, Israel, you draw near this day to battle against your enemies. Don’t let your heart faint! Don’t be afraid, nor tremble, neither be scared of them; 4for Yahweh your God is he who goes with you, to fight for you against your enemies, to save you.” 5The officers shall speak to the people, saying, “What man is there who has built a new house, and has not dedicated it? Let him go and return to his house, lest he die in the battle, and another man dedicate it. 6What man is there who has planted a vineyard, and has not used its fruit? Let him go and return to his house, lest he die in the battle, and another man use its fruit. 7What man is there who has pledged to be married a wife, and has not taken her? Let him go and return to his house, lest he die in the battle, and another man take her.” 8The officers shall speak further to the people, and they shall say, “What man is there who is fearful and faint-hearted? Let him go and return to his house, lest his brother’s heart melt as his heart.” 9It shall be, when the officers have finished speaking to the people, that they shall appoint captains of armies at the head of the people. 10When you draw near to a city to fight against it, then proclaim peace to it. 11It shall be, if it makes you answer of peace, and opens to you, then it shall be, that all the people who are found therein shall become forced laborers to you, and shall serve you. 12If it will make no peace with you, but will make war against you, then you shall besiege it. 13When Yahweh your God delivers it into your hand, you shall strike every male of it with the edge of the sword; 14but the women, the little ones, the livestock, and all that is in the city, even all its plunder, you shall take for plunder for yourself. You may use the plunder of your enemies, which Yahweh your God has given you. 15Thus you shall do to all the cities which are very far off from you, which are not of the cities of these nations. 16But of the cities of these peoples, that Yahweh your God gives you for an inheritance, you shall save alive nothing that breathes; 17but you shall utterly destroy them: the Hittite, the Amorite, the Canaanite, the Perizzite, the Hivite, and the Jebusite; as Yahweh your God has commanded you; 18that they not teach you to follow all their abominations, which they have done to their gods; so would you sin against Yahweh your God. 19When you shall besiege a city a long time, in making war against it to take it, you shall not destroy its trees by wielding an ax against them; for you may eat of them. You shall not cut them down; for is the tree of the field man, that it should be besieged by you? 20Only the trees that you know are not trees for food, you shall destroy and cut them down. You shall build bulwarks against the city that makes war with you, until it falls.

1Wanneer gij zult uittrekken tot den strijd tegen uw vijanden, en zult zien paarden en wagenen, een volk, meerder dan gij, zo zult gij voor hen niet vrezen; want de HEERE, uw God, is met u, Die u uit Egypteland heeft opgevoerd. 2En het zal geschieden, als gijlieden tot den strijd nadert, zo zal de priester toetreden, en tot het volk spreken. 3En tot hen zeggen: Hoort, Israel! gijlieden zijt heden na aan den strijd tegen uw vijanden; uw hart worde niet week, vreest niet, en beeft niet, en verschrikt niet voor hun aangezicht. 4Want het is de HEERE, uw God, Die met u gaat, om voor u te strijden tegen uw vijanden, om u te verlossen. 5Dan zullen de ambtlieden tot het volk spreken, zeggende: Wie is de man, die een nieuw huis heeft gebouwd, en het niet heeft ingewijd? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat hij niet misschien sterve in den strijd, en iemand anders dat inwijde. 6En wie is de man, die een wijngaard geplant heeft, en deszelfs vrucht niet heeft genoten? Die ga henen en kere weder naar zijn huis, opdat hij niet misschien in den strijd sterve en iemand anders die geniete. 7En wie is de man, die een vrouw ondertrouwd heeft, en haar niet tot zich heeft genomen? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat hij niet misschien in den strijd sterve, en een ander man haar neme. 8Daarna zullen de ambtlieden voortvaren te spreken tot het volk, en zeggen: Wie is de man, die vreesachtig en week van hart is? Die ga henen en kere weder naar zijn huis; opdat het hart zijner broederen niet smelte, gelijk zijn hart. 9En het zal geschieden, als die ambtlieden geeindigd zullen hebben te spreken tot het volk, zo zullen zij oversten der heiren aan de spits des volks bestellen. 10Wanneer gij nadert tot een stad om tegen haar te strijden, zo zult gij haar den vrede toeroepen. 11En het zal geschieden, indien zij u vrede zal antwoorden, en u opendoen, zo zal al het volk, dat daarin gevonden wordt, u cijnsbaar zijn, en u dienen. 12Doch zo zij geen vrede met u zal maken, maar krijg tegen u voeren, zo zult gij haar belegeren. 13En de HEERE, uw God, zal haar in uw hand geven; en gij zult alles, wat mannelijk daarin is, slaan met de scherpte des zwaards; 14Behalve de vrouwen, en de kinderkens, en de beesten, en al wat in de stad zijn zal, al haar buit zult gij voor u roven; en gij zult eten den buit uwer vijanden, dien u de HEERE, uw God, gegeven heeft. 15Alzo zult gij aan alle steden doen, die zeer verre van u zijn, die niet zijn van de steden dezer volken. 16Maar van de steden dezer volken, die u de HEERE, uw God, ten erve geeft, zult gij niets laten leven, dat adem heeft. 17Maar gij zult ze ganselijk verbannen: de Hethieten, en de Amorieten, en de Kanaanieten, en de Ferezieten, de Hevieten, en de Jebusieten, gelijk als u de HEERE, uw God, geboden heeft; 18Opdat zij ulieden niet leren te doen naar al hun gruwelen, die zij hun goden gedaan hebben, en gij zondigt tegen den HEERE, uw God. 19Wanneer gij een stad vele dagen zult belegeren, strijdende tegen haar, om die in te nemen, zo zult gij haar geboomte niet verderven, de bijl daaraan drijvende; want gij zult daarvan eten; daarom zult gij dat niet afhouwen (want het geboomte van het veld is des mensen spijze), opdat het voor uw aangezicht kome tot een bolwerk. 20Maar het geboomte, hetwelk gij kennen zult, dat het geen geboomte ter spijze is, dat zult gij verderven en afhouwen; en gij zult een bolwerk bouwen tegen deze stad, dewelke tegen u krijg voert, totdat zij ten onderga.