1此后，摩押人和亚扪人，又有米乌尼人，一同来攻击约沙法。 2有人来报告约沙法说：「从海外亚兰（又作以东）那边有大军来攻击你，如今他们在哈洗逊・他玛，就是隐・基底。」 3约沙法便惧怕，定意寻求耶和华，在犹大全地宣告禁食。 4于是犹大人聚会，求耶和华帮助。犹大各城都有人出来寻求耶和华。 5约沙法就在犹大和耶路撒冷的会中，站在耶和华殿的新院前， 6说：「耶和华―我们列祖的 神啊，你不是天上的 神吗？你不是万邦万国的主宰吗？在你手中有大能大力，无人能抵挡你。 7我们的 神啊，你不是曾在你民以色列人面前驱逐这地的居民，将这地赐给你朋友亚伯拉罕的后裔永远为业吗？ 8他们住在这地，又为你的名建造圣所，说： 9『倘有祸患临到我们，或刀兵灾殃，或瘟疫饥荒，我们在急难的时候，站在这殿前向你呼求，你必垂听而拯救，因为你的名在这殿里。』 10从前以色列人出埃及地的时候，你不容以色列人侵犯亚扪人、摩押人，和西珥山人，以色列人就离开他们，不灭绝他们。 11看哪，他们怎样报复我们，要来驱逐我们出离你的地，就是你赐给我们为业之地。 12我们的 神啊，你不惩罚他们吗？因为我们无力抵挡这来攻击我们的大军，我们也不知道怎样行，我们的眼目单仰望你。」 13犹大众人和他们的婴孩、妻子、儿女都站在耶和华面前。 14那时，耶和华的灵在会中临到利未人亚萨的后裔―玛探雅的玄孙，耶利的曾孙，比拿雅的孙子，撒迦利雅的儿子雅哈悉。 15他说：「犹大众人、耶路撒冷的居民，和约沙法王，你们请听。耶和华对你们如此说：『不要因这大军恐惧惊惶；因为胜败不在乎你们，乃在乎 神。 16明日你们要下去迎敌，他们是从洗斯坡上来，你们必在耶鲁伊勒旷野前的谷口遇见他们。 17犹大和耶路撒冷人哪，这次你们不要争战，要摆阵站着，看耶和华为你们施行拯救。不要恐惧，也不要惊惶。明日当出去迎敌，因为耶和华与你们同在。』」 18约沙法就面伏于地，犹大众人和耶路撒冷的居民也俯伏在耶和华面前，叩拜耶和华。 19哥辖族和可拉族的利未人都起来，用极大的声音赞美耶和华以色列的 神。 20次日清早，众人起来往提哥亚的旷野去。出去的时候，约沙法站着说：「犹大人和耶路撒冷的居民哪，要听我说：信耶和华―你们的 神就必立稳；信他的先知就必亨通。」 21约沙法既与民商议了，就设立歌唱的人，颂赞耶和华，使他们穿上圣洁的礼服，走在军前赞美耶和华说：「当称谢耶和华，因他的慈爱永远长存！」 22众人方唱歌赞美的时候，耶和华就派伏兵击杀那来攻击犹大人的亚扪人、摩押人，和西珥山人，他们就被打败了。 23因为亚扪人和摩押人起来，击杀住西珥山的人，将他们灭尽；灭尽住西珥山的人之后，他们又彼此自相击杀。 24犹大人来到旷野的望楼，向那大军观看，见尸横遍地，没有一个逃脱的。 25约沙法和他的百姓就来收取敌人的财物，在尸首中见了许多财物、珍宝，他们剥脱下来的多得不可携带；因为甚多，直收取了三日。 26第四日众人聚集在比拉迦谷（就是称颂的意思），在那里称颂耶和华。因此那地方名叫比拉迦谷，直到今日。 27犹大人和耶路撒冷人都欢欢喜喜地回耶路撒冷，约沙法率领他们；因为耶和华使他们战胜仇敌，就欢喜快乐。 28他们弹琴、鼓瑟、吹号来到耶路撒冷，进了耶和华的殿。 29列邦诸国听见耶和华战败以色列的仇敌，就甚惧怕。 30这样，约沙法的国得享太平，因为 神赐他四境平安。 31约沙法作犹大王，登基的时候年三十五岁，在耶路撒冷作王二十五年。他母亲名叫阿苏巴，乃示利希的女儿。 32约沙法效法他父亚撒所行的，不偏左右，行耶和华眼中看为正的事。 33只是邱坛还没有废去，百姓也没有立定心意归向他们列祖的 神。 34约沙法其余的事，自始至终都写在哈拿尼的儿子耶户的书上，也载入以色列诸王记上。 35此后，犹大王约沙法与以色列王亚哈谢交好；亚哈谢行恶太甚。 36二王合伙造船要往他施去，遂在以旬．迦别造船。 37那时玛利沙人、多大瓦的儿子以利以谢向约沙法预言说：「因你与亚哈谢交好，耶和华必破坏你所造的。」后来那船果然破坏，不能往他施去了。
1After this, the children of Moab, and the children of Ammon, and with them some of the Ammonites, came against Jehoshaphat to battle. 2Then some came who told Jehoshaphat, saying, “A great multitude is coming against you from beyond the sea from Syria. Behold, they are in Hazazon Tamar” (that is, En Gedi). 3Jehoshaphat was alarmed, and set himself to seek to Yahweh. He proclaimed a fast throughout all Judah. 4Judah gathered themselves together, to seek help from Yahweh. They came out of all the cities of Judah to seek Yahweh. 5Jehoshaphat stood in the assembly of Judah and Jerusalem, in Yahweh’s house, before the new court; 6and he said, “Yahweh, the God of our fathers, aren’t you God in heaven? Aren’t you ruler over all the kingdoms of the nations? Power and might are in your hand, so that no one is able to withstand you. 7Didn’t you, our God, drive out the inhabitants of this land before your people Israel, and give it to the seed of Abraham your friend forever? 8They lived in it, and have built you a sanctuary in it for your name, saying, 9‘If evil comes on us—the sword, judgment, pestilence, or famine—we will stand before this house, and before you, (for your name is in this house), and cry to you in our affliction, and you will hear and save.’ 10Now, behold, the children of Ammon and Moab and Mount Seir, whom you would not let Israel invade, when they came out of the land of Egypt, but they turned aside from them, and didn’t destroy them; 11behold, how they reward us, to come to cast us out of your possession, which you have given us to inherit. 12Our God, will you not judge them? For we have no might against this great company that comes against us; neither know we what to do, but our eyes are on you.” 13All Judah stood before Yahweh, with their little ones, their wives, and their children. 