1王住在自己宫中，耶和华使他安靖，不被四围的仇敌扰乱。 2那时，王对先知拿单说：「看哪，我住在香柏木的宫中， 神的约柜反在幔子里。」 3拿单对王说：「你可以照你的心意而行，因为耶和华与你同在。」 4当夜，耶和华的话临到拿单说： 5「你去告诉我仆人大卫，说耶和华如此说：『你岂可建造殿宇给我居住呢？ 6自从我领以色列人出埃及直到今日，我未曾住过殿宇，常在会幕和帐幕中行走。 7凡我同以色列人所走的地方，我何曾向以色列一支派的士师，就是我吩咐牧养我民以色列的说：你们为何不给我建造香柏木的殿宇呢？』 8「现在，你要告诉我仆人大卫，说万军之耶和华如此说：『我从羊圈中将你召来，叫你不再跟从羊群，立你作我民以色列的君。 9你无论往哪里去，我常与你同在，剪除你的一切仇敌。我必使你得大名，好像世上大大有名的人一样。 10我必为我民以色列选定一个地方，栽培他们，使他们住自己的地方，不再迁移；凶恶之子也不像从前扰害他们， 11并不像我命士师治理我民以色列的时候一样。我必使你安靖，不被一切仇敌扰乱，并且我―耶和华应许你，必为你建立家室。 12你寿数满足、与你列祖同睡的时候，我必使你的后裔接续你的位；我也必坚定他的国。 13他必为我的名建造殿宇；我必坚定他的国位，直到永远。 14我要作他的父，他要作我的子；他若犯了罪，我必用人的杖责打他，用人的鞭责罚他。 15但我的慈爱仍不离开他，像离开在你面前所废弃的扫罗一样。 16你的家和你的国必在我（原文是你）面前永远坚立。你的国位也必坚定，直到永远。』」 17拿单就按这一切话，照这默示，告诉大卫。 18于是大卫王进去，坐在耶和华面前，说：「主耶和华啊，我是谁？我的家算甚么？你竟使我到这地步呢？ 19主耶和华啊，这在你眼中还看为小，又应许你仆人的家至于久远。主耶和华啊，这岂是人所常遇的事吗？ 20主耶和华啊，我还有何言可以对你说呢？因为你知道你的仆人。 21你行这大事使仆人知道，是因你所应许的话，也是照你的心意。 22主耶和华啊，你本为大，照我们耳中听见，没有可比你的；除你以外再无 神。 23世上有何民能比你的民以色列呢？你从埃及救赎他们作自己的子民，又在你赎出来的民面前行大而可畏的事，驱逐列邦人和他们的 神，显出你的大名。 24你曾坚立你的民以色列作你的子民，直到永远；你―耶和华也作了他们的 神。 25「耶和华 神啊，你所应许仆人和仆人家的话，求你坚定，直到永远；照你所说的而行。 26愿人永远尊你的名为大，说：『万军之耶和华是治理以色列的 神。』这样，你仆人大卫的家必在你面前坚立。 27万军之耶和华―以色列的 神啊，因你启示你的仆人说：『我必为你建立家室』，所以仆人大胆向你如此祈祷。 28「主耶和华啊，惟有你是 神。你的话是真实的；你也应许将这福气赐给仆人。 29现在求你赐福与仆人的家，可以永存在你面前。主耶和华啊，这是你所应许的。愿你永远赐福与仆人的家！」
1When the king lived in his house, and Yahweh had given him rest from all his enemies all around, 2the king said to Nathan the prophet, “See now, I dwell in a house of cedar, but the ark of God dwells within curtains.” 3Nathan said to the king, “Go, do all that is in your heart; for Yahweh is with you.” 4That same night, Yahweh’s word came to Nathan, saying, 5“Go and tell my servant David, ‘Thus says Yahweh, “Shall you build me a house for me to dwell in? 6For I have not lived in a house since the day that I brought up the children of Israel out of Egypt, even to this day, but have moved around in a tent and in a tabernacle. 7In all places in which I have walked with all the children of Israel, did I say a word to any of the tribes of Israel, whom I commanded to be shepherd of my people Israel, saying, ‘Why have you not built me a house of cedar?’”’ 8Now therefore you shall tell my servant David this, ‘Thus says Yahweh of Armies, “I took you from the sheep pen, from following the sheep, that you should be prince over my people, over Israel. 9I have been with you wherever you went, and have cut off all your enemies from before you. I will make you a great name, like the name of the great ones who are in the earth. 10I will appoint a place for my people Israel, and will plant them, that they may dwell in their own place, and be moved no more; neither shall the children of wickedness afflict them any more, as at the first, 11and as from the day that I commanded judges to be over my people Israel. I will cause you to rest from all your enemies. Moreover Yahweh tells you that Yahweh will make you a house. 12When your days are fulfilled, and you shall sleep with your fathers, I will set up your seed after you, who shall proceed out of your bowels, and I will establish his kingdom. 13He shall build a house for my name, and I will establish the throne of his kingdom forever. 14I will be his father, and he shall be my son. If he commits iniquity, I will chasten him with the rod of men, and with the stripes of the children of men; 15but my loving kindness shall not depart from him, as I took it from Saul, whom I put away before you. 16Your house and your kingdom shall be made sure forever before you. Your throne shall be established forever.”’” 