14Then the Spirit of Yahweh came on Jahaziel the son of Zechariah, the son of Benaiah, the son of Jeiel, the son of Mattaniah, the Levite, of the sons of Asaph, in the midst of the assembly; 15and he said, “Listen, all Judah, and you inhabitants of Jerusalem, and you king Jehoshaphat. Thus says Yahweh to you, ‘Don’t be afraid, neither be dismayed by reason of this great multitude; for the battle is not yours, but God’s. 16Tomorrow go down against them. Behold, they are coming up by the ascent of Ziz. You shall find them at the end of the valley, before the wilderness of Jeruel. 17You will not need to fight this battle. Set yourselves, stand still, and see the salvation of Yahweh with you, O Judah and Jerusalem. Don’t be afraid, nor be dismayed. Go out against them tomorrow, for Yahweh is with you.’” 18Jehoshaphat bowed his head with his face to the ground; and all Judah and the inhabitants of Jerusalem fell down before Yahweh, worshiping Yahweh. 19The Levites, of the children of the Kohathites and of the children of the Korahites, stood up to praise Yahweh, the God of Israel, with an exceeding loud voice. 20They rose early in the morning, and went out into the wilderness of Tekoa: and as they went out, Jehoshaphat stood and said, “Listen to me, Judah, and you inhabitants of Jerusalem! Believe in Yahweh your God, so you shall be established! Believe his prophets, so you shall prosper.” 21When he had taken counsel with the people, he appointed those who should sing to Yahweh, and give praise in holy array, as they went out before the army, and say, Give thanks to Yahweh; for his loving kindness endures forever. 22When they began to sing and to praise, Yahweh set ambushers against the children of Ammon, Moab, and Mount Seir, who had come against Judah; and they were struck. 23For the children of Ammon and Moab stood up against the inhabitants of Mount Seir, utterly to kill and destroy them: and when they had made an end of the inhabitants of Seir, everyone helped to destroy another. 24When Judah came to the place overlooking the wilderness, they looked at the multitude; and behold, they were dead bodies fallen to the earth, and there were no one who escaped. 25When Jehoshaphat and his people came to take their plunder, they found among them in abundance both riches and dead bodies, and precious jewels, which they stripped off for themselves, more than they could carry away: and they were three days in taking the plunder, it was so much. 26On the fourth day they assembled themselves in the valley of Beracah; for there they blessed Yahweh: therefore the name of that place was called The valley of Beracah to this day. 27Then they returned, every man of Judah and Jerusalem, and Jehoshaphat in their forefront, to go again to Jerusalem with joy; for Yahweh had made them to rejoice over their enemies. 28They came to Jerusalem with stringed instruments and harps and trumpets to Yahweh’s house. 29The fear of God was on all the kingdoms of the countries, when they heard that Yahweh fought against the enemies of Israel. 30So the realm of Jehoshaphat was quiet; for his God gave him rest all around. 31Jehoshaphat reigned over Judah: he was thirty-five years old when he began to reign; and he reigned twenty-five years in Jerusalem: and his mother’s name was Azubah the daughter of Shilhi. 32He walked in the way of Asa his father, and didn’t turn aside from it, doing that which was right in the eyes of Yahweh. 33However the high places were not taken away; neither as yet had the people set their hearts to the God of their fathers. 