17According to all these words, and according to all this vision, so Nathan spoke to David. 18Then David the king went in, and sat before Yahweh; and he said, “Who am I, Lord Yahweh, and what is my house, that you have brought me thus far? 19This was yet a small thing in your eyes, Lord Yahweh; but you have spoken also of your servant’s house for a great while to come; and this after the way of men, Lord Yahweh! 20What more can David say to you? For you know your servant, Lord Yahweh. 21For your word’s sake, and according to your own heart, you have worked all this greatness, to make your servant know it. 22Therefore you are great, Yahweh God. For there is no one like you, neither is there any God besides you, according to all that we have heard with our ears. 23What one nation in the earth is like your people, even like Israel, whom God went to redeem to himself for a people, and to make himself a name, and to do great things for you, and awesome things for your land, before your people, whom you redeem to yourself out of Egypt, from the nations and their gods? 24You established for yourself your people Israel to be a people to you forever; and you, Yahweh, became their God. 25Now, Yahweh God, the word that you have spoken concerning your servant, and concerning his house, confirm it forever, and do as you have spoken. 26Let your name be magnified forever, saying, ‘Yahweh of Armies is God over Israel; and the house of your servant David shall be established before you.’ 27For you, Yahweh of Armies, the God of Israel, have revealed to your servant, saying, ‘I will build you a house.’ Therefore your servant has found in his heart to pray this prayer to you. 28“Now, O Lord Yahweh, you are God, and your words are truth, and you have promised this good thing to your servant. 29Now therefore let it please you to bless the house of your servant, that it may continue forever before you; for you, Lord Yahweh, have spoken it. Let the house of your servant be blessed forever with your blessing.”
1En het geschiedde, als de koning in zijn huis zat, en de HEERE hem rust gegeven had van al zijn vijanden rondom, 2Zo zeide de koning tot den profeet Nathan: Zie toch, ik woon in een cederen huis, en de ark Gods woont in het midden der gordijnen. 3En Nathan zeide tot den koning: Ga heen, doe al wat in uw hart is, want de HEERE is met u. 4Maar het gebeurde in denzelfden nacht, dat het woord des HEEREN tot Nathan geschiedde, zeggende: 5Ga, en zeg tot Mijn knecht, tot David: Zo zegt de HEERE: Zoudt gij Mij een huis bouwen tot Mijn woning? 6Want Ik heb in geen huis gewoond, van dien dag af, dat Ik de kinderen Israels uit Egypte opvoerde, tot op dezen dag; maar Ik heb gewandeld in een tent en in een tabernakel. 7Overal, waar Ik met al de kinderen Israels heb gewandeld, heb Ik wel een woord gesproken met een der stammen Israels, dien Ik bevolen heb Mijn volk Israel te weiden, zeggende: Waarom bouwt gij Mij niet een cederen huis? 8Nu dan, alzo zult gij tot Mijn knecht, tot David, zeggen: Zo zegt de HEERE der heirscharen: Ik heb u genomen van de schaapskooi, van achter de schapen, dat gij een voorganger zoudt zijn over Mijn volk, over Israel. 9En Ik ben met u geweest, overal, waar gij gegaan zijt, en heb al uw vijanden voor uw aangezicht uitgeroeid; en Ik heb u een groten naam gemaakt, als den naam der groten, die op de aarde zijn. 10En Ik heb voor Mijn volk, voor Israel, een plaats besteld, en hem geplant, dat hij aan zijn plaats wone, en niet meer heen en weder gedreven worde; en de kinderen der verkeerdheid zullen hem niet meer verdrukken, gelijk als in het eerst. 11En van dien dag af, dat Ik geboden heb richters te wezen over Mijn volk Israel. Doch u heb Ik rust gegeven van al uw vijanden. Ook geeft u de HEERE te kennen, dat de HEERE u een huis maken zal. 12Wanneer uw dagen zullen vervuld zijn, en gij met uw vaderen zult ontslapen zijn, zo zal Ik uw zaad na u doen opstaan, dat uit uw lijf voortkomen zal, en Ik zal zijn koninkrijk bevestigen. 13Die zal Mijn Naam een huis bouwen; en Ik zal den stoel zijns koninkrijks bevestigen tot in eeuwigheid. 14Ik zal hem zijn tot een Vader, en hij zal Mij zijn tot een zoon; dewelke als hij misdoet, zo zal Ik hem met een mensenroede en met plagen der mensenkinderen straffen. 15Maar Mijn goedertierenheid zal van hem niet wijken, gelijk als Ik die weggenomen heb van Saul, dien Ik van voor uw aangezicht heb weggenomen. 16Doch uw huis zal bestendig zijn, en uw koninkrijk tot in eeuwigheid, voor uw aangezicht; uw stoel zal vast zijn tot in eeuwigheid. 17Naar al deze woorden, en naar dit ganse gezicht, alzo sprak Nathan tot David. 18Toen ging de koning David in, en bleef voor het aangezicht des HEEREN, en hij zeide: Wie ben ik, Heere HEERE, en wat is mijn huis, dat Gij mij tot hiertoe gebracht hebt? 19Daartoe is dit in Uw ogen nog klein geweest, Heere HEERE, maar Gij hebt ook over het huis Uws knechts gesproken tot van verre heen; en dit naar de wet der mensen, Heere HEERE! 20En wat zal David nog meer tot U spreken? Want Gij kent Uw knecht, Heere HEERE! 21Om Uws woords wil, en naar Uw hart hebt Gij al deze grote dingen gedaan, om aan Uw knecht bekend te maken. 22Daarom zijt Gij groot, HEERE God! Want er is niemand gelijk Gij, en er is geen God dan alleen Gij, naar alles, wat wij met onze oren gehoord hebben. 23En wie is, gelijk Uw volk, gelijk Israel, een enig volk op aarde, hetwelk God is heengegaan Zich tot een volk te verlossen, en om Zich een Naam te zetten, en om voor ulieden deze grote en verschrikkelijke dingen te doen aan Uw land, voor het aangezicht Uws volks, dat Gij U uit Egypte verlost hebt, de heidenen en hun goden verdrijvende. 24En Gij hebt Uw volk Israel U bevestigd, U tot een volk, tot in eeuwigheid; en Gij, HEERE, zijt hun tot een God geworden. 25Nu dan, HEERE God, doe dit woord, dat Gij over Uw knecht en over zijn huis gesproken hebt, bestaan tot in eeuwigheid, en doe, gelijk als Gij gesproken hebt. 26En Uw Naam worde groot gemaakt tot in eeuwigheid, dat men zegge: De HEERE der heirscharen is God over Israel; en het huis van Uw knecht David zal bestendig zijn voor Uw aangezicht. 27Want Gij, HEERE der heirscharen, Gij, God Israels! Gij hebt voor het oor Uws knechts geopenbaard, zeggende: Ik zal u een huis bouwen; daarom heeft Uw knecht in zijn hart gevonden, dit gebed tot U te bidden. 28Nu dan, Heere HEERE! Gij zijt die God, en Uw woorden zullen waarheid zijn, en Gij hebt dit goede tot Uw knecht gesproken. 29Zo believe het U nu, en zegen het huis van Uw knecht, dat het in eeuwigheid voor uw aangezicht zij; want Gij, Heere HEERE, hebt het gesproken, en met Uw zegen zal het huis van Uw knecht gezegend worden in eeuwigheid.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。