34Now the rest of the acts of Jehoshaphat, first and last, behold, they are written in the history of Jehu the son of Hanani, which is inserted in the book of the kings of Israel. 35After this Jehoshaphat king of Judah joined himself with Ahaziah king of Israel. The same did very wickedly: 36and he joined himself with him to make ships to go to Tarshish; and they made the ships in Ezion Geber. 37Then Eliezer the son of Dodavahu of Mareshah prophesied against Jehoshaphat, saying, “Because you have joined yourself with Ahaziah, Yahweh has destroyed your works.” The ships were broken, so that they were not able to go to Tarshish.
1Het geschiedde nu na dezen, dat de kinderen Moabs, en de kinderen Ammons, en het hen anderen benevens de Ammonieten, kwamen tegen Josafat ten strijde. 2Toen kwamen er, die Josafat boodschapten, zeggende: Daar komt een grote menigte tegen u van gene zijde der zee, uit Syrie, en zie, zij zijn te Hazezon-Thamar, hetwelk is Engedi. 3Josafat nu vreesde, en stelde zijn aangezicht, om den HEERE te zoeken; en hij riep een vasten uit in gans Juda. 4En Juda werd vergaderd, om van den HEERE hulp te zoeken; ook kwamen zij uit alle steden van Juda, om den HEERE te zoeken. 5En Josafat stond in de gemeente van Juda en Jeruzalem, in het huis des HEEREN, voor het nieuwe voorhof. 6En hij zeide: O, HEERE, God onzer vaderen, zijt Gij niet de God in den hemel? Ja, Gij zijt de Heerser over alle koninkrijken der heidenen; en in Uw hand is kracht en sterkte, zodat niemand zich tegen U stellen kan. 7Hebt Gij niet, onze God, de inwoners dezes lands van voor het aangezicht van Uw volk Israel verdreven, en dat aan het zaad van Abraham, Uw liefhebber, tot in eeuwigheid gegeven? 8Zij nu hebben daarin gewoond, en zij hebben U daarin een heiligdom gebouwd voor Uw Naam, zeggende: 9Indien over ons enig kwaad komt, het zwaard des oordeels, of pestilentie, of honger, wij zullen voor dit huis, en voor Uw aangezicht staan, dewijl Uw Naam in dit huis is; en wij zullen uit onze benauwdheid tot U roepen, en Gij zult verhoren en verlossen. 10En nu, zie de kinderen Ammons, en Moab, en die van het gebergte Seir, door dewelken Gij Israel niet toeliet te trekken, als zij uit Egypteland togen, maar zij weken van hen, en verdelgden hen niet; 11Zie dan, zij vergelden het ons, komende om ons uit Uw erve, die Gij ons te erven gegeven hebt, te verdrijven. 12O, onze God, zult Gij geen recht tegen hen oefenen? want in ons is geen kracht tegen deze grote menigte, die tegen ons komt, en wij weten niet, wat wij doen zullen; maar onze ogen zijn op U. 13En gans Juda stond voor het aangezicht des HEEREN, ook hun kinderkens, hun vrouwen en hun zonen. 14Toen kwam de Geest des HEEREN in het midden der gemeente, op Jahaziel, den zoon van Zecharja, den zoon van Benaja, den zoon van Jehiel, den zoon van Matthanja, den Leviet, uit de zonen van Asaf; 15En hij zeide: Merkt op, geheel Juda, en gij, inwoners van Jeruzalem, en gij, koning Josafat! Alzo zegt de HEERE tot ulieden: Vreest gijlieden niet, en wordt niet ontzet vanwege deze grote menigte; want de strijd is niet uwe, maar Gods. 16Trekt morgen tot hen af; ziet, zij komen op bij den opgang van Ziz; en gij zult hen vinden in het einde des dals, voor aan de woestijn van Jeruel. 17Gij zult in dezen strijd niet te strijden hebben; stelt uzelven, staat en ziet het heil des HEEREN met u, o Juda en Jeruzalem! Vreest niet, en ontzet u niet, gaat morgen uit, hun tegen, want de HEERE zal met u wezen. 18Toen neigde zich Josafat met het aangezicht ter aarde; en gans Juda en de inwoners van Jeruzalem vielen neder voor het aangezicht des HEEREN, aanbiddende den HEERE. 19En de Levieten uit de kinderen der Kahathieten, en uit de kinderen der Korahieten, stonden op, om den HEERE, den God Israels, met luider stem ten hoogste te prijzen. 20En zij maakten zich des morgens vroeg op, en togen uit naar de woestijn van Thekoa; en als zij uittogen, stond Josafat en zeide: Hoort mij, o Juda, en gij, inwoners van Jeruzalem! Gelooft in den HEERE, uw God, zo zult gij bevestigd worden; gelooft aan Zijn profeten, en gij zult voorspoedig zijn. 21Hij nu beraadslaagde zich met het volk, en hij stelde den HEERE zangers, die de heilige Majesteit prijzen zouden, voor de toegerusten uitgaande en zeggende: Looft den HEERE, want Zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid! 22Ter tijd nu, als aanhieven met een vreugdegeroep en lofzang, stelde de HEERE achterlagen tegen de kinderen Ammons, Moab, en die van het gebergte Seir, die tegen Juda gekomen waren; en zij werden geslagen. 23Want de kinderen Ammons en Moab stonden op tegen de inwoners van het gebergte Seir, om te verbannen en te verdelgen; en als zij met de inwoners van Seir een einde gemaakt hadden, hielpen zij de een den ander ten verderve. 24Als nu Juda tot den wachttoren in de woestijn gekomen was, wendden zij zich naar de menigte; en ziet, het waren dode lichamen, liggende op de aarde, en niemand was ontkomen. 25Josafat nu en zijn volk kwamen, om hun buit te roven, en zij vonden bij hen in menigte, zowel have en dode lichamen, als kostelijk gereedschap, en namen voor zich weg, totdat zij niet meer dragen konden; en zij roofden den buit drie dagen, want dies was veel. 26En op den vierden dag vergaderden zij zich in het dal van Beracha, want daar loofden zij den HEERE; daarom noemden zij den naam dierzelver plaats het dal van Beracha, tot op dezen dag. 27Daarna keerden alle mannen van Juda en Jeruzalem weder, en Josafat in de voorspitse van hen, om wederom met blijdschap tot Jeruzalem te komen; want de HEERE had hen verblijd over hun vijanden. 28En zij kwamen te Jeruzalem, met luiten, en met harpen, en met trompetten, tot het huis des HEEREN. 29En er werd een verschrikking Gods over alle koninkrijken dier landen, als zij hoorden, dat de HEERE tegen de vijanden van Israel gestreden had. 30Alzo was het koninkrijk van Josafat stil; en zijn God gaf hem rust rondom henen. 31Zo regeerde Josafat over Juda; hij was vijf en dertig jaren oud, als hij koning werd, en hij regeerde vijf en twintig jaren te Jeruzalem; en de naam zijner moeder was Azuba, een dochter van Silhi. 32En hij wandelde in den weg van zijn vader Asa, en hij week daarvan niet af, doende dat recht was in de ogen des HEEREN. 33Evenwel werden de hoogten niet weggenomen; want het volk had nog zijn hart niet geschikt tot den God zijner vaderen. 34Het overige nu der geschiedenissen van Josafat, de eerste en de laatste, ziet, die zijn geschreven in de geschiedenissen van Jehu, den zoon van Hanani, die men hem optekenen deed in het boek der koningen van Israel. 35Doch na dezen vergezelschapte zich Josafat, de koning van Juda, met Ahazia, den koning van Israel; die handelde goddelooslijk in zijn doen. 36En hij vergezelschapte zich met hem, om schepen te maken, om naar Tharsis te gaan; en zij maakten de schepen te Ezeon-Geber. 37Maar Eliezer, de zoon van Dodava, van Maresa, profeteerde tegen Josafat, zeggende: Omdat gij u met Ahazia vergezelschapt hebt, heeft de HEERE uw werken verscheurd. Alzo werden de schepen verbroken, dat zij niet konden naar Tharsis gaan